De Donaudelta in Roemenië dreigt het decor van een strijd tussen de natuur en de landbouw te worden. Dat zeggen experts van het World Wildlife Fund (WWF). Opgemerkt wordt dat een dijkbreuk vorig jaar in de delta een natuurgebied opnieuw heeft hersteld, maar de getroffen landbouwers eisen dat de overstroomde gronden opnieuw zouden worden drooggelegd.

De buurt van het dorp Mahmudia in Roemenië werd vorig jaar door een dijkbreuk getroffen. Delen van de Donaudelta, die ooit waren drooggelegd om nieuwe landbouwgronden te creëren, werden daardoor opnieuw overstroomd. Dat leidde tot de creatie van een groot meer, dat zich al snel ontwikkelde tot een paradijs van biodiversiteit, die door de eerdere drooglegging zwaar onder druk was geraakt. Onder meer grote populaties pelikanen, eenden en meeuwen hebben zich inmiddels opnieuw in het gebied gevestigd.

Na de dijkbreuk zijn in de regio van Mahmudia opnieuw grote aantallen pelikanen opgemerkt. – Foto: Pixabay/Andrei Prodan

Delen van de Donaudelta werden in de jaren tachtig van de voorbije eeuw tot landbouwgrond omgevormd. Nicolae Ceausescu, de toenmalige communistische dictator van Roemenië, liet daarbij de rietlanden in het gebied platbranden, terwijl moerassen werden drooggelegd. “Sinds de dijkbreuk van vorig jaar heeft het gebied zijn karakter van vier decennia herwonnen”, gaf Ion Serpescu, burgemeester van Mahmudia, in een reactie aan. “Vele inwoners van Mahmudia waren dan ook bijzonder tevreden dat de dijk was doorgebroken.”

Serpescu wees erop dat Mahmudia na de dijkbreuk opnieuw vissers en toeristen heeft kunnen aantrekken. De overstroming heeft de gemeente dan ook economisch een grote dienst bewezen. “Om al die bezoekers te kunnen huisvesten, zijn er op twee jaar In Mahmudia meer dan vijftien pensions gebouwd”, betoogt de burgemeester. “De heropbouw van de dijk zou bovendien een bedrag tussen 20 miljoen euro en 30 miljoen euro kosten. Het heeft weinig zin om het meer opnieuw leeg te laten lopen. Het is best om de huidige toestand te bewaren.”

Gunstig advies

Mahmudia telt tweeduizend inwoners. Een groot deel van de populatie hoopt dat de Roemeense regering het behoud van het meer zal steunen. Een commissie van experts heeft al een gunstig advies uitgebracht over het ecologische herstel van de delta. Mircea Fechet, Roemeens minister van leefmilieu, merkte tijdens een bezoek aan het gebied in juni van dit jaar dat de natuur de schade van de indamming van de Donau al aan het herstellen is. “De delta heeft niets anders gedaan dan zijn eigen land terug te winnen”, betoogde de minister.

Niet iedereen blijkt het echter met die visie eens te zijn. Onder meer de lokale zakenman Emanuel Dobronauteanu heeft een klacht tegen de plaatselijke autoriteiten neergelegd. Daarbij eiste hij een schadevergoeding omdat 730 hectare aan tarwe, maïs, zonnebloemen en alfalfa door de overstromingen verloren was gegaan. Dobronauteanu merkte daarbij op een eerlijke compensatie te willen. Een aanbod voor een schadevergoeding van 2 miljoen lei (402.000 euro) was volgens de ondernemer onvoldoende. Maar ook Dobronauteanu gaf aan niet helemaal tegen het natuurherstel te zijn, op voorwaarde dat hij voldoende gecompenseerd zou worden.

De dijkbreuk wordt door de lokale autoriteiten toegeschreven aan een reeks constructiefouten. “De overstroming was dan ook helemaal geen verrassing”, merkt de Roemeense bioloog Dragos Balea, coördinator van de programma’s van het World Wildlife Fund in de regio, op. Al in 2012 lanceerde Roemenië een project om de beschadigde ecosystemen van de Donaudelta. Daarbij werd gerekend op financiële hulp van de Europese Unie.

Milieuactivisten betogen dat de overstroming het herstelproces zou versnellen. “Aquatische ecosystemen herstellen zich veel sneller dan bossen,” benadrukte Dragos Balea. “Wanneer men een aquatisch ecosysteem met rust laat, zal het in een periode van tien tot vijftien jaar meer dan 70 procent van zijn oorspronkelijke biodiversiteit herstellen. Er kunnen daarbij al bemoedigende signalen worden opgemerkt. Er verschijnen in het gebied steeds meer diersoorten die zich vroeger in de delta ophielden, maar na de drooglegging verdwenen.”

Meer over dit onderwerp:

• New Jersey wil zeearend op lijst met bedreigde soorten houden
• Rotsbeklimmers stimuleren terugkeer van de slechtvalk in Yosemite
• Tijgerpopulatie Thailand op tien jaar tijd 250 procent aangegroeid
• Klimaat is bij woonstkeuze van zoogdieren cruciale factor
• Smelten van gletsjers leidt snel tot creatie van nieuwe ecosystemen

Extreem hoge temperaturen kunnen in Spanje een risico worden voor het toerisme. De stijgende temperaturen en steeds meer frequente hittegolven treffen immers de populairste kustbestemmingen van het land. Dat heeft Héctor Tejero, expert klimaatactie bij het Spaanse ministerie van volksgezondheid, gezegd. 

Héctor Tejero wees erop dat de fysieke gevolgen van de klimaatverandering steeds duidelijker worden. Dat heeft het Spaanse ministerie volgens hem al aangezet om gesprekken op te starten met de Britse ambassade in Madrid, waarbij van gedachten werd gewisseld over de voorlichting van kwetsbare toeristen, die moeten weten op welke manier ze met de hitte moeten omgaan. Tejero voegde eraan toe dat de klimaatverandering mogelijk in de toekomst uit een aantal Spaanse regio’s zou kunnen verdwijnen.

“Dat risico is reëel”, benadrukte Tejero. “De grote Spaanse kustbestemmingen, die van het toerisme het meest afhankelijk zijn, zijn locaties waar de waar de impact van klimaatverandering het grootst zal zijn. Vooral de kust van de Middellandse Zee zou zwaar kunnen worden getroffen. Er is een duidelijk risico dat de zones waar het meeste toerisme aanwezig is, minder leefbaar worden door een groter aantal hittegolven en veel warmere nachten minder leefbaar zou worden. Dergelijke omstandigheden zouden toeristen kunnen ontmoedigen of de kosten voor airconditioning in de hotels kunnen opdrijven.”

