Er zijn geen bewijzen dat een Chinese toeleveranciers van Coca-Cola gebruik maken van dwangarbeid door gevangenen. Dat zegt het Amerikaanse frisdrankenconcern in een reactie op de beschuldigingen van de Britse zakenman Jon Sims, die beweerde vorig jaar in de Chinese provincie Zhejiang te zijn opgesloten na de echtscheiding met zijn Chinese vrouw. Daar zou in hij de Ningbo-gevangenis verplicht zijn geweest te werken voor Coca-Cola.

Coca-Cola reageerde op de aantijgingen dwangarbeid van gevangenen niet te aanvaarden. “Nadat Jon Sims de gevangenis had verlaten, nam hij naar eigen zeggen contact op met Coca-Cola,” aldus BBC News. Coca-Cola zegt de klacht van Sims in oktober vorig jaar ontvangen te hebben en onmiddellijk met een onderzoek te zijn gestart. Daarbij zouden echter geen bewijzen gevonden zijn van onregelmatigheden.

De Amerikaanse drankenproducent zegt tijdens zijn onderzoek evenwel andere onregelmatigheden aangetroffen te hebben, waarbij de toeleverancier het commerciële contract met Coca-Cola duidelijk had overtreden. “Daarop is de samenwerking met de toeleverancier stopgezet,” aldus een woordvoerder. “Coca-Cola neemt ook geen producten meer af die afkomstig zijn van deze producent.”

Een woordvoerder van Coca-Cola zegt dat dwangarbeid in China niet illegaal is. “Maar Coca-Cola aanvaardt niet dat gevangenen verplicht worden om arbeid te verrichten,” wordt er aan toegevoegd. “We staan ook aan onze toeleveranciers niet toe om gebruik te maken van dwangarbeid.”

Meer dan de helft van de pendelende werknemers lijden dusdanig onder het dagelijkse fileleed dat ze nadenken over een andere baan. Dit blijkt uit een Nederlands onderzoek van MegaJobs. De onderzoekers kwamen daarbij tot de vaststelling dat vijftien procent van de filerijders is om deze reden al een keer van baan veranderd. Eén op de drie werknemers waarvan de reistijd door files met een kwart is verlengd overweegt nu hetzelfde te doen.

“Bijna de helft van de werknemers is volgens de onderzoekers door het eindeloos aanschuiven in de files langer onderweg naar het werk dan gezien de afstand nodig zou zijn,” voeren de onderzoekers aan. Maar die betrokkenen mogen zich nog gelukkig prijzen. Eén op de tien is immers dubbel zo lang onderweg en dertien procent heeft zelfs drie keer zoveel tijd nodig om op het werk te komen.

“Voor veel pendelaars is de maat duidelijk vol en deze mensen raken steeds meer geïrriteerd,” voert MegaJobs aan. “Die irritatie keert zich vooral tegen de overheid en het vrachtverkeer. Veel respondenten pleiten dan ook voor een hardere houding tegen vrachtwagenchauffeurs. Zo sturen ze aan op maatregelen, zoals het volledig verbieden van de linker rijstrook op snelwegen voor vrachtverkeer.”

Carrièremensen doen er goed aan om regelmatig een slaappauze te houden. Volgens een studie van slaaponderzoeker Chris Idzikowski van het Edinburgh Sleep Center komen mensen die kort, maar hevig slapen, immers sneller aan de top. Ook wordt opgemerkt dat slaaptekort een echte performance killer is. Bij mentale vermoeidheid stellen mensen immers minder hoge eisen aan zichzelf.

“Zowel in het vliegtuig als op de grond blijken topmanagers volgens Idzikowski beter te slapen, waardoor ze ook met minder slaap toekunnen en beter met een jetlag om kunnen gaan,” aldus de Volkskrant. “Wel gaat het vermogen om goede beslissingen te nemen gevoelig achteruit als er te lang wordt doorgewerkt. Ook het geweten is kwetsbaar voor weinig slaap.”

Slaaponderzoeker Charles Czeisler noemt slaaptekort een echte performance killer. Volgens hem is iemand die vierentwintig uur achtereen wakker is of een week lang slechts vijf uur per nacht slaapt er ongeveer net zo erg aan aan toe als iemand met een stevig glas op. Bij mentale vermoeidheid stellen mensen minder hoge eisen aan zichzelf. Dat kan vrij cruciaal zijn voor de kwaliteit van besluitvorming als een bedrijf in een crisis verkeert.

