Natuurgeluiden hebben de potentie om de stress van forenzen te verminderen. Dat blijkt uit een rapport van de Britse spoorwegmaatschappij South Western Railway (SWR) en de University of Oxford, gebaseerd op een studie met tweeduizend reizigers op treinroutes rond Waterloo Station in Londen. De onderzoekers kwamen daarbij tot de vaststelling dat wanneer passagiers naar natuurlijke geluidslandschappen luisterden, hun stressniveau met 35 procent daalde.

Na de zomerperiode herneemt de economie opnieuw zijn volle activiteit. Dat gaat op vele forenzen-trajecten echter ook met overvolle treinen gepaard, waardoor vele pendelaars stress dreigen te ervaren. Vele reizigers proberen zich tijdens de verplaatsing van die omgeving af te sluiten en luisteren naar een podcast of muziek. Maar volgens onderzoek van de South Western Railway zou een keuze voor een natuurgeluid of watervallen veel efficiënter zijn om de stress te bestrijden.

Natuurgeluiden kunnen de stressniveaus van reizigers met 35 procent verminderen. – Foto: South Western Railway

De onderzoekers kwamen tot de vaststelling dat op de koptelefoon een keuze voor natuurgeluiden tijdens de reis, die 47 minuten in beslag nam, het stressniveau met 35 procent deed dalen. Bovendien toonden deze reizigers zich ook 32 procent minder nerveus. Forenzen die voor muziek of een podcast opteerden, bleken daarentegen hun stressniveau met slechts 11 procent te kunnen verminderen.

“Onderzoek naar deze fenomenen is vooral in laboratoria gebeurd”, verduidelijkte Charles Spence, professor experimentele psychologie aan de University of Oxford. “De studie van de South Western Railway is mogelijk het eerste onderzoek naar forenzen-stress dat in reële omstandigheden is uitgevoerd. Er kon echter een duidelijke consistentie met eerdere studies naar de impact van geluid op stress en welzijn worden opgetekend.”

“De resultaten tonen duidelijk aan dat het luisteren geluidslandschappen die door de natuur zijn geïnspireerd, op de passagiers een aanzienlijk kalmerend effect had”, betoogde Spence. “Het zou interessant zijn om te onderzoeken of de resultaten ook op andere vormen van transport, zoals langeafstandsvluchten of lange autoritten, toepasbaar zijn.”

Buffer

Dan Piner, verantwoordelijke innovatie bij South Western Railway, stelde dat het vervoerbedrijf wist dat veel pendelaars hun verplaatsing gebruikten om van de werkdag te ontspannen. “Daarom wilde de spoorwegmaatschappij wilde beter begrijpen op welke manier passagiers echt kunnen ontspannen en hun tijd in de trein kunnen maximaliseren”, betoogde Piner. “Het onderzoek heeft duidelijk aangetoond dat het beluisteren van natuurgeluiden een goed middel is om de stress te verminderen.”

Geïnspireerd door het onderzoek is het treinbedrijf met Unmind, een platform voor welzijn op de werkplek, een partnership gesloten voor de ontwikkeling van Train Tracks, een gecureerde selectie van natuurgeluiden die reizigers moet helpen het maximale uit een verplaatsing te halen.

Uit het onderzoek bleek verder dat treinreizigers vooral klagen over andere passagiers die luidop in hun mobiele telefoon praten (64 procent), hun voeten op de zetels leggen (58 procent) en zonder oordoppen naar muziek luisteren (56 procent). Tevens werd vastgesteld dat 61 procent van de respondenten te kennen gaf dat hun treinreis cruciaal was als een buffer om van de werkdag te kunnen decompresseren.

Meer over dit onderwerp:

• Nice tot meest stressvrije Europese reisbestemming bekroond
• Zakenreizigers speuren naar strategieën om stress te bestrijden
• Chicago O’Hare meest stresserende luchthaven van Verenigde Station
• London Gatwick meest stresserende luchthaven van de wereld
• Vliegtuigreis is voor Amerikanen erger dan een tandarts-bezoek

De productie en verkoop van olijfolie wordt in Europese Unie met een groeiende plaag van fraude geconfronteerd. Dat blijkt uit een rapport van de Europese Commissie. De oorzaak van de problemen moet worden gezocht bij de stijgende kosten, waardoor delen van de markt naar het parallelle circuit verschuiven. De productie van olijfolie werd de jongste periode getroffen door extreme weersomstandigheden. Hierdoor hebben de kosten voor de sector meer dan een verdubbeling gekend.

Naarmate de kosten voor de productie van olijfolie zijn gestegen, nam ook het aantal meldingen van inbreuken tegen de regelgeving van de Europese Unie toe. De incidenten hadden betrekking op verkeerde etikettering, mogelijke fraude en het gebruik van verontreinigde oliën. Tijdens het eerste kwartaal van 2018 werden slechts vijftien van dergelijke gevallen door de Europese Unie geregistreerd. Dat steeg tot een record van vijftig gevallen tijdens de eerste drie maanden van dit jaar. Dat is meer dan een verdrievoudiging op zes jaar tijd.

De prijzen voor olijfolie hebben de voorbije jaren een sterke groei laten optekenen. – Foto: Pixabay/Tommaso Pardi

Opgemerkt wordt dat de reële problemen nog veel groter zijn. De statistieken zijn immers louter gebaseerd op de incidenten die door de lidstaten werden ontdekt en aan het directoraat-generaal voor gezondheid van de Europese Unie werden gemeld. Onder meer inbreuken bij binnenlandse activiteiten zijn in deze cijfers niet inbegrepen. De werkelijke omvang van de fraude ligt dan ook waarschijnlijk veel hoger.

Bij de gerapporteerde feiten werden onder meer incidenten met ongeoorloofde stoffen – zoals pesticiden, minerale oliën en in één geval zelfs glasscherven – ontdekt. In een aantal dossiers werd ook gewag gemaakt van vervalsing, waarbij het product oneigenlijk als extra vierge olijfolie werd geëtiketteerd, terwijl er in werkelijkheid sprake was van een toevoeging met oliën van slechtere of goedkopere kwaliteit. Daarnaast werd vierge olie een aantal keer als een extra vierge product, een meer premium ongeraffineerde olie met een lagere zuurgraad, op de markt gebracht. Tenslotte werd in sommige dossiers ook gewag gemaakt van een misleidende of valse herkomstverklaring.

In februari werd in Duitsland melding gemaakt van lampante olie, een kwaliteit die zonder verdere raffinage niet geschikt wordt geacht voor menselijke consumptie, die als extra vierge olijfolie uit Israël was ingevoerd. Ook wees Duitsland naar de invoer van olijfolie met een misleidende etikettering uit Syrië. Sinds begin vorig jaar heeft de Europese Unie van zijn lidstaten 182 klachten over fraude of andere problemen met olijfolie ontvangen. Het grootste aantal incidenten werd gemeld voor import uit Italië (54), gevolgd door Spanje (41) en Griekenland (39).

