Een kwart van de Ierse pubs is de voorbije twintig jaar gedwongen zijn deuren te sluiten. Dat blijkt uit een rapport van de Drinks Industry Group of Ireland (DIGI), waarin een somber toekomstbeeld voor Ierse pubs, vooral in landelijke gebieden, wordt geschetst. De Ierse horecaondernemers roepen op tot een verlaging van de accijnzen.

De onderzoekers wijzen erop dat Ierland in 2005 nog 8.617 pubs telde. Vorig jaar bleven echter nog slechts 6.498 adressen over. Onderzoeksleider Anthony Foley, professor economie aan de Dublin City University, beklemtoont dat zowel de stadspubs als de plattelandscafés met aanzienlijke uitdagingen – vooral op het gebied van kosten en verwachtingen van het publiek – worden geconfronteerd. “De stad heeft toegang tot een grote populatie en goed openbaar vervoer, maar ondervindt ook meer concurrentie om het vrijetijdsbudget van consumenten”, werpt hij op.

In alle Ierse counties kende het pubbestand de voorbije twintig jaar een duidelijke inkrimping. Limerick bleek met een daling van 37 procent de grootste terugval te moeten melden, gevolgd door Offaly (34 procent) en Cork (32 procent). De kleinste daling werd geregistreerd in Dublin, waar een inkrimping met 1,7 procent werd genoteerd, gevolgd door Meath (9,5 procent) en Wicklow (10,8 procent).

Een pubuitbater uit Limerick benadrukte in een commentaar op de studie dat zijn bedrijfskosten sinds het einde van het voorbije decennium met 40 procent zijn gestegen. “De personeelskosten zijn sterk gestegen”, getuigt de pubuitbater. “Ook de nutsvoorzieningen – licht, verwarming en gas – zijn gevoelig duurder geworden. Daarnaast hebben de pubs op het platteland met een aantal unieke problemen te maken. Er moet afgerekend worden met de concurrentie van gelegenheden in de grote steden, maar ook met vervoersproblemen. Bovendien is er ook de toenemende druk van de regelgeving. De toekomst dreigt voor de sector een aanzienlijke uitdaging te worden.”

“De extra economische onzekerheid door Amerikaanse handelstarieven en dalende toerismecijfers vormt een verdere bedreiging voor de financiële basis van familiebedrijven in de Ierse horeca”, geeft onderzoeksleider Tony Foley nog aan. De onderzoekers waarschuwen dat er het volgende decennium in Ierland mogelijk nog eens zeshonderd tot duizend pubs zouden kunnen verdwijnen. Volgens de sectororganisatie zullen, zonder directe overheidsmaatregelen, veel dorpen en kleine steden hun laatste overgebleven pub verliezen. “Dit zou een verwoestende klap betekenen voor het economische en sociale weefsel van die gemeenschappen”, wordt er opgemerkt. “Een pub die haar deuren sluit, gaat meestal nooit meer open.”

“De regering zou in de volgende begroting dan ook een accijnsverlaging met 10 procent moeten opnemen. Ierland kent momenteel de tweede grootste accijnzen van de hele Europese Unie”, benadrukt Donall O’Keeffe, secretaris van de sectororganisatie. “Nu de alcoholconsumptie in Ierland is gedaald tot het gemiddelde van de Europese Unie – en waarschijnlijk verder zal dalen – is het niet langer te rechtvaardigen dat pubs worden geconfronteerd met een dergelijk hoge accijnsdruk.”

De wereldwijde alcoholmarkt wordt met een vreemd fenomeen geconfronteerd. De verkopen nemen immers toe, terwijl de consumptie blijft dalen. Dit opmerkelijke fenomeen heeft volgens Donna Eastlake, analist bij de nieuwssite Foodnavigator.com, verschillende pijlers.

Alcoholarm en alcoholvrij

Opmerkelijk is echter dat het succes van de sector niet louter aan alcoholische dranken moet worden toegeschreven. “Ook alcoholarme en alcoholvrije dranken bieden ondersteuning aan de sector”, stipte Eastlake aan. “Alcoholvrije bieren en mocktails winnen snel aan populariteit.” Deze dranken bieden een gezonder alternatief, zonder naar frisdranken en fruitsappen te moeten overschakelen. “Grote bedrijven, zoals Heineken, Erdinger en Budweiser hebben met een eigen aanbod op deze trend ingespeeld.” Brian Rosen voegt eraan toe dat de industrie een duidelijke diversifiëring heeft doorgevoerd om aan de veranderende voorkeuren van de consument te kunnen beantwoorden.

De rijstoogsten in de Italiaanse provincie Ferrara, tussen Venetië en Ravenna, worden door kolonies flamingo’s bedreigd. De telers van de rijst proberen oplossingen te vinden om de vogels, die de bodem in de overstroomde rijstvelden omwoelen, te weren. 

