managing21.be

Los Angeles wil het prototype worden van toekomstige transportmetropool. De stad werkt volop aan de uitbreiding van zijn netwerken voor openbaar vervoer. Daarbij wordt voor het eerst door doordacht gezocht naar knooppunten tussen de verschillende netwerken. Overal in de wereld wordt geprobeerd oplossingen te zoeken voor het verkeersprobleem, maar in Los Angeles wordt gigantisch veel tijd en geld verloren in de file. Na jaren weerstand tegen het openbaar vervoer, blijkt de stad nu een hele mentaliteitsverandering te ondergaan en terug te keren dat Los Angeles een pionier was op het gebied van stadsvervoer.

“De Mass Transportation Authority (MTA) van Los Angeles County stond lange tijd bekend voor zijn incompetentie en projecten van twijfelachtig allooi,” schrijft The Washington Post. “Vandaag wordt de MTA door de American Public Transportation Association (APTA) bestempeld als het beste openbaar vervoer van de hele Verenigde Staten. Sinds 1993 is Los Angeles samen met Detroit de enige Amerikaanse stad die het jaarlijks aantal uren vertraging per reiziger kon afbouwen.” Los Angeles heeft op dit ogenblik het tweede grootste aantal busreizigers van de Verengide Staten en het nummer drie op het gebied van locaal spoorvervoer.

“Los Angeles staat nog altijd bekend voor zijn snelwegen en een houding dat de auto koning is,” benadrukte APTA-voorzitter William W. Millar. “Maar stilaan begint het een systeem van wereldklasse uit te bouwen voor massavervoer.” Op dit openblik gebruikt amper 6,6 procent van de arbeidsbevolking het openbaar vervoer en elke dag leggen auto’s op de snelwegen van Los Angeles een afstand af van bijna 200 miljoen kilometer. Dat is het hoogste van de Verenigde Staten en vier keer meer dan rond Washington. Gemiddeld brengt een forens in Los Angeles per jaar bijna vier dagen en vier nachten door in de file. Daarbij wordt 1,5 miljard liter brandstof verspild, wat een kost betekent van 11 miljard dollar.

Bovendien is Los Angeles de meest dichtbevolkte regio van de Verenigde Staten. “Maar al die problemen hebben de publieke opinie positiever gestemd tegenover openbaar vervoer,” aldus The Washington Post. “Zo blijken adverteerders voor vastgoed geregeld uit te pakken met de nabijheid van openbaar vervoer als troef. Projectontwikkelaars geven de voorkeur aan bouwsites in de buurt van openbaar vervoer. Op dit ogenblik lopen er een 25-tal dergelijke projecten met een totaal investeringsbedrag met meer dan vier miljard dollar. Buurten die openbaar vervoer altijd hebben afgewezen, beginnen er nu naar te vragen.”

Er wordt op dit ogenblik volop gewerkt aan de aanleg en verlenging van nieuwe locale spoorlijnen en metrolijnen, waarbij voor het eerst ook voor gezamenlijke knooppunten zal gezorgd worden. “Tot nu toe waren er tussen de twee geen enkele vorm van verbinding, vooral door een gebrek aan degelijke planning,” aldus nog de krant. Maar er wordt vooral gedacht aan de metrolijn naar de kuststrook (Westside). Die zou moeten gebouwd worden onder Wilshire Boulevard, één van de drukste avenues van de hele Verenigde Staten. De lijn krijgt een lengte van bijna twintig kilometer en een totale kost van 4,5 miljard dollar.

Dat zou twintig jaar geleden onmogelijk zijn geweest. Nadat metrowerken een methaanvoorraad had geraakt, ontplofte langs Wilshire Boulevard in 1985 een gebouw. Sindsdien werd het verboden om in het gebied nog overheidsgeld te gebruiken voor de aanleg van metrolijnen. “Volgens sommigen wou het initiatiefnenemende democratische parlementslid Henry A. Waxman met het verbod vooral zijn rijkere vrienden van Westside van dienst zijn,” stipt The Washington Post aan. “Die wilden immers liever niet dat de armen met het openbaar vervoer gemakkelijk naar hun rijkere stadsgedeelten zouden komen.” Waxman heeft zijn verzet inmiddels opgegeven en verwacht wordt dat de wet volgend jaar grondig zal worden gewijzigd.

Antonio Villaraigosa, de democratische burgemeester van Los Angeles, stelt dat het uitzicht van de stad in de toekomst heel anders zal moeten bekeken worden. “We moeten ons focussen op een nieuw urbanisme, dat gericht is op transport-georienteerde ontwikkeling en een gemengde bestemming van nieuwe ontwikkelingen.” Dat moet ook wel, want Los Angeles heeft aan de stadsranden geen groeimogelijkheden meer en moet dus binnen het grondgebied naar toekomstmogelijkheden zoeken. Los Angeles keurde pas in 1980 de bouw van een metro, een locale spoorverbinding naar Long Beach en goedkopere bustarieven toe. Tussen 1948 en 1980 werden minstens zes vervoersplannen bij referenda door de bevolking afgewezen. Nochtans had Los Angeles het meest uitgebouwde locaal spoorverkeer van de hele Verenigde Staten met een netwerk van ruim 2.250 kilometer.