Vooral strandbestemmingen kunnen door de klimaatverandering onder grote druk komen. – Pixabay/Michelle Raponi

“Ik zou zeggen dat toerisme een van de vele sectoren is die de klimaatverandering zou kunnen worden getroffen,” zei Tejero. “Afgezien van het feit dat het toerisme in bepaalde gebieden spanningen veroorzaakt, zal de sector zich ook moeten aanpassen aan de toekomstige klimatologische realiteit. Daarom moet de toeristische sector worden aangepast. Mogelijk zal de sector aan een inkrimping moeten denken, maar ook moet gepoogd worden om de effecten van klimaatverandering te verzachten. Spanje is in de Europese Unie het land dat het meest door de klimaatverandering zou kunnen worden geraakt. Dat gaat op korte termijn ook niet veranderen.”

Spanje ontving vorig jaar een recordaantal van 85,1 miljoen internationale bezoekers. Tegenover het jaar voordien was er daarbij sprake van een toename met 19 procent. Bekommernissen over het overtoerisme heeft in Spanje de voorbije maanden in het hele land tot grote protestacties geleid. Op de Canarische Eilanden klaagt de bevolking dat de aanwezigheid van zoveel toeristen het watertekort verergert, terwijl activisten op de Balearen een limiet nastreven op het aantal wagens dat met de veerboot op het eiland wordt toegelaten.

Informeren

Een rapport van de Spaanse overheid voorspelde acht jaar geleden al dat de klimaatverandering de Spaanse toeristische industrie drastisch zou kunnen doen verschuiven. Daarbij werd onder meer gewezen op een mogelijke erosie van de stranden en een overspoeling van de transportsystemen. Maar ook werd gewag gemaakt van watertekorten op het hoogtepunt van het toeristische seizoen, terwijl skigebieden gedwongen zouden kunnen worden om hun activiteiten te stoppen. Verder werd opgemerkt dat de toestroom van toeristen uit Noord-Europa tegen 2080 met 20 procent zou kunnen dalen tegenover het niveau dat twintig jaar geleden werd opgetekend. De stijgende temperaturen zouden toeristen uit Noord-Europa immers kunnen aanzetten om hun vakanties in eigen land door te brengen.

Tejero waarschuwt wel dat hittegolven en hoge temperaturen vooral gevaarlijk zijn voor toeristen die niet weten op welke manier met die dreiging moet worden omgesprongen. “Samen met de Britse ambassade wordt nagedacht over manieren om de bezoekers veel meer bewust te maken van de klimaatcrisis en hen deskundig advies te verstrekken, zodat ze zichzelf beter kunnen beschermen”, benadrukte Tejero. “Toeristen zijn duidelijk niet aangepast aan de lokale temperaturen, waardoor ze in de hitte grotere risico’s lopen.”

“Bezoekers hebben de neiging om zich te ontspannen en gevaren minder ernstig te nemen”, gaf Tejero nog aan. “Daarbij is het vooral belangrijk om tussen het middaguur en vier uur in de namiddag uit de zon te blijven. Dat kan men ook uit het gedrag van de lokale bevolking leren. Vorig jaar overleden in Spanje al een aantal toeristen aan de gevolgen van een hitteberoerte. De slachtoffers waren meestal vijftigplussers of zestigplussers die midden in de zomer in de hitte gingen wandelen. Toeristen moeten onthouden dat ze iets meer kwetsbaard zijn dan de lokale bevolking. Dat betekent dat ze zich nog strikter aan de aanbevelingen over hydratatie en het mijden van de zon moeten houden.”

Tejero wijst erop dat de risico’s voor de toeristen al duidelijk zijn geworden in andere delen van Zuid-Europa die met extreme hitte worstelen. Vooral Griekenland bleek daarbij een gevaarlijke regio. Recente epidemiologische studies hebben volgens Tejero aangetoond dat ongeveer 3.000 sterfgevallen per jaar in Spanje aan de hitte te wijten zijn. Bovendien zouden hittegolven verantwoordelijk zijn voor een toename van de opnames in spoedafdelingen van de Spaanse ziekenhuizen met 10 procent. Verder waarschuwde Tejero dat hogere temperaturen ook zouden leiden tot een toename van een aantal ziektes, waaronder de Krim-Congokoorts, die door teken wordt verspreid.

Meer over dit onderwerp:

• Europa ziet grote interesse in riviercruises op Rijn en Douro
• Dubai ontving recordaantal toeristen tijdens eerste jaarhelft
• Sportzomer stimuleert lastminute hotelbookings in Parijs
• Record aan vertrekkende reizigers genoteerd op luchthavens Parijs
• Gepensioneerde vrouwen maken belangrijkste groep soloreizigers uit

Rederij X-Press Feeders uit Singapore heeft in Europa de eerste milieuvriendelijke feederdienst, waarbij gebruik gemaakt wordt van duurzame methanol, opgestart. Gehoopt wordt dat de inzet van methanol de zware ecologische voetafdruk van de scheepvaart zal kunnen beperken. De eerste routes verbinden Antwerpen-Zeebrugge en Rotterdam met Klaipeda in Litouwen en Riga in Letland. Ook de Finse hoofdstad Helsinki is in het vaarschema opgenomen.

Voor de verbinding wordt in eerste instantie beroep gedaan op de Eco-Maestro, een containerschip van 13.675 ton. De Eco-Maestro, die meer dan twaalfhonderd standaard-containers kan vervoeren, is één van de weinige schepen in de wereld die zowel op duurzame bio-methanol als op normale brandstof, die een grotere vervuiling veroorzaakt, kan varen. X-Press Feeders zet daarmee naar eigen zeggen als eerste een Europees netwerk van routes op waarbij de dienst wordt verzekerd door schepen die door methanol worden aangedreven.

De Eco-Maestro verzorgt de eerste duurzame feederdienst in de Europese scheepvaart. – Foto: X-Press Feeders

De Eco-Maestro werd in China gebouwd en is uitgerust met de jongste generatie motoren, die kunnen worden aangedreven door methanol, een duurzame brandstof die wordt geproduceerd op basis van afgebroken organisch materiaal. “De methanol die de Eco-Maestro zal gebruiken, zal ongeveer 65 procent minder koolstofdioxide uitstoten dan normale brandstof”, benadrukte Francis Goh, operationeel directeur van X-Press Feeders.

De wereldwijde scheepvaart, die over het algemeen door diesel en andere bunkerbrandstoffen wordt aangedreven, vertegenwoordigde volgens het International Energy Agency twee jaar geleden ongeveer 2 procent van de wereldwijde emissies van koolstofdioxide. Volgens de nieuwe richtlijnen van de International Maritime Organization moeten de emissies van de scheepvaart tegen eind dit decennium met ten minste 40 procent worden verminderd en tegen het midden van deze eeuw tot nul worden herleid.

