managing21.be

Er zal dit jaar in de territoriale wateren van de Falkland Islands niet meer op loligo-inktvissen worden gevist. Dat heeft de overheid van de Zuid-Amerikaanse eilandengroep beslist in een reactie op een studie die het lokale ministerie van visserij van de Falklands in samenwerking met een vijftal visserijbedrijven heeft uitgevoerd. Gevreesd wordt dat ook volgend jaar met belangrijke beperkingen rekening zal moeten worden gehouden.

Uit de studie van het ministerie van visserij bleek in juli al dat het lokale loligo-bestand opnieuw onder de grens van 10.000 ton, de cruciale drempel die een aanvulling van de volumes moet garanderen, was gedaald. De voorraden zouden tot het laagste niveau sinds 2008 zijn teruggevallen. Na overleg met de visserijsector werd een overeenstemming bereikt om uit voorzorg de start van het tweede deel van het visseizoen uit te stellen. Begin augustus werd een herhalingsonderzoek uitgevoerd, waaruit bleek dat de situatie zich nog niet ten goede had gekeerd. Daarop werd besloten dat er dit seizoen geen loligo-visserij meer zal worden toegelaten.

Europa is voor de aanvoer van calamari in belangrijke mate van de Falklands afhankelijk. – Foto: Pixabay/Mabel Amber

“Het besluit is genomen als een beschermingsmaatregel”, verduidelijkte een woordvoerder van het ministerie van visserij. “Wanneer de voorraden tot een extreem laag niveau zijn teruggezakt, zou een vergunning voor de visserij een ernstig risico kunnen vormen voor de toekomst van de loligo-populatie. Dat probleem zou op zijn beurt nog vele jaren een negatieve invloed kunnen hebben op de activiteiten van de visserijsector. De loligo-vangsten vormen één van de meest waardevolle activiteiten van de visserijsector van de Falklands. De ingreep moet dan ook de duurzaamheid op lange termijn van deze activiteit garanderen.”

Hoewel de visserijsector het eens was met de redenen om het loligo-seizoen niet meer opnieuw te openen, wezen woordvoerders van de industrie erop dat de maatregel de volgende maanden en mogelijk jaren op de industrie een aanzienlijke impact, zowel financieel als operationeel, zal hebben. “Er is hier sprake van een uitdagende situatie, nadat het seizoen ook vorig jaar al vroegtijdig werd afgesloten”, benadrukten de woordvoerders van de industrie.

“De visserij wordt al geconfronteerd met hoge bunkerprijzen, een zware wereldwijde inflatie in de toeleveringsketen en aanhoudend hoge kredietrentes”, verduidelijkte Cheryl Roberts, voorzitter van Falkland Islands Fishing Companies Association (Fisco). “Bovendien moet er rekening mee worden gehouden dat ongeveer 20 procent van de totale loligo-vloot moet worden gerenoveerd, waarmee een kostprijs van meer dan 100 miljoen pond zal zijn gemoeid.”

Overbevissing en zeestroming

De Loligo Producers Group benadrukt te erkennen dat er maatregelen moeten worden genomen om de toekomstige seizoenen te beschermen. “Er moet daarbij echter ook rekening mee worden gehouden dat de winstgevendheid van de sector door de ingreep zal worden aangetast”, wordt er opgemerkt. “Dit zal echter ook gevolgen hebben voor de fiscale inkomsten die de overheid uit de sector kan genereren.”

De Falklands leveren de helft van alle calamari die in Europa worden geconsumeerd. De scherpe daling van het loligo-bestand moet volgens experts mogelijk worden toegeschreven aan overbevissing en een verschuiving van de zeestromen. In normale omstandigheden vaart een dozijn grote vissersboten vanuit Spanje naar de Falklands om loligo-voorraden in te slaan. De vangst, die een waarde van ongeveer 350 miljoen euro vertegenwoordigt, leverende twee jaar geleden nog een vorraad van 100.000 ton op.

“Vorig jaar moest al worden vastgesteld dat de visserij op een relatief kleine oppervlakte was geconcentreerd”, verduidelijkte Alexander Arkhipkin, een wetenschapper bij de Fisheries New Zealand. “Dat was wellicht al een teken dat de omvang van de loligo-populatie sterk was ingekrompen. De overheid van de Falklands besliste daarop de visserij tijdelijk op te schorten, maar in januari van dit jaar werd die maatregel ingetrokken. Dat heeft de omvang van de loligo-populatie wellicht onder de kritische drempel geduwd. Bovendien moest rekening worden gehouden met een abnormaal strenge Falkland-zeestroming, waardoor vele jonge inktvissen wellicht naar de hoogzee zijn afgedreven.”

Meer over dit onderwerp:

• Canadese kreeftenindustrie door georganiseerde misdaad geïnfiltreerd
• Newfoundland en Labrador heropenen na dertig jaar visserij op kabeljauw
• IJslandse bevolking toont zich tegenstander van open visboerderijen
• Wereldwijde visserij in beduidend slechtere staat dan algemeen gedacht
• Bodemvisserij heeft negatieve impact op opslag koolstofdioxide oceanen