De economische groei van Azië heeft honderdduizenden banen gecreëerd, maar recruteerders waarschuwen ervoor dat de arbeidsmarkt er met een duidelijk tekort aan geschoolde werkkrachten wordt geconfronteerd. Er wordt een ware strijd geleverd om hooggekwalificeerd personeel binnen te halen. Dat kan volgens hen zware gevolgen hebben voor de economie van de regio en de economische groei zelfs vertragen.

“Azië wordt geconfronteerd met een echte talentoorlog,” vertelt Kathleen Chan, recruteringsverantwoordelijke bij elektronica-specialist Panasonic Asia Pacific, aan het persbureau Reuters. Vooral in de sectoren van boekhouding, informatica en marketing is de vraag naar nieuwe arbeidskrachten het hoogste, waarbij vooral in Hong Kong, Singapore, India en China de situatie acuut dreigt te worden.

Het voorbije jaar werd in Singapore een recordaantal van 176.000 nieuwe jobs gecreëerd, terwijl Australië sinds de jaren tachtig nog nooit zoveel arbeidskrachten heeft ingevoerd. In landen zoals Zuid-Korea en Hong Kong ligt de werkloosheid lager dan ooit. Daardoor probeert men steeds meer buitenlandse arbeidskrachten aan te trekken of landgenoten uit het buitenland te doen terugkeren. Bovendien beginnen ook de lonen te stijgen.

“Dit laatste kan belangrijke gevolgen hebben,” stipt Rob Subbaraman, regionaal econoom bij Lehman Brothers. “Deze loondruk zou kunnen leiden tot inflatie, gevolgd door hogere intrestvoeten om de economie weer af te koelen. Dat kan op zijn beurt weer uitmonden in een tragere groei.” In een aantal van de betrokken sectoren is dat scenario zich volgens het persbureau trouwens al aan het ontwikkelen.

Zo merkt Dhiren Shantilal, wervingsspecialist bij Kelly Services, op dat banen in de informatica, het bankwezen en de biomedische sector in Singapore, Australië en Hong Kong al duurder aan het worden zijn. “De beginweddes stijgen met acht tot twaalf procent, terwijl bij kaderleden rekening moet gehouden worden van loonstijgingen tussen vijftien en twintig procent,” aldus Shantilal.

Aan die trend lijkt voorlopig nog geen einde te komen. Zo heeft India tegen 2010 wellicht meer dan 160.000 medewerkers nodig die buitenlandse talen machtig zijn om zijn groeiende offshoring-industrie te ondersteunen. Shantilal verwacht dat de Chinese en Indische arbeidsbevolking dit jaar alvast met tien procent zal stijgen. Die trend blijkt ook in andere Aziatische landen gevolgd te worden.

Dit leidt nu al in bepaalde landen tot een tekort aan arbeidskrachten. Zo blijkt Maleisië personeel te verliezen aan China en Singapore, terwijl het land niet snel genoeg nieuwe arbeidskrachten kan opleiden om aan de vraag te beantwoorden. Maleisië heeft een vooral een service-industrie en een productiesector die hooggekwalificeerd personeel vergt dat er niet is. Ook Thailand wordt geconfronteerd met een schaarste aan geschoold personeel.

Slechthorende werknemers zijn bijna drie keer zo vaak vermoeid als werknemers met een goed gehoor. Dat blijkt uit een onderzoek van gezondheidswetenschapper Miranda Maurix van de Universiteit Maastricht. Bovendien blijken slechthorenden minder gemakkelijk om te gaan met problemen dan hun goedhorende collega’s. De onderzoekster pleit dan ook voor een betere begeleiding van slechthorenden.

De onderzoekster kwam tot de vaststelling dat 57 procent van de behoefte heeft aan herstel na het werk. Bij goedhorende werknemers is dit slechts 20 procent. Volgens Miranda Maurix komt dit omdat het slechthorenden veel moeite kost om gesprekspartners te kunnen volgen. Ze voert aan dat bedrijfsartsen weinig weet hebben van dit fenomeen. “Bijna niemand denkt aan vermoeidheid als één van de meest voorkomende klachten van slechthorendheid,” aldus Maurix.

De onderzoekster pleit dan ook voor een betere begeleiding van slechthorenden. Daarbij denkt ze onder meer aan het verstrekking van goede hulpmiddelen, zoals geavanceerde hoortoestellen die spraak naar voren tillen en ruis onderdrukken. Het verwerven van sociale steun is volgens haar minstens zo belangrijk, omdat dit leidt tot begrip en een draagvlak kan vormen voor aanpassingen van de werkomgeving.

Uit het onderzoek kwam verder naar voor dat 64 procent van slechthorenden het moeilijk vindt om op een goede manier met problemen om te gaan. Bij goedhorende collega’s maakt slechts 21 procent daarvan gewag. Maurix wijt dit verschil vooral aan communicatieproblemen die door slechthorendheid ontstaan.

