Rusland wil tegen 2015 zijn spoorwegvloot verdubbelen. Dat heeft vice-premier Sergei Iwanov bekend gemaakt. De Russische producenten zijn op dit ogenblik niet in staat een dergelijk volume te realiseren, maar aan buitenlandse contracten wordt niet gedacht. Volgens Iwanow is er niets mis met een gezonde portie protectionisme en hij is dan ook voorstander van een belangrijke staatssteun voor de sector.

“Iwanov wil binnenlandse constructeurs subsidiëren, zodat ze hun capaciteit voor de productie van treinen en trams zouden kunnen opdrijven,” aldus The Moscow Times. “Dat moet volgens hem leiden tot een hogere kwaliteit en de productie op hetzelfde niveau te brengen als de behoeftes van de vervoerders.” Iwanov gat toe dat de Russische constructeurs op dit ogenblik niet in staat zijn aan die behoeftes te voldoen.

“Er is niets mis met een gezonde vorm van protectionisme,” stipte Iwanov in dat verband aan. “Het is helemaal niet nodig om schrik te hebben van dat woord.” In Rusland wordt gevreesd dat de manke wegeninfrastructuur, de hoge kosten van de luchtvaart en de onderontwikkelde spoorweginfrastructuur een hinderpaal zouden kunnen vormen voor de verdere economische groei van het land.

Niet alleen de spoorwegindustrie mag zich volgens The Moscow Times verwachten aan steun van Iwanov. “Hij heeft gelijkaardige plannen voor de luchtvaartindustrie en de scheepsbouw,” aldus nog de krant. Op technologisch vlak liggen de Russische constructeurs volgens Iwanov ver achter op de buitenlandse concurrentie. Daarom sluit hij een aantal joint-ventures naar eigen zeggen helemaal niet uit.

Transmashholding, de grootste Russische treinconstructeur, heeft al een samenwerkingsverband met de Duitse technologiereus Siemens. Iwanov zegt voorstander te zijn van andere, gelijkaardige projecten. “Het behoud van de controle over de industrie wil niet zeggen dat we ons moeten afsluiten van buitenlandse investeringen en een actieve samenwerking met buitenlandse partners,” voerde hij nog aan.

Iwanov zei ook te hopen dat Rusland op termijn een belangrijke exporteur zou kunnen worden. Daarbij wil hij zich in de eerste plaats richten op de vroegere Sovjet-republieken.

Na een verbod van 24 jaar, overweegt men in Australië opnieuw uraniummijnen te gaan ontginnen. Het land bezit veertig procent van de wereldwijde uraniumreserves, maar de ontginning wordt op dit ogenblik in slechts twee van de acht Australische deelstaten toegestaan. In 1983 werd in de andere deelstaten onder grote publieke bijval de ontginning van nieuwe mijnen verboden.

In Queensland overweegt premier Peter Beattie om de uraniumontginning weer toe te staan. Hij was tot nu toe één van de grootste verdedigers van het verbod, niet zozeer omwille van veiligheidsoverwegingen, maar wel omdat de uraniumontginning een negatieve invloed zou hebben op de steenkoolindustrie van de deelstaat. “Nadat een rapport duidelijk heeft gemaakt dat er van een negatieve invloed geen sprake is, heeft Beattie zijn standpunt herzien,” aldus het persbureau Reuters.

De uraniumexport zou volgens een woordvoerder van Beattie echter exclusief voorbehouden zijn naar landen die het nucleaire nonproliferatieverdag hebben ondertekend. China heeft dat verdrag vorig jaar ondertekend. Op dit ogenblik laten alleen South Australia en de Northern Territory de uraniumontginning toe. Het is echter niet uitgesloten dat ook Western-Australia bijdraait. Die staat wordt, net zoals Queensland, gecontroleerd door de Labor Party, wiens leider Kevin Rudd eveneens achter de uitbreiding van de ontginning staat.

Lagere loonkosten zullen nog zeker twintig jaar een belangrijke reden blijven voor outsourcing van activiteiten naar andere landen. Dat is de conclusie van een rapport van het adviesbureau A.T. Kearney. De loonkosten in regio’s zoals China, India en Oost-Europa stijgen volgens de onderzoekers wel sneller dan in de westerse wereld, maar ze voegen er aan toe dat die kloof op korte termijn zeker niet snel zal worden gedicht. 

