De uitzonderlijk warme zomer van dit jaar leidt naar verwachting tot de vroegste champagneoogst ooit. Het officiële oogstseizoen in de Franse Champagnestreek begon op 15 augustus, terwijl het grootste deel van de druiven tussen 20 en 25 augustus wordt geplukt. Dat is ongeveer twee weken eerder dan de afgelopen jaren gebruikelijk was. Voor het begin van deze eeuw vond de oogst doorgaans pas in september of oktober plaats.

Door de warmere lentes en zomers rijpen druiven sneller en bevatten ze meer suiker. Dat vormt een uitdaging voor champagneproducenten, omdat de wijn juist bekendstaat om zijn hoge zuurgraad, verfijning en frisse karakter. Vroeg oogsten kan het suikergehalte beperken, maar vergroot het risico dat de druiven onvoldoende fenolisch rijp zijn, waardoor smaak en textuur niet optimaal ontwikkelen.

De wijnbouwsector heeft bovendien te maken met droogte, hagel, late vorst en bosbranden, terwijl de economische omstandigheden eveneens moeilijk zijn. De vraag naar alcoholische dranken neemt af, de kosten voor arbeid en brandstof stijgen en Amerikaanse invoertarieven vormen een extra probleem. De Verenigde Staten is de grootste exportmarkt voor champagne.

Producenten zoeken naar manieren om zich aan te passen. Sommigen verwijderen wijngaarden, experimenteren met andere druivenrassen of zoeken gebieden verder naar het noorden. Voor champagne zijn de mogelijkheden echter beperkt door de beschermde herkomstbenaming, die voorschrijft waar en onder welke omstandigheden druiven mogen worden geteeld. Zo is irrigatie van volwassen wijnstokken niet toegestaan.

De sector ontwikkelt daarom alternatieve maatregelen, waaronder beschermende kassen, nieuwe druivenrassen en extra onderzoek naar klimaatadaptatie. Ook is de toegestane opbrengst voor verkoop dit jaar verlaagd om voorraden beter in balans te brengen, de kwaliteit te beschermen en de wijngaarden te ontlasten.

Kansen

Ondanks de zorgen zijn de eerste signalen over de kwaliteit niet uitsluitend negatief. Sommige wijnbouwers melden dat hun wijngaarden de extreme omstandigheden goed hebben doorstaan en verwachten een goede oogst. Analisten wijzen er bovendien op dat lagere productie kan helpen om overtollige voorraden te verminderen.

De verschuiving in het Europese wijnklimaat heeft niet alleen negatieve gevolgen. In het Verenigd Koninkrijk begint de druivenoogst eveneens steeds vroeger. Door de warmere omstandigheden kunnen daar druivenrassen worden geteeld die voorheen moeilijk rijpten. De kalkrijke bodem in delen van Engeland lijkt bovendien op die van Noord-Frankrijk.

De Britse wijnsector groeit hierdoor snel. Vorig jaar werden ongeveer 16,5 miljoen flessen geproduceerd en de export nam met 55 procent toe. Ook Franse champagneproducenten zien kansen. Het champagnehuis Taittinger heeft bijvoorbeeld grond in Kent gekocht om er Engelse mousserende wijn te produceren.

De champagne-industrie staat daarmee voor een dubbele uitdaging. De sector moet zich aanpassen aan een warmer en extremer klimaat zonder de eigenschappen te verliezen die de wijn zijn onderscheidende karakter geven. Producenten investeren daarom in nieuwe technieken en onderzoek. Binnen de sector bestaat de verwachting dat innovatie het mogelijk maakt de kwaliteit en reputatie van champagne op lange termijn te behouden.

De sterke groei van de Chinese auto-export overtreft de beschikbare wereldwijde transportcapaciteit. Daardoor zijn de tarieven voor het charteren van gespecialiseerde autotransportschepen dit jaar met 65 procent gestegen. Autofabrikanten wijken steeds vaker uit naar reguliere containerschepen om voertuigen naar buitenlandse markten te vervoeren.

De omvang van de verschuiving is aanzienlijk. China exporteerde in 2019 nog minder dan 600.000 auto’s en bestelwagens. Volgens het onderzoeksbureau Mobility Global kan dat aantal dit jaar oplopen tot 10 miljoen voertuigen. De groei wordt aangejaagd door de felle concurrentie tussen meer dan honderd Chinese automerken, een overcapaciteit in de auto-industrie en een zwakke binnenlandse markt. Autofabrikanten proberen hun productie daarom steeds vaker af te zetten in markten zoals Europa, Australië en Latijns-Amerika.

De beschikbare scheepscapaciteit is echter niet in hetzelfde tempo gegroeid. Volgens Lasse Kristoffersen, topman van Wallenius Wilhelmsen, is de wereldwijde vloot van autotransportschepen met ongeveer 40 procent uitgebreid, maar nog altijd onvoldoende om aan de Chinese vraag te voldoen. De gemiddelde dagprijs voor het charteren van grote autotransportschepen bedroeg volgens scheepsmakelaar Clarksons in juni ongeveer 70.000 dollar, tegenover 42.500 dollar eind vorig jaar. Daarmee zijn de tarieven dit jaar met ongeveer 65 procent gestegen.

Andreas Enger, topman van Höegh Autoliners, zegt dat de sterke Chinese exportgroei de tarieven voor het zeetransport van auto’s inmiddels heeft opgestuwd tot ongeveer het dubbele van het niveau dat voor de covid-pandemie werd opgetekend. Volgens hem is China in slechts vijf jaar tijd van een relatief kleine auto-exporteur uitgegroeid tot de grootste ter wereld.