Flamingo’s zijn in de provincie Ferrara relatief recente nieuwkomers. De dieren hebben hun intrek genomen in de overstroomde velden waar rijst voor risotto wordt geteeld. De vogels hebben het niet gemunt op de rijstplantjes zelf, maar gebruiken hun zwemvliezen om de bodem om te woelen en op die manier weekdieren, algen of insecten uit het ondiepe water te halen. Daarbij worden echter ook de rijstplanten vernield.

Inmiddels voeren de rijstboeren dag en nacht patrouilles uit om de vogels af te schrikken. Daarbij worden de claxons van vrachtwagens, metalen vaten en gaskanonnen ingezet om de vogels te verjagen. Maar meestal vliegen de flamingo’s gewoon naar een ander nabijgelegen veld, om daar opnieuw naar prooien op zoek te gaan en daarmee de teelten verder te beschadigen. Bij een aantal telers zou nagenoeg 90 procent van de productie verloren zijn gegaan. 

De flamingo’s lijken afkomstig te zijn uit voormalige broedgebieden in de nabijgelegen valleien van Comacchio, een reservaat aan de kust, net ten zuiden van de monding van de Po, de langste rivier van Italië, in de Adriatische Zee uitmondt. De vogels bevinden zich sinds het begin van deze eeuw in de regio, nadat droogte in het zuiden van Spanje hen ertoe bracht om verder oostwaarts naar geschikte broedgebieden te zoeken. Eerder hielden ze vogels zich op in meren in Noord-Afrika, delen van Spanje en in de Franse Camargue.

De Italiaanse rijstboeren zetten hun velden gedurende enkele weken, van de late lente tot het begin van de zomer, onder water om de pas ingezaaide rijst te laten ontkiemen. Totdat de rijstvelden worden drooggelegd, vormen de flamingo’s een bedreiging. Er is nog geen onderzoek gedaan naar de reden die de flamingo’s heeft aangezet verder landinwaarts naar voedsel te zoeken.

De telers hopen naar eigen zeggen een oplossing te kunnen vinden zonder aan de populatie flamingo’s schade toe te brengen. “De flamingo’s vormen ecologisch weliswaar een meerwaarde, maar er mag niet vergeten worden dat rijst tot de duurste en meest grootschalige teelten behoort,” benadrukte een woordvoerder van de lokale telers. “Het probleem is dat we de aanwezigheid van de dieren zoveel mogelijk moeten beperken.

In Groot-Brittannië zal dit jaar gemiddeld minstens elke dag één pub zijn deuren definitief sluiten. Dat blijkt uit een rapport van de British Beer and Pub Association (BBPA). De oorzaak van de problemen moet volgens de sectororganisatie, die meer dan 20.000 pubs in het Verenigd Koninkrijk vertegenwoordigt, bij de hoge zakelijke belastingen worden gezocht. Tegelijkertijd roept de horecasector de overheid op om de ondraaglijke kosten aan te pakken.

De British Beer and Pub Association verwacht dat er dit jaar in Engeland, Schotland en Wales 378 pubs definitief hun deuren zullen sluiten. Hierdoor zouden ook 5.600 arbeidsplaatsen verloren gaan. Dat fenomeen vormt een bevestiging van een langdurige trend. Sinds het begin van deze eeuw hebben in Groot-Brittannië al meer dan 15.000 pubs definitief hun deuren gesloten. Vorig jaar werden 350 sluitingen genoteerd.

De BBPA verwijst naar de zakelijke belastingen, een van de zwaarste kostenposten voor de sector, als belangrijkste oorzaak van de problemen. De zakelijke belastingen worden gebaseerd op een schatting van de huurwaarde van de pubs. Die schatting wordt uitgevoerd door het Valuation Office Agency. De zakelijke belastingen voor pubs zijn echter vaak onevenredig hoog ten opzichte van hun winstgevendheid. Pubs zijn immers vaak gevestigd in panden met een hoge waarde, maar draaien met bijzonder krappe winstmarges.

De BBPA wees ook op andere kosten die de 45.000 pubs in het Verenigd Koninkrijk treffen, zoals accijnzen op bier en de belastingen op toegevoegde waarde. De sectororganisatie wijst erop dat een kwart van de inkomsten die de pubs met de verkoop van bier genereren, rechtstreeks naar de Britse staatskas vloeit. 

Daarnaast is de sector getroffen door het besluit van de Britse regering om de werkgeversbijdrage voor de nationale verzekering te verhogen. Verder zijn er ook de nieuwe regels voor afvalverwerking, waarbij de pubs volgens de BBPA in feite dubbel worden belast voor de recyclage van glazen flessen. Deze verplichtingen confronteren de sector naar schatting met 60 miljoen pond extra kosten per jaar.