De huidige dertigers zijn financieel slechter af dan hun ouders destijds. Dat is de conclusie van een onderzoek van het Nederlandse Centraal Bureau voor de Statistiek. De huidige veertigers brengen het er relatief beter af dan hun ouders toen die diezelfde leeftijd hadden. Anderzijds wordt opgemerkt dat het bestedingspatroon tussen beide periodes niet echt te vergelijken is.

“Vroeger was het heel gewoon als een gezin met vier kinderen werd onderhouden met één salaris,” aldus het Centraal Bureau voor de Statistiek. “Tegenwoordig zijn er twee inkomens nodig om één kind op te voeden. Daar staat tegenover dat ouders van nu veel vaker op vakantie gaan, in duurdere huizen wonen en zich met meer luxe omringen dan hun ouders in de jaren zestig en zeventig.”

Het magazine Intermediair wijst er echter op dat het heel moeilijk is om een echte vergelijking te maken tussen de gezinnen. “Op dit ogenblik bestaat eenderde van de huishoudens uit één persoon,” wordt er opgemerkt. “Dat was vroeger veel minder het geval. Bovendien werd vroeger geld uitgegeven aan zaken die nu niet meer nodig zijn, zoals steenkolen of breiwol.”

Veel Europese werknemers denken dat tegen 2016 de traditionele kantoren verleden tijd zijn. Dat blijkt uit een Europees onderzoek van kopieerapparatenproducent Lexmark. Volgens het onderzoek vermijden steeds meer werknemers de files door thuis te werken. Op dit ogenblik werkt een Europese kantoorbediende gemiddeld 1 uur en 14 minuten van thuis uit. Maar dat zal volgens de respondenten in de toekomst veel meer worden.

De ondervraagden ontkenden ook dat thuiswerk tijdsverspilling in de hand werkt. Op kantoor wordt volgens hen veel meer tijd verspild. Dat zou oplopen tot vijftien procent van de werktijd, met koffiepauzes, het roddelen met collega’s, het maken van vakantieplannen, het zoeken naar ander werk, het lezen van de krant, het verzenden van privé e-mails en rookpauzes.

De respondenten beweerden even productief of zelfs productiever te zijn als ze van thuis uit werken. Er zouden thuis minder verstrooiingen zijn dan op het kantoor, waardoor de aandacht minder afgeleid wordt. Bovendien wordt er volgens hen ook tijdwinst geboekt door het vermijden van verplaatsingen. Sommigen geven aan ’s avonds het meest productief te zijn. Daarnaast zou thuiswerk ook de creativiteit bevorderen.

In de afdeling Global Services van IBM werden onlangs 1.300 personeelsleden ontslagen. Volgens technologie-journalist Bob Cringely is dat wellicht slechts een voorbode en een onderdeel van een strategie die op termijn, maar in kleine schuifjes, is totaal meer dan 150.000 banen zou kunnen kosten bij het computerbedrijf. Deze operatie zou volgens Bob Cringely nog voor het einde van dit jaar worden afgerond.

De herstructurering is volgens Cringely de grootste outsourcing-beweging uit de geschiedenis van IBM. “Het bedrijf heeft de voorbije twee jaar zijn activiteiten in India en China gevoelig opgedreven,” voert hij aan. “Voor elke baan die daar gecreëerd wordt, zou in de Verenigde Staten een personeelslid worden ontslagen. Op termijn zouden daardoor in de Amerikaanse tak van de afdeling Global Services 150.000 mensen worden ontslagen.”

Inmiddels is volgens Cringely bij Global Services al vastgelegd welke taken geautomatiseerd zouden kunnen worden of naar het buitenland overgeheveld zouden kunnen worden. Bovendien zou een lijst zijn gemaakt met activiteiten die bij Global Services eigenlijk overbodig zouden zijn. “Indien die kunnen worden geëlimineerd, is het voor IBM naar eigen mening gemakkelijker om de rest naar het buitenland te exporteren,” aldus nog Cringely.

Cringely voegt er aan toe dat IBM tegelijkertijd ook zijn Amerikaans pensioenplan zal schrappen. “Al die operaties hebben echter niets te maken met het werk zelf, maar wel met de waarde van het IBM-aandeel,” voert hij aan. “Door het schrappen van een massa banen en het pensioenplan, zal het aandeel immers gevoelig in waarde stijgen en dat is precies wat de beleggers van Wall Street willen.”

De operatie zal er volgens Cringely ook voor zorgen dat IBM-topman Sam Palmisano en zijn luitenanten als rijkelui met pensioen zullen kunnen gaan. “Maar daarna zal dat bij IBM voor grote problemen zorgen,” voert hij aan. “Een dergelijke outsourcing zorgt immers voor grote problemen op het gebied van communicatie en logistiek en heeft bovendien een negatief effect op de klantenrelaties.”