Amerikaanse werkgevers worden met een nieuw fenomeen geconfronteerd. Wanneer ze jonge werknemers willen aanwerven, krijgen ze steeds meer te maken met ouders die willen onderhandelen over lonen en andere voordelen. Een aantal van de ouders komt zelfs mee naar jobbeurzen. Werkgevers reageren daar nu op door hun recruteerders te trainen om met deze bemoederende ouders om te gaan.

“Hewlett-Packard had onlangs een aantal jonge werkzoekenden een jobaanbod gedaan,” schrijft de krant USA Today. “Daarop werd het bedrijf gecontacteerd door ouders die wensten te onderhandelen over het loon, extralegale voordelen en opleidingsmogelijkheden voor hun kinderen. De nieuwe generatie werkzoekenden lijkt daar niet verlegen om te zijn. Ze doen maar al te graag beroep op de betrokkenheid van hun ouders.”

Hewlett-Packard is volgens USA Today niet het enige bedrijf dat met dit fenomeen wordt geconfronteerd. Ook Weber Shandwick, een wereldwijd public relationsbureau, werd al gecontacteerd door ouders die meer informatie wensten over de opleidingsmogelijkheden van hun kinderen. Een woordvoerder van Weber Shandwick noemt die inmenging van ouders weinig positief.

Volgens een aantal van de ouders was hun hulp onontbeerlijk. “Jongeren worden op school niet voldoende voorbereid op sollicitaties,” merkte één van hen op. “Ze hebben niet voldoende informatie en staan helemaal ongewapend. Ze voelen zich compleet verloren. Daarom voelen veel ouders zich genoodzaakt om hun ervaring op dat vlak te gebruiken om hun kinderen aan een degelijke baan te helpen.”

Maar USA Today merkt op dat teveel ouderlijke inmenging een tegenovergesteld effect kan hebben. “Werkgevers zouden kandidaten kunnen afwijzen omdat ze niet met de ouders wensen te onderhandelen,” aldus de krant. “Wanneer een bedrijf iemand aanwerft, zoeken ze een volwassene voor een volwassen job en willen daarbij niet met een kind te maken hebben. Ouders moeten hun kinderen voorbereiden, maar hen daarna laten gaan.”

Bedrijven doen er goed aan om in te haken op de feminisering van de maatschappij. De rol van de vrouw in de samenleving wordt immers steeds belangrijker en zij speelt in steeds meer aankoopbeslissingen een doorslaggevende rol. Analisten stellen dat de vrouwelijke invloed op de maatschappij zal leiden tot een grotere nadruk op waarden zoals contact, emotie en innerlijke groei.

“Dat de rol van de vrouw steeds belangrijker wordt, blijkt uit vele, uiteenlopende feiten,” aldus het magazine Eye. “Zo zijn drie van de vier starters tegenwoordig vrouw en is de eerste generatie vrouwen aan het werk die meer verdient dan hun vaders. Bedrijven kunnen daar op inspelen door de vrouwelijke consument met innovatie en activatie benaderen en specifieke producten – zoals een vrouwenbier – op de markt brengen.”

Maar het gaat volgens Eye ook om inzicht in de manier waarop vrouwen denken. “Dit is van groot belang, omdat vrouwen in ruim 80 procent van de aankoopbeslissingen de bepalende factor zijn,” aldus Eye. “Bedrijven dienen daarom bijvoorbeeld rekening te houden met het feit dat vrouwen niet van schreeuwende, harde, agressieve reclame houden. Zij worden liever verleid door reclame-uitingen die op verschillende, nuttige plaatsen in hun leven opduiken.”

De vrouwelijke invloeden op de maatschappij zullen volgens Eye in de toekomst wellicht leiden tot een grotere nadruk op een aantal waarden. “Het gaat daarbij om aandacht hebben voor elkaar, contact, zorg, emotie en innerlijke groei,” voert het magazine aan. “Ook zal er worden gezocht naar verdere verdieping op immaterieel gebied.”

Inwoners van rijkere lidstaten van de Europese Unie hechten minder waarde aan materiële zaken dan lidstaten die pas lid zijn of die minder te besteden hebben. Dat blijkt uit de resultaten van een onderzoek van de Future Foundation. Bovendien zien de rijkere en al wat oudere lidstaten de kwaliteit van leven volgens de onderzoekers veel belangrijker dan alleen maar materiële voorspoed.