Een woordvoerder van de Europese Commissie benadrukte wel dat het grotere aantal meldingen niet als een verhoogd risico voor de consumenten moet worden bestempeld. “De cijfers vormen het bewijs van een betere uitwisseling van gegevens tussen de lidstaten en de toenemende waakzaamheid tegenover fraude in de keten van de agrovoeding”, wordt er opgemerkt. “De Europese Commissie tolereert geen fraude en wil garanderen dat de consumenten in de Europese Unie olijfolie van goede kwaliteit krijgen aangeboden.”

Volksgezondheid

Chris Elliott, hoogleraar voedselveiligheid aan de Queen’s University Belfast, gaf in een commentaar op de cijfers aan dat de consumptie van olijfolie ernstige gevolgen voor de gezondheid kunnen hebben, maar volgens hem is het heel waarschijnlijk dat deze inferieure producten in de rekken van de grote supermarkten zouden verschijnen. “Fraudeurs richten zich wellicht op gebieden waar er geen toezicht of bewaking is. Kleine bedrijven of horecagelegenheden zijn op dat vlak fraudegevoeliger.”

De opwarming van de aarde heeft de voorbije jaren geleid tot een daling van de olijfolieproductie. In Spanje, dat in het seizoen 2018-2019 nog meer dan de helft van de wereldwijde productie van olijfolie voor zijn rekening nam, is de teelt getroffen door droogte en hittegolven van meer dan 40 graden Celsius. Voorlopige cijfers van de International Olive Council (IOC) tonen dat de wereldwijde productie naar verwachting in het seizoen 2023-2024 een volume van 2,4 miljoen ton zal realiseren. Tegenover het seizoen 2018-2019 moet daarbij een daling met 27 procent worden gemeld.

Door de dalende productie zijn de prijzen op de markt sterk gestegen. Honderd kilogram extra vergine olijfolie uit Jaén in Spanje kostte in november vorig jaar 787 euro, tegenover 262,50 euro vijf jaar voordien. Met dergelijke prijzen wordt olijfolie ook voor fraudeurs een aantrekkelijker markt. Elliott beklemtoonde dat een klimaatgedreven inflatie vaak de oorzaak is van een toenemende fraude.

“Wanneer schommelingen in de prijzen van een product worden opgemerkt, kunnen in de daaropvolgende maanden hogere fraudeniveaus worden verwacht”, benadrukte hij. “Het fenomeen biedt individuen immers de kans om te frauderen. Dat was eveneens al het geval met chocolade, die onder problemen met de cacaoproductie lijdt. Door de klimaatverandering moet er ook voor meer fraude met koffie rekening worden gehouden. Naarmate een voedingsmiddel vaker wordt bewerkt, neemt het risico op fraude toe.”

Meer over dit onderwerp:

• Italië en Spanje zijn in een olijfoorloog verwikkeld
• Spaanse keuken verkiest nu zonnebloemolie boven olijfolie
• Olijfolie op één jaar tijd ruim 40 procent duurder geworden
• Bijproduct olijfolie wordt nu als een superfood geprezen
• Ook Centraal-Europa wordt producent van olijfolie

Meer dan een derde van de wereldbevolking kan zich geen gezond dieet veroorloven. Sommige regio’s zijn bovendien nog niet volledig hersteld van de schade die door de uitbraak van de covid-pandemie is veroorzaakt. Dat blijkt uit een rapport van de Food & Agriculture Organization (FAO) en vier zusterorganisaties van de Verenigde Naties over de wereldwijde voedselproductie twee jaar geleden.

Door de stijgende voedselprijzen gingen twee jaar geleden ook de gemiddelde kosten van een gezond dieet omhoog. Dit werd echter grotendeels gecompenseerd door het economisch herstel, dat met een positief inkomenseffect gepaard ging. Hierdoor kon ongeveer 35,4 procent van de wereldbevolking zich twee jaar geleden geen gezond dieet veroorloven. Dat komt overeen met 2,826 miljard mensen. In 2019 was een gezond dieet onbereikbaar voor 2,823 miljard mensen. Dit vertegenwoordigde 36,4 procent van de wereldbevolking.

Wereldwijd hebben ruim 2,8 miljard mensen geen toegang tot een gezond dieet. – Foto: Pixabay/Rinku Jareda

“Dit herstel naar het niveau dat voor de uitbraak van de covid-pandemie werd opgetekend, werd echter in de verschillende regio’s op een ongelijke manier bereikt”, geeft Maximo Torero, hoofdeconoom van de Food & Agriculture Organization. “In landen met een hoger middeninkomen en een hoog inkomen kon er daar een duidelijke daling worden opgemerkt in de populatie die zich geen gezond dieet kon veroorloven. Daarentegen werden in landen met een laag inkomen de hoogste niveaus opgetekend sinds vijf jaar geleden de eerste statistieken terzake werden gepubliceerd.”

“De bevinding benadrukt een groot structureel probleem van de agrovoeding-systemen”, zegt David Laborde, directeur van de divisie agrifood-beleid bij de internationale voedselorganisatie. “Er moet hier een aanzienlijke variatie tussen en binnen regio’s worden opgetekend. Dit moet op zijn beurt aangeven waar nationaal en internationaal prioriteiten moeten worden gelegd.” Het rapport benadrukt dat in Afrika 64,8 procent van de bevolking zich geen gezond dieet kon veroorloven. Daarna volgen Azië (35,1 procent), Latijns-Amerika en de Caraïben (27,7 procent), Oceanië (20,1 procent) en Noord-Amerika en Europa (4,8 procent).

In landen met een laag inkomen en een lager middeninkomen liep de groep mensen die zich geen gezonde voeding kon veroorloven tussen 2019 en 2022 nog verder op. “Deze uitkomst maakt duidelijk dat het economisch herstel na het einde van de covid-pandemie ongelijk verdeeld was”, wordt in het rapport nog opgemerkt. “Meer gevanceerde economieën bleken daarbij beter in staat om schokken in de toeleveringsketen en de wereldwijde inflatiedruk op de prijzen van voedselgrondstoffen het hoofd te bieden.”

Ongelijke vooruitgang

In het rapport wordt nog opgemerkt dat de prijzen voor voeding aanzienlijk zijn gestegen. In 2020 werd daarbij een groei met 6 procent genoteerd, maar het jaar nadien liep dat verder op tot 11 procent. Die impact kon echter worden gecompenseerd in landen waar een robuuste inkomensgroei kon worden opgetekend en waar het aandeel van voeding in het huishoudelijk budget beperkt bleef. Dit was vooral het geval in landen met een hoger inkomen en grotere fiscale ruimte. “Deze ongelijke vooruitgang maakt het volgens het rapport moeilijker om de duurzame doelstellingen, waarbij de hongersnood tegen eind dit decennium wereldwijd zou moeten zijn overwonnen, te bereiken”, wordt in het rapport opgemerkt.