Containervervoer

Momenteel telt de wereld 29 schepen die op methanol kunnen varen. Tegen het einde van dit jaar zou dat aantal worden verdubbeld. Vooral bij het containervervoer heeft de scheepvaart daarbij al een beweging naar een aandrijving door methanol gemaakt. X-Press Feeders wil in totaal een vloot van veertien methanol-schepen inzetten op de routes van Rotterdam en Antwerpen naar Finland en de Baltische staten. Deze zogenaamde feederschepen spelen een belangrijke rol in de logistieke toeleveringsketen, omdat ze containers vervoeren tussen kleinere locaties en grotere havens zoals Rotterdam en Antwerpen.

X-Press Feeders zegt Rotterdam als draaischijf van de nieuwe dienst te hebben gekozen omdat de Nederlandse stad de grootste haven van Europa heeft en ook de nodige infrastructuur kan aanbieden voor het bunkeren van groene methanol. De rederij uit Singapore speelt met het nieuwe initiatief in op de beslissing van de Europese Unie om dit jaar ook voor de scheepvaart een systeem voor emissiehandel in te voeren. X-Press Feeders maakt daarbij gebruik van methanol die een erkenning van de International Sustainability and Carbon Certification (ISCC) kan voorleggen. 

“Deze nieuwe service markeert een belangrijke mijlpaal in de duurzame scheepvaart in Europa”, beklemtoonde Francis Goh nog. “Bedrijven in de regio kunnen immers voortaan beschikken over een regulier gepland netwerk dat het transport van goederen kan regelen op een manier die het leefmilieu minder zwaar belast. “Hierdoor zal het voor die bedrijven ook gemakkelijker worden om hun doelstellingen op het gebied van duurzaamheid te halen.”

Goh stelde nog dat X-Press Feeders bewust heeft gekozen om de activiteiten in eerste instantie in Noord-Europa op te starten. “We hebben gemerkt dat klanten in dit deel van Europa voor initiatieven op het gebied van duurzame verzending het meest ontvankelijk bleken”, verduidelijkte hij. “In een volgend stadium zal X-Press Feeders het netwerk, naarmate er meer methanol-schepen zullen worden geleverd, verder over heel Europa uitrollen.” X-Press Feeders zou na de zomer een tweede methanol-schip in dienst nemen.

Meer over dit onderwerp:

• Duurzame biobrandstoffen kunnen eindelijk betaalbaar worden ingezet
• Ook koolstofdioxide wordt een mogelijke bron van duurzame brandstof
• Europese Unie investeert 17 miljard euro in duurzame transportinfrastructuur
• Artificiële intelligentie kan bijdrage leveren tot duurzame scheepvaart
• Duurzame scheepvaart kan tegen 2035 concurrentieel opereren

De dreiging van de mijnbouw voor de populatie mensapen in Afrika is enorm onderschat. Dat blijkt uit een onderzoek van wetenschappers aan het Deutsches Zentrum für integrative Biodiversitätsforschung (iDiv), de Martin Luther Universiteit Halle-Wittenberg (MLU) en de natuurorganisatie Re:wild, gebaseerd op een analyse van mijnbouwlocaties in zeventien Afrikaanse landen.

De stijgende vraag naar cruciale mineralen, zoals koper, lithium, nikkel, kobalt en andere zeldzame aardmetalen die nodig zijn voor de grootschalige overgang naar duurzame energie, zorgt voor een toename van de mijnbouw in Afrika, waar een groot deel van die minerale hulpbronnen nog steeds niet wordt geëxploiteerd. Dit leidt tot een ontbossing van de tropische regenwouden, waar veel diersoorten, waaronder de mensapen, leven.

Een toename van de Afrikaanse mijnbouw weegt op de lokale populaties mensapen. – Foto: Foto: Pixabay/Sandra Tropp

Het onderzoek van het iDiv schat dat de dreiging van mijnbouw voor mensapen in Afrika enorm is onderschat en dat meer dan een derde van de gehele populatie – bijna 180.000 gorilla’s, bonobo’s en chimpansees – gevaar loopt. De onderzoekers wijzen er bovendien op dat de mijnbouwbedrijven niet verplicht zijn om hun activiteit op het gebied van biodiversiteit bekend te maken, waardoor de werkelijke impact van de mijnbouw op de biodiversiteit en de mensapen in het bijzonder nog groter kan zijn.

De onderzoekers merken op dat binnen een zone van 10 kilometer rond de mijnen directe effecten van de industriële activiteit – zoals de vernietiging van leefgebieden, lichtpollutie en geluidsvervuiling – kunnen worden opgemerkt. Daarnaast wordt ook gewag gemaakt van bufferzones van 50 kilometer rond de mijn met indirecte effecten van de activiteit. Daarbij wordt gewezen naar de aanleg van nieuwe wegen om deze gebieden, die voordien vaak afgelegen waren, te bereiken, terwijl ook rekening moet worden gehouden met een aanzienlijke immigratie van mensen die in en rond de mijnen werk hopen te vinden.

West-Afrika zwaarst getroffen

In de West-Afrikaanse landen Liberia, Sierra Leone, Mali en Guinee bleken volgens de onderzoekers de overlappingen van de mijnbouw met de leefgebieden van mensapen het grootst. De grootste overlapping werd in Guinee gevonden. Daar zouden meer dan 23.000 chimpansees – ongeveer 83 procent van de nationale populatie mensapen, door mijnbouwactiveiten direct of indirect zouden kunnen worden beïnvloed. Er wordt aan toegevoegd dat de meest gevoelige gebieden, waar een sterke activiteit van de mijnbouw gepaard gaat met een grote concentratie van mensapen, niet beschermd blijken.

“Studies naar andere soorten hebben eerder al aangegeven dat de mijnbouw leidt tot een habitatverlies, een verhoogde jachtdruk en ziekte, maar dit is een onvolledig beeld”, zegt onderzoeksleider Jessica Junker, ecoloog bij Re:wild. “Het gebrek aan gegevensuitwisseling door de mijnbouwprojecten belemmert het wetenschappelijk begrip van de werkelijke impact van die activiteiten op de mensapen en hun leefgebied.”

De onderzoekers gaven verder aan dat er een opmerkelijke overlap van de mijnbouw met de kritische biotopen, die door hun unieke biodiversiteit – los van de mensapen – een kritische functie in het natuurbehoud hebben, bestaat. Daarbij wordt gewag gemaakt van een overlap van 20 procent. Voor deze kritische biotopen gelden strenge milieuregels, vooral voor mijnbouwprojecten die financiering zoeken van instellingen zoals de International Finance Corporation (IFC) en andere geldschieters die ecologische voorwaarden stellen.

“Eerdere pogingen om kritische biotopen in Afrika in kaart te brengen, hebben aanzienlijke delen van de leefgebieden van de mensapen over het hoofd gezien”, zeggen de onderzoekers. “Bedrijven die in deze gebieden actief zijn, zouden gepaste programma’s voor mitigatie en compensatie moeten hebben ontwikkeld om hun ecologische impact te minimaliseren. Dat lijkt echter onwaarschijnlijk, aangezien de meeste bedrijven niet beschikken over de gepaste basisgegevens over de diersoorten in de regio om over de acties te informeren.”

