Wetlands verdwijnen veel sneller dan bosgebieden
Posted by managing21 on oktober 7th, 2018
Wetlands, die tot de meest waardevolle en biodiverse ecosystemen van de wereld behoren, verdwijnen met een alarmerende snelheid. Daarbij moet onder meer worden gewezen naar de verstedelijking en landbouw. Dat zegt een rapport van de Ramsar Convention of Wetlands. De onderzoekers roepen op tot dringende actie om de erosie een halt toe te roepen. Gewaarschuwd wordt voor de potentieel verwoestende gevolgen van het verlies van wetlands, die onder meer een impact kunnen hebben op de klimaatverandering.
De Ramsar Convention trad in het midden van de jaren zeventig van de voorbije eeuw in voege en heeft inmiddels wereldwijd al 2.300 belangrijke wetlands geïdentificeerd.
Het rapport van de Ramsar Convention toonde dat ongeveer 35 procent van wetlands – waaronder meren, rivieren, moerassen en veengebieden, maar ook kustgebieden en zeegebieden zoals lagunes, mangroves en koraalriffen – die voorbije vierenhalve decennia verloren zijn gegaan. Bovendien wordt erop gewezen dat de jaarlijkse verliespercentages sinds het begin van deze eeuw nog zijn versneld. “We verliezen wetlands drie keer sneller dan bossen,” waarschuwt Martha Rojas Urrego, directeur van de Ramsar Convention. “Terwijl de wereld steeds meer gefocust is op het broeikaseffect en diens impact op oceanen en bossen, blijven wetlands gevaarlijk ondergewaardeerd.”
Het rapport benadrukt het belang van de wetlands voor al het leven op aarde. “Onder meer moet men beseffen dat deze gebieden bijna direct of indirect bijna de hele wereld van zoetwater voorzien, maar tevens moet men weten dat 40 procent van alle soorten uit de natuur in wetlands leven. Dieren en planten die de wetlands als biotoop hebben, zijn bijzonder kwetsbaar. Een kwart is met uitsterven bedreigd. Wetlands bieden ook het levensonderhoud voor meer dan een miljard mensen, terwijl ze tevens overstromingen beperken en kustlijnen beschermen. Deze gebieden zijn ook een essentiële basis van voedsel, grondstoffen en genetische bronnen voor geneesmiddelen.”
Tevens wordt beklemtoond dat wetlands essentieel zijn voor een beperking van klimaatverandering, waarbij erop wordt gewezen dat de veengebieden twee keer zoveel koolstofdioxide opslaan dan bosregio’s, hoewel ze slechts 3 procent van alle landoppervlakte beslaan. Schorres, zeegrasvelden en mangroven slaan ook grote hoeveelheden koolstofdioxide op. “Wanneer de wetlands verdwijnen, wordt die koolstof vanuit de bodem in de atmosfeer vrijgegeven,” wordt er opgemerkt. “De klimaatwetenschap waarschuwt al lang voor de zogenaamde feedbacks, de vicieuze cirkel van het broeikaseffect, maar daarbij wordt vooral gewezen naar het methaan uit de arctische permafrost.”
“Ook de veengebieden in de tropische regio’s vormen een grote zorg,” zegt Rojas Urrego. “De drooglegging van de bodem voor landbouw en ontwikkeling vormt een bedreiging voor het klimaat. Er bestaat een verkeerde perceptie dat moerassen gebieden zijn die moeten worden drooggelegd. Er moeten meer inspanningen gedaan om een effectief wetlandbeheer te ontwikkelen. Het herstel van de veengebieden moet worden gezien als een effectieve maatregel om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen en te voldoen aan de richtlijnen van de Klimaatakkoorden van Parijs.” (Foto: mah)