“Het is noodzakelijk om de transformatie van de agrovoeding-systemen te versnellen, hun veerkracht ten opzichte van de belangrijkste factoren te versterken en ongelijkheden aan te pakken om ervoor te zorgen dat gezonde diëten voor iedereen betaalbaar en beschikbaar zijn”, beklemtoonde Torero. “Maar het is ook cruciaal dat er garanties worden geboden dat mensen toegang kunnen krijgen tot gezonde diëten.”

De wereldwijde gemiddelde kosten van een gezond dieet stegen twee jaar geleden tot 3,96 dollar aankoopkracht-pariteit, een maatstaf die de koopkracht in de verschillende economieën vergelijkt. Er werden daarbij echter grondige regionale verschillen opgetekend, waarbij Noord-Amerika met een totaal van 2,96 dollar de beste score liet optekenen. Aan het andere eind van het spectrum stond Oost-Azië met een bedrag van 5,34 dollar. Daartussen bevonden zich Afrika (3,74 dollar), Azië (4,20 dollar), Latijns-Amerika (4,56 dollar), Oceanië (3,46 dollar) en Europa (3,75 dollar). Er zijn echter ook een aantal aanzienlijke subregionale variaties. West-Europa laat daarbij een score van 3,01 dollar optekenen, terwijl in Zuid-Europa een bedrag van 4,15 dollar wordt genoteerd.

In landen met een lager middeninkomen kunnen in totaal 1,677 miljard mensen zich geen gezond dieet veroorloven. Datzelfde geldt voor 503 miljoen mensen in landen met een laag inkomen. Samen vormen zij 77 procent van de wereldbevolking die zich geen gezond dieet kan veroorloven. “Mensen die zich het goedkoopste gezonde dieet in hun land niet kunnen veroorloven, hebben waarschijnlijk te maken met minstens enige mate van voedselonzekerheid”, wordt nog in het rapport gewaarschuwd. “Deze groep loopt dan ook het risico om in een chronische hongersnood te vervallen.”

Meer over dit onderwerp:

• Wereldwijde voedselmarkt heeft waarde van 9,12 biljoen dollar bereikt
• In Zuid-Korea wordt 98 procent van het voedselafval gerecycleerd
• In 59 landen nog altijd van een acute hongersnood sprake
• In strijd tegen honger is de klok vijftien jaar achteruit gezet
• Klimaatverandering is in wereldwijde hongersnood belangrijke factor

De gereguleerde cannabis die in Nederland in een pilootproject werd geproduceerd, beantwoordt niet aan de verwachtingen die werden gesteld. Dat blijkt uit een rapport van David van Weel, de Nederlandse minister van justitie. Opgemerkt werd dat er zowel op het gebied van hoeveelheid, kwaliteit en diversiteit problemen dienden te worden gemeld. Mogelijk zal deze vaststelling de looptijd van het pilootproject te verlengen.

Ook in Nederland is de teelt en verkoop van cannabis officieel nog altijd verboden. Er wordt echter een gedoogbeleid gehanteerd. De Nederlandse overheid werkt momenteel echter aan een kader om de sector te regulariseren. Dat leidde midden juni tot de lancering van een pilootproject waarbij een groep van tien telers werd geselecteerd om gereguleerde cannabis aan tien gemeentes te leveren. De erkende telers dienden aan drie eisen – hoeveelheid, kwaliteit en diversiteit – te voldoen om een ??goede wekelijkse levering aan de coffeeshops te garanderen.

Nederland hoopt de handel en consumptie van cannabis te kunnen regulariseren. – Foto: Pixabay/Chuck Herrera

Maar de meeste telers blijken moeite te ervaren om te voldoen aan de productienormen die door de autoriteiten werden gesteld. Hierdoor blijkt dat de coffeeshops nog niet volledig en continu kunnen bevoorraden. Vastgesteld werd dat er momenteel slechts drie telers in staat zijn om de coffeeshops te bevoorraden, maar ook zij bleken niet in staat om aan alle gestelde eisen te voldoen. Twee telers zouden verwachten om in de loop van deze zomer met de leveringen te kunnen beginnen. De resterende vijf telers zouden daarmee echter pas in de eerste helft van volgend jaar van start gaan.

Het is de bedoeling dat de telers per week minstens 570 kilogram wiet en 160 kilogram hasj leveren. Daarnaast dient er ook een minimale voorraad van 6.800 kilogram wiet en 2.000 kilogram hasj worden gegarandeerd. Vanaf midden september zou daarbij alleen nog gereguleerde producten mogen worden geleverd. Er bleken echter al snel problemen te rijzen. Daarbij moest vooral worden vastgesteld dat de eigenaars van de coffeeshops zich ontevreden toonden over de kwaliteit en kwantiteit van hasj, die ver onder de maat zou blijven. Over de kwaliteit van de cannabis bleken de uitbaters van de coffeeshops redelijk tevreden. Ook over de diversiteit van de producten bleken er klachten.

Opgemerkt wordt dat er wellicht een langere overgangsfase nodig blijkt om de productie te verbeteren, zodat coffeeshops in het experiment uiteindelijk in staat zullen zijn om alleen nog gereguleerde cannabis te verkopen. Het is nog niet duidelijk wanneer de nieuwe fase van het experiment kan starten. Eerst moet het immers duidelijk zijn of er binnenkort meer telers met de leveringen kunnen beginnen. Ook de productie van deze nieuwe telers moet nog door de uitbaters van de coffeeshops worden gecontroleerd.

Georganiseerde misdaad

De Nederlandse politie adopteerde in de jaren zeventig van de voorbije eeuw tegenover de consumptie van kleine hoeveelheden cannabis een gedoogbeleid. De productie en de levering van cannabis wordt echter niet getolereerd. Dit betekent dat producenten en verkopers verdoken moeten opereren. Hierdoor is de sector echter het doelwit geworden van de georganiseerde misdaad, maar dat had eveneens tot gevolg dat de Nederlandse overheid weinig greep op de markt had. Dat had ook gevolgen voor de volksgezondheid, want het is bijzonder moeilijk om op die illegale markt controles op de kwaliteit uit te voeren.

Een productie met gereguleerde telers en verkopen moet voor dat probleem een oplossing bieden. Het pilootproject met gereguleerde cannabis ging in december vorig jaar van start in de steden Breda en Tilburg. Hierdoor konden telers van cannabis voor de allereerste keer legaal opereren. Half juni werd het proefproject uitgebreid met de steden Almere, Arnhem, Groningen, Heerlen, Maastricht, Nijmegen, Voorne aan Zee en Zaanstad. Voorzien is dat het pilootproject tot 2028 doorloopt.