Laatste redmiddel

Deze bedrijven zouden volgens de onderzoekers moeten worden aangemoedigd om hun onschatbare gegevens over het onderzoek naar mensapen met de wetenschap te delen. “Dat is een cruciale stap om naar transparante activiteiten te evolueren”, zeggen ze. “Alleen met dergelijke gezamenlijke inspanningen kan de werkelijke omvang van de effecten van de mijnbouwactiviteiten op de mensapen en hun leefgebieden uitgebreid worden ingeschat.”

Hoewel de indirecte en langetermijneffecten van de mijnbouw moeilijk te kwantificeren zijn, reiken ze volgens de wetenschappers vaak veel verder dan de grenzen van het eigenlijke mijnbouwproject. “Momenteel worden deze risico’s vaak genegeerd en worden ze bovendien door de mijnbouwbedrijven afgezwakt”, stippen de onderzoekers aan. “Compensaties zijn dan ook op ramingen van de impact gebaseerd. Dat gebeurt echter onnauwkeurig, waarbij de reële impact meestal wordt onderschat. Bovendien lopen de huidige compensatieprogramma’s zolang de mijnbouwprojecten operationeel zijn. Vaak is er sprake van ongeveer twintig jaar, terwijl de meeste effecten van de mijnbouw op de mensapen permanent zijn.”

“De mijnbouwbedrijven moeten hun impact op de mensapen zoveel mogelijk vermijden”, stippen de onderzoekers nog aan. “Compensatie mag slechts als laatste redmiddel worden gebruikt. Er bestaan momenteel immers geen voorbeelden van succesvolle compensaties voor mensapen. Het vermijden van de impact moet al tijdens de exploratiefase gebeuren, maar helaas is deze fase slecht gereguleerd en de basisgegevens worden door de bedrijven verzameld na vele jaren van exploratie en vernietiging van habitats. Deze gegevens weerspiegelen dan ook niet nauwkeurig de oorspronkelijke staat van de populaties mensapen die zich voor de start van de mijnbouw in het gebied ophouden.”

“Alternatieven voor fossiele brandstoffen hebben een positieve impact op het klimaat, maar dat moet gebeuren op een manier die de biodiversiteit niet in gevaar brengt”, zegt Jessica Junker nog. “In hun huidige vorm kunnen de ontginningen zelfs ingaan tegen de milieudoelstellingen worden nagestreefd. Bedrijven, kredietverstrekkers en overheden moeten erkennen dat het soms beter kan zijn om gebieden onaangeroerd te laten, zodat de klimaatverandering zou kunnen worden beperkt en hulp zou kunnen worden geboden om toekomstige epidemieën te voorkomen.”

Meer over dit onderwerp:

• Australië verbiedt heropening uraniummijn van Rio Tinto
• Indonesië wil Chinese aanwezigheid in nikkelontginning beperken
• Rio Tinto, Byd en LG Energy tonen interesse in Chileense lithiummijn
• Goudwinning in de Amazone heeft op zes jaar tijd een verdubbeling gekend
• Braziliaanse inheemse groepen blokkeren spoorweg van Vale

Tegen het midden van deze eeuw zal de productie van de Coffee arabica met ongeveer 80 procent afnemen. Het verlies moet aan de klimaatverandering worden toegeschreven. Overschakelen op de productie van Coffea canephora (robusta) kan voor het probleem een mogelijke oplossing bieden. Dat blijkt uit een studie onder leiding van wetenschappers aan het Institute of Food and Agricultural Sciences (Ifas) van de University of Florida, die gedurende vijf jaar op drie locaties in Brazilië de eigenschappen van de twee verschillende soorten hebben getest.

“Wereldwijd drinken consumenten meer dan 2,2 miljard koppen koffie per dag”, zegt onderzoeksleider Felipe Ferrao, professor tuinbouwwetenschappen aan de University of Florida. “Die voorraad wordt wereldwijd door meer dan 100 miljoen boeren geproduceerd. De drank wordt op basis van twee soorten – arabica en robusta – geproduceerd. Historisch gezien geven koffiedrinkers aan arabica-bonen – vanwege hun specifieke smaak en aroma – de voorkeur. Maar door de klimaatverandering zal ongeveer 80 procent van de arabica-productie afnemen. Er zullen dan ook alternatieven moeten worden gevonden.” 

Onderzoeker Felipe Ferrao tussen koffieplanten. – Foto: Cat Wofford/University of Florida-Ifas

Ferrao zegt dat er twee alternatieven kunnen worden gebruikt om het tekort aan arabica-koffie op te vangen. “Men zou de koffieteelt kunnen aanpassen aan deze nieuwe omgeving, maar ook zou men zich kunnen richten op soorten die tegenover de klimaatverandering een grotere veerkracht tentoon spreiden. Uit onderzoek is daarbij gebleken dat robusta-koffie een goede kandidaat zou kunnen zijn om arabica aan te vullen.”

De voorbije decennia is de productie van robusta-koffie met ongeveer 30 procent toegenomen”, verduidelijkt Ferrao. “Dat betekent voor de koffieketen een aanzienlijke verbetering. Over het algemeen produceert robusta meer koffie dan arabica. De soort heeft ook minder input van meststoffen en water nodig. De robusta-plan is ook veel veerkrachtiger. Er zal nu moeten gezocht worden naar oplossingen om te kunnen voldoen aan de vraag naar kwaliteit en productiviteit die de koffieketen vereist. In die zin kunnen genetica en veredeling-studies basiselementen bieden voor een beter begrip van de factoren die de kwaliteit beïnvloeden.”

Grote flexibiliteit

De studie toonde aan dat robusta over een grote flexibiliteit beschikt en in hooggelegen gebieden kan groeien. “De soort combineert een hoog productieniveau met een uitstekende kwaliteit”, benadrukte Ferrao. “Robusta kan bovendien ook een ecologische meerwaarde bieden. De soort levert met minder middelen een grotere productie op en kan zich ook aanpassen aan verschillende weersomstandigheden, maar ook aan nieuwe productiemethodes.”

Nu de tests in Brazilië goede resultaten hebben opgeleverd, willen de wetenschappers achterhalen of de robusta-plant ook in Florida kan groeien. “Florida biedt andere bodemeigenschappen, terwijl ook de neerslag en temperatuur belangrijke verschillen met Brazilië kunnen worden opgemerkt”, benadrukt Ferrao. “Die veranderde omstandigheden zullen ongetwijfeld een invloed hebben op de productie en kwaliteit van de koffie.  Daarnaast is het ook de bedoeling te telen in Pierson (Volusia County), terwijl tevens een indoor productie is voorzien in Noord-Florida.” Indien ook hier positieve resultaten worden verkregen, zou de Amerikaanse staat een nieuw centrum van de wereldwijde koffieproductie kunnen worden.