A.T. Kearney wijst erop dat China, India en Oost-Europa nog altijd populaire outsourcingbestemmingen zijn. “Nochtans stijgen de loonkosten er met twintig tot veertig procent,” stippen de onderzoekers op. “Dat is veel sneller dan in de westerse wereld. Maar dat betekent niet dat het gat op korte termijn gedicht zal worden. Bovendien staan er nog andere landen te wachten om de rol van China en India over te nemen.”

Bovendien wijst Kearney erop dat deze outsourcing ook een positief effect heeft op de infrastructuur van de betrokken landen. “Daardoor verbetert men er ook de infrastructuur van de telecommicatie, die bovendien ook nog eens goedkoper wordt,” voeren ze aan. “Bovendien stijgt ook de kwaliteit van het onderwijs, dat daardoor beter aansluit op de behoeftes van het bedrijfsleven.”

Volgens A.T. Kearney blijven India en China dan ook de aantrekkelijkste landen voor offshoring. Daarna volgen Maleisië, Thailand en Brazilië. In de top tien volgen verder Indonesië, Chili, de Filippijnen, Bulgarije en Mexico. Ook het Midden-Oosten scoort volgens de onderzoekers vrij goed op het gebied van offshoring.

De beeldvormingsgroep Agfa-Gevaert wordt opgesplitst in drie onafhankelijke ondernemingen. Dat heeft de raad van bestuur beslist. De drie nieuwe bedrijven worden ook afzonderlijk op de beurs genoteerd. De drie grote pijler van de groep, Agfa Graphics,
Agfa HealthCare en Agfa Materials, werkten al geruime tijd steeds onafhankelijker van elkaar. Die structuur wordt nu geofficialiseerd.

“Na een doorlichting van de ondernemingsstrategie, heeft de raad van bestuur beslist dat een opdeling in drie, onafhankelijke en beursgenoteerde, ondernemingen de beste kansen
biedt voor de Agfa Groep, de klanten, de aandeelhouders en de werknemers,” aldus Agfa-Gevaert. De splitsing zal eind dit jaar worden doorgevoerd. “De betrokken afdelingen hebben de omvang, de slagkracht, de marktpositie en het organisatorische talent die nodig zijn om als onafhankelijke ondernemingen te slagen in hun respectieve markten,” wordt er nog opgemerkt.

Daarbij wordt gesteld dat de afzonderlijke ondernemingen beter geplaatst zullen zijn om hun eigen specifieke strategische objectieven te verwezenlijken en zullen ze rechtstreeks
toegang hebben tot de kapitaalmarkten. De opsplitsing werd al geruime tijd voorbereid, want de jongste tijd raakten de diverse afdelingen steeds onafhankelijker van elkaar, met onder meer een duidelijke aflijning op de diverse bedrijfssites en onderlinge facturaties.

Hoewel de splitsing er zat aan te komen, hebben de vakbonden nog altijd een aantal vragen bij de evolutie. Daarbij wordt opgemerkt dat de overkoepelende structuur door de opsplitsing in drie afzonderlijke ondernemingen wegvalt. Onder meer wordt gevreesd dat er door de opsplitsing geen band meer zal bestaan tussen de drie ondernemingen. Ook hebben ze vragen over de manier waarop de schulden van Agfa-Gevaert over de drie nieuwe bedrijven zullen verdeeld worden.

De diamantverkoop op de particuliere markt in India en China kan dit jaar een groei kennen van meer dan tien procent. Dat zegt diamantproducent De Beers, verwijzend naar de grotere rijkdom van de Chinese en Indische consument. Ook voor luxeproducten zoals diamanten vormen beide landen volgens De Beers grote groeimarkten.

Tijdens het voorbije jaar kende de diamantverkoop in India een groei met vijftien tot achttien procent, terwijl in China een stijging met tien tot twaalf procent werd genoteerd. De Beers verwacht dat deze groei zich zal doorzetten en voorspelt voor dit jaar ongeveer dezelfde stijging. Dat is goed nieuws voor De Beers, want het Zuid-Afrikaanse bedrijf produceert veertien procent van alle diamanten in de wereld.