De Nederlandse hoofdstad Amsterdam werd echter van het experiment uitgesloten. Er werd wel een wetsvoorstel ingediend om de wijk Amsterdam-Oost in het project op te nemen, maar dat werd begin maart dit jaar door de Nederlandse Tweede Kamer verworpen. Een aantal rechtse politici ondernamen daarbij ook een poging om het volledige pilootproject af te voeren, maar op die vraag ging de Tweede Kamer niet in.

Het Nederlandse experiment met de gereguleerde verkoop van cannabis, komt op een ogenblik dat er in verscheidene Europese landen interesse groeit om het nationale cannabisbeleid te hervormen. Eind februari zette Duitsland daarbij een belangrijke stap door het gebruik van cannabis voor recreatief gebruik te legaliseren. Duitsland werd daarmee na Malta en Luxemburg de derde lidstaat van de Europese Unie die tot een legalisering van de consumptie van cannabis is overgegaan. Duitsland is eveneens van plan een pilootprogramma voor een gecontroleerde verkoop van cannabis op te starten. Ook Zwitserland heeft onlangs een eigen programma voor een gecontroleerde verkoop van cannabis gelanceerd.

Meer over dit onderwerp:

• Ohio start met verkoop cannabis voor recreatief gebruik
• Minder consumptie van marihuana bij Amerikaanse tieners
• Pakistaanse economie rekent op legalisering teelt hennep
• Kamala Harris en Tim Walz steunen legalisering cannabis
• Meer problematisch marihuana-consumptie bij Amerikaanse senioren

Een groene ring rondom een stad heeft het potentieel om het effect van het stedelijk hitte-eiland te verminderen. De operatie zou de temperaturen in het stadscentrum met meer dan een halve graad Celsius kunnen afkoelen. Dat blijkt uit een onderzoek van wetenschappers aan de School of Architecture van de Southeast University in Nanjing (China), gebaseerd op een analyse van de temperaturen die gedurende twintig jaar in dertig Chinese steden werden opgetekend.

De klimaatverandering zorgt over de hele wereld voor meer frequente en intense hittegolven, maar de impact op de steden is nog zwaarder. Dat heeft te maken met het urban heat effect, dat de warmte in stedelijke gebieden vasthoudt. Hierdoor worden de stadscentra warmer dan het omringende buitengebied. De studie van de Chinese wetenschappers stelde vast dat een ring van landelijke zones rond een agglomeratie de stedelijke temperatuur kan verlagen.

Parken kunnen helpen om stadskernen af te koelen. – Foto: Pixabay/Zsolt Tóth

Een buffer die minstens de helft van de breedte van de stad beslaat, kan het grootste verkoelende effect hebben. “Om de landbedekking te optimaliseren en de intensiteit van de stedelijke hitte-eilanden te verminderen, is het aangewezen om stukken landelijk gebied samen te voegen, rond de stad meer bosgebied aan te leggen en misschien minder, maar wel grotere meren te creëren”, merkt onderzoeksleider Miao Yang, docente stedenbouw aan de Southeast University, op. 

“Eerdere inspanningen om het effect van het urban heat island aan te pakken, hebben zich vooral gericht op strategieën die oplossingen binnen de stadsgrenzen zoeken”, verduidelijkt. “Aangezien stedelijk land echter vaak beperkt is, moet naar andere oplossingen worden gezocht. Daarbij blijkt dat veranderingen in het landgebruik buiten het bebouwde gebied een groot verschil kan maken voor de temperaturen in het stadscentrum.”

Stedelijke hittekoepel

De temperaturen in steden liggen consequent hoger dan in het omliggende platteland. Dat heeft te maken met de neiging van de stedelijke infrastructuur om warmte vast te houden. Dicht op elkaar gepakte gebouwen en oppervlakken die warmte absorberen, zoals beton, verhogen het risico op de creatie van een urban heat island. Ook menselijke activiteiten, zoals verplaatsingen met de auto, dragen bij tot de vorming van deze stedelijke hitte-eilanden. In Londen liggen de temperaturen tijdens de zomer overdag 3 graden Celsius hoger dan op het omliggende landelijk gebied. Tijdens de nacht loopt dat verschil op tot 5 graden Celsius.

Natuurlijke landschappen, zoals bomen of waterpartijen, kunnen daarentegen de omgevingstemperaturen door schaduw en waterverdamping verlagen. De toevoeging van meer groene ruimtes in een stad kan tot een afkoeling leiden, maar aangetoond is dat die effecten zonder een significante en goed verdeelde dekking over het algemeen beperkt zijn. “Stedelijk gebied lijkt vaak te kostbaar en beperkt om strategieën voor de beheersing van de temperaturen te ontwikkelen”, stippen de onderzoekers aan.

Hogere temperaturen in steden leiden tot de vorming van een hittekoepel, die in oppervlakte ongeveer twee keer zo groot is als het bebouwde stadsgebied. Door die koepel circuleert warmere en koudere lucht. Vanuit het landelijk gebied binnen die koepel stroomt koelere lucht naar het stadscentrum, terwijl de warmere lucht vanuit het bebouwde gebied naar de rand van de koepel drijft om afgekoeld te worden.

De onderzoekers geven nog aan dat stedelijke hitte-eilanden ook het effect van de hittegolven, die door de klimaatverandering frequenter en intensiever worden, verergeren. Dat kan de gezondheid van de wereldwijde stadsbevolking, die op ongeveer 4,5 miljard mensen wordt geschat, ondermijnen. “Stadsbewoners worden door het effect van het urban heat island tijdens de zomer vatbaarder voor hitte-gerelateerde ziektes en overlijdens”, merken de wetenschappers op.

In de steden is vegetatie vaak schaars, maar is in het buitengebied meestal overvloediger aanwezig. De onderzoekers merken op dat de locatie en het type van rurale landbedekking de temperatuur in de stad kunnen beïnvloeden. Daarbij blijkt dat de omvang en de fragmentatie van deze rurale de meest cruciale factoren vormen en elk het potentieel hebben om de temperaturen in de stad met 0,5 graden Celsius te verlagen. Opgemerkt wordt dat grotere, minder gefragmenteerde stukken landelijk land een groter verkoelend effect hebben. Een optimale combinatie van de twee factoren kan de temperatuur in de stad dan ook met 1 graad Celsius doen dalen.

De wetenschappers stelden verder vast dat de beste verkoelende effecten afkomstig zijn van een landelijke ring die zich binnen een straal van 10 kilometer tot 15 kilometer van de stadsgrens bevindt. Dit gebied bevindt zich binnen de hittekoepel, wat betekent dat de luchtstroom en warmte-uitwisseling op deze afstanden het meest effectief zijn.

