managing21.be

Chinese bedrijven nemen in het buitenland een recordaantal mijnen over. De strategie moet het land helpen om voldoende voorraden belangrijke grondstoffen te kunnen verwerven. Dat blijkt uit een rapport van S&P Research en Mergermarket. Vastgesteld werd dat Chinese bedrijven vorig jaar tien overnames met een waarde van meer dan 100 miljoen dollar lieten optekenen. Dat is sterkste activiteit die sinds 2013 werd opgetekend.

China is voor vele mineralen de grootste verbruiker van de wereld. Het land wordt gekenmerkt door een enorme vraag naar grondstoffen. Hierdoor hebben Chinese mijnbouwbedrijven een lange geschiedenis van investeringen in het buitenland. Analisten en investeerders zeggen dat de toename van het aantal overnames gedeeltelijk het gevolg is van pogingen van China om te anticiperen op het verslechterende geopolitieke klimaat, waardoor het land in belangrijke markten zoals Canada en de Verenigde Staten steeds minder welkom is als investeerder.

Volgens Michael Scherb, topman van investeerder Appian Capital Advisory, is de toegenomen activiteit de voorbije twaalf maand te wijten aan de inspanningen van de Chinese bedrijven om een groot aantal fusies en overnames rond te krijgen vooraleer ze daarbij met een geopolitiek probleem zouden worden geconfronteerd.

Die trend heeft zich dit jaar voortgezet. Het Chinese concern Zijin Mining maakte onlangs bekend van plan te zijn een goudmijn in Kazachstan over te nemen voor een bedrag van 1,2 miljard dollar. Appian verkocht in april zijn Braziliaanse mijn Mineração Vale Verde, producent van koper en goud, voor een som van 420 miljoen dollar aan de Chinese Baiyin Nonferrous Group.

“De volgende jaren zullen we waarschijnlijk een sterk niveau van overnames door Chinese mijnbouwbedrijven blijven zien,” benadrukte Richard Horrocks-Taylor, analist mijnbouw bij Standard Chartered. Christoph Nedopil, directeur van het Griffith Asia Institute, voegde er aan toe dat onder het Belt and Road Initiative, het vlaggenschip van het buitenlandse beleid van de Chinese president Xi Jinping, meestal een kleinere schaalgrootte hebben. “De omvangrijke investeringen sluiten aan bij de verschuiving van de Chinese economie naar een hightech productie, waaronder batterijen en hernieuwbare energie”, beklemtoonde Nedopil.

Grondstoffennationalisme

China domineert de verwerking van de meeste cruciale mineralen — waaronder zeldzame aardmetalen, lithium en kobalt — maar moet een groot deel van de grondstoffen importeren. De Verenigde Staten en veel Europese landen proberen hun afhankelijkheid van China voor deze metalen te verminderen en alternatieve toeleveringsketens te ontwikkelen.

“Westerse landen zoals Canada en Australië zijn steeds voorzichtiger geworden tegenover Chinese investeringen in lokale mijnbouwactiva”, betoogt Adam Webb, expert batterij-grondstoffen bij Benchmark Mineral Intelligence. “Een groot deel van deze mineralen heeft immers een strategisch karakter. 

Analisten en bankiers merkten op dat Chinese bedrijven de voorbije jaren bijzonder bedreven zijn geworden in het opkopen van mijnbouwactiva van westerse concurrenten, waarbij ze vaak bereid zijn om bij hun waarderingen een langetermijnvisie te hanteren en ook niet terugdeinzen voor investeringen in risicovollere rechtsgebieden.

John Meyer, analist bij adviesbureau SP Angel, zei dat China tot overnames overgaat om de toegang van het westen tot bepaalde cruciale materialen te bemoeilijken. “Telkens wanneer iemand dicht bij het winnen van lithium komt, staan Chinese bedrijven klaar met een overnamebod.” Chinese financiële instellingen hebben ook miljarden aan leningen verstrekt voor de ontginning en verwerking van mineralen in grondstoffen.

Timothy Foden, specialist internationale arbitrage bij het advocatenkantoor Bois Schiller Flexner, wees erop dat Chinese bedrijven zich positioneren om van het grondstoffennationalisme in vele Afrikaanse landen, zoals Mali, te profiteren. “Sommige militaire regeringen in Afrika proberen westerse mijnbouwactiva over te nemen en eisen hogere royaltybetalingen”, verduidelijkte hij. “Chinese bedrijven zijn vaak bereid om een minder winstgevende regeling te accepteren indien zij het beheer van de activa kunnen overnemen.”