De voorbije decennia is de teelt van robusta gestaag gegroeid. In het begin van de jaren negentig vertegenwoordigde de soort 25 procent van de wereldwijde koffieproductie, maar dat aandeel is inmiddels tot 40 procent gestegen. Tot nu toe had arabica een duidelijk meerderheidsaandeel in de wereldwijde koffieconsumptie, maar de voorbije jaren heeft robusta een duidelijke inhaalbeweging ingezet. Alleen al wereldwijd werden er het voorbije productiejaar van de robusta wereldwijd 117 miljoen zakken van 60 kilogram geconsumeerd. Dat betekende een stijging met 2,2 procent tegenover het jaar voordien. Tegenover vier jaar geleden was er zelfs sprake van een toename met 4,5 procent.

Momenteel nemen vijf landen 74 procent van de wereldwijde koffieproductie voor hun rekening. Kleinschalige boeren zorgen voor 60 procent van dit productie.

Meer over dit onderwerp:

• Arabica-koffie vertoont complexe interactie tussen genetica en leefmilieu
• Braziliaanse zwarte bevolkingsgroep toont grotere interesse in koffieteelt
• Meer duidelijkheid over genetische code arabica-koffie
• Consument vraagt meer ethische en kwalitatief hoogstaande koffie
• Finse branderij verkoopt koffie die door artificiële intelligentie is gecreëerd

Wilde haaien die voor de kust van Brazilië leven, hebben bij tests een positief resultaat voor de consumptie van cocaïne laten optekenen. Die conclusies maken duidelijk op welke manier het menselijke druggebruik het leven in de zee schade kan toebrengen. Dat blijkt uit een studie door wetenschappers van de Oswaldo Cruz Foundation (Fiocruz), een Braziliaanse wetenschappelijke instelling, die de lichamen hadden onderzocht van dertien scherpsnuithaaien (Rhizoprionodon lalandii) die voor een strand in Rio de Janeiro in vissersnetten terecht waren gekomen.

De wetenschappers ontdekten dat alle onderzochte dieren cocaïne in hun lichaam hadden. Eerder studies hadden ook al aangewezen dat sporen van cocaïne konden worden aangetrokken in het water van de lokale riolen, rivieren en de zee. Aanwijzingen van de drug werden ook al in andere zeedieren, zoals garnalen, aangetroffen. Verder is gebleken dat hoge niveaus van cocaïne in Santos Bay, in de Braziliaanse staat São Paulo, ernstige toxicologische effecten veroorzaakten bij dieren zoals bruine mosselen, oesters en paling.

De haaien voor de kust van Rio de Janeiro testen positief op cocaïne. – Foto: Pixabay/Gregor Mima

De concentraties die bij de haaien in Rio de Janeiro werden aangetroffen, bleken echter honderd keer hoger te liggen dan bij andere zeedieren. Volgens de onderzoekers is het moeilijk vast te stellen op welke manier de cocaïne in de haaien terecht is gekomen. “Mogelijk zijn er voorraden tijdens het overladen van de drugs in zee gevallen, maar het kan ook zijn dat de cocaïne in zee is gedumpt door smokkelaars die op het punt stonden om door de autoriteiten te worden onderschept.”, voeren de wetenschappers aan. “Het is ook mogelijk dat de cocaïne door de riolen in de zee is terechtgekomen en vervolgens door de haaien is opgenomen.”

Braziliaanse dieet

“Ongeacht de herkomst van de drug tonen de resultaten dat in Brazilië cocaïne op grote schaal wordt verhandeld en getransporteerd”, zegt onderzoeksleider Enrico Mendes Saggioro, professor milieugezondheid aan de Oswaldo Cruz Foundation. “Cocaïne heeft in de natuur een lage halfwaardetijd. Wanneer er sporen van de drug in de haaien worden gevonden, moet worden geconcludeerd dat er veel drugs in het leefmilieu terechtkomen.”

Brazilië produceert zelf geen grote hoeveelheden cocaïne, maar is wel een belangrijke exporteur van de drug. Onder meer machtige straatbendes zoals First Capital Command (PCC) verschepen grote hoeveelheden van de drugs in zeecontainers naar Europa.

Saggioro zegt in andere onderzoeken al cocaïne te hebben aangetroffen in rivieren die in de buurt van Rio de Janeiro in de zee uitmonden, maar voegt eraan toe verrast te zijn om de drug in de haaien, bovendien op een verbazend hoog niveau, aan te treffen. “Bovendien moet worden opgemerkt dat de scherpsnuithaai een populair onderdeel van het Braziliaanse dieet”, geeft de wetenschapper aan. “Hierdoor is er een grotere mogelijkheden dat restanten van cocaïne van de vis op de mens kunnen worden overgedragen. We weten niet welke impact dit op de mens kan hebben. Dit zal uit toekomstig onderzoek moeten blijken, maar de resultaten van dit onderzoek moeten als een duidelijk waarschuwingssignaal worden opgevat.”

Meer over dit onderwerp:

• Nieuwe oplossing om gezondheid wilde haaien te controleren
• Zijdehaai laat nieuw migratierecord optekenen in oostelijke Stille Oceaan
• Haaienvlees onder misleidend label verkocht op Australische markten
• Bescherming grote witte haai in Zuid-Afrika niet efficiënt
• Vele haaiensoorten worden schaarser en kleiner

Albanië kan bij toeristen op een toenemende interesse rekenen. Dat succes heeft ook belangrijke economische voordelen, maar er blijven een aantal knelpunten. Inwoners van de vallei van de Shushica, een rivier die een spectaculaire route door het zuiden van Albanië volgt, vrezen dat de grote toeristische interesse een aantal belangrijke problemen zal creëren.

Activisten merken op dat de Shushica gevaar loopt door een project dat een gedeelte van de stroom zou omleiden. Door het succesvol toerisme is er langs de honderden kilometer ongerepte kustlijn van Albanië immers een enorme bouwgolf op gang gekomen. Die nieuwe ontwikkeling consumeert echter grote hoeveelheden water, wat heeft geleid tot een nieuw gevecht tussen de lokale bevolking en projectontwikkelaars. Actievoerders merken op dat deze bouwprojecten ertoe zouden leiden dat een deel van de stroom zou worden omgeleid. 