De Beers heeft zopas ook een overeenkomst gesloten met de regering van de Canadese Northwest Territories, waarbij tien procent van de diamanten die uit de Canadese mijn Snap Lake komen, toegewezen zullen worden aan locale diamantbewerkers, hoewel die duurder zijn dan hun collega’s in India. Daarmee wil Canada zijn plaatselijke diamantindustrie ondersteunen. Snap Lake is de eerste mijn van De Beers buiten Afrika.

Anglo American, het derde goortste mijnbedrijf van de wereld, zal voortaan geleid worden door een vrouw. Afscheidnemend topman Tony Trahar (57) wordt immers opgevolgd door Cynthia Carroll (49). Zij is pas de derde vrouwelijke bedrijfsleider uit de geschiedenis van de honderd grootste bedrijven van de Financial Times Stock Exchange (FTSE).

De Zuid-Afrikaan Tony Trahar heeft een carrière van meer dan dertig jaar achter de rug bij Anglo American. Zes jaar lang was hij topman van het bedrijf. Cynthia Carroll werd weggehaald bij aluminiumproducent Alcan. Het is de eerste keer dat Anglo American iemand van buitenaf aantrekt om het concern te leiden. Met Carroll is het ook de eerste keer dat een vrouw aan de leiding van het bedrijf komt.

Cynthia Carroll startte als geologe bij Amoco, nu een onderdeel van British Petroleum. In 1988 stapte ze over naar het Canadese Alcan, waarvoor ze onder meer leiding kreeg over een afdeling in Ierland. Carroll ontvangt een basiswedde van 900.000 Britse pond, gekoppeld aan mogelijke boni en andere voordelen voor een totaal van 2,9 miljoen pond.

Carroll wordt pas de derde vrouw die het tot aan de top brengt in een bedrijf uit de FTSE-top 100. Eerder waren er Marjorie Scardino (Pearson) en Dorothy Thompson (Drax). Cynthia Carroll studeerde aan de University of Kansas en haalde een MBA-graad aan Harvard. Ze zetelt op dit ogenblik in het bestuur van de American Aluminium Association en het International Aluminium Institute.

Er doen al enkele tijd geruchten de ronde dat Anglo American een eventuele overnameprooi is voor Xstrata, CVRD, Rio Tinto of Rusal. Die berichten worden echter met klem tegengesproken. Met de komst van Carroll wordt een overname volgens analisten nog minder waarschijnlijk, want ze stellen dat de nieuwe topvrouw van Anglo American geen consolidatie-figuur is.

Rusland heeft strikte quota ingelegd voor buitenlandse werknemers. Maar tegelijkertijd blijkt dat het land de volgende twintig jaar ongeveer 25 miljoen extra buitenlandse werkkrachten zal nodig hebben om zijn economische groei op peil te houden. Dat is alvast de stelling van het Russische Institut de l’Economie de Transition (IET).

Het IET stelt dat een grote aanvoer van migranten zal nodig zijn om de afname van de Russische actieve bevolking op te vangen. Het land dreigt tegen 2026 immers een kwart van zijn huidige arbeidspopulatie kwijt te raken. “Zonder ingrepen zal Rusland geconfronteerd worden met een stagnerende economie en probleem met het pensioenstelsel,” wordt er gewaarschuwd.

De actieve Russische bevolking zal dit jaar met ongeveer 300.000 eenheden dalen. Tegen 2026 zal deze trend volgens het IET leiden tot een daling met 18 miljoen actieven. Op dit ogenblik telt Rusland 67 miljoen arbeidskrachten. “Het probleem kan alleen opgelost worden door de massale import van buitenlandse arbeidskrachten,” aldus nog de onderzoekers.

Diamantproducent De Beers en de Zuid-Afrikaanse regering hebben aangekondigd dat ze een nieuw mijnbedrijf zullen oprichten dat helemaal in handen zal zijn van een zwart bedrijfsleiding. De overeenkomst betreft een fusie tussen het Zuid-Afrikaanse staatsbedrijf Alexkor en de Namaqualand-mijnoperaties van het diamantconcern.

De Beers heeft het voorbije jaar 26 procent van zijn Zuid-Afrikaanse activiteiten verkocht aan ondernemingen met een zwarte bedrijfsleiding. Daarmee poogt het diamantconcern tegemoet te komen aan de eis van de Zuid-Afrikaanse regering om de zwarte bevolking van het land meer economische macht te geven. De Beers zou nu ook twintig procent van zijn Namaqualand-mijn verkopen aan de Zuid-Afrikaanse regering.