De studie richtte zich op Chinese metropolen met een oppervlakte van meer dan 200 vierkante kilometer en één groot stadscentrum. Hoewel de meeste geselecteerde steden – waaronder Shanghai, Wuhan en Chengdu – een subtropisch moessonklimaat kennen, gelden de conclusies van de studie volgens de onderzoekers ook voor andere klimaatzones.

Meer over dit onderwerp:

• Groene long moet Franse stad Toulouse helpen afkoelen
• Wereldwijd leven 1,7 miljard mensen in stedelijke hitte-eilanden
• Athene dreigt 3,5 graden Celsius warmer te worden
• Madrid heeft meest uitgesproken stedelijk hitte-eiland
• Stedelijk hitte-eiland heeft ook economisch belangrijke gevolgen

De gemiddelde kosten van de ontwikkeling van een nieuw geneesmiddel voor de Amerikaanse markt worden geschat op 879,3 miljoen dollar. Dat is de conclusie van een rapport van wetenschappers van de Eastern Research Group in Massachusetts, gebaseerd op medische patenten die tussen 2000 en 2018 werden aangevraagd. Andere research geeft echter aan dat de ontwikkelingskosten vaak door de sector worden overdreven om de hoge verkoopprijzen van de producten te rechtvaardigen.

“De gemiddelde kosten voor de ontwikkeling van een nieuw geneesmiddel bedroegen ongeveer 172,7 miljoen dollar”, merkt onderzoeksleider Aylin Sertkaya, economist bij de Eastern Research Group. Dat bedrag varieerde tussen een som van 72,5 miljoen dollar voor urogenitale geneesmiddelen tot 297,2 miljoen dollar voor pijnbestrijding en anesthesie. In de bedragen werd ook rekening gehouden met de marketinguitgaven voor de lancering en de verkoop van de betrokken producten.

Over de ontwikkelingskosten van geneesmiddelen blijft grote onduidelijkheid. – Foto: Pixabay/Ondrej Janovec

“Wanneer echter ook de kosten van mislukkingen worden meegerekend, liepen de gemiddelde uitgaven op tot 515,8 miljoen dollar”, werpt Sertkaya op. “Met inbegrip van de kapitaalkosten stegen de uitgaven tot 879,3 miljoen dollar. Dat varieerde van 378,7 miljoen dollar voor anti-infectiva tot 1.756 miljard dollar voor pijnbestrijding en anesthesie.”

Uit het onderzoek bleek nog dat de omzet van de farmaceutische industrie tussen 2008 en 2019 een inkrimping met 15,6 procent moest optekenen, maar tegelijkertijd steeg de intensiteit van onderzoek en ontwikkeling van 11,9 procent naar 17,7 procent. “Bij de grote farmaceutische bedrijven was er tegelijkertijd een stijging van 16,6 procent naar 19,3 procent”, zegt Sertkaya.

“Deze resultaten benadrukken dat het bijzonder belangrijk is om een inzicht te hebben in de omvang en de factoren die verband houden met de ontwikkelingskosten van geneesmiddelen om geschikte keuzes te kunnen maken rond het ontwerp van een farmaceutisch beleid en de potentiële impact op innovatie en concurrentie”, werpt Sertkaya nog op.

Overdreven

Een onderzoek van Médecins Sans Frontières (MSF), gebaseerd op een analyse van een gecombineerde behandeling met vier geneesmiddelen tegen resistente tuberculose, suggereert echter dat de ontwikkelingskosten van een geneesmiddel veel lager kunnen liggen dan de miljarden dollar die door de farmaceutische industrie wordt geclaimd. “Geschat wordt dat de kosten voor de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen tussen 40 miljoen euro en 3,9 miljard euro bedragen. Klinische proeven vormen daarbij de grootste kostenpost. De kosten voor de tweede en derde fase van het klinisch onderzoek zouden tussen 4,7 miljoen euro en 133 miljoen euro bedragen.”

“Bij de ontwikkeling van de geneesmiddelen voor de behandeling van resistente tuberculose was er daarbij sprake van een bedrag van 34 miljoen euro”, werpt onderzoeksleider Bern-Thomas Nyang’wa, medisch directeur van Médecins Sans Frontières, op. “Meer precieze informatie over de kosten van de ontwikkeling van een individueel product zou overheden en zorgverleners beter informeren voor onderhandelingen over de terugbetaling en de toegang tot behandelingen.”

“De buitensporige kosten van het onderzoek worden gebruikt om de hoge prijzen van nieuwe geneesmiddelen te rechtvaardigen”, stipt Nyang’wa aan. “Toch blijken de farmaceutische bedrijven geen overzicht of details van hun uitgaven aan onderzoek te publiceren. Aan deze ondoorzichtigheid moet een einde worden gemaakt. We hopen dat de publicatie van de kosten van het klinisch onderzoek naar een behandeling tegen resistente tuberculose zal kunnen worden gebruikt als een oproep tot andere partijen om eveneens hun kosten voor klinisch onderzoek openbaar te maken.

“Op die manier kan een bredere transparantie van de kosten voor de ontwikkeling van geneesmiddelen worden gegarandeerd”, zegt Nyang’wa. “Transparantie in de uitgaven voor onderzoek en ontwikkeling blijft grotendeels ongrijpbaar. Transparantie in de kosten van klinische proeven kan echter een belangrijke stap betekenen om een beter inzicht te verwerven in de reële kost van medische innovatie. Op die manier kan worden gewerkt aan een toekomst waarin de toegang tot geneesmiddelen en medische hulpmiddelen niet door hoge prijzen wordt belemmerd.”

Meer over dit onderwerp:

• Goedkeuring nieuwe geneesmiddelen kent grote variatie
• Patenten hebben belangrijke impact op ontwikkeling geneesmiddelen
• Geneesmiddelen kosten tot 400 keer meer dan noodzakelijk
• Artificiële intelligentie kan ontwikkeling nieuwe geneesmiddelen stimuleren
• Efficiënt hiv-geneesmiddel kan veel goedkoper op de markt komen

Extreem hoge temperaturen kunnen in Spanje een risico worden voor het toerisme. De stijgende temperaturen en steeds meer frequente hittegolven treffen immers de populairste kustbestemmingen van het land. Dat heeft Héctor Tejero, expert klimaatactie bij het Spaanse ministerie van volksgezondheid, gezegd. 

Héctor Tejero wees erop dat de fysieke gevolgen van de klimaatverandering steeds duidelijker worden. Dat heeft het Spaanse ministerie volgens hem al aangezet om gesprekken op te starten met de Britse ambassade in Madrid, waarbij van gedachten werd gewisseld over de voorlichting van kwetsbare toeristen, die moeten weten op welke manier ze met de hitte moeten omgaan. Tejero voegde eraan toe dat de klimaatverandering mogelijk in de toekomst uit een aantal Spaanse regio’s zou kunnen verdwijnen.

