De Britse klassieke pianiste Joyce Hatto heeft wellicht het grootste muziekplagiaat gepleegd uit de geschiedenis van de muziek. Dat stelt het magazine Gramophone op basis van een analist. Die kwam tot de vaststelling dat elk werk dat Hatto uitbracht, kan toegeschreven worden aan een andere muzikant. Volgens hem werd de faam van Hatto vooral gecreeerd door het internet.

Joyce Hatto was een onbekende Britse klassieke pianiste, tot ze dankzij het internet wereldfaam verwierf. Enkele jaren geleden beschreef The Boston Globe als de grootste levende pianiste waarvan bijna nooit iemand had gehoord. Jeremy Nicholas, de muziekcriticus van The Guardian had het over de meest schitterende opnames die hij ooit had gehoord.

Maar volgens analisten is Joyce Hatto helemaal niet wat ze leek te zijn. Het muzieklabel Concert Artists Recordings, dat geleid werd door haar echtgenoot William Barrington-Coupe, heeft meer dan honderd cd-opnames uitgebracht met muziek die aan Hatto werden toegeschreven. Hatto stopte 35 jaar geleden met optredens.

Geluidstechnicus Andrew Rose van Pristine Audio stelt echter dat elke van de Hatto-cd’s kan toegeschreven worden aan een andere uitvoerder. “We hebben nog geen enkele Hatto-opname gevonden die geen bedrog is,” vertelde hij aan het magazine The Register. “In vele gevallen werden de originele opnames gemanipuleerd om de originele bron te verbergen.”

Rose stelt dat Joyce Hatto in Groot-Brittannie een pianiste met een matige status was en in het buitenland helemaal niet als een groot muzikante werd beschouwd. “Maar later werd ze geroemd als één van de grootsten uit de muziekgeschiedenis,” voegde hij daar aan toe. Barrington-Coupe heeft gesteld dat hij zijn eigen geluidsanalyse zal maken om de twijfels uit de weg te ruimen.

Volgens Rose heeft Hatto veel te danken aan het internet, met talloze online besprekingen en commentaren, message boards en Usenet. Dat leidde vorig jaar uiteindelijk tot een groot artikel in Gramophone. “Haar reputatie is opgebouwd op het internet,” stipte de geluidstechnicus aan. “Er waren wel twijfels, maar dat bleek slechts een minderheid te zijn.”

Barrington stelt dat Joyce Hatto niet meer wou optreden omdat ze door haar ziekte teveel pijn had en ze nooit wist wanneer die aanvallen zouden komen, maar dat ze geen geneesmiddelen wou nemen. Hatto had kanker en overleed vorig jaar.

In Zweden zullen georganiseerde aanvallen op websites – het zogenaamde denial of service – in de toekomst als een misdrijf worden beschouwd. Op dit ogenblik is er geen specifieke wetgeving die deze praktijken kan verbieden en andere wetten blijken onvoldoende te zijn om tot een vervolging over te gaan. De nieuwe wet treedt op 1 juni in voege.

Met georganiseerde aanvallen, waarbij automatisch duizenden keren op dezelfde webpagina wordt geklikt, proberen hackers bepaalde websites lam te leggen. De Zweedse overheid wil die praktijken nu beteugelen door zijn hacking-wetgeving uit te breiden. Daders van denials of service riskeren daardoor voortaan een gevangenisstraf van twee jaar.

De voorbije zomer crashte de website van de Zweedse nationale politie na een aanval, die wellicht een reactie was op een actie tegen de file-sharingsite The Pirate Bay. Daarvan werd door de politie een proces-verbaal opgesteld, maar tot nu toe werd geen aanklacht ingediend. Ook de website van de Zweedse regering crashte na een aanval uit dezelfde hoek, maar er waren te weinig bewijzen om een vervolging in te stellen.

Door de nieuwe wet wordt elke denial of service, zij het automatisch of handmatig, strafbaar gesteld. Het gerecht zal daarbij echter moeten aantonen dat de aanval was bedoeld om de website van het slachtoffer lam te leggen. Ook een samenzwering om een denial of service uit te voeren, zal door de nieuwe wet strafbaar worden gesteld.

