managing21.be

Niet alleen schrijvers en dissidente politici worden geregeld met censuur en repressie geconfronteerd, ook muzikanten hebben er gereld mee te maken. Om daar tegen in te gaan werd de organisatie Freemuse. die hield onlangs een eerste ‘Internationale Dag van de Muziekvrijheid.” Daarbij wordt gesteld dat muziekcensuur meer gebeurt dan men op het eerste zicht zou denken.

“Harde cijfers over muziekcensuur zijn er niet,” stipt het magazine OneWorld aan. Toch stelt Bram Posthumus, de Nederlandse vertegenwoordiger van Freemuse, dat er gesproken mag worden over een wijd verspreid probleem. Daarbij verwijst hij onder meer naar Noord-Korea, waar voorgeschreven is dat er alleen positieve muziek mag worden gemaakt.

Noord-Korea staat echter niet alleen. In Afghanistan werden onder het Taliban-regime niet alleen de muziek, maar nagenoeg alle uitingen van cultuur verboden. Ook Cuba kent muziekcensuur. “Daar wordt steeds meer rock, punk en rap gemaakt, maar het regime van Fidel Castro noemt dat on-Cubaanse muziek.” De zanger Gorki van de groep Porno para Ricardo verzeilde zelfs in de gevangenis omdat hij in zijn teksten kritiek had geuit op Castro.

Muziekcensuur gebeurt volgens Freemuse echter ook in de westerse wereld. In de Verenigde Staten stelde het mediabedrijf Clearchannel na de aanslagen op de WTC-torens zelfs een lijst op van muziek die best niet meer op zijn radiozenders werden gedraaid. De BBC deed in de jaren tachtig zelfs het nummer van ‘Spasticus, Autisticus’ van Ian Dury in de ban omdat het beledigend zou zijn. Dury was echter zelf spastisch.