Auto’s in containers

Door het tekort aan gespecialiseerde schepen vervoeren sommige autofabrikanten hun voertuigen inmiddels in standaardcontainers, die normaal gesproken worden gebruikt voor bijvoorbeeld meubels en elektronica. Volgens Kristoffersen worden jaarlijks inmiddels tot vier miljoen voertuigen vanuit China op deze manier of via andere alternatieven voor gespecialiseerde autotransportschepen geëxporteerd. De praktijk is inmiddels zo gangbaar dat grote containerrederijen, waaronder A.P. Moller-Maersk en Mediterranean Shipping (MSC), rechtstreeks transportdiensten aan autofabrikanten aanbieden.

De groei van de export verandert ondertussen de verhoudingen op de internationale automarkt. Volgens gegevens van de European Automobile Manufacturers’ Association steeg het aantal registraties van voertuigen van SAIC Motor in de Europese Unie in de eerste helft van 2026 met 19 procent. De registraties van Byd namen met meer dan 100 procent toe. Traditionele Europese autofabrikanten boekten veel geringere groei. Stellantis zag de registraties met 6 procent toenemen, Volkswagen met 2,6 procent, terwijl Renault een daling van 4,2 procent noteerde.

Chinese auto’s zijn in de Verenigde Staten nog grotendeels afwezig vanwege importheffingen en beperkingen op software die verband houden met nationale veiligheidszorgen. In markten zoals het Verenigd Koninkrijk, Brazilië en Duitsland winnen Chinese merken daarentegen steeds meer terrein ten opzichte van hun westerse concurrenten.

Export als uitweg

Achter de sterke exportgroei schuilt een vertraging op de Chinese thuismarkt. Volgens gegevens van het Internationaal Energieagentschap daalde de Chinese autoverkoop in de eerste helft van 2026 met meer dan 20 procent ten opzichte van dezelfde periode een jaar eerder.

Tu Le, directeur van adviesbureau Sino Auto Insights, omschrijft de export als een uitlaatklep voor een binnenlandse markt die wordt gekenmerkt door een overaanbod en een groot aantal concurrerende merken. De druk op de transportcapaciteit is inmiddels zo groot dat Chinese autofabrikanten zelf investeren in de scheepvaart. BYD bracht in 2024 zijn eerste eigen autotransportschip in de vaart en beschikt inmiddels over een vloot van acht schepen.

De ontwikkeling vergroot niet alleen de druk op de beschikbare transportcapaciteit, maar kan ook gevolgen hebben voor de winstmarges van Chinese autofabrikanten. Tegelijkertijd profiteren containerrederijen en andere scheepvaartbedrijven van de extra vraag naar alternatieve transportcapaciteit.

Het Amazonegebied heeft in 2026 het kleinste oppervlak ooit geregistreerd dat onder ontbossing-waarschuwingen viel. Dat blijkt uit nieuwe gegevens van het Braziliaanse Nationaal Instituut voor Ruimteonderzoek (Inpe). Het betrokken gebied nam met 36 procent af ten opzichte van het voorgaande jaar.

Volgens het Real-Time Deforestation Detection System (Deter) van Inpe werd tussen augustus 2025 en juli 2026 voor 2.874 vierkante kilometer Amazonewoud een ontbossing-waarschuwing afgegeven. Een jaar eerder bedroeg dat cijfer nog 4.495 vierkante kilometer.
Inpe stelt dat deze cijfers de kans vergroten dat Brazilië de komende maanden, wanneer de definitieve gegevens worden gepubliceerd, een recorddaling van de ontbossing-cijfers zal kunnen melden. Het geregistreerde oppervlak is het laagste sinds 2016, het jaar waarin de huidige Deter-reeks van start ging.

Het Deter-systeem maakt gebruik van satellietbeelden die vrijwel in real time beschikbaar zijn en ondersteunt daarmee inspecties van de Braziliaanse federale milieudienst. Omdat de resolutie van de beelden beperkt is, wordt de uiteindelijke omvang van de ontboste gebieden vastgesteld door Prodes, een ander systeem van Inpe.

Tijdens de derde ambtstermijn van de Braziliaanse president Luiz Inácio Lula da Silva bedroeg het totale oppervlak waarvoor ontbossing-waarschuwingen werden afgegeven in het Amazonegebied 19.642 vierkante kilometer. Dat is een afname van 41 procent ten opzichte van de periode 2019-2022, een gebied dat vergelijkbaar met de oppervlakte van België.

Ongeveer de helft van de Braziliaanse uitstoot van broeikasgassen is afkomstig van bosvernietiging. Volgens het Systeem voor de Schatting van Broeikasgasemissies, een initiatief van de Braziliaanse milieuorganisatie Observatório do Clima, heeft de vermindering van de ontbossing voorkomen dat 2,238 miljard ton koolstofdioxide-equivalent werd uitgestoten. Dat komt overeen met de totale jaarlijkse bruto-uitstoot van Brazilië.

Marco Astrini, uitvoerend secretaris van Observatório do Clima, noemde de cijfers historisch. “Deze  cijfers zijn historisch en het resultaat van een ernstig milieubeleid, en tonen aan dat het volledig mogelijk is om de toezegging van het land na te komen om ontbossing tegen 2030 tot nul terug te brengen en vervolgens om te keren,” beklemtoonde Astrini. Volgens hem vormt de daling van de ontbossing-cijfers de belangrijkste milieu-erfenis van de regering-Lula en een van de grootste bijdragen aan de internationale klimaatagenda van de afgelopen jaren. “Het einde van de vernietiging van onze bossen zal echter alleen mogelijk zijn met een ingrijpende verandering in het parlement, naast het oplossen van tegenstrijdigheden binnen de regering zelf,” voegde hij eraan toe.