Managers worden niet vertrouwd. Dat blijkt uit een Canadees onderzoek van het studiebureau Watson Wyatt. Dat kwam tot de vaststelling dat zes op de tien werknemers wantrouwen koestert tegenover de leiding van het bedrijf. Dit geldt volgens Watson Wyatt, dat peilde naar de verschillen in werkhouding tussen jongeren en oudere werknemers, voor alle leeftijdscategorieën van het personeel.

“Het onderzoek naar de verschillen in werkhouding tussen oudere en jongere werknemers toont aan dat de diverse generaties veel gemeen hebben,” aldus het magazine Management Team. “Managers die ervan uitgaan dat jongeren en ouderen hele andere behoeften hebben, komen bedrogen uit en vervreemden uiteindelijk al hun personeel van zich.”

De verschillende leeftijdsgroepen blijken ook door ongeveer dezelfde dingen te worden gemotiveerd. “Het is aan de manager om vertrouwen te scheppen in de toekomst en duidelijk te communiceren en te luisteren,” stippen de onderzoekers aan. “Volgens de meerderheid van de respondenten gebeurt dit veel te weinig.”

Amper 44 procent de ondervraagden zei vertrouwen te hebben in de leiding. Hoe lager het betrokken personeelslid geplaatst is in de organisatie, hoe meer wantrouwen hij blijkt te koesteren. Daarnaast vinden zes van de tien werknemers dat hun baas hen nooit een rechtstreeks antwoord geeft.

De onderzoekers kwamen daarnaast tot de vaststelling dat er een duidelijk verband bestaat tussen de betrokkenheid van de werknemers en de financiële prestaties van het bedrijf. In een onderneming waar er een grote werknemersbetrokkenheid is, worden hogere winstcijfers, een hogere marktpenetratie en een hogere productiviteit gerealiseerd.

Meer dan de helft van alle werknemers bezoekt tijdens de werkuren sociale netwerksites zoals YouTube of MySpace. Dat blijkt uit een onderzoek van de internetbeveiliger Clearswift. Daarmee is volgens het magazine Webworker Daily nog maar eens bewezen dat het internet een tweesnijdend zwaard is. Enerzijds bevordert het medium de productiviteit, maar tegelijkertijd zorgt het ook voor heel wat afleiding, waardoor diezelfde productiviteit daalt.

De onderzoekers kwamen tot de vaststelling dat 51 procent van de werknemers minstens één keer per week sociale netwerksites bezoekt. Bij 13 procent gaat het om minstens vijf uur en 43 procent surft zelfs verscheidene keren per dag naar dergelijke sites. Daarnaast geeft 46 procent toe op sociale media werkgerelateerde onderwerpen op sociale media besproken te hebben. Een even groot aantal bezoekt tijdens de werkuren de encyclopedie Wikipedia.

De helft van de ondervraagden zei het recht te hebben om het internet op het werk te gebruiken voor persoonlijk gebruik. “Op die manier dreigt de tijd die gewonnen wordt door het gebruik van nieuwe media, weer opnieuw verloren te gaan,” aldus Clearswift. “Op die manier heeft men geen enkele winst geboekt.”De onderzoekers stellen dan ook dat bedrijven zouden moeten overwegen om filters in te bouwen om het probleem aan te pakken.

Multitaskers dwalen even vaak af als andere mensen. Dat blijkt uit een studie van een groep Nederlandse en Amerikaanse psychologen. Mensen die niet bedreven zijn in multitasken blijken gemakkelijker af te dwalen wanneer ze iets moeilijk moesten uitvoeren. Dan bleken multitaskers juist op het toppunt van hun kunnen te presteren. Het zijn vooral gemakkelijke opdrachten die hun gedachten doen afdwalen.

Multitaskers zijn er goed in om verschillende taken tegelijkertijd uit te voeren. “Maar volgens de onderzoekers dwalen hun gedachten even vaak af als bij mensen die niet goed bedreven zijn in het multitasken,” schrijft de krant NRC Handelsblad. “Ze dwalen alleen af op andere ogenblikken.” Bepalend daarbij is de moeilijkheid van de taken die uitgevoerd worden en de concentratie die daarbij gevergd wordt.

Algemeen wordt aangenomen dat dertig of veertig procent van de gedachten gerelateerd kunnen worden als niet-gerelateerd aan de activiteiten die de betrokkene op dat ogenblik aan het uitvoeren was. “Meestal gaat het om heel alledaagse dingen,” aldus nog het NRC Handelsblad. Fantasieën, dagdromen en zorgen bleken heel wat minder vaak aan de oppervlakte te komen.

Het nieuwe onderzoek stelt dat gedachten vaker afdwalen als de betrokkene gespannen waren of iets moesten doen wat ze onprettig of saai vonden. “Maar er bleek geen rechtstreekse relatie tussen de grootte van het werkgeheugen en het afdwalen van gedachten,” aldus de onderzoekers. “Wel bleek dat de gedachten van mensen met een klein werkgeheugen sneller afdwaalden als ze iets deden wat ze erg moeilijk vonden.”