Cringely stipt aan dat ook een aantal minder lucratieve contracten met klanten zullen worden opgezegd. Hij vindt het ook opmerkelijk dat IBM een dergelijke herstructurering wil doorvoeren, terwijl het bedrijf tegelijkertijd klaagt over een tekort aan geschoolde technici om een aantal nieuwe projecten uit te bouwen. “Het probleem is echter niet dat IBM geen technici kan vinden, maar wel dat het bedrijf geen goedkope mensen kan vinden.”

Het wegsnijden van de helft van de technische staf, zal volgens Cringely ten koste gaan van de kennis en de ervaring binnen het bedrijf. “Een aantal bronnen binnen IBM geeft toe dat de herstructurering het bedrijf geen baat zal bijbrengen,” stipt hij aan. “Waarschijnlijk zal het alleen maar de doodstrijd van het bedrijf verkorten.”

Vrijetijdsziekte, het fenomeen dat mensen ziek worden als ze vrij hebben, heeft verschillende oorzaken. Dat blijkt uit een onderzoek van de Tilburgse onderzoekers Ad Vingerhoets, Guus van Heck en Maaike van Huijgevoort. Zij kwamen tot de vaststelling dat 3 procent van de bevolking last heeft van vrijetijdsziekte. Oorzaken kunnen volgens de onderzoekers zowel van fysieke als psychologische aard zijn.

“Het kenmerk van vrijetijdsziekte is dat de mensen nooit ziek zijn, behalve als ze vakantie of vrij hebben,” aldus het magazine Elsevier. “Ze hebben dan last van vage pijnen of griepverschijnselen, maar ook het aantal sterfgevallen, hartaanvallen, herseninfarcten en migraineaanvallen neemt sterk toe.” Er zijn volgens de onderzoekers zeker tien verklaringen voor vrijetijdsziekte te vinden.

“Zo kan het volgens de onderzoekers gebeuren dat de betrokkene in het werkzame leven niet met giftige stoffen werkt, terwijl in de vrije tijd gewerkt wordt met verf of bestrijdingsmiddelen voor in huis of tuin,” aldus nog het magazine. “Ook kunnen de mensen hun weerstand verzwakken door slaapgebrek, ongezonde voeding of alcohol- of drugsgebruik.”

Andere verklaringen zijn volgens de onderzoekers onder meer het opzien tegen verplichte uitjes in de vrije tijd zoals familiebezoek, het naar buiten komen van onderdrukte ziektegevoelens, lichamelijke moeite met de overgang van werk naar vrije tijd en de persoonlijkheid van de persoon zelf.

ICT-medewerkers zijn minder trots op hun werkgever dan werknemers in andere beroepen. Dat komt voornamelijk door het grote aantal gedetacheerden binnen de informatica-sector. Die voelen zich immers minder erbonden met het moederbedrijf en drukken dan ook veel minder hun trots uit over hun job. Dat blijkt uit een Nederlandse studie van het onderzoeksbureau Effectory.

“Een ICT-medewerker is minder trots op het bedrijf waar hij werkt dan een werknemer in een andere sector,” citeert het magazine Computable de studie. “Trots scoort bij de ICT-werknemers een 64 proent. Het landelijk gemiddelde bedraagt 66 procent. “Door het grote aantal gedetacheerden binnen de sector lijkt het lastig om mensen verbonden met en trots op de moederorganisatie te krijgen.”

Ook zijn ICT-mensen volgens Effectory minder tevreden met hun werkzaamheden dan werknemers in andere sectoren. Tevredenheid in de ICT-sector scoort 68 procent, terwijl het landelijk gemiddelde op 70 procent ligt. Uit het onderzoek blijkt dat er niet altijd voldoende aandacht wordt besteed aan een goede match tussen medeweker en werkzaamheden. Dat komt omdat hier ook commerciële belangen meespelen.

Wat bij ICT-medewerkers beter scoort dan gemiddeld, is de algemene tevreden over ontwikkelingsmogelijkheden binnen de sector. Dit krijgt binnen de informatica 61 procent, tegenover een gemiddeld van 59 procent Ook de tevredenheid over de manager scoort hoger, namelijk 68 procent tegen een gemiddelde van 66 procent.

Het vernemen van slechte ervaringen met een bedrijf, doet bijna veertig procent van de consument overwegen om met de betrokken onderneming geen zaken meer te doen. Dat blijkt uit een Nederlands onderzoek in opdracht van Right-Now Technologies. Bovendien zou bijna negentig procent van de slachtoffers van een negatieve ervaring hun omgeving daarvan op de hoogte brengen. De impact van slechte ervaringen is daarmee veel groter dan verwacht werd.