“Dat risico is reëel”, benadrukte Tejero. “De grote Spaanse kustbestemmingen, die van het toerisme het meest afhankelijk zijn, zijn locaties waar de waar de impact van klimaatverandering het grootst zal zijn. Vooral de kust van de Middellandse Zee zou zwaar kunnen worden getroffen. Er is een duidelijk risico dat de zones waar het meeste toerisme aanwezig is, minder leefbaar worden door een groter aantal hittegolven en veel warmere nachten minder leefbaar zou worden. Dergelijke omstandigheden zouden toeristen kunnen ontmoedigen of de kosten voor airconditioning in de hotels kunnen opdrijven.”

Vooral strandbestemmingen kunnen door de klimaatverandering onder grote druk komen. – Pixabay/Michelle Raponi

“Ik zou zeggen dat toerisme een van de vele sectoren is die de klimaatverandering zou kunnen worden getroffen,” zei Tejero. “Afgezien van het feit dat het toerisme in bepaalde gebieden spanningen veroorzaakt, zal de sector zich ook moeten aanpassen aan de toekomstige klimatologische realiteit. Daarom moet de toeristische sector worden aangepast. Mogelijk zal de sector aan een inkrimping moeten denken, maar ook moet gepoogd worden om de effecten van klimaatverandering te verzachten. Spanje is in de Europese Unie het land dat het meest door de klimaatverandering zou kunnen worden geraakt. Dat gaat op korte termijn ook niet veranderen.”

Spanje ontving vorig jaar een recordaantal van 85,1 miljoen internationale bezoekers. Tegenover het jaar voordien was er daarbij sprake van een toename met 19 procent. Bekommernissen over het overtoerisme heeft in Spanje de voorbije maanden in het hele land tot grote protestacties geleid. Op de Canarische Eilanden klaagt de bevolking dat de aanwezigheid van zoveel toeristen het watertekort verergert, terwijl activisten op de Balearen een limiet nastreven op het aantal wagens dat met de veerboot op het eiland wordt toegelaten.

Informeren

Een rapport van de Spaanse overheid voorspelde acht jaar geleden al dat de klimaatverandering de Spaanse toeristische industrie drastisch zou kunnen doen verschuiven. Daarbij werd onder meer gewezen op een mogelijke erosie van de stranden en een overspoeling van de transportsystemen. Maar ook werd gewag gemaakt van watertekorten op het hoogtepunt van het toeristische seizoen, terwijl skigebieden gedwongen zouden kunnen worden om hun activiteiten te stoppen. Verder werd opgemerkt dat de toestroom van toeristen uit Noord-Europa tegen 2080 met 20 procent zou kunnen dalen tegenover het niveau dat twintig jaar geleden werd opgetekend. De stijgende temperaturen zouden toeristen uit Noord-Europa immers kunnen aanzetten om hun vakanties in eigen land door te brengen.

Tejero waarschuwt wel dat hittegolven en hoge temperaturen vooral gevaarlijk zijn voor toeristen die niet weten op welke manier met die dreiging moet worden omgesprongen. “Samen met de Britse ambassade wordt nagedacht over manieren om de bezoekers veel meer bewust te maken van de klimaatcrisis en hen deskundig advies te verstrekken, zodat ze zichzelf beter kunnen beschermen”, benadrukte Tejero. “Toeristen zijn duidelijk niet aangepast aan de lokale temperaturen, waardoor ze in de hitte grotere risico’s lopen.”

“Bezoekers hebben de neiging om zich te ontspannen en gevaren minder ernstig te nemen”, gaf Tejero nog aan. “Daarbij is het vooral belangrijk om tussen het middaguur en vier uur in de namiddag uit de zon te blijven. Dat kan men ook uit het gedrag van de lokale bevolking leren. Vorig jaar overleden in Spanje al een aantal toeristen aan de gevolgen van een hitteberoerte. De slachtoffers waren meestal vijftigplussers of zestigplussers die midden in de zomer in de hitte gingen wandelen. Toeristen moeten onthouden dat ze iets meer kwetsbaard zijn dan de lokale bevolking. Dat betekent dat ze zich nog strikter aan de aanbevelingen over hydratatie en het mijden van de zon moeten houden.”

Tejero wijst erop dat de risico’s voor de toeristen al duidelijk zijn geworden in andere delen van Zuid-Europa die met extreme hitte worstelen. Vooral Griekenland bleek daarbij een gevaarlijke regio. Recente epidemiologische studies hebben volgens Tejero aangetoond dat ongeveer 3.000 sterfgevallen per jaar in Spanje aan de hitte te wijten zijn. Bovendien zouden hittegolven verantwoordelijk zijn voor een toename van de opnames in spoedafdelingen van de Spaanse ziekenhuizen met 10 procent. Verder waarschuwde Tejero dat hogere temperaturen ook zouden leiden tot een toename van een aantal ziektes, waaronder de Krim-Congokoorts, die door teken wordt verspreid.

Meer over dit onderwerp:

• Europa ziet grote interesse in riviercruises op Rijn en Douro
• Dubai ontving recordaantal toeristen tijdens eerste jaarhelft
• Sportzomer stimuleert lastminute hotelbookings in Parijs
• Record aan vertrekkende reizigers genoteerd op luchthavens Parijs
• Gepensioneerde vrouwen maken belangrijkste groep soloreizigers uit

Drugssmokkelaars beschouwden de Noorse hoofdstad Oslo steeds meer als een toegangspoort tot hun Europese afzetmarkten. Dat heeft Anne Lindboe, burgemeester van Oslo, gezegd. De groeiende interesse van de smokkelaars in de Noorse haven is volgens haar het gevolg van de scherpere controles die door de autoriteiten in grote havens, zoals Antwerpen, worden opgezet. Volgens Lindboe zijn al voor 570 miljoen pond aan drugs in de haven van Oslo toegekomen.

Recent nog hebben douanebeambten in Antwerpen, dat vaak de Europese hoofdstad van de smokkel in drugs wordt genoemd, dat de inbeslagnames van cocaïne in de Belgische haven met de helft waren afgenomen. Dat zou te maken hebben met de beslissing van de smokkelaars om hun routes te verleggen, zodat ze aan de strengere controles in Antwerpen zouden kunnen ontsnappen.

Havens blijven voor de internationale drugshandel een cruciale draaischijf. – Pixabay/Erich Wirz

“Het lijkt er daarentegen op dat de haven van Oslo voor de criminele bendes een favoriete toegangspoort tot Europa is geworden”, benadrukte Lindboe. “De haven van Oslo is tegen de invoer van illegale drugs onvoldoende sterk beveiligd.” De Noorse douane wijst er daarbij op dat Oslo slechts kan beroep doen op één mobiele scanner, die bovendien met twee andere havens moet worden gedeeld. Indien de mobiele scanner niet beschikbaar is, moet de douane de containers met handscanners controleren, maar die apparaten zouden minder efficiënt zijn.