Mensen met een groot werkgeheugen blijven in een dergelijke situatie volgens de onderzoekers wel goed geconcenteerd. “Hun gedachten dwalen zelden af als ze op de toppen van hun concentratie waren,” voeren ze aan. “Maar als ze iets aan het doen waren waarbij ze zich nauwelijks moesten concentreren, dwaalden ze meteen méér af dan mensen met een klein werkgeheugen. Multitaskers gaan blijkbaar heel efficiënt om met hun energie.”

Kinderen van vermogende ondernemers zijn niet alleen maar louter op geld en gemakkelijk gewin uit. Dat zeggen een aantal Nederlandse onderzoekers. Ze willen volgens de onderzoekers niet te boek staan als een geldwolf, maar daarentegen duurzaam zakendoen en investeren. Filantropisch zijn deze telgen echter ook weer niet, maar wel zien ze een aantal nieuwe mogelijkheden.

“De zoveelste generatie uit een rijke familie wil niet te boek staan als geldwolf,” stipt Jos Hezewijk, Nederlands onderzoeker van netwerken van vermogende particulieren, aan in De Volkskrant. “Ze willen meer zijn dan alleen maar rijk. Zorg voor het milieu past in de tijdgeest. Denk maar aan Al Gore. Bovendien kunnen ze iets meer risico nemen als de eerste generatie.”

Volgens Ruut van Veenhoven, hoogleraar sociale condities voor geluk aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, heeft dit veel te maken met tradities. “Rijke families zien het als een plicht ook iets goeds te doen,” voert hij aan. “Vroeger zouden deze mensen bijvoorbeeld een weeshuis of een museum gesticht hebben.” Vandaag zetten zij zich in voor duurzaamheid of andere maatschappelijk betrokken projecten.

Daarbij merkt Hezewijk aan dat er daarbij dikwijls gewerkt wordt met familiale investeringsfondsen, die op termijn een degelijk rendement moeten opleveren. “Het belangrijkste verschil tussen een bedrijf en een rijke familie is de tijdshorizon,” aldus Hezewijk. “Een onderneming moet de aandeelhouders elk kwartaal tevreden stellen, terwijl een investeringmaatschappij van een vermogende familie zich richt op de langere termijn.”

Luchtvaartmaatschappij Indian Airlines moet een schadevergoeding betalen aan dertien airhostessen die loonverlies hadden geleden omdat ze door de directie aan de grond warden gehouden. Indian Airlines vond dat de betrokken airhostessen te veel wogen en dat ze moest afslanken indien ze hun job wilden houden. Daarop stapten de airhostessen naar de rechter. Indian Airlines heeft beroep aangetekend tegen het vonnis.

De rel dateert van begin vorig jaar, toen Indian Airlines een systeem invoerde om zijn airhostessen te meten op basis van hun gewicht en hun grootte. Dertien airhostessen kregen te horen dat ze niet langer mochten vliegen. Daarop stapten ze naar de rechter, waar ze tegen de luchtvaartmaatschappij klacht neerlegden wegens discriminatie en overtreding van de Indische grondwet.

De rechter stelde zopas dat Indian Airlines niet het recht had om een gedeelte van het loon van de airhostessen in te houden. De luchtvaartmaatschappij heeft echter beroep aangetekend tegen het vonnis. Volgens BBC News is het trouwens niet nieuw dat Indische luchtvaartmaatschappijen strikte uiterlijke regels opleggen aan hun vliegend personeel. Onder meer werd gesteld dat acne en een onvolmaakt gebit niet getoleerd zouden worden.

Ondanks hun relatief ongezonde levensstijl voelen vrachtwagenchauffeurs zich over het algemeen fitter dan de gemiddelde beroepsbevolking. Toch roken en drinken ze meer dan andere beroepscategorieën en eten ze ongezonder. Dit blijkt uit het Nederlands onderzoeksrapport Chauffeursgeluk 2005 van Randstad Transport. De beroepschauffeur voelt zich ook gelukkiger dan de totale beroepsbevolking.

“In vergelijking tot de totale beroepsbevolking doen vrachtwagenchauffeurs veel vaker overwerk,” voeren de onderzoekers aan. “Bijna 90 procent van de chauffeurs heeft elke week overwerk, tegenover 24 procent van de totale Nederlandse beroepsbevolking. Iets meer dan een kwart is elke nacht thuis. De chauffeurs die minstens eenmaal per week van huis zijn, zijn gemiddeld 3,5 nachten per week van huis.”

De vrachtwagenchauffeur beoordeelt zijn levenskwaliteit met een 78 procent. Bij de gewone beroepsbevolking is dat 75 procent. Maar daarentegen staat dat slechts 34 procent van de chauffeurs aan sport doet, tegenover 48 procent van de totale beroepsbevolking. Bovendien drinken ze gemiddeld 13 glazen bier per week, tegenover 5 glazen voor de gemiddelde beroepsbevolking.