“De consument blijkt na een slechte klantervaring zijn frustraties grondig te willen luchten,” aldus Right-Now Technologies. “Maar liefst 89 procent geeft aan een geval van slechte service te delen met gemiddeld negen anderen. Dat gebeurt in eerste instantie bij vrienden (69 procent), maar ook familieleden (68 procent) en collega’s (46 procent) worden op de hoogte gebracht van de negatieve ervaringen.”

Meer dan zestig procent van de slachtoffers wil daarmee naar eigen zeggen zijn vrienden, familieleden en anderen ervan weerhouden om nog zaken te doen met het betreffende bedrijf. “Dat werkt ook,” waarschuwt Right-Now Technologies. “Bijna veertig procent van de ondervraagden geeft immers aan ernstig te overwegen geen zaken meer te doen met een bedrijf wanneer ze in hun omgeving iemand kennen met een slechte klantervaring.”

Voor 51 procent van de slachtoffers is het delen van slechte klantervaringen ook een middel om zijn woede en frustratie. Bijna één op zes ondervraagden geeft dan ook toe zich ontzettend kwaad te maken na een slechte klantervaring. Deze resultaten tonen volgens Right-Now Technologies aan dat de impact van een slechte klantervaring veel groter is dan men tot nu toe had gedacht.

“Uit eerder onderzoek bleek dat één op de drie consumenten die wegens een slechte klantervaring weggaan bij een bedrijf, nooit meer zaken wil doen met het betrokken bedrijf,” aldus een woordvoerder van Right-Now Technologies in het magazine Marketing Online. “Maar nu blijkt ook dat ontevreden klanten nog een andere missie hebben. Ontevreden klanten kosten het bedrijfsleven dus in meerdere opzichten geld.”

Vrouwen zijn samenwerkende wezens. Dat zegt de Canadese Louise Doucet, acteur van het boek ‘Femmes au Travail’. Veel meer dan bij mannen, zijn voor haar de interprofessionele interacties bijzonder belangrijk. Maar Doucet voegt er aan toe dat dit ook een aantal gevolgen kan hebben, want dit kan volgens haar in een aantal gevallen leiden tot frustraties, irritaties, pesterijen en kliekjesvorming.

“Mannen en vrouwen hebben een afwijkende visie over het werk,” stipt Louise Doucet aan. “Voor een man bestaat het objectief erin zijn werk te doen en zijn doel te bereiken. Hij is niet echt bezig met interprofessionele relaties, tenzij die hem in staat stellen die doelstellingen gemakkelijker te bereiken. Voor een vrouw zijn echter de relaties op het werk daarentegen bijzonder belangrijk.”

Een vrouw heeft volgens Louise Doucet de neiging om gebeurtenissen in het dagelijks leven persoonlijk op te vatten. “Dat heeft ook zijn invloed op haar relaties met haar vrouwelijke collega’s,” voert ze aan. “Een vrouw heeft een langer geheugen. Ze stapelt emoties op, vergelijkt zichzelf met anderen en heeft de neiging om zichzelf minderwaardig te voelen indien haar zelfbeeld minder positief is. Dat kan tot een onevenwicht leiden.”

Louise Doucet stelt dat problemen vaak beginnen wanneer een vrouw zich door een vrouwelijke collega benadeeld voelt. “Ze gaat dan steun zoeken bij andere vrouwen en zal haar tegenstandster op allerlei manieren proberen te raken, zoals het onthullen van confidentiële zaken, het lanceren van geruchten en het vormen van kliekjes,” stipt de auteur aan in het magazine L’Internaute. “Het is een vorm van indirecte agressie.”

Wanneer er een kliekje is gevormd tegen één collega, zal deze volgens Louise Doucet geïsoleerd worden en zal ze bespied worden om haar tekortkomingen op professioneel vlak te ontdekken. “Ook zal men haar belangrijke professionele informatie onthouden of haar saboteren en bij leidinggevenden herhaaldelijk klachten neerleggen over haar functioneren,” voegt ze daar aan toe.

Om dergelijke situaties op de werkvloer te vermijden, moeten vrouwen elkaar volgens Doucet respecteren, maar ook voldoende communiceren. “Dat heeft niet alleen te maken met nadenken over irritaties tegenover een bepaalde collega, maar ook met elkaar praten over die storende elementen,” voert Doucet aan. “Bovendien mag men zich vooral niet laten verleiden tot het vormen van kliekjes.”