De cocaïnesmokkel en de activiteit van de georganiseerde misdaad hebben volgens Karin Tanderø Schaug, hoofd van de Norsk Tollerforbund, een kritiek niveau bereikt. “Er moet dan ook dringend actie worden ondernomen”, verduidelijkte Schaug. “Het is dan ook essentieel om de Noorse douanediensten te versterken. De strijd tegen de drugshandel moet in heel Europa worden gevoerd. Efficiënte grenscontroles blijven daarbij van essentieel belang.”

Recordhoeveelheden

Vorig jaar diende de Noorse douane bij 1.847 controles een inbeslagname van drugs te melden. Dat was meer dan de totaalsom van de tien jaar voordien. Er werden daarbij ook recordhoeveelheden cocaïne geconfisceerd. “Er circuleert in Oslo een alarmerende hoeveelheid cocaïne”, benadrukte Schaug. “De aanvoer neemt bovendien nog altijd toe. Door de strengere controles in Antwerpen, zullen de criminelen van route veranderen. Noorwegen kan daarbij, net zoals Zweden, voor de drugstrafieken gemakkelijk een doorvoerland worden.”

De Noorse regering heeft voorgesteld de financiering van de douane te verhogen om de strijd tegen de drugshandel te versterken. “Drugshandel en georganiseerde misdaad vormen een bedreiging voor onze samenleving”, benadrukte Trygve Slagsvold Vedum, de Noorse minister van financiën. “Om de bendes te stoppen, moeten we hun geld in beslag nemen en de stroom drugs naar Noorwegen onderbreken. We weten dat Oslo een van de havens is voor de import van illegale drugs die wordt gebruikt. Daarom is er behoefte aan een scanner die continue in de haven van Oslo kan worden ingezet.”

Antwerpen bleef ook vorig jaar echter in Europa de grootste consument van cocaïne. Per duizend inwoners liet de stad een dagelijkse vondst van 1.721 milligram optekenen. Dat betekende weliswaar een lichte daling tegenover het jaar voordien, maar toch bleek die consumptie nog altijd voldoende om Antwerpen helemaal bovenaan de Europese lijst te handhaven. De top vijf bestond verder uit Tarragona, Amsterdam, Leeuwarden en Rotterdam. In Antwerpen werd vorig jaar 116 ton cocaïne in beslag genomen. Opgemerkt wordt dat de handel grotendeels in handen is van Nederlandse criminelen.

Meer over dit onderwerp:

• Irak wordt steeds meer draaischijf in regionale drugshandel
• Aanhouding leiders zal operaties drugskartel Sinaloa niet remmen
• Europese drugsdoden vaak door combinatie verschillende stoffen
• Europese drugsmarkt laat waarde van 30 miljard dollar optekenen
• Antwerpen blijft Europese hoofdstad van de cocaïne-consumptie

Het autoverkeer zorgt wereldwijd voor geluidsoverlast. Dat wordt vaak nog verergerd door individuen die met extreem lawaaierige vehikels door de straten scheuren. Het blijkt echter niet zo eenvoudig om het probleem aan te pakken, maar het bedrijf Not-A-Loud uit de Amerikaanse staat New Mexico lijkt daarop een antwoord te hebben gevonden. De onderneming heeft een geluidscamera, die de naam NoiseTracker heeft meegekregen, ontwikkeld om deze lawaaierige voertuigen te identificeren en daardoor te kunnen sanctioneren.

“Zelfs wanneer men zich in een natuurgebied bevindt en de bewoonde wereld niet meer in zicht is, kan men dikwijls nog altijd het geluid van het autoverkeer, vaak dag en nacht, horen”, benadrukt Nick Ferenchak, voorzitter van Not-A-Loud en professor milieukunde aan de University of New Mexico. Maar het blijkt veel moeilijker om lawaaierige voertuigen te betrappen dan snelheidsovertreders te bekeuren. Een geluidscamera kan daarvoor echter een oplossing bieden.”

De geluidscamera moet de overheid helpen op te treden tegen overdreven lawaaierige auto’s. – Foto: University of New Mexico

“Indien het mogelijk is om op te treden tegen voertuigen die te hard rijden, moet het ook haalbaar zijn om sancties op te leggen aan wagens die teveel lawaai maken”, benadrukte Ferenchak, die eerder al veel onderzoek naar verkeersveiligheid deed. “Dat is belangrijk, want door een aanpak van het verkeerslawaai kan ook een positieve bijdrage aan de verbetering van de verkeersveiligheid worden geleverd. Het is immers bewezen dat er een verband bestaat tussen luide motoren en inbreuken tegen de snelheidsbeperkingen.”

Bovendien heeft de geluidshinder ook een verband met de volksgezondheid.  Wetenschappers wijzen er immers op dat geluidsoverlast niet enkel als een ongemak mag worden beschouwd, maar zelfs een ernstig gevaar voor de gezondheid vormt. Volgens het Environmental Protection Agency (EPA) heeft geluidsoverlast immers een negatieve invloed op het leven van miljoenen mensen en leidt het probleem tot stressgerelateerde ziekten, hoge bloeddruk en gehoorverlies. Ongeveer 10 miljoen mensen in de Verenigde Staten lijden door overmatig omgevingslawaai aan blijvend gehoorverlies.

Daarnaast vormt de overlast van lawaaierig autoverkeer volgens Ferenchak ook een economisch probleem. “Restaurants die langs drukke wegen zijn gelegen, zullen op hun terrassen weinig klanten ontvangen”, werpt hij op. “Dat heeft een negatieve invloed op de omzet en de winstmarges van de uitbater.”

De geluidscamera werkt op een gelijkaardige manier als de snelheidscamera. “Wanneer een luidruchtig voertuig de controlepost passeert en een bepaalde decibel-drempel wordt overschreden, wordt de geluidscamera geactiveerd, waardoor het kenteken van de wagen op beeld wordt vastgelegd. Dat levert de overheid een bewijs op om de dader eventueel een bekeuring thuis te bezorgen.”

Sportwagens

Bijna vijf jaar geleden vroeg Ferenchak een patent voor een prototype van de technologie gaan. De voorbije jaren werd de technologie verder ontwikkeld. Nu zou de geluidscamera klaar zijn. Ferenchak benadrukt dat tientallen steden in de Verenigde Staten, waaronder New York City, pilootprogramma’s met de verschillende versies van geluidscamera’s uitgevoerd, maar van een brede implementatie van de technologie is volgens hem nog geen sprake.

Not-A-Loud heeft het voorbije jaar pilootprogramma’s uitgevoerd in New Mexico, Albuquerque en Santa Fe. Daarbij kon het bedrijf ook de efficiëntie van de technologie aantonen. “Dat heeft tot vele positieve reacties geleid”, betoogt Frenchak. “Er blijkt ook een grote interesse in de technologie.” De eerste tests hebben volgens hem alvast aangetoond dat de grootste geluidsproblemen worden veroorzaakt door bewerkte sportwagens die de openbare weg als een racecircuit gebruiken.

