Rijkste landen niet noodzakelijk het meest gezond
Posted by managing21 on november 7th, 2025
De rijkste landen ter wereld blijken niet noodzakelijk ook de gezondste naties te zijn. Dat blijkt uit nieuw internationaal onderzoek van de University of Surrey, waarin achtendertig lidstaten van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (Oeso) worden vergeleken op de vooruitgang die ze boeken op het gebied van mondiale gezondheidsdoelen.
De studie toont dat enkele van de meest welvarende landen in de wereld – waaronder de Verenigde Staten en Canada – bij de realisatie van de duurzame ontwikkeling op het gebied van gezondheid – het waarborgen van een gezond leven en het bevorderen van welzijn voor iedereen – achterblijven bij kleinere economieën. Naties zoals IJsland, Japan en Noorwegen voeren de ranglijst aan, gesteund door sterke zorgsystemen en een gelijke toegang tot medische zorg.
De wetenschappers onderzochten hoe efficiënt elk land zijn gezondheidsinvesteringen omzet in resultaten zoals levensverwachting, ziektepreventie en zorgtoegankelijkheid. De uitkomsten tonen aan dat landen met goed geïntegreerde publieke gezondheidsstelsels en een sterke nadruk op preventie betere resultaten behalen per uitgegeven euro dan naties die vooral op particuliere zorg vertrouwen.
“Geld is niet alles als het gaat om nationale gezondheid,” zegt onderzoeksleider Ali Emrouznejad, professor business analytics aan de University of Surrey. “Cruciaal is daarentegen in welke mate landen hun middelen efficiënt inzetten. Staten die preventie, universele toegang en sociale gelijkheid vooropstellen, presteren doorgaans beter dan rijkere economieën die meer nadruk leggen op uitgaven dan op strategie.” Landen met sterke milieugerichte gezondheidsbeleid bleken doorgaans hogere algehele gezondheidsscores te behalen.
De bevindingen benadrukken het belang van efficiënte en rechtvaardige zorgsystemen die klimaatbestendigheid integreren in hun beleid en uitvoering. “Beleidsmakers zouden prioriteit moeten geven aan preventie, duurzaamheid en gelijke toegang, in plaats van simpelweg de zorgbudgetten te verhogen,” beklemtoont Emrouznejad. “Ons model toont welke landen het meeste halen uit hun beschikbare middelen en biedt een praktisch kompas voor regeringen die streven naar duurzame, goed presterende gezondheidsstelsels zonder verspilling van middelen.”