“Het bezit van dure goederen is bijvoorbeeld in Frankrijk, Noorwegen en Slovenië minder belangrijk dan in Griekenland, Portugal, Slowakije en Tsjechië,” stipt de Future Foundation aan. Andere verschillen tussen de oude en de nieuwere lidstaten betreft de persoonlijke onafhankelijkheid en sociale erkenning. In Duitsland, Nederland en België wordt persoonlijke onafhankelijkheid veel belangrijker gevonden dan in bijvoorbeeld Polen of Tsjechië.

Wel zijn er volgens de onderzoekers bij groepen mensen gelijksoortige uitkomsten qua sociale erkenning. “Hierbij moet gedacht worden aan vrouwen, jongeren en mensen met een laag inkomen,” schrijft het magazine Retailtrends. “Ook stellen ouderen, vrouwen en mensen met een hoger inkomen zich eerder dienstbaar op ten opzichte van andere groepen consumenten. Plezier staat bij de jonge Europeaan in bijna alle landen bovenaan.”

Veel Europese werkgevers zijn ervan overtuigd dat werknemers niet echt ziek zijn als zij verzuimen. Dat blijkt uit een onderzoek van Mercer Human Recource Consulting. Bovendien denkt een groot aantal ondernemers dat ziekteverzuim niet het gevolg, maar de oorzaak is van een slechte gezondheid. Daarom geeft bijna dertig procent van de werkgevers financiële prikkels in de hoop dat werknemers zich minder vaak ziek zouden melden.

Volgens de ondervraagde werkgevers is slechts één op de vijf ziekmeldingen authentiek. Ze voerden daarbij aan dat de afwezigheid op de werkplek wegens ziekteverzuim in veel gevallen juist de oorzaak is van een slechte gezondheid. De helft van de ondervraagde werkgevers blijkt gezondheidsvoorzieningen aan te bieden in hun organisatie om het verzuim te verminderen.

Daarnaast worden volgens de onderzoekers echter ook nog andere initiatieven genomen om het ziekteverzuim zoveel mogelijk te beperken. “Zo blijkt onder meer het aanbieden van het lidmaatschap van een fitnesscenter populair te zijn, vooral in Oost-Europa,” voeren ze aan. “Het promoten van het stoppen met roken is daar echter niet populair. Slechts dertien procent van de Oost-Europese werkgevers gelooft in dergelijke initiatieven, tegen één op in drie Noord-Europa.”

Als groot informatica-centrum ziet India zich geconfronteerd met een belangrijk jobhop-fenomeen. Dat blijkt uit een onderzoek van de Indische vacaturesite CyberMedia Dice. De helft van de Indische informatica-professionals blijft immers niet langer dan een jaar bij zijn werkgever. Promoties kunnen daar blijkbaar weinig aan veranderen. De Indische informaticus is vooral geïnteresseerd in de inhoudelijke kant en de groeimogelijkheden.

“Promotie is voor Indische it-professionals geen reden om te blijven zitten bij een werkgever,” aldus het magazine Computable. “Bijna driekwart van de professionals maakte het voorbije jaar promotie en 42 procent kreeg het voorbije half jaar een hogere functie. Toch kiest volgens CyberMedia Dice bijna de helft van de Indische informatici ervoor om een andere werkgever te zoeken.”

Volgens de onderzoekers zijn de inhoud van het werk en groeimogelijkheden belangrijker voor de werknemers dan het salaris. Toch zijn de salarissen in India jongste tijd nog met 15 tot 20 procent gegroeid. De meest mobiele groep wordt gevormd door werknemers van 23 tot 31 jaar oud. De meeste van deze werknemers zeggen gelukkig te zijn met hun baan, maar toch kijkt zestig procent regelmatig op vacaturesites.

Consumenten laten zich bij de aankoop van nieuwe mediatechnologieën niet leiden door een mooi design, maar door functionaliteit. Dat is de conclusie van een rapport van het onderzoeksbureau Datamonitor. Nieuwe apparaten moeten in de eerste plaats het leven simpeler maken. Daarom moeten producenten er volgens Datamonitor voor zorgen dat ze met hun toestellen een meerwaarde creëren.

“Nieuwe technologieën zorgen ervoor dat de scheidingslijn tussen entertainment en communicatiediensten sterk vervaagt,” stipt Datamonitor aan. “Convergentie is niet langer een abstracte term, maar daadwerkelijk de dagelijkse praktijk voor veel consumenten. Daardoor moet convergentie ook tot de kernstrategie behoren van de media- en telecombedrijven die de consument bedienen.”

Media- en telecombedrijven volgen volgens Datamonitor hun consumenten, die steeds sneller nieuwe technologieën oppikken, waardoor het medialandschap sterk verandert. “De consument bepaalt hierbij zelf of hij nieuwe diensten en technieken in gebruik neemt en kijkt daarbij dus naar het nut en niet naar het uiterlijk van de nieuwe mediatechnieken,” voert Datamonitor aan.