Een groot gedeelte van de webwinkels bieden consumenten onvoldoende of onjuiste informatie. Dat blijkt uit een onderzoek van de Nederlandse Consumentenautoriteit. Daarbij wordt gesteld dat bij negentig procent van de vijfhonderd onderzochte webwinkels tekorten worden vastgesteld op het gebied van het verschaffen van informatie.

Meer dan de helft van de onderzochte winkels geeft de klant geen of onjuiste informatie over de periode van zeven dagen die de consument heeft om zonder opgaaf van redenen zijn aankoop via internet ongedaan te maken. “Ze geven ook onvoldoende informatie over de termijn waar binnen iemand een aankoop kan terugsturen niet correct weer,” aldus de onderzoekers. Daarnaast blijkt 55 procent van de winkels ten onrechte bepaalde voorwaarden te verbinden aan het terugsturen van het gekochte product.

Consumenten moeten er volgens de onderzoekers juist bij aankopen via internet op kunnen vertrouwen dat de winkelier goede en juiste informatie geeft. “Ondanks het feit dat we veel tekortkomingen in de informatievoorziening hebben geconstateerd, betekent dit niet dat de consument aankopen via internet hoeft te mijden,” stippen de onderzoekers nog aan. De omzet van internetwinkels in Nederland bedroeg vorig jaar ruim drie miljard euro.

Het internet nadert de grenzen van zijn capaciteit. Dat is de conclusie van een rapport van Deloitte Touche Tohmatsu. Daarbij wordt gesteld dat die grens in sommige regio’s dit jaar nog zal worden bereikt. Vooral toepassingen zoals video en internettelefonie vormen een steeds zwaardere belasting van het netwerk, dat volgens specialisten dan ook dringend een upgrade moet krijgen.

“Deloitte Touche Tohmatsu stelt dat het verkeer over de grootste internethub ter wereld, de Amsterdam Internet Exchange (AMS-IX), met ongeveer 7,4 procent per maand stijgt,” aldus het magazine Management Team. In februari vorig jaar overtrof het dagelijkse verkeer er al de capaciteit van één petabyte, het equivalent van één  miljard megabytes.

Verwacht wordt dat de capaciteit van de Amsterdam Internet Exchange, die ongeveer twintig procent van het Europese internetverkeer beheert, tegen oktober van dit jaar zal zijn verdubbeld. Dat komt overeen met één triljoen bladzijden bedrukte tekst per dag. Over het hele jaar zou de Amsterdam Internet Exchange ruim 1 exabyte aan data versturen. Dat is vijfhonderd keer de inhoud van alle wetenschappelijke bibliotheken in de Verenigde Staten.

Het zijn vooral toepassingen zoals video en internettelefonie die een zware belasting vormen van het netwerk. Internet moet volgens onderzoekers dan ook op heel korte termijn een upgrade krijgen.

De videosite Youtube wil een technologie ontwikkelen die het mogelijk maakt om illegaal gekopieerd videomateriaal op zijn site op te sporen. De entertainmentsector bekritiseert de Google-dochter echter omdat de software alleen ter beschikking wordt gesteld aan bedrijven die een overeenkomst hebben afgesloten met YouTube. Er wordt daarbij gewag gemaakt van maffiapraktijken.

“De entertainmentsector vergelijkt de strategie van YouTube met de afpersingsmethodes van de maffia,” stipt het persbureau Reuters aan. De sociale netwerksite MySpace heeft eerder ook al technologie geintroduceerd om filmpiraterij te bestrijden. Eerder deed het dat al voor muziek die op de site wordt geplaatst. MySpace stelt die technologie wel gratis beschikbaar.

Eerder deze maand verwijderde Youtube op aandringen van Viacom – het moederbedrijf van onder meer MTV en Comedy Central – ongeveer honderdduizend filmpjes die in overtreding waren met de auteursrechten. Beide bedrijven kwamen niet tot een overeenstemming over de distributie van het materiaal. YouTube maakte sloot wel afspraken af met een aantal grote filmstudio’s en televisie-zenders, waaronder CBS, Sony BMG en Universal.

Viacom gaat de concurrentie met Youtube aan door gebruikers zelf de gelegenheid te geven filmmateriaal van verschillende dochterbedrijven op onder meer weblogs te posten.