Hervormingen

“De Britse pubs draaien goed, maar het grootste deel van het geld dat binnenkomt, verdwijnt meteen weer in rekeningen en belastingen”, werpt Emma McClarkin, chief executive van de British Beer and Pub Association, op. “Voor velen is het onmogelijk om winst te maken, wat er al te vaak toe leidt dat pubs voorgoed hun deuren sluiten. Maar het is nog niet te laat om deze trieste situatie te keren.”

“We weten dat de overheid de economische en sociale waarde van pubs erkent. We vragen geen speciale behandeling, maar willen alleen dat het potentieel van de sector benut wordt. We roepen de regering op om werk te maken van een zinvolle hervorming van de zakelijke belastingen, de torenhoge extra kosten rond werkgelegenheid en recyclage te verzachten en de accijnzen op bier te verlagen.”

De horecasector heeft tijdens een hoorzitting in een parlementaire commissie ook zijn zorgen over de stijgende energiekosten naar voor gebracht. David Wigham, commercieel directeur van de keten Admiral Taverns, benadrukte dat de energiekosten nog steeds tot twee keer hoger liggen dan voor de energiecrisis die door de inval van Rusland in Oekraïne werd veroorzaakt.

Paul Wilson, beleidsdirecteur van de Federation of Small Businesses, voegde eraan toe dat de horecasector bijzonder kwetsbaar is voor hoge energiekosten vanwege de terughoudendheid van klanten om hogere prijzen te betalen, het lage niveau van energie-efficiëntie in de sector en het gebrek aan financiële reserves na de uitbraak van de covid-pandemie. De BBPA heeft eerder al gepleit om tijdens periodes van hoge prijzen een plafond op de energierekeningen van de sector in te voeren.

De vraag naar de groene thee matcha kent wereldwijd een sterke toename, maar recordtemperaturen in Japan hebben de productie van de drank dit jaar afgeremd. Dit heeft de aanvoer van het product op de markt ondermijnd, waardoor de prijzen voor matcha tot recordhoogtes zijn gestegen. Dat hebben een aantal insiders tegenover het persbureau Reuters gezegd.

De regio Kyoto vertegenwoordigt ongeveer een kwart van de Japanse productie van tencha – de gedroogde theebladeren die tot matcha worden vermalen – maar werd de voorbije zomer getroffen door zware hittegolven. Hierdoor moest de recentste oogst van matcha, tijdens de maanden april en mei, met zwakke opbrengsten afrekenen.

“De zomer van vorig jaar was zo heet dat de struiken beschadigd raakten, waardoor we niet zoveel theebladeren konden plukken”, merkte teler Masahiro Yoshida tegenover Reuters op. “Normaal levert een oogst een voorraad van twee ton op. Maar dit jaar konden we slechts 1,5 ton tencha oogsten.”

De wereldwijde vraag naar matcha is de voorbije jaren sterk gestegen, gedreven door de millennials en Generation Z, die vaak op zoek zijn naar gezondere keuzes. Hippe cafés wereldwijd bieden matcha lattes, smoothies en desserts aan. De fijngemalen thee wordt gewaardeerd om zijn antioxidanten en heeft ook een hoger cafeïnegehalte dan andere groene theevariëteiten.

De virale aandacht op sociale media het voorbije najaar heeft de vraag een enorme boost gegeven, waardoor sommige groothandelaren, zoals de groep Tealife uit Singapore, geregeld aankooplimieten hebben geïntroduceerd. Yuki Ishii, de oprichter van Tealife, zei dat de vraag naar matcha bij klanten het voorbije jaar een vertienvoudiging heeft gekend en nog steeds stijgt, ook nu de beschikbare hoeveelheid uit Japan afneemt.

Recordhoogtes

Volgens de Japanese Tea Production Association produceerde Japan het voorbije jaar 5.336 ton tencha. Dat is bijna 2,7 keer meer dan tien jaar voordien. Steeds meer Japanse boeren zijn immers op de teelt van tencha overgeschakeld. De vereniging verwacht echter dit jaar een lagere productie van matcha. “Velen hoopten op een hogere oogst dit jaar, zodat een ??deel van de tekorten zou kunnen worden weggewerkt”, benadrukte Marc Falzon, topmlan van de theefabriek Ooika Co uit New Jersey. “Het lijkt er echter op dat dit niet zal gebeuren.”

De Japanse export van groene thee, waaronder matcha, bereikte vorig jaar een niveau van 36,4 miljard yen (252 miljoen dollar). Dat betekende een stijging met 25 procent tegenover het jaar voordien. Die groei werd volgens het Japanse ministerie van landbouw grotendeels gedreven door de toenemende vraag naar theepoeders zoals matcha. In volume steeg de Japanse export van groene thee dat jaar met 16 procent.

De prijzen voor tencha zijn tot recordhoogtes gestegen. Een veiling in Kyoto in mei bracht 8.235 yen per kilogram op. Dat betekende een stijging van 170 procent ten opzichte van het jaar voordien. De prijs steeg ook ruim boven het vorige record van 4.862 yen per kilogram, dat in 2016 werd gevestigd. “De Japanse producenten proberen de matchaproductie te verhogen, maar dat zal het huidige tekort niet oplossen”, waarschuwde Falzon. “De nieuwe velden die worden aangeplant, hebben immers vijf jaar nodig vooraleer er kan worden geoogst. Ik vermoed dan ook dat er nog dramatischer prijsstijgingen zullen volgen.”

De wereldwijde aanvoer van koffie zou binnen drie jaar kunnen verbeteren. Dat is te danken aan een aantal nieuwe plantages, die door de recordhoge prijzen zijn gestimuleerd, de productie zijn gestart. Dat heeft Vanusia Nogueira, directeur van de International Coffee Organization (ICO), op een evenement van Cecafe, een Braziliaans exporteur van koffie, gezegd. De vooruitzichten zijn volgens Nogueira echter afhankelijk van het feit of de marktomstandigheden gunstig genoeg blijven voor de telers om hun gewassen te behouden. 

De wereldwijde koffieaanvoer wordt momenteel met aanzienlijk tekorten geconfronteerd. Dat is een gevolg van een jarenlange periode van bijzonder lage productieniveaus, veroorzaakt door extreme weersomstandigheden in belangrijke productiegebieden. Die tekorten hebben de prijzen op de wereldwijde koffiemarkt opgedreven. Nogueira zei dat het ongeveer drie jaar kan duren vooraleer nieuwe koffieplantages de aanvoer op de markt kunnen verbeteren. Op dat ogenblik zou dan ook een extra aanbod op de markt kunnen worden verwacht.

Nogueira zei nog dat de aanhoudende tekorten op de wereldwijde koffiemarkt volgend jaar zouden kunnen worden afgebouwd, maar dat is volgens haar afhankelijk van de weersomstandigheden in de belangrijkste producerende landen, zoals Brazilië, Colombia en Vietnam. “Een oplossing van de tekorten zal voor een groot deel afhangen van het klimaatprobleem, benadrukte Nogueira, die er daarbij aan herinnerde dat de Braziliaanse oogst in juli nog steeds door een mogelijke vorst zou kunnen worden bedreigd.

Teddy Esteve, directeur van Ecom Agroindustrial Corp, wees tijdens hetzelfde evenement anderzijds op de veerkracht van de wereldwijde koffieconsumptie. “Met een koffieprijs van 4 dollar per pond kon worden verwacht dat de consumptie zou dalen”, beklemtoonde Esteve. “Uiteraard was er geen groei, behalve in sommige landen, maar de cijfers tonen dat de daling minder zwaar was dan we hadden verwacht. De sector kan zich verheugen in het feit dat de consument niet zonder koffie kan.”

Ook Nicolas Tamari, chief executive van Sucafina, toonde zich ook gematigd optimistisch over de toekomst van de koffiemarkt. “Ik had een grotere daling in de consumptie verwacht”, stipte hij aan. Hij wees erop dat logistieke problemen in sommige gebieden het moeilijker maakten om de vraag nauwkeuriger in te schatten. Tamari voegde eraan toe op de wereldwijde markt een groei van 1 procent per jaar te verwachten. De wereldwijde koffieconsumptie zal volgens hem dit jaar mogelijk een volume van 174 miljoen balen bereiken.

Volgens Luiz Fernando dos Reis, commercieel directeur van de Braziliaanse koffiecoöperatie Cooxupe, zal het herstel van de wereldwijde koffievoorraden, na opeenvolgende tekorten in de balans tussen vraag en aanbod, op zijn minst een paar goede oogsten vergen. “Zelfs met een verwachte grote oogst volgend seizoen in Brazilië, de grootste producent en exporteur van koffie in de wereld, moet voor de koffieconsumenten mogelijk geen onmiddellijke verlichting worden verwacht”, merkt hij op.

“Ik geloof niet dat de industrie in staat zal zijn om de voorraden snel aan te vullen”, betoogde dos Reis. “Ik denk dat we daarvoor minstens twee goede oogsten nodig hebben. Zelfs wanneer Brazilië in het seizoen 2026-2027 op een grote oogst kan rekenen, zal het wellicht moeilijk zijn om datzelfde ook met de daaropvolgende oogst te realiseren. Arabica, de belangrijkste koffiesoort die in Brazilië wordt verbouwd, kent immers een tweejaarlijkse cyclus van hoge en lage opbrengsten kent.”

“Om de voorraden van vier jaar geleden aan te vullen, zullen er – als alles goed gaat – minstens twee jaar van zeer goede oogsten nodig zijn”, beklemtoonde Charles Chiapolino, directeur koffieonderzoek bij de Louis Dreyfus Company. “We weten heel goed hoe moeilijk het is om het klimaat twee jaar achter elkaar wereldwijd gelijk te houden. Dat is bijna onmogelijk.”

Samenloop factoren

Koffie is na water de meest geconsumeerde drank te wereld. Wereldwijd worden dagelijks 2,6 miljard koppen koffie gedronken. Maar de drank is recent gevoelig duurder geworden. Op amper één jaar tijd heeft de koffieprijs nagenoeg een verdubbeling gekend. Dat fenomeen is echter niet alleen een gevolg van de inflatie. Er is immers sprake van een complexe mix van wereldwijde problemen die de koffiesector in de problemen brengen.

De prijsstijgingen worden veroorzaakt door een samenloop van factoren. Koffie wordt verhandeld op wereldwijde beurzen en speculatie heeft de prijzen opgedreven zonder dat de telers daar baat bij hebben. Ondertussen hebben extreme weersomstandigheden in topproducerende landen zoals Brazilië, Colombia en Vietnam tot slechte oogsten geleid. De problemen worden nog verergerd door verstoorde toeleveringsketens, politieke instabiliteit en een tekort aan scheepscontainers. Dat heeft tot een volatiele markt geleid.

“Importeurs ontvangen minder zendingen en door bekommernissen over mogelijke schimmels en besmettingen worden ook de kwaliteitscontroles strenger”, merken experts op. “Sommige koffiebranders geven aan beveiliging nodig te hebben om hun bonen tegen diefstal te beschermen, maar komen vaak ook in conflict met supermarkten, die de hogere kosten voor het product niet willen dragen.”

“De koffieprijs is niet alleen afhankelijk van vraag en aanbod”, stippen de experts nog aan. “De klimaatverandering maakt de koffieteelt steeds moeilijker, terwijl een nieuwe regelgeving in de Europese Unie binnenkort bewijs zal vereisen dat koffiebonen niet verband houden met ontbossing. Dit vergroot de druk op producenten. Heffingen, met name op Robusta-bonen uit Vietnam, veranderen bovendien de wereldwijde handelsroutes. Mogelijk is het tijdperk van goedkope koffie voorbij.

Meer over dit onderwerp:

• Koffieprijzen nog steeds op zoek naar duidelijke richting

Een groep landen – waaronder de Europese Unie, de Dominicaanse Republiek, Panama en Honduras – heeft bij de Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora (Cites), die de handel in beschermde dieren beperkt, een voorstel voor een grotere bescherming van de paling ingediend. Het dossier zal door Cites in november op een meeting in Oezbekistan worden besproken.

Indien het voorstel wordt aanvaard, zal de internationale handel in een grote reeks palingsoorten streng worden gereglementeerd. Japan heeft echter al aangekondigd zich tegen de maatregel te zullen verzetten.

Er zijn al diverse maatregelen genomen om de bescherming van de paling te versterken. Cites heeft de Europese paling in 2009 aan een strengere regelgeving onderworpen. In 2016 werd vervolgens een voorstel van de Europese Unie aangenomen om een ??onderzoek uit te voeren naar de wereldwijde palinghandel. Volgens de Europese Unie werd die handel immers door een gebrek aan transparantie gekenmerkt.

De Europese Unie heeft nu voorgesteld om alle palingsoorten, inclusief de Japanse en Amerikaanse paling, aan een aantal internationale regels te onderwerpen. Hierdoor zouden exporterende landen verplicht worden om met vergunningen te werken. In een reactie op de aankondiging van het nieuwe voorstel heeft Shinjiro Koizumi, de Japanse minister van landbouw, al gezegd dat zijn land zich zal verzetten tegen elke oproep om de paling aan een lijst van bedreigde diersoorten toe te voegen, waardoor de handel in de vissoort zou worden beperkt.

Unagi

Paling wordt wereldwijd gegeten, maar is vooral populair in Japan, waar de vis unagi wordt genoemd en traditioneel gegrild wordt geserveerd. Minister Koizumi vertelde dat zijn land de voorraad Japanse paling – in samenwerking met buurlanden China, Taiwan en Zuid-Korea – zorgvuldig beheert. “De palingpopulatie is voldoende groot en de soort loopt geen risico om door de internationale handel met uitsterven te worden bedreigd”, beklemtoonde hij.

De palingpopulatie is onderverdeeld in negentien soorten, waarvan een groot deel wordt bedreigd door onder meer habitatverlies, vervuiling, overbevissing en migratiebarrières. In 2014 werd de Japanse paling door de International Union for Conservation of Nature (IUCN) aangemerkt als een bedreigde soort. Tot een aanduiding als ernstig bedreigde soort werd toen echter niet overgegaan. De bescherming van de paling wordt bemoeilijkt door hun complexe levenscyclus, die zich over een bijzonder groot gebied uitspreidt. Bovendien blijven er nog veel onduidelijkheden over de voortplanting van het dier.

Koizumi Shinjiro zegt dat Japan andere landen zal aansporen om het voorstel voor een grotere regulering gezamenlijk te verwerpen. De Europese paling valt al onder de handelsbeperkingen van Cites. Het Japanse Visserijbureau zegt dat het land voor ongeveer 70 procent van de palingconsumptie afhankelijk is van import. “Indien de handel in Japanse paling wordt gereguleerd, zal de import stagneren en zullen de prijzen oplopen”, wordt eraan toegevoegd.

Meer over dit onderwerp:

• Japanse consumenten krijgen vaak Amerikaanse paling op het menu
• Europese Unie mag in Britse wateren op paling blijven vissen
• Japanners ook geïnteresseerd in paling uit visboerderijen
• Europese paling massaal naar Azië gesmokkeld
• Ook Amerikaanse paling als ernstig bedreigde soort bestempeld

Mensen walgen van het idee om insecten te eten, ondanks hun lagere planetaire kosten in vergelijking met traditioneel vee. Recente pogingen om mensen aan te moedigen insecten te eten, zijn dan ook gedoemd te mislukken. Dat blijkt uit een studie onder leiding van wetenschappers bij het Insect Institute. Door dit fenomeen is het volgens de onderzoekers onwaarschijnlijk dat insecten mensen zullen helpen om af te stappen van de milieuschadelijke gewoonte van vleesconsumptie.

Het kweken en eten van insecten is de voorbije jaren aangeprezen als een duurzamer alternatief voor de consumptie van traditioneel vlees, dat door de veeteelt zwaar op het leefmilieu weegt. Veeteelt is immers een vooraanstaande oorzaak van ontbossing, is verantwoordelijk voor meer dan de helft van de wereldwijde watervervuiling en vormt een belangrijke bron van broeikasgassen die tot de klimaatverandering bijdragen.

“Desondanks is het onwaarschijnlijk dat de veel lagere planetaire kosten van het kweken en eten van insecten zoals krekels, sprinkhanen en mieren zullen worden gerealiseerd”, waarschuwen de wetenschappers. “Mensen, vooral in westerse landen, walgen immers nog steeds van het idee om dit type voeding te consumeren. “Uit opiniepeilingen in de Verenigde Staten en Europa is gebleken dat maar liefst 91 procent van de respondenten bereid zou zijn om een plantaardig alternatief voor vlees te consumeren, maar bij insecten daalt dat cijfer tot amper 20 procent.”

Naast een culturele afkeer, zijn er volgens de onderzoekers ook economische barrières tegenover de consumptie van insecten en aanverwante dieren. “De meeste bedrijven besluiten zich te richten op de productie van dit soort voeding voor dierlijke consumptie en niet voor de menselijke keuken”, zeggen de wetenschappers nog. “Gezien deze uitdagingen lijkt het dan ook moeilijk te begrijpen op welke manier voedingsmiddelen op basis van insecten een belangrijk alternatief voor de traditionele vleesvervangers zouden kunnen worden.”

Hoewel veel mensen de wens uiten om duurzaam geproduceerd voedsel te eten, hebben relatief weinig consumenten in westerse landen het vegetarisme en veganisme omarmd. Ondertussen wordt verwacht dat de wereldwijde vleesconsumptie de volgende decennia door de stijgende vraag van een nieuw welvarende groep in landen zoals China zal toenemen. Dit legt extra druk op het land, de waterwegen en het klimaat.

Denemarken

“We hebben beperkte middelen en we moeten die besteden aan de meest veelbelovende alternatieven”, benadrukt onderzoeksleider Dustin Crummett, directeur van het Insect Institute. “Het blijkt dat gekweekte insecten consequent de laagste score behalen van alle vleesvervangers en dat de daadwerkelijke markt voor dit type producten ongelooflijk klein is, zelfs in landen met een traditie van insectenconsumptie. Er zijn weliswaar pogingen gedaan om insecten in producten zoals snackrepen en brood te verwerken, maar ze worden geen producten die de vleesconsumptie daadwerkelijk zouden verminderen.”

“Ook de uitgebreide berichtgeving over het eten van insecten heeft geen groot verschil gemaakt”, beklemtoont Crummett. “Mensen reageren nog steeds sterk negatief op insecten, die niet op een culturele geschiedenis kunnen terugvallen. Het veranderen van langdurige culinaire tradities en diepgewortelde afkeer is moeilijk van bovenaf te bewerkstelligen. Indien een dergelijk streven wel gemakkelijk resultaten zou opleveren, zouden meer mensen plantaardig voedsel eten.”

Tot nu toe hebben weinig regeringen significante stappen gezet om de vleesconsumptie te beteugelen, ondanks de enorme impact op het leefmilieu. Er wordt immers voor politieke tegenwerking gevreesd. Denemarken heeft inmiddels echter een mogelijk model voor de aanpak van het probleem gepresenteerd. Het land stelde in 2023 een plan voor om de vleesconsumptie te verminderen en de aanvoer van plantaardige voedingsmiddelen te vergroten.