De onderzoekers voeren aan dat consumenten op zoek zijn naar meerwaarde en voordeel. Media- en telecombedrijven moeten daarom volgens Datamonitor bij de lancering van nieuwe producten niet alleen maar proberen om de techniek aantrekkelijk neer te zetten, want de consument wil vooral weten of iets werkt en of de nieuwe dienst een verbetering is ten opzichte van de oude situatie.

Bij sollicitaties letten veel managers meer op het uiterlijk van de kandidaat dan op de inhoud van zijn verhaal. Dat blijkt uit een internationaal onderzoek van het recruteringsbureau Accountemps. Uit het onderzoek is verder gebleken dat sollicitanten vooral geneigd zijn te overdrijven over de daadwerkelijke inhoud van hun vorige functies en ook vermijden om over hun zwakke punten te praten.

De onderzoekers kwamen tot de vaststelling dat 23 procent van de ondervraagde managers toegaf voornamelijk te letten op het uiterlijk en het voorkomen van de sollicitant. Bij Engelse managers bedraagt dat zelfs 33 procent en zij laten uitschijnen dat dit zelfs bijna allesbepalend is. Anderzijds blijkt dat 32 procent van de ondervraagde sollicitanten vooral wil vermijden om over zijn zwakkere punten te spreken.

Experts stellen dat de resultaten van het onderzoek een goede weerspiegeling is van de realiteit. Daarbij wordt opgemerkt dat overdrijvingen over de inhoud van een vorige functie wel kunnen opgevangen worden door het uitvoeren van een aantal tests. Daardoor kan men volgens hen relatief goed achterhalen wat het daadwerkelijke kennen en kunnen van de kandidaat in kwestie inhoudt. Ook over de reden van vertrek bij het vorige bedrijf en de relatie met vorige collega’s wordt in veel gevallen niet graag gesproken.

De studiekeuze van jongeren moet meer worden gestuurd. Dat zegt Robert Voorhamme, schepen van onderwijs van de stad Antwerpen naar aanleiding van de voorstelling van de Antwerpse Arbeidsmarktmonitor. Bij de keuze van een studierichting laten jongeren zich volgens Voorhamme immers teveel leiden door hun vriendennetwerk dan door een inzicht in de eigen mogelijkheden en de latere professionele kansen.

Een goede studiekeuze is in grote mate bepalend voor slaagkansen op de arbeidsmarkt. Maar het is volgens Robert Voorhamme al bij die keuze dat het vaak verkeerd loopt. “Op die leeftijd zijn weinigen in staat onafhankelijk de juiste keuzes te maken, gebaseerd op hun eigen talenten en de toekomstmogelijkheden op de arbeidsmarkt,” benadrukt hij. “Toch worden jongeren steeds onafhankelijker bij die keuzes en wordt de beslissingsmacht van de ouders steeds kleiner.”

De Antwerpse onderwijsschepen voegt er aan toe dat jongeren bovendien vaak zelfs niet vanuit hun eigen standpunt een studiekeuze maken, maar zich laten sturen door hun vriendennetwerk. Ook blijven studiekeuzes die in het bedrijfsleven al lang achterhaald zijn, zoals handel, bijzonder populair. Die richtingen zouden volgens Robert Voorhamme dan ook best een andere invulling krijgen.

In samenwerking met VDAB en RVA wil het Antwerpse stadsbestuur die studiekeuzes dan ook van dichterbij volgen en waar nodig bijsturen. “Ook werkzoekenden moeten nauwer opgevolgd worden,” voert Robert Voorhamme aan. “We moeten er voor zorgen dat mensen geen maanden lang in de werkloosheid blijven. Naarmate de tijd vordert, wordt het immers steeds moeilijker om de goede arbeidsattitude weer aan te nemen.”

Een gerichte werking werpt volgens de Antwerpse schepen duidelijk zijn vruchten af. “Dat blijkt uit de Antwerpse Arbeidsmarktmonitor,” voert hij aan. “Zo is het aantal werkzoekende jongeren in de wijk Antwerpen-Noord, een buurt met een hoge werkloosheid, sneller gedaald dat het gemiddelde Antwerpse cijfer. Ook bij allochtonen hebben we de werkloosheid versneld kunnen terugdringen.”

Toch ligt de werkloosheidsgraad in Antwerpen nog altijd op 14 procent. Dat is het dubbele van het gemiddelde van de Vlaamse centrumsteden. Met 5,3 procent heeft Roeselare de laagste werkloosheidsgraad. Op het gebied van arbeidsspanning scoort Antwerpen echter al veel beter. Tegenover elke vacature staan er zeven werkzoekenden. Dat benadert het Vlaams gemiddelde van zes werklozen per vacature. Het slechtste scoort Gent, waar men zestien werkzoekenden telt per vacature.