Die overdracht zou in de loop van volgend jaar moeten afgerond zijn. De Namaqualand-mijnen werden in 1928 operationeel en vertegenwoordigen op dit ogenblik zeven procent van alle Zuid-Afrikaanse activiteiten van De Beers Consolidated Mines. Het diamantconcern zag zijn verkoop aan ruwe diamanten het voorbije jaar met zes procent dalen, vooral door een dalende bevoorrading vanuit Rusland.

Het Nederlandse onderzoeksinstituut TNO is erin geslaagd om aan een relatief goedkope prijs drinkwater te maken uit zeewater. Nu moet nog onderzocht worden of de techniek op grote schaal kan worden toegepast. Bij een grootschalige toepassing zou de productieprijs ongeveer veertig eurocent per kubieke meter zuiver water bedragen.

Het onderzoeksinstituut zuiverde in een testinstallatie op de Rotterdamse Maasvlakte vuil water met de zogeheten Memstill-technologie, waarbij zeewater door minuscule filters wordt gestuwd. Tussen september en december vorig jaar werd er tien kubieke meter zeewater gefilterd. Een vergelijkbare installatie in Singapore produceert al sinds begin vorig jaar zuiver drinkwater.

De Memstill-technologie wordt al langer gebruikt voor de zuivering van zeewater, maar TNO zegt erin geslaagd te zijn een goedkopere productiemethode gevonden te hebben. “Daarbij werd gebruik gemaakt van goedkopere materialen en industriële restwarmte, waarmee het zeewater wordt verhit,” aldus het magazine Elsevier.

Volgens TNO zou bij een grootschalige toepassing de prijs voor een kubieke meter zuiver water ongeveer 0,4 euro bedragen. Bij andere methodes varieert de prijs tussen 0,5 euro en 1,8 euro. Over twee tot drie jaar zou TNO op grote schaal met de zuivering van zeewater kunnen starten. Er worden op dit ogenblik gesprekken gevoerd over de bouw van een grote productiefaciliteit.

Volgens de onderzoekers is de technologie vooral interessant voor industriele toepassingen omdat de kwaliteit veel beter is dan van gewoon drinkwater. Het gezuiverde zeewater kan onder meer perfect gebruikt worden om voedingsmiddelen of limonades te maken. Daarvoor heeft men immers heel zuiver water nodig.

Ook het Amerikaanse ministerie van justitie is begonnen met een onderzoek naar fraudepraktijken bij de Duitse industriereus Siemens. Dat is een gevolg van een schandaal dat ook al in Duitsland stof heeft doen opwaaien en het Duitse gerecht een dossier heeft doen openen tegen een aantal Siemens-toplui. In totaal zou bij Siemens 200 miljoen euro op frauduleuze manier zijn verdwenen.

Het geld werd volgens de gerechtelijke instanties versluisd naar buitenlandse rekeningen en gebruikt om vertegenwoordigers van andere bedrijven en instanties om te kopen, zodat Siemens extra contracten zou kunnen binnenhalen voor de verkoop van telecom-infrastructuur. “Het Duitse concern heeft officieel toegegeven dat ook het Amerikaanse gerecht met een onderzoek is gestart,” aldus het magazine Telecoms.com.

Siemens zelf zou ook een eigen onderzoek gestart zijn naar de bestemming van een bedrag van 420 miljoen, dat geboekt werd als consultancy-vergoedingen. Zes huidige en gewezen Siemens-medewerkers worden ervan verdacht aan deze constructies meegewerkt te hebben. De dossiers gaan terug tot 2002. Ook Thomas Ganswindt, voormalig hoofd van telecommunicatie-infrastructuur bij Siemens, behoort tot de verdachten.

Siemens geeft toe dat het onderzoek een belangrijke weerslag zal kunnen hebben op het bedrijf. “De activiteiten kunnen een negatieve invloed ondervinden door eventuele boetes, schadevergoedingen of een verlies aan contracten,” aldus nog het bedrijf. Siemens-topman Klaus Kleinfeld zou een externe expert anti-corruptie hebben ingehuurd om de corruptiebeveiliging binnen het bedrijf onder de loep te nemen.