Steeds jongere kinderen raken helemaal vertrouwd met het internet en dat is ook te merken aan de evolutie binnen de speelgoedsector. Het favoriete speelgoed is niet langer louter elektronisch, maar heeft connecties met het internet. Dat bleek volgens The Washington Post duidelijk tijdens de American International Toy Fair in New York, waar het internet bijzonder prominent aanwezig was.

“Naarmate steeds meer kinderen zich op het internet begeven, volgen ook de speelgoedfabrikanten hen online,” stipte speelgoedspecialist Chris Byrne aan. “Speelgoedfabrikanten kijken waar kinderen plegen te spelen en richten daar hun producten op. Steeds jongere kinderen beginnen zich heel comfortabel te voelen op het internet en dus volgen ook de fabrikanten.”

Volgens de speelgoedsector gebruiken zelfs kinderen van amper drie jaar met heel veel gemak de computer. Volgens een onderzoek van Nielsen/NetRatings is het aantal online gebruikers in de leeftijdscategorie van twee tot elf jaar op vijf jaar tijd met negentien procent gegroeid. Dat betekent nu een bevolkingsgroep van 12,6 miljoen Amerikanen.

Speelgoedfabrikanten brengen dan ook speelgoed op de markt dat interactie kent en biedt met het internet. Dit heeft volgens de sector echter ook een positief gevolg. “Kinderen worden door het speelgoed immers naar veilige websites en online activiteiten geleid,” voeren ze aan. Bovendien wordt er opgemerkt dat het speelgoed-aanbod online kan uitgebreid worden zonder dat ouders daar extra hoeven voor te betalen.

“Het online speelaanbod moet echter interessant genoeg lijken, zodat ouders bereid zijn ervoor te betalen,” meende speelgoedspecialist Stephanie Oppenheim. “Anders schotelen ze hun kroost gratis online spelletjes voor. Bovendien moeten ouders er zeker van zijn dat de kinderen niet rond de spelletjes kunnen en elders op het internet terecht komen.”

De virtuele wereld Second Life staat dichter bij de realiteit dan velen denken. Uit onderzoek van de Stanford University is alvast gebleken dat de virtuele identiteit van de spelers opmerkelijk dicht bij het dagelijkse leven staat. In het begin blijken de deelnemers nogal wat afstand te willen nemen van hun echte identiteit, maar nadien blijkt hun figuur dezelfde normen en waarden te hanteren die ze zelf ook nastreven.

“De onderzoekers kwamen tot de vaststelling dat amper vijf procent van de spelers zich in Second Life heel anders gedraagt dan in het dagelijkse leven,” aldus het magazine Intermediair. “Verder blijkt dat vijf tot tien procent experimenteert met een avatar van de andere sekse. Meer dan zestig procent gedraagt zich echter min of meer hetzelfde als in het echte leven.”

Wetenschappers stellen dat er ook niet gevreesd moet worden dat spelers het verschil tussen hun virtuele en echte identiteit niet meer zouden kennen. “Second Life is vooral een speeltuin,” stippen ze aan. “Mensen kunnen er dingen uitproberen. Ruim 25 procent van de deelnemende vrouwen en 35 procent van de mannen is van oordeel dat uit hun virtuele roleplays belangrijke levenslessen kunnen worden geleerd.”

Consumenten hebben over het algemeen weinig vertrouwen in grote bedrijven. Uit de invloed van blogs met negatieve commentaren blijkt onder meer dat de consumenten sympathie hebben voor merksaboteurs. Die gebruiken de tactieken van politieke satire, punkactivisme en graffiti op hun websites om de consument te wijzen op de vervuilende werking van een cultuur die geobsedeerd wordt door merken.

“Veel consumenten kunnen zich wel vinden in de activiteiten van merksaboteurs en beleven er veel plezier aan,” aldus het magazine Marketing Week. Uit een Europees consumentenonderzoek van Ipsos Mori blijkt dat ruim één derde van het publiek besluit een product niet te kopen als er online negatieve commentaren van gebruikers zijn verschenen.

Klachten over producten worden volgens Marketing Week graag gedeeld. “Het fenomeen heeft altijd bestaan, maar is door de groei van consumentensites algemener en toegankelijker geworden,” voert het magazine nog aan. “Maar soms levert sabotage echter ook alleen maar publiciteit op voor een merk, waardoor de aankoopbereidheid van de consument juist bevorderd wordt.”