In december 2022 nam de gemeenteraad van Albuquerque een resolutie aan om geluidsoverlast aan te pakken. De stadsbestuurders kregen daarbij de opdracht een pilotprogramma te ontwikkelen met geluidscamera’s, zodat lawaaierige auto’s konden worden onderschept. Daarbij werd opgemerkt dat aangepaste uitlaatsystemen een zware overlast veroorzaken voor bewoners en een negatieve impact hebben op de levenskwaliteit.

Meer over dit onderwerp:

• Verkeerslawaai heeft negatieve impact op hersenen kinderen
• Zwitserland wil overdreven verkeerslawaai beteugelen
• Verkeerslawaai vertraagt de groei van jonge vogels
• Oceaan wordt te luid voor optimale ontwikkeling oesters
• Geluidshinder verkeer verhoogt risico op cardiologische aandoening

Een gedeeltelijke automatisering van de besturing van een voertuig draagt waarschijnlijk weinig bij tot het vermijden van ongevallen. De toepassingen van het Advanced Driver Assistance System (Adas) blijkt eerder een gemaksfunctie – met onder meer elektrische ramen of verwarmde stoelen – dan een veiligheidstechnologie. Dat blijkt uit een rapport van het Amerikaanse Insurance Institute for Highway Safety (IIHS), op basis van een onderzoek met een aantal modellen van BMW en Nissan die met de adas-technologie zijn uitgerust.

“Geconcludeerd moet worden dat buiten functies die specifiek bedoeld zijn om crashes te voorkomen – zoals het automatisch activeren van de remmen bij noodgevallen – de gedeeltelijk automatisering geen extra veiligheidsvoordelen biedt”, benadrukt David Harkey, voorzitter van het Insurance Institute for Highway Safety. “Hoewel deze gedeeltelijk geautomatiseerde toevoegingen de auto onder meer in het midden van de rijstrook houden, afremmen voor voorliggers en zelfs door bochten navigeren, zijn ze nog lang niet zelfrijdend.”

Gedeeltelijke automatisering werkt volgens de onderzoekers een vals gevoel van veiligheid in de hand. – Foto: Pixabay/Fernando Ribas

“De adas-technologie kan veel routinematige onregelmatigheden op de weg of verkeerssituaties niet aan,” zegt Harkey. “De autobestuurdersmoeten dus nog steeds op hun omgeving letten en klaar staan om op elk moment de controle over te nemen indien het systeem een interventie zou vereisen. Er moet aan worden toegevoegd dat deze gedeeltelijke verantwoordelijkheid een vals gevoel van veiligheid in de hand werkt en verveling in de hand werkt.”

Veiligheidstoepassingen – zoals ook de dodehoekwaarschuwing en rijstrookcontrole – treden alleen in werking als er gevaar wordt voorspeld. “Omdat ze in normale omstandigheden onopvallend en grotendeels onopgemerkt blijven, houden de meeste bestuurders deze toepassingen altijd geactiveerd”, wordt in het rapport opgemerkt. “Aan de andere kant zorgen voorzieningen die waarschuwen of ingrijpen in noodgevallen ervoor dat er minder schadeclaims worden ingediend. De vermindering in claims neemt stapsgewijs toe naarmate er meer preventiemaatregelen worden geactiveerd.”

In theorie zou een gedeeltelijke automatisering ook een positief effect moeten hebben. “Adaptive cruisecontrol houdt onder meer een bepaalde afstand tot de voorliggers aan en zou het risico op een kopstaart aanrijding moeten verminderen”, wordt in het rapport opgemerkt. “Hetzelfde geldt voor het centreren van de rijstrook, wat zou moeten helpen om zijwaartse en afrit-ongevallen te voorkomen. Maar tot nu toe is er weinig bewijs dat dit gebeurt.”

Specifieke locaties

Volgens het Highway Loss Data Institute waren er onder meer 8 procent minder claims voor materiële schade bij Nissan Rogues die met veiligheidsmaatregelen waren uitgerust. Er bleek echter geen extra voordeel wanneer diezelfde auto’s waren uitgerust met adaptieve cruisecontrol of rijkstrook-centrering. Op dezelfde manier leverden veiligheidstoepassingen bij BMW voor een daling van het aantal claims over aanrijdingen met 7 procent en het aantal schadeclaims met 7 procent. Er was echter geen extra daling wanneer alleen adas-toepassingen waren geactiveerd.

Er wordt wel opgemerkt dat het onderzoek een aantal variabelen naast zich heeft gelaten. Onder meer werd er geen rekening gehouden met de specifieke locaties van de ongevallen. Geautomatiseerde rijhulpsystemen zouden immers mogelijk meer effect genereren op wegen met veel verkeer dan op routes met weinig verkeer. Wanneer echter politiegegevens over de ongevallen worden geraadpleegd, bleek dat kopstaartaanrijdingen met 62 procent daalden tegenover wagens die geen systemen hadden om botsingen te vermijden. Bij de technologie die wagens op hun rijstrook houden, was er ook een daling met 44 procent gemeld. 

Nader onderzoek wees echter uit dat deze voordelen zich alleen voordeden op wegen waar hoge snelheden worden gehaald en waar de chauffeurs volgens het veiligheidsinstituut sneller geneigd waren om systemen voor gedeeltelijke automatisering worden in te schakelen. Verder wordt opgemerkt dat de verschillen tijdens duisternis het grootst blijken. Hieruit blijkt dat superieure koplampen het grootste voordeel van de keuze voor een premium uitrusting leveren. Volgens Nissan zou die technologie het aantal aanrijdingen tijdens de nacht met ongeveer 15 procent verminderen. Hieruit moet worden afgeleid dat superieure koplampen een superieur middel is om aanrijdingen te vermijden dan een gedeeltelijke automatisering. 

“Zonder een duidelijk bewijs dat gedeeltelijke automatisering ongevallen voorkomen, mogen gebruikers en regelgevers de technologie niet het verwarren met een veiligheidsvoorziening”, stippen de onderzoekers aan. “Belangrijker zijn de voorzorgsmaatregelen die het risico verkleinen dat bestuurders uitwijken of andere afleidende activiteiten uitvoeren terwijl de gedeeltelijke automatisering is ingeschakeld.”

Meer over dit onderwerp:

• Stellantis verhoogt productie transmissiesystemen voor hybride wagens
• Elektrische wagens winnen aan populariteit in Kroatië, Tsjechië en Hongarije
• Verkoop Renault tijdens eerste jaarhelft met 1,9 procent gestegen
• Volvo meldt nieuwe recordverkoop voor tweede kwartaal
• Stellantis betaalt 190 miljoen dollar efficiëntieboete in Verenigde Staten