managing21.be

Indonesie heeft zich quasi geluidloos opgewerkt tot de tweede grootste exporteur van steenkool voor het opwekken van elektriciteit. Nog dit jaar zou het land volgens een aantal experts Australie zelfs van de eerste plaats kunnen duwen. Maar die exportmarkt wordt ook bedreigd door de inheemse vraag naar energie en stagnerende buitenlandse investeringen.

Er moet volgens de experts een wet komen waardoor buitenlandse investeerders meer controle krijgen over de locale steenkoolwinning. Alleen op die manier kan Indonesie volgens hen gelijke tred houden met andere grotere exporteurs, zoals Columbia. Op dit ogenblik produceert Indonesie 167 miljoen ton steenkool per jaar. Dat is twintig keer meer dan in 1990.

Indonesische steenkool wordt uitgevoerd naar de Europese Unie, de Verenigde Staten, Japan, India en China. Dit laatste land is zelf een grote producent, maar voert steenkool in om zijn locale industrie te voeden. Op dit ogenblik wordt 73 procent van de Indonesische steenkoolproductie uitgevoerd. Door een verbeterde technologie, waardoor de uitstoot van koolstofdioxide wordt verminderd, is steenkool opnieuw een gegeerde grondstof voor energiecentrales geworden.

Bovendien is er door de groeiende economie van landen zoals India ook een steeds grotere vraag naar elektriciteit. “Met zijn grote steenkoolreserves, kan Indonesie daar heel wat profijt uit halen,” stippen experts aan. “Maar de beperkende wetgeving en mogelijke politieke risico’s vormen er rem op nieuwe investeringen van grote buitenlandse mijnbedrijven.”

Bovendien wil de Indonesische president Susilo Bambang Yudhoyono het land minder afhankelijk maken van olie, waardoor opnieuw een grotere nadruk wordt gelegd op de steenkoolproductie. Ook dat is een rem op de export.