Een aantal bedrijven merkt volgens Marketing Week trouwens onmiddellijk op wanneer er klachten verschijnen op blogs. “Vaak zien ze overigens ook kans om klachten om te vormen tot wijze lessen en er hun voordeel mee te doen,” stipt het magazine nog aan.

Bijna twee op drie managers uit de Europese muziekindustrie is tegenstander van digital rights management (DRM), waarmee digitale muziek kan worden afgeschermd en beveiligd. Dat blijkt uit een studie van het onderzoeksbureau Jupiter Research. Er wordt vooral gesteld dat de drm-systemen ongeschikt zijn en niet tegemoet komen aan de wens van de consument.

Jupiter-analist Mark Mulligan vertelde aan BBC News verbaasd te zijn over de categorische uitspraken van de toplui van grote en kleine muzieklabels, digitale winkels en technologie-aanbieders. Uit het onderzoek blijkt dat 54 procent van de ondervraagden van mening was dat de huidige drm-systemen te restrictief zijn en 62 procent was van mening dat het schrappen van drm-systemen de verkoop van digitale muziek zou stimuleren.

Door het verdwijnen van de drm-systemen zou digitale muziek op elk soort mp3-speler kunnen gespeeld worden. Toch geloven weinig ondervraagden dat deze beperkende systemen in de nabije toekomst zullen verdwijnen. Vooral de muzieklabels blijken volgens hem niet snel geneigd te zijn om het drm-systeem te laten vallen.

Bij de platenlabels was 48 procent ervan overtuigd dat het verdwijnen van drm-systemen de verkoop van download-muziek zou stimuleren. Bij de grotere platenlabels loopt dit op tot 58 procent. In de andere muzieksectoren loopt dat cijfer echter op tot 73 procent. Voor 70 procent ligt de toekomst van de downloadmuziek in het beschikbaar stellen van de muziek voor zoveel mogelijk verschillende muziekdragers.

Veertig procent van de ondervraagden vreest echter dat vanuit de overheid of consumentenorganisaties actie zal moeten genomen worden om zoiets te bereiken. Mulligan stelt dat de consument tot nu toe niet echt gehinderd wordt door de drm-technologieen. “Dat heeft vooral te maken met het feit dat de iPod van Apple de markt domineert,” voerde hij aan.

Mulligan stelde tenslotte nog dat de muziekindustrie beseft dat er meer inspanningen moeten gedaan worden om bepaalde doelgroepen beter te kunnen bereiken. Daarbij wordt vooral gewezen op de leeftijdscategorie van vijftien tot vierentwintig jaar. Die geven er immers nog altijd de voorkeur aan om gratis muziek te downloaden vanop p2p-sites.

Moeten ook online muziekwinkels moeten verplicht worden om aankopen terug te nemen? Dat is het onderwerp van een nieuw dossier van de Europese Commissie rond de bescherming van de consument. Een dergelijke maatregel zou de sector wel voor technologische problemen stellen, want het is niet eenvoudig te beletten om te verhinderen dat de content voor het terugzenden zou gekopieerd worden.

In sommige Europese landen kunnen consumenten binnen een bepaalde periode aangekochte goederen terug binnenleveren, zonder dat daarbij een motivatie moet worden opgegeven. Zo ligt Apple in Noorwegen en Zweden onder vuur omdat zijn iTunes-winkel de consument geen tijdsperiode aanbiedt om gekochte goederen terug te bezorgen en de koop te annuleren.

“De Europese Commissie onderzoekt nu of deze afkoelingsperiode in heel de Europese Unie volgens eenzelfde standaard moet ingevoerd worden en ook van toepassing moet gemaakt worden voor digitale producten,” aldus het magazine Ars Technica. Er wordt aan toegevoegd dat een dergelijke maatregel de online muziekwinkels wel voor belangrijke technologische uitdagingen zou plaatsen.

Ars Technica merkt immers op dat de consument moeilijk kan belet worden om tijdens de afkoelingsperiode een kopie te maken en het origineel weer opnieuw binnen te leveren. De Europese Commissie houdt nu een consultatieperiode van drie maanden, waarbij commissaris voor consumentenzaken Meglena Kuneva met de betrokken partijen zal overleggen over mogelijke maatregelen.