Albanië geniet bij toeristen een groeiende populariteit. – Foto: Pixabay/Ledia Kokalari

De problemen zijn vergelijkbaar met andere gevechten rond de intensieve ontwikkeling in Albanië, dat zich bijzonder open stelt voor nieuwe investeringen om uit tientallen jaren van diepe armoede, als gevolg van het communistische regime en de ongelijke heropleving na het verdwijnen van het IJzeren Gordijn, te kunnen ontsnappen. De lokale bevolking verzet zich echter tegen de aangevraagde omleiding van de Shushica, die een aantal projectontwikkelingen van water zouden moeten voorzien. De tegenstanders zeggen echter dat de omleiding hun eigen economische overleving in het gedrang zou brengen.

Een aantal dorpen uit de vallei van de Shushica in het zuiden van Albanië hebben zich verenigd tegen een nieuw project om water van de rivier naar een nabijgelegen project aan de kust te leiden. “Het gevecht om het water is de strijd voor onze kinderen en onze toekomst”, voeren de bewoners aan. “Dit water is ons leven en we zullen doorgaan met de strijd om de rivier te verdedigen.”

De werken aan een pijpleiding gingen vijf jaar geleden van start. Voor het project werd bij de Duitse KfW Entwicklungsbank een lening van 9,5 miljoen euro afgesloten. Na protesten van de lokale bevolking, zijn de werken aan de omleiding van de rivier echter tijdelijk opgeschort. Gewacht wordt tot de milieueffectrapportage over het omstreden project is afgerond. Wanneer het project wordt hervat, zullen tientallen buizen worden gebruikt voor de aanleg van een leiding die het water over een afstand van zeventien kilometer van één van de bronnen van de Shushica naar de Ionische kust, waar het toerisme een hoge vlucht neemt, moet leiden.

Belangrijkste uitdaging

Plaatselijke bewoners roepen de autoriteiten echter op om het plan te schrappen. Woordvoerders van de actievoerders zeggen dat in het verleden ook al soortgelijke projecten zijn overwogen, maar door de dreigende sociale, economische en ecologische gevolgen werden die plannen uiteindelijk nooit uitgevoerd.

De Shushica is tachtig kilometer lang en is een van de zijrivieren van de Vjosa, één van de laatste waterwegen in Europa die niet door dijken zijn versterkt. Vorig jaar werd het gebied door de Albanese regering tot nationaal park uitgeroepen. De classificatie garandeert het hoogste niveau van bescherming voor de stroom en haar zijrivieren. “In een nationaal park is het verboden om rivierwater om te leiden”, merkte Besjana Guri, woordvoerder van de milieugroep EcoAlbania, op. “Een dergelijk project zou niet alleen gevolgen hebben voor de biodiversiteit en het ecosysteem, maar ook voor de lokale economie, die van de rivier afhankelijk is.”

Mirela Kumbaro, de Albanese minister van leefmilieu, weerlegde de kritiek van de milieugroepen en betoogde dat het project geen inbreuk maakt op een beschermd gebied. “De bron die voor het aquaduct in kwestie gebruikt zal worden, ligt niet in het nationale park”, vertelde Kumbaro. “Bovendien moeten investeringen in het land worden gestimuleerd. De Albanese regering heeft er nooit een geheim van gemaakt de ambitie te hebben om een duurzaam elitetoerisme te ontwikkelen, in harmonie met het leefmilieu.”

De druk van milieugroepen op de Albanese regering om actie te ondernemen is echter toegenomen. Recent demonstreerden activisten uit heel Albanië en buurland Bosnië bij de stenen brug van Brataj tegen het project. “Wanneer men ons water afneemt, ruïneert men tegelijkertijd onze toekomst”, benadrukten de actievoerders. “Dit zou het einde van onze landbouw en onze veestapel zijn. We voeren dan ook een strijd om te overleven.”

De meeste demonstranten zeiden de economische ontwikkeling van het land te steunen, maar riepen de Albanese regering op om meer duurzame oplossingen te zoeken. Daarbij wordt nog opgemerkt dat de Shuchica ook door de klimaatverandering wordt getroffen, waardoor er op sommige locaties in de riveri nog maar weinig water staat.

Albanië is rijk aan water en telt meer dan honderdvijftig rivieren en beken. Critici merken echter op dat een slecht beheer van dat alaam geregeld tot watertekorten leidt. “Door de klimaatverandering moeten we ons op alle scenario’s voorbereiden,”  betoogde Ferdinand Bego, professor natuurwetenschappen aan de Universiteti i Tiranës. “De strijd om het water is dan ook de belangrijkste uitdaging van het nieuwe millennium.”

Meer over dit onderwerp:

• Faeröer willen zich op duurzaam toerisme concentreren
• Japan wil ecologisch toerisme promoten
• Beschermde mariene gebieden leveren diverse baten op
• Teveel toeristen willen nog snel de Noordpool bezoeken
• Klimaatverandering vormt voor Albanese vlinderpopulatie grote bedreiging

In Brazilië kost het autoverkeer aan veel wilde dieren het leven. Gehoopt wordt echter dat met behulp van artificiële intelligentie een antwoord op het probleem kan worden gevonden. De technologie zou bestuurders op de aanwezigheid van de dieren moeten wijzen. Het wegverkeer vormt momenteel in Brazilië – het land met de grootste biodiversiteit van de hele wereld – volgens de experts de zwaarste directe bedreiging voor de natuur.

In Brazilië maakt het autoverkeer bij de gewervelde dierenpopulatie elk jaar gemiddeld 475 miljoen slachtoffers. Dit betekent dat elke seconde zestien dieren door auto’s worden gedood. Dat blijkt uit cijfers van het Centro Brasileiro de Estudos em Ecologia de Estradas (CBEE), het Braziliaanse centrum voor verkeersecologie. De slachtoffers zijn vooral kleinere zoogdieren, zoals capibara’s, gordeldieren en buidelratten. “Het wegverkeer betekent voor talloze diersoorten – die gedwongen worden om steeds dichter bij de mens te leven – in Brazilië de grootste bedreiging”, beklemtoonde Alex Bager, topman van het centrum voor verkeersecologie.

De jaguarundi is één van de vijf diersoorten die in Brazilië het meest door roadkill worden getroffen. – Foto: Pixabay/Denis Doukhan

Gehoopt wordt dat een computermodel kan helpen om het probleem aan te pakken. Het model werd ontwikkeld door Gabriel Souto Ferrante, informaticus aan de Universidade de São Paulo (USP). Daarbij vertrok Ferrante met een registratie van vijf diersoorten – de poema, de reuzenmiereneter, de tapir, de manenwolf en de jaguarundi – die het meest onder het wegverkeer zouden lijden. Vervolgens creëerde Ferrante een database met duizenden afbeeldingen van de dieren. Op basis daarvan werd een programma met artificiële intelligentie geleerd om de soorten in realtime te herkennen.