Ook is 48 procent van de chauffeurs roker, tegenover 40 procent bij de gemiddelde bevolking. Daarnaast eet 29 procent van chauffeurs vaker ongezond, tegenover 16 procent bij de totale arbeidsbevolking. Toch zegt 59 procent van de chauffeurs zich fit te voelen. Bij de gewone arbeidsbevolking is dat 35 procent.

De nieuwe werknemer – de zogenaamde millenial – eist meer flexibiliteit en brengt zijn geweten mee naar het werk. Dat is de conclusie van een rapport van PricewaterhouseCoopers (PwC). Daarbij wordt gesteld dat de millenial van ondernemingen verwachten dat zij een zinvolle bijdrage leveren aan de maatschappij en het milieu en minder loyaal zijn aan hun werkgever dan vorige generaties.

“De millenial staat voor de generatie die gewend is zijn informatie te vinden, te delen, te maken en te gebruiken,” aldus PwC. “Millenials zijn volledig internetgericht en stellen steeds hogere eisen aan IT-diensten. Ondernemingen moeten de werknemers van de toekomst zien bij te houden en meer dan ooit hun ware bijdrage aan de maatschappij tonen. Er mag geen kloof zijn tussen wie de onderneming zegt te zijn en het werkelijke doen en laten van het bedrijf.”

Millenials zoeken volgens de onderzoekers hun weg in belangrijke mate via het web en laten hun keuze voor een nieuwe werkgever sterk bepalen door de maatschappelijke reputatie en minder door primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden. “Als ze ontevreden zijn met hun baan, gaan zij weg om ergens anders te werken,” aldus PwC. “Zij zijn tevens sneller geneigd om opleidingen van hun werk te gebruiken als een brug naar andere carrièremogelijkheden.”

De Deense futurist Anne Lise Kjaer, stipt daarbij aan dat ethisch ondernemen nu één van de sleutelcomponenten van succesvol zakendoen is geworden. “We zien dat veel topfunctionarissen dit beginnen in te zien,” aldus Kjaer. “Ondernemingen dienen deze normen en waarden in het DNA van hun organisatie te verankeren, zodat deze waarden doordringen in alles wat zij doen. Men kan dit dus niet slechts benaderen als een marketingtruc.”

Volgens PwC is deze periode van arbeidskrapte niet te vergelijken met de vorige periode rond de eeuwwisseling. “Het tekort aan talentvolle mensen dient zich nu aan in alle sectoren en bovendien niet alleen meer in de westerse landen,” stippen de onderzoekers aan. “In tegenstelling enkele jaren geleden is er nu ook een tekort aan hogeropgeleiden in opkomende economieën als India en China.”

Bij HR-verantwoordelijken zegt 85 procent volgens PwC dat het werven en behouden van talentvolle medewerkers de grootste uitdaging gaat vormen in de komende vijf jaar, gevolgd door het verschaffen van duidelijke indicatoren voor HR-performance (65 procent), een hechte band met de CEO (48 procent) en een toenemende complexiteit van beloningsprogramma’s (36 procent). Ruim 60 procent denkt trouwens dat hun onderneming in 2015 een Chief of Human Resources (CHR) in het bestuur zal hebben.

Angst is geen leuke ervaring, maar economisch is het een fantastisch gegeven. Dat stelt Susanne Piët, emotiespecialiste en auteur van het boek ‘De Emocode’. Ze voert daarbij aan dat angst immers een enorme behoefte creëert. Mensen voelen zichzelf genoodzaakt om een schuilplaats te zoeken in een zelfgemaakte identiteit. Marketeers zouden volgens haar dergelijke persoonlijkheden moeten vermerken.

De auteur stipt aan dat mensen op zoek zijn naar een schuilplaats, want ze leven in een angstige maatschappij vol seksuele intimidatie en weinig onderling vertrouwen. “Veel mensen vinden een schuilplaats in een zelfgemaakte identiteit,” aldus Piët tegenover het magazine Emerce. “Juist in consumeren zien mensen een mogelijkheid om zich te verwezenlijken als persoon.” Verder zijn consumenten, gedreven door angst, volgens haar op zoek naar gemeenschappen waar mensen bij willen horen om hun identiteit vorm te geven.

De auteur merkt daarbij op dat marketeers en productontwikkelaars hier veel meer zouden kunnen op inspelen. Ze heeft het daarbij over gnidnarb, het omgekeerde van het woord branding. “Gridnarb betekent het vermerken van persoonlijkheden,” voert ze aan. “Het gaat daarbij om het  managen van de beleving van bestaande personen en organisaties. Mensen willen co-designer van hun eigen identiteit zijn, ze hebben de behoefte zich professioneel neer te zetten.”

Piët voert aan dat dit meteen een uitdaging is voor marktaