Honderden meters onder het oppervlak van het Kivu-meer ligt een voorraad methaangas om Rwanda tweehonderd jaar lang van energie te voorzien. Een aantal ingenieursbedrijven is bezig om de mogelijkheden te verkennen om het gas uit het meer naar boven te brengen. De Nepad Business Foundation verwacht dat nog voor het einde van dit jaar zal kunnen begonnen worden met de gaswinning.

“Rottende plantenresten die zich al miljoenen jaren op de bodem van het meer afzetten, zijn verantwoordelijk voor de vorming van het methaangas,” meldt het magazine OneWorld. “Als het gas wordt gewonnen dan zal er bij wijze van proef in een aantal huishoudens gasleidingen worden aangelegd. Het is de bedoeling om in de toekomst meer Rwandese huishoudens aan te sluiten op de gasleiding.”

Volgens studies is de gasbel groot genoeg om Rwanda tweehonderd jaar lang van energie te voorzien. “Bovendien gaat het proces van rotting op de bodem van het vulkanische meer gewoon door, zodat er ook steeds weer meer methaan wordt geproduceerd,” wordt er opgemerkt. Rwanda zou ook gas kunnen gaan exporteren naar zijn buurlanden Oeganda en Congo.

Ook het leefmilieu heeft volgens OneWorld veel baat bij de toekomstige methaanwinning in het Kivu-meer. De grootschalige houtkap in Rwanda zou immers kunnen worden teruggedrongen. “Methaangas is weliswaar een schadelijk broeikasgas, maar als het op deze manier wordt gebruikt dan is dat beter voor het milieu dan als het omhoog bubbelt,” wordt er aan toegevoegd.

Een methaanwinning zou ook kunnen vermijden dat de giftige gassen bij een aardbeving naar boven zouden komen. Dat was ook al in 1986 het geval, toen bij het Nios-meer in Kameroen 1.746 mensen en tienduizenden dieren om het leven kwamen omdat door een lichte aardbeving de giftige gassen naar boven kwamen. Experts vrezen dat dat ook bij het Kivu-meer zou kunnen gebeuren.

Vrachtwagens die niet voldoen aan de standaarden voor de uitstoot van schadelijke uitlaatgassen, zullen voortaan moeten betalen om Londen in te komen. Dat heeft de Londense burgemeester Ken Livingstone bekend gemaakt. Per dag dat de voertuigen zich in de metropool bevinden, moet de eigenaar 200 Britse ponden betalen. De maatregel wordt begin volgend jaar van kracht.

In eerste instantie worden alleen zware vrachtwagens getroffen, maar dat wordt later uitgebreid naar lichtere versies en bestelbusjes. De maatregel blijft niet beperkt tot het centrum van Londen, maar geldt voor het hele grondgebied van de Britse hoofdstad. Het ontwijken van de milieuheffing zal worden bestraft met een boete van vijfhonderd tot duizend Britse ponden.

De maatregel is een onderdeel van de plannen van burgemeester Livingstone om van Londen een milieuvriendelijker stad te maken. Volgens analisten zal de nieuwe regeling jaarlijks 40 mensenlevens redden en 86 mensen uit het ziekenhuis houden. De transportbranche waarschuwt echter veel kleine bedrijfjes failliet zullen gaan omdat ze niet de mogelijkheid hebben om te investeren in een nieuw, milieuvriendelijker wagenpark.

Werkende ouders verbruiken meer energie in hun huishouden dan anderen, die het minder druk hebben. Dat blijkt uit een onderzoek van de technologe Diana Uitdenbogerd van de Universiteit van Wageningen. Ze voert daarbij aan dat werkende ouders meer energie moeten steken in overleg over de huishoudelijke taken en minder tijd hebben om uit te zoeken of een bepaalde taak energiezuiniger kan.

Uitdenbogerd concludeert in haar onderzoek dat het stroomlijnen van de taken in een huishouden een aanzienlijke besparing kan opleveren. “Volgens haar zouden er door de overheid gestimuleerde coaches moeten komen, die het organiseren van energiebesparing in een huishouden regelen,” aldus het persbureau ANP. Uitdenbogerd stipt daarbij aan dat gezinnen hun stroomverbruik veel te laag inschatten, zelfs al zijn ze heel milieubewust.

De onderzoekster telde vast dat gezinnen gemiddeld vier tot zes besparingstips hebben doorgevoerd. “Opvallend is dat grote gezinnen met veel kinderen eerder bereid waren iets extra’s te doen,” merkt ze op. Volgens Uitdenbogerd zouden er energieshops moeten komen, waar mensen informatie kunnen krijgen over hun energieverbruik. Een gerichte campagne voor energiezuinig huishouden levert volgens haar rendement op.

PetroChina, de grootste olieproducent van Azië, heeft voor de noord-oostkust van China de grootste olievoorraad van het voorbije decennium gevonden. Dat heeft het bedrijf bekend gemaakt. Het zou gaan om een reserve van bijna drie miljard vaten ruwe olie. Volgens analisten zal het betrokken Jidong Nanpu wellicht minder dan een kwart van die hoeveelheid produceren. Maar dat blijft volgens hen nog altijd een belangrijke vondst.

De vondst is bijzonder welkom, want China, de tweede grootste olieconsument van de wereld, ziet de omzet van zijn eigen oliebronnen gevoelig dalen. “Volgens energieconsulent Andrew Hayman zal Jidong Nanpu commercieel wellicht 650 miljoen vaten opleveren,” stipt BBC News aan. “Dat is echter nog bijzonder belangrijk omwille van de nabijheid van de Chinese afzetmarkt.”

Het olieveld ligt amper onder drie meter water, waardoor de kosten voor de ontwikkeling en exploitatie van Jidong Nanpu volgens Hayman relatief laag zullen liggen. Het olieveld zou ongeveer 200.000 vaten per jaar kunnen opleveren. De productie zou eind volgend jaar of begin 2009 kunnen aanvangen. PetroChina is voor 90 procent eigendom van het staatsbedrijf China National Petroleum Corporation.

Het Russische staatsolieconcern Rosneft is als winnaar uit de bus gekomen bij de veiling van de bezittingen van het teloorgegane Russische olieconcern Yukos in Oost-Siberië. Rosneft bood 175,70 miljard roebel (5 miljard euro) voor het oliedrijf Tomskneft en een aantal raffinagebedrijven in het oosten van Rusland. De oorspronkelijke vraagprijs bedroeg 166,3 miljard roebel. Er was slechts één andere bieder bij de veiling aanwezig.

Volgens Rosneft draagt de aankoop van de Yukos-bezittingen bij aan een sterkere groei. Analisten stellen dat Rosneft door de aankoop de grootste olieproducent van Rusland is geworden. Tot nu toe was Lukoil marktleider. Rosneft heeft nu een productie van 1,86 miljoen vaten per dag, tegenover 1,8 miljoen vaten bij Lukoil. Binnenkort wordt ook Samaraneft, een andere Yukos-dochter, verkocht. Daarvoor zou het Russische staatsgasconcern Gazprom de belangrijkste kandidaat zijn.

De verkoop van de Yukos-activa moet de belastingsschulden van het failliete concern helpen afdragen. Yukos was ooit de grootste olieproducent van Rusland en topman Mikhail Khodorkovsky de rijkste man van het land. Khodorkovsky werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van acht jaar. Rosneft kocht eerder ook al Yuganskneftegaz, één van de belangrijkste afdelingen van Yukos.

Op de luchthaven van Schiphol heeft men een middel gevonden om het vrijkomen van kerosinedampen tegen te gaan. De Nederlandse bedrijven Imtech, BioSoil en IPCO Power hebben immers een installatie ontwikkeld die de vervuilende dampen hergebruikt. De kerosinedamp gebruiken voor elektriciteitsproductie. De eerste proeven daarrond werden met succes afgesloten.

“De opdrachtgever voor de dampverwerkingsinstallatie is Aircraft Fuel Services (AFS), dat op Schiphol met zijn 49 tankwagens alle vliegtuigen van brandstof voorziet,” stipt het dagblad Trouw aan. “Bij het beladen van de tankwagens komt jaarlijks naar schatting één miljoen kubieke meter kerosinedampen vrij. De dampen, die vol verontreinigde stoffen zitten, worden op dit ogenblik in het milieu geloosd.”

Elke luchthaven wordt met de uitstoot van kerosinedampen geconfronteerd, maar tot nog toe was daarvoor geen afdoende oplossing gevonden, tot het grondsaneringsbedrijf BioSoil op het idee kwam dat met kerosinedampen een dieselgenerator zou kunnen aangedreven worden. “Een dieselmotor brengt immers een luchtstroom teweeg en werkt eigenlijk als een luchtpomp,” voert het bedrijf aan.

BioSoil merkt op dat deze oplossing niet nieuw is, want dat in de petrochemische industrie met gelijkaardige toepassingen wordt gewerkt. Het is op dit ogenblik nog wel niet mogelijk om kerosinedampen van opstijgende vliegtuigen op te vangen.

De regering van het Aziatische land Tadzjikistan wil één miljard dollar verzamelen voor de ontwikkeling van zijn waterkrachtcentrales. Volgens president Emomali Rakhmon heeft de voormalige Sovjet-republiek immers de potentie om wereldwijd één van de belangrijkste producenten van waterkracht te worden. Rakhmon wil de volgende drie jaar voldoende geld verzamelen om tachtig nieuwe centrales te bouwen.

Emomali Rahkmon wil voor zijn plannen grotendeels beroep doen op buitenlands kapitaal. Volgens hem moet de energiesector de economie van Tadzjikistan helpen heropleven, nadat het land tijdens de jaren negentig zwaar te lijden had onder een burgeroorlog en het verlies van financiële steun uit Rusland. Tadzjikistan is één van de armste landen van Centraal-Azië. De belangrijkste inkomsten komen uit de productie van katoen en aluminium.

Dankzij zijn talloze bergrivieren heeft het land volgens experts echter een capaciteit van 527 miljard kilowatt per jaar. Dat is één van de grootste reserves van de hele wereld. Tadzjikistan had een akkoord afgesloten met het Russische aluminiumconcern OAO Rusal voor de realisatie van een groot waterkracht-project ter waarde van één miljard dollar. Door onderlinge onenigheid werd dit contract echter verbroken.

Het Amerikaanse technologiebedrijf Global Research Technologies (GRT) en Klaus Lackner, docent aan het Earth Institute van de Columbia Universiteit en de School of Engineering and Applied Science, hebben een systeem ontwikkeld om koolstofdioxide uit de atmosfeer te halen. Dit kan volgens de ontwikkelaars in de toekomst een belangrijk wapen worden in de strijd tegen de opwarming van de aarde.

“GRT startte met zijn onderzoek in 2004 en heeft de technologie zopas met succes gedemonstreerd,” aldus het magazine Physorg.com. “Daarbij is men erin geslaagd om koolstofdioxide uit de lucht te halen en vast te houden. Dit kan volgens Klaus Lackner bijzonder grote gevolgen hebben voor de toekomstige ontwikkelingen van duurzame energiesystemen.”

Bij de bestrijding van koolstofdioxide wordt volgens Physorg.com op dit ogenblik vooral gedacht aan een ondergrondse opslag, maar dit heeft belangrijke nadelen. “Met het GRT-systeem kan koolfstofdioxide overal opgevangen worden, ongeacht waar het broeikasgas in de atmosfeer vrijgelaten wordt,” wordt er opgemerkt. “De koolstofdioxide-emissies van het verkeer in Bangkok kan nu perfect in Ijsland uit de atmosfeer gehaald worden.”

Dit kan volgens Physorg.com drie problemen oplossen die tot nu toe een onoverwinnelijke drempel bleken te zijn in het bestrijden van broeikasgassen. Tot nu toe had men geen antwoord op de uitstoot van miljoenen auto’s, die samen goed zijn voor twintig procent van de wereldwijde emissies. Ook bleek het bijzonder moeilijk te zijn om de emissies van bestaande infrastructuren op te vangen en de emissiebron te verbinden met de emissie-opvang.

Een GRT-toepassing met een opening van één vierkante meter kan jaarlijks ongeveer tien ton koolstofdioxide uit de atmosfeer halen. Eén miljoen toestellen van tien vierkante meter zouden dan ook één miljard ton koolstofdioxide kunnen verwerken. Tegen 2025 zou de uitstoot van koolfstofdioxide wereldwijd met elf miljard ton moeten verminderd worden om het dubbele van het pre-industrieel niveau te bereiken.

Physorg.com wijst erop dat het opvangen van koolstofdioxide efficiënter is dan het gebruik van de hernieuwbare energiebronnen, die nu op kleine schaal worden toegepast. “De transportsector heeft tot nu toe echter elke opvangtechnologie afgewezen,” wordt er aan toegevoegd. “Een aanhangwagen achter elke personenwagen om de uitstoot op te vangen, zou alleen maar zorgen voor een groter mobiliteitsprobleem, een beperking van de actieradius en een verhoging van het energieverbruik.”

Dit betekent volgens Physorg.com dat het verkeer koolstofdioxide in de atmosfeer zal blijven uitstoten en dat alleen efficiënte opvangmethodes zoals de GRT-technologie een oplossing kunnen bieden. Ook het bedrijfsleven is geen voorstander van opvangtechnieken. “Het zou immers veel te duur zijn om alle bestaande installaties van energievriendelijke systemen te voorzien,” merkt het magazine op.

Bovendien wijst het magazine erop dat opvanginstallaties relatief klein zijn en veel minder ruimte in beslag nemen dan windmolenparken. “Op gebied van energie-efficiëntie is het opvangen van koolstofdioxide honderd keer beter dan het gebruik van windturbines,” voert Physics.org aan. “Daarnaast kan het koolstofdioxide door een opvang perfect op een nuttige manier aangewend worden.”

Het zou volgens het magazine perfect mogelijkheid zijn om koolstofdioxide met een omvang van het autoverkeer in Bangkok te laten opvangen in een olieveld in Canada, waar het ter plaatse gebruikt zou kunnen worden om olie te helpen winnen. Men zou het ook in Zuid-Afrika kunnen gebruiken voor de groeiende petrochemische productie. Meteen zouden volgens Physics.org ook Kyoto-normen op een andere manier kunnen afgesproken worden.

GRT heeft plannen om zijn technologie in de nabije toekomst op een grotere schaal te demonstreren.

Er is opvallend veel interesse voor de Duitse windmolenproducent REpower. Het Hamburgse bedrijf werd amper vijf jaar geleden opgericht door enkele ingenieurs en ondernemers, maar is voor Franse en Indische investeerders nu al miljarden euro’s waard. Zowel het Franse Areva als het Indische Suzlon hebben al een belangrijk aandelenpakket van REpower in handen.

De biedingstrijd op REpower werd begin dit jaar uitgelokt door Anne Lauvergeon, de topvrouw van de Franse kernreactor-bouwer Areva. Zij bood 105 euro per aandeel van REpower. Maar plots dook ook de Indische miljardair Tulsi Tanti van het Suzlon-concern op. Hij wou zelfs 150 euro betalen per aandeel, terwijl dat de voorbije zomer nog amper op 40 euro genoteerd stond.

“Die biedingstrijd heeft al lang helemaal geen economische grond meer,” stipt de Duitse krant Die Welt aan. “Volgens het bod van Suzlon is REpower 1,22 miljard euro waard, terwijl het bedrijf vorig jaar een omzet van 450 miljoen euro realiseerde en een winst boekte van amper 7 miljoen euro. De prijs die Suzlon wil bieden, ligt volgens experts dan ook veel te hoog. Maar de groeiverwachtingen en speculaties drijven de beurswaarde nog verder naar omhoog.”

REpower-topman Matthias Schubert startte tien jaar geleden met het windenergiebureau Pro+Pro. Het bureau ontwikkelde op dat ogenblik windturbines met rotorbladen van dertig meter en een vermogen van 1,5 megawatt, op dat ogenblik de grootste windkrachtbron van de wereld. Vandaag bouwt turbines met een rotor-doormeter van 126 meter en een vermogen van 5 megawatt, opnieuw de grootste van de wereld.

Als gevolg van enkele fusies werd Pro+Pro in 2002 omgevormd door REpower. Datzelfde jaar ging het bedrijf ook naar de beurs van Frankfurt, waarbij de waarde van het bedrijf geraamd werd op 70 miljoen euro. Op dat ogenblik had REpower 100 medewerkers in dienst. Vandaag telt het personeelsbestand 891 eenheden. Het bedrijf hoopt volgend jaar een omzet te realiseren van 900 miljoen euro.

REpower wijst erop dat de wereldwijde vraag naar windenergie door de debatten over de klimaatverandering en door de stijgende prijzen van olie en gas de jongste jaren sterk gegroeid is. “Vooral door de aanleg van grote offshore-parken kan windenergie nu ook aan concurrentiële prijzen geproduceerd worden,” aldus REpower-voorzitter Fritz Vahrenholt, afkomstig van Shell.

Dat is bijzonder lucratief voor de Duitse sector, die met inbegrip van componenten op dit ogenblik wereldwijd 40 procent van alle windmolens bouwt. Dat overwicht van de Duitse producenten is volgens REpower te danken aan de technologische voorsprong die werd opgebouwd onder impuls van de Duitse overheid. Vier dan de tien grootste producenten zijn dan ook van Duitse origine. De waarde van de wereldwijde windturbinemarkt wordt geraamd op 15 miljard euro.

Met een marktaandeel van 3,2 procent is REpower eigenlijk nog een relatief kleine speler. De vraag naar windturbines is op dit ogenblik zo groot geworden, dat de productie niet meer kan volgen. Het bedrijf is op dit ogenblik tot einde volgend jaar volgeboekt. Eerder deze maand heeft een Amerikaanse dochter van EDF Energies Nouvelles meer dan 75 turbines besteld voor een windpark, de grootste bestelling uit de geschiedenis van REPower.

Het is opvallend dat net een relatief kleine speler in de belangstelling staat van grote energiebedrijven. “Areva en Suzlon hebben vooral een strategische interesse in REpower,” aldus Vahrenholt. “De Fransen willen een voet tussen de deur hebben in de groeimarkt van de hernieuwbare energie en de Indiërs willen met alle geweld aanwezig zijn op de Europese markt, waar ze vroeger nauwelijks toegang hadden.”

Beide groepen hebben nu elk al meer dan 30 procent van de aandelen van de Duitse constructeur in handen. Het overnamebod loopt op het einde van deze week af. Vermoed wordt dat Areva tijdens de volgende dagen zijn bod nog zal verhogen.

De Amerikaanse drankenproducent PepsiCo heeft aangekondigd voor volgend jaar emissierechten te zullen aankopen voor één miljard kilowattuur. Dat vertegenwoordigt het hele energieverbruik van de PepsiCo-fabrieken in de Verenigde Staten of het jaarlijks energieverbruik van 90.000 Amerikaanse gezinnen. De beslissing kost PepsiCo een bedrag van ongeweer twee miljoen dollar.

“Op het eerste zicht lijkt een bedrag van twee miljoen dollar voor een bedrijf niet zo heel erg veel,” vertelt Bill Wehrum, topman van het Amerikaanse Environmental Protection Agency (EPA), aan de krant USA Today. “Maar als ondersteuning van hernieuwbare energie is dit een gigantisch bedrag.” Met die investering staat PepsiCo dan ook helemaal bovenaan in de EPA-rangschikking.

De EPA-rangschikking is volgens USA Today een echt marketing-instrument geworden. “Vooral bij jonge consumenten is de klimaatverandering een belangrijk onderwerp geworden en marketeers proberen elkaar de loef af te steken om zo milieuvriendelijk mogelijk naar buiten te komen. “Ongeveer 95 procent van jongeren tussen dertien en achttien jaar zegt op de hoogte te zijn van de opwarmingsproblematiek en een kwart maakt zich daar heel bezorgd over.”

De vorige lijstaanvoerder van de EPA-rangschikking was financieel specialist Wells Fargo, maar de investeringen van PepsiCo liggen dubbel zo hoog. De drankenproducent heeft daarover een driejarig contract gesloten met duurzame energieproducent Sterling Planet voor het opwekken van wind-, biomassa- en hydro-elektrische energie. “Dergelijke initiatieven creëren een nieuwe markt voor hernieuwbare energie,” aldus Blair Swezey, adviseur van het Amerikaanse National Renewable Energy Laboratory.