Mensenlevens

Om de resultaten van de studie in het verkeer toe te kunnen passen, zullen de wetenschappers volgens Ferrante steun nodig hebben van de bedrijven die de wegen beheren. “Daarvoor is een toegang nodig tot verkeerscamera’s en apparaten die in realtime aan de bestuurders – zoals ook het geval is bij sommige navigatiesystemen – aan de bestuurders informatie over de aanwezigheid van dieren kunnen doorgeven. Ferrante voegde eraan toe dat de meldingen tevens de consessiehouders zouden moeten aanzetten om de dieren te verwijderen of te vangen. Hij merkte nog op dat de inzet van de technologie ook in staat zou zijn om mensenlevens te redden.

“Diverse andere strategieën om de roadkill op de Braziliaanse wegen te stoppen, hebben gefaald”, benadrukte Bager. “Bewegwijzering die automobilisten op risicovolle locaties waarschuwt om aandacht te hebben voor overstekende dieren, blijkt weinig invloed te hebben. De aangebrachte borden leiden gemiddeld slechts tot een snelheidsvermindering van 3 procent. Er zijn ook bruggen en tunnels aangelegd om dieren te helpen veilig de wegen te kunnen oversteken, net zoals hekken die bedoeld zijn om de dieren in een gebied te houden. Maar al die maatregelen bleken onvoldoende om de omvang van het probleem aan te pakken.”

Tien jaar geleden creëerde Bager samen met een aantal andere ecologen de applicatie Urubu. Dat programma verzamelde informatie die duizenden weggebruikers doorgaven over de verkeersongevallen die aan dieren het leven hadden gekost. Hierdoor konden een aantal hotspots van het probleem worden geïdentificeerd. Het project heeft ook geholpen het publieke bewustzijn over het knelpunt te vergroten en heeft zelfs geleid tot een wetsvoorstel dat een veilige circulatie van dieren moest ondersteunen.

Door een gebrek aan financiële middelen werd de applicatie vorig jaar stopgezet, maar Bager is van plan om Urubu opnieuw te activeren. “Brazilië krijgt steeds meer wegen, waar ook meer voertuigen passeren”, stelde hij. “Indien er niet wordt ingegrepen, dreigt de roadkill langs de Braziliaanse wegen nog te zullen verergeren.”

Meer over dit onderwerp:

• Turks parlement bespreekt voorstel voor euthanasie straathonden
• Duitse stad Limburg wil volledige duivenpopulatie euthanaseren
• Verenigde Staten willen half miljoen invasieve uilen liquideren
• Javaanse rhinoceros is door illegale jacht van stropers nagenoeg uitgeroeid
• Roadkill is een natuurramp die perfect vermeden kan worden

Een federale rechter in Alaska heeft de verkoop van leases voor de winning van olie en gas in het Cook Inlet Bassin opgeschort. De rechter zegt problemen te hebben ontdekt in de milieustudie die aan de verkoop is voorafgegaan. Opgemerkt werd dat de impact van de geluidshinder van de schepen op de beluga-walvissen in het winningsgebied, onvoldoende werd onderzocht. De beluga is in de Verenigde Staten een beschermde soort.

De verkoop van de leases was oorspronkelijk door de regering van de Amerikaanse president Joe Biden toegestaan. De uitspraak van dinsdagavond wordt gezien als een overwinning voor de milieuverenigingen, die bezwaar hadden gemaakt tegen de opname van eerder geannuleerde leases voor de winning van olie en gas in de Inflation Reduction Act, die anderhalf jaar werd aangenomen. De federale rechtbank oordeelde dat de Amerikaanse regering met de verkoop de wet had overtreden.

De beluga is in de Verenigde Staten een beschermde soort. – Foto: Pixabay/mjimages

De nieuwe wet belooft grote en voortdurende investeringen in klimaatmaatregelen, die naar verwachting de uitstoot van de Verenigde Staten tegen eind dit decennium met 40 procent zullen verminderen en de groei van de industrie voor de opwekking van duurzame energie zullen ondersteunen. De federale rechtbank oordeelde dat de impact van de geluidshinder van de schepen op de beluga-walvissen niet goed heeft beoordeeld. Verder werd gemeld dat het agentschap ook onterecht een algemene beoordeling voor de beluga-walvissen en andere zeezoogdieren had afgegeven. “De verschillende soorten moesten afzonderlijk worden bekeken”, gaf de rechter aan.

Aanvullend milieuonderzoek

De verkoop had bijna een miljoen acres van de federale wateren van Alaska beschikbaar gemaakt voor een mogelijke ontginning van olie en gas. Het geviseerde gebied is lange tijd een toneel geweest voor confrontaties tussen oliemaatschappijen en milieuactivisten. Er wordt wel op gewezen dat de verkoop van de leases door de rechtbank niet volledig ongeldig werd verklaard. Er is slechts sprake van een opschorting in afwachting van een aanvullend milieuonderzoek naar de specifieke kwesties die de rechtbank aan de orde had gesteld. Onder druk van overbevissing zijn er in het Cook Inlet Bassin nog minder dan driehonderd beluga-walvissen overgebleven.

Eerder deze maand maakte ConocoPhillips bekend juridische stappen te hebben ondernomen tegen het verbod van de Amerikaanse regering op olieboringen in een aanzienlijk deel van de National Petroleum Reserve (NPR) in Alaska. Het bedrijf beweerde dat de regel in strijd is met een federale wet die de ontwikkeling van olie in het gebied verplicht stelt. Daarmee ging de onderneming in tegen de beslissing van het Amerikaanse ministerie van binnenlandse zaken, die in april van dit jaar de ontginning van gas en olie in 40 procent van het National Petroleum Reserve blokkeert.

Deze stap maakt deel uit van de inspanningen van het ministerie om leefgebieden van wilde dieren en de levenswijze van inheemse gemeenschappen te beschermen. Vertegenwoordigers van de oliesector, waaronder ook bedrijven met bestaande leases in het reservaat, stellen echter dat de regel de ontwikkeling belemmert in een gebied dat van oudsher is toegewezen aan energiebronnen.

Inmiddels overweegt de Amerikaanse regering vergunningen voor nieuwe boorprojecten in de National Petroleum Reserve nog meer te beperken. Het Bureau of Land Management van het Amerikaanse ministerie van binnenlandse zaken kondigde een openbaar onderzoek aan om uit te zoeken of het aangewezen zou zijn om in het gebied, dat in totaal 23 miljoen acres groot is, nieuwe zones aan te duiden waar de booractiviteit zou moeten worden verboden. Dit zou nieuwe exploraties naar olie in het westelijk noordpoolgebied aanzienlijk kunnen belemmeren.

“We hebben de verantwoordelijkheid om het westelijke Noordpoolgebied te beheren op een manier die recht doet aan de ruimschoots veertig inheemse gemeenschappen die voor hun levensonderhoud van de hulpbronnen in het reservaat afhankelijk blijven”, benadrukte Tracy Stone-Manning, directeur van het Bureau of Land Management. “Door het snel veranderende klimaat zijn deze beveiligde gebieden steeds belangrijker voor de beweging van de kariboes en de gezondheid van de kuddes, maar ook voor andere wilde dieren, trekvogels en inheemse planten.”