“Plantaardige voedingsmiddelen zijn de toekomst”, merkte Jacob Jensen, de Deense minister van landbouw en visserij, destijds op. “Indien we de klimaatvoetafdruk binnen de landbouwsector willen verkleinen, moeten we allemaal meer plantaardige voedingsmiddelen eten.” Crummett merkte op dat dit Deense plan een goed startpunt was om een ??alternatief te creëren voor de simpele hoop dat mensen overstappen op insecten.

“Men moet de mensen tegemoetkomen”, benadrukte Crummett. “Men moet het voedsel makkelijk en smakelijk maken en niet alleen maar moraliserende boodschappen uitsturen. Zodra het publiek toegang krijgt tot alternatieve producten die op het gebied van smaak, prijs en gemak superieur zijn, zal de impact van de veehouderij in de voedingsindustrie kunnen worden verminderd.”

In Rusland zijn de marktprijzen voor groenten die nodig zijn voor de bereiding van borsjt, een cruciaal onderdeel van de Russische maaltijd, sterk opgelopen. Dat heeft de Russische zakenkrant Kommersant gemeld op basis van cijfers van Rosstat, het Russische bureau voor de statistiek.

De zogenaamde borsjtindex wordt gebruikt als indicator voor de economische welvaart in Oost-Europese landen, aangezien de ingrediënten van de traditionele soep basisproducten bevatten die in de regio in de keukens vaak kunnen worden aangetroffen.

Naast aardappelen, die het voorbije jaar een duizelingwekkende prijsstijging van 166,5 procent lieten optekenen, werden daarbij vooral uien en witte kool beduidend duurder. Tijdens de maand mei moest in Rusland voor een kilogram uien een bedrag van 72,3 roebel (0,91 dollar) worden betaald. Die kost lag 87,2 procent hoger dan tijdens dezelfde maand vorig jaar. Bij witte kool was er sprake van een stijging met 56,8 procent tot 75,2 roebel. Bij bieten en tomaten was er sprake van een prijsstijging met respectievelijk 11,9 procent en 1,2 procent.

De tegenvallende oogstopbrengsten vormden volgens analisten een van de belangrijkste factoren achter de prijsstijging. Uien en witte kolen werden in hun belangrijkste teeltgebieden, de regio Volgograd, geconfronteerd met een zware droogte, terwijl er ook problemen met de watervoorziening zouden zijn gebleken. Landbouwers voegden eraan toe dat de stijgende kosten voor meststoffen en gewasbeschermingsmiddelen de productiekosten voor de telers hebben opgedreven.

Het Russische ministerie van landbouw heeft aangegeven dit jaar de gebieden voor groenteteelt te willen uitbreiden. Die beslissing zou de prijzen het volgende oogstseizoen moeten helpen stabiliseren. Rusland wordt met een aanhoudende inflatie geconfronteerd. Het aandeel van het inkomen van de Russen dat aan boodschappen wordt besteed, heeft het hoogste niveau sinds de uitbraak van de oorlog tegen Oekraïne bereikt. Gemiddeld ging in april dit jaar 34,6 procent van de uitgaven van Russische huishoudens naar voedsel, tegenover 33 procent begin dit jaar en 28,6 procent in april vorig jaar.

Aardappelen

De Russische president Vladimir Poetin heeft al enkele tijd geleden toegegeven dat zijn land met zware aardappeltekorten, te wijten aan tegenvallende oogsten, wordt geconfronteerd. Geen enkel voedingsmiddel heeft in Rusland een snellere prijsstijging gekend dan aardappelen. Er wordt aan toegevoegd dat aardappelen de hoogste jaarlijkse prijsstijging hebben laten optekenen sinds in 2002 werd gestart met het opstellen van statistieken over de prijzen van de Russische voedingsmiddelen.

In de groothandel is Rusland voor aardappelen zelfs het duurste land ter wereld geworden. Begin april van dit jaar moest in de Russische groothandel voor een kilogram aardappelen 42,4 roebel (0,53 dollar) worden betaald. Dat betekende een stijging met 285,5 procent tegenover hetzelfde tijdstip vorig jaar. Wereldwijd moet voor aardappelen in de groothandel gemiddeld een bedrag van ongeveer 15,5 roebel worden betaald.

De prijsstijging volgt op een slechte oogst als gevolg van ongewone vorst en langdurige droogte. Vorig jaar produceerde Rusland 7,3 miljoen ton aardappelen. Dat is 1,2 miljoen ton minder dan het jaar voordien. Oksana Lut, Russisch minister van landbouw schat dat de binnenlandse vraag jaarlijks rond de 8 miljoen ton bedraagt. Als reactie hierop heeft de Russische regering vanaf januari belastingvrije import van aardappelen uit zogenaamde bevriende landen toegestaan.

Boris Tsjernysjov, de vicevoorzitter van de Doema, heeft opgeroepen tot tijdelijke overheidsregulering van de aardappelprijzen in de detailhandel. “Aardappelen worden soms het tweede brood genoemd”, schreef Tsjernysjov in een brief aan Maxim Resjetnikov, de Russische minister van economische ontwikkeling. “Scherpe prijsschommelingen van een dergelijk maatschappelijk belangrijk product leggen een zware druk op de budgetten van miljoenen gezinnen.”

Een aantal regionale leiders hebben het heft al in eigen handen genomen. de gouverneur van de regio Kaliningrad, Aleksej Besprozvannykh, de gouverneur van de regio Kaliningrad, besliste om de export van aardappelen uit de regio te verbieden. Daarmee reageerde hij op de stijging van de lokale prijzen, nadat er tekorten waren beginnen te ontstaan.

Meer over dit onderwerp:

• Vladimir Poetin rekent op aanvoer Wit-Russische aardappelen
• Koffiesector wil klimaatbestendige variëteiten ontwikkelen
• Cruciale teelten dreigen helft van oogstgebieden te verliezen
• Consumenten blijven op hun hoede voor digitale prijslabels
• Ondanks hogere prijzen blijven de koffieprijzen stijgen
• Voedingssector in Europa ook belangrijke toeristische markt
• Visboerderijen produceren bijna 100 miljoen ton per jaar
• Braziliaans bedrijf Future Cow produceert melk zonder koeien
• Geopolitieke ontwikkelingen bedreigen zekerheid voedingssector
• Canadese landbouwers lijken tarwe boven koolzaad te verkiezen

Corona is wereldwijd het meest waardevolle biermerk. De Mexicaanse brouwer slaagde er daarmee in om de titel voor het tweede jaar op rij in de wacht te slepen. Dat blijkt uit een rapport van consultant Kantar. Corona is eigendom van het Braziliaans-Amerikaans-Belgische concern AB InBev, dat in de top tien van meest waardevolle wereldwijde biermerken acht vermeldingen heeft verzameld.

“In 2024 realiseerde AB InBev een recordomzet en liet een winstgroei van 15 procent optekenen”, verduidelijkte Kantar. “Corona kon dat jaar buiten zijn thuismarkt een dubbele groei realiseren. Bij het alcoholvrije merk Corona Cero was er zelfs sprake van een drievoudige groei. Corona Cero is het eerste biermerk dat het Internationaal Olympisch Comité sponsort en maakte vorig jaar zijn debuut op de Olympische Spelen van Parijs. Corona vierde vorig jaar zijn eeuwfeest met evenementen over de hele wereld.”

Corona gaat in de ranglijst van Kantar Budweiser, dat eveneens onderdeel vormt van AB InBev, vooraf. “Budweiser blijft goede prestaties optekenen. Dat geldt vooral in markten zoals China, waar het merk cultureel resonerende campagnes aflevert en inspeelt op ogenblikken van nationale fierheid. Budweiser is een merk dat een wereldwijde verspreiding succesvol combineert met een sterke lokale relevantie.”

Lange termijn

Heineken werd als derde gerangschikt, gevolgd door Modelo, Michelob Ultra, Brahma, Bud Light, Skol, Stella Artois en Guinness. Michelob Ultra, dat tegenover vorig jaar één plaats steeg, kreeg de Kantar Brand Growth Award, die wordt uitgereikt aan het merk dat de grootste jaarlijkse groei in merkwaarde heeft gerealiseerd. In de top tien behoren alleen Heineken en Guinness niet tot de portfolio van AB Inbev. “Beide merken tonen, net zoals Budweiser, een sterke groei te kunnen realiseren door hun aanwezigheid in belangrijke lokale markten – zoals Heineken in Brazilië en Guinness in Afrika – opmerkelijk te versterken”, geeft Kantar aan.

“Dat Corona in hetzelfde jaar dat het merk zijn eeuwfeest viert, wordt erkend als het meest waardevolle biermerk ter wereld, toont de kracht van het bouwen van merken voor de lange termijn”, benadrukte Marcel Marcondes, chief marketing officer van AB Inbev, op de aankondiging van Kantar. “Dat acht van de tien meest waardevolle biermerken tot AB InBev behoren, toont de focus van de groep op de groei van zijn megamerken door middel van klantgerichtheid, consistentie en effectiviteit.”

“Met de juiste investeringen en strategische focus hebben merken een enorm potentieel om de groei van hun eigenaars te stimuleren”, beklemtoonde Chris Jansen, chief executive van Kantar. “AB InBev is hiervan een perfect voorbeeld. Door middel van Corona en hun andere merken heeft het concern het vermogen ontwikkeld om te excelleren in het licht van veranderend consumentengedrag.”