Meer over dit onderwerp:

• Mogelijk 22 miljard vaten in onontgonnen Indiase bekkens
• Koeweit kondigt ontdekking grote voorraden olie en gas aan
• Banken nog altijd cruciaal in financiering olie en gas
• Mogelijk verdere restricties op ontginning olie en gas in Alaska
• Amerikaanse regering gedagvaard in dossiers uitfasering offshore infrastructuur

De uitbreiding van het wereldwijde netwerk oplaadstations voor elektrische voertuigen zal zich verder doorzetten, ondanks de uitdagingen die de sector op korte termijn, zoals het handelsconflict tussen Europa en China en de mogelijke gevolgen van een tweede presidentschap van Donald Trump in de Verenigde Staten, zal moeten verwerken. Dat blijkt uit een rapport van Bloomberg New Energy Finance (BNEF).

“De markt voor elektrische voertuigen bevindt zich op een keerpunt”, merken de onderzoekers op. “De verkoopsgroei vertraagt en sommige autofabrikanten beslissen hun investeringen te heroriënteren. Dat heeft ook zijn impact op de wereldwijde netwerken oplaadstations. Een toename van de verkoop van elektrische voertuigen heeft op de sector van oplaadstations een domino-effect. De elektriciteit die nodig is om laadstations te voeden zal de volgende kwarteeuw met een factor dertig toenemen.”

Tegen het midden van deze eeuw moet ongeveer 774 miljard dollar in openbare laadinstallaties voor elektrische wagens worden geïnvesteerd. – Foto: Afax Power

Bloomberg voorspelt dat over twintig jaar de miljoenen laders voor elektrische voertuigen over de hele wereld meer zullen verbruiken dan de volledige consumptie van elektriciteit die vorig jaar in de Verenigde Staten werd opgetekend. “Openbare oplaadnetwerken zullen meer dan 40 procent van die vraag vertegenwoordigen”, wordt er aangevoerd. “Een reeks bedrijven is begonnen met het uitrollen van infrastructuur. China loopt weliswaar ver voorop, maar Europa en de Verenigde Staten beginnen in een hoger tempo te installeren.”

“Die operatie vertoeft echter nog altijd in zijn beginfase”, stipt Bloomberg aan. “Tegen het midden van deze eeuw moet ongeveer 774 miljard dollar in openbare netwerken worden geïnvesteerd. Dat is niet bepaald weinig, vooral omdat de toenemende concurrentie en uitdagingen op het gebied van winstgevendheid de belangstelling van investeerders doet afnemen. Naarmate de industrie volwassener wordt, zullen sommige bedrijven bloeien, terwijl andere ondernemingen mogelijk ten onder zullen gaan.”

Bloomberg merkt op dat een belangrijk deel van de huidige investeren in openbare netwerken voor snelladers zullen worden gereserveerd. “In veel markten zullen die installaties de autoverkopen overtreffen”, wordt in het rapport beklemtoond. “Dat is goed nieuws voor automobilisten, want er verschijnen langs de snelwegen en in stedelijke gebieden steeds meer opladers die de batterij van een elektrische auto in ongeveer twintig minuten tot 80 procent kunnen opladen.”

Onder meer in Frankrijk blijkt de beschikbaarheid van ultrasnelle laadstations aanzienlijk te zijn verbeterd. “Drie jaar geleden werd daar één station per 290 voertuigen geteld”, berekende Bloomberg. “Eind vorig jaar was er echter al één station per 77 wagens. Een gelijkaardig verhaal kon worden opgetekend in Nederland, Noorwegen en Duitsland, waar er drie jaar geleden één laadstation voor 133 wagens werd geteld, maar eind vorig jaar was dat aantal gedaald tot 95 voertuigen. In China, dat bij het invoeren van elektrische voertuigen voorop loopt, wordt inmiddels al een dichtheid van 17 elektrische wagens per ultrasnel laadstation geregistreerd.”

Toenemende concurrentie

Maar Bloomberg waarschuwt tegelijkertijd dat vooral in Europa en China de toenemende concurrentie op de sector weegt. “Een aantal investeerders heeft ervoor gekozen om zich uit de sector terug te trekken, om te vermijden dat ze nog langer verliezen zouden moeten dragen omdat de laadstations minder vaak worden gebruikt dan oorspronkelijk was geraamd”, getuigt het rapport. 

Daarbij wordt nog opgemerkt dat de wereldwijde markten de volgende jaren een verschillende evolutie zullen laten optekenen. “In China werden vorig jaar 432.000 snelladers geïnstalleerd”, zegt Bloomberg. “Dat tempo lag dertig keer hoger dan het aantal nieuwe installaties in de Verenigde Staten, maar zal dit decennium met meer dan een vijfde vertragen. In Europa zal tegenover het aantal installaties van vorig jaar een versnelling met ongeveer 20 procent moeten worden gerealiseerd. In de Verenigde Staten zal voor een verdrievoudiging moeten worden gezorgd.”

De installaties van nieuwe oplaadstations is volgens Bloomberg echter slechts één van verscheidene uitdagingen waarmee de sector wordt geconfronteerd. “De exploitanten moeten ook hun inspanningen op het vlak van betrouwbaarheid, efficiëntie en locatieselectie verdubbelen om klanten te overtuigen”, geeft het rapport aan. “Partijen die onvoldoende financiële steun hebben om periodes van een beperkt gebruik te doorstaan, dreigen failliet te gaan. Hun beste locaties zullen door concurrenten met een grotere financiële draagkracht worden opgepikt.”

Er wordt aan toegevoegd dat technologische ontwikkelingen de markt in de toekomst kunnen veranderen. “Zodra er meer elektrische wagens met een vermogen van 350 kilowatt kunnen worden opgeladen, zullen er veel minder opladers nodig zijn”, wordt er verduidelijkt. “De komst van draadloze oplaadtoepassingen en autonome voertuigen zou de infrastructuur ook wel eens voortijdig kunnen afschrijven. Net zoals autofabrikanten zal ook de sector van oplaadinfrastructuur dus een goed evenwicht moeten vinden in deze relatief nieuwe industrie.Er zal nog geruime tijd kapitaal geïnvesteerd moeten worden, maar niet elke implementatie zal een succes blijken te zijn.”

Meer over dit onderwerp:

• Methaan mogelijk belangrijke grondstof voor batterijen elektrische wagens
• Verenigde Staten binnenkort meer laadinstallaties dan benzinestations
• Amerikaanse laadstations voldoende gebruikt om winstgevend te worden
• Nieuw proces maakt productie batterijen milieuvriendelijker
• Chinese batterijen voldoende goedkoop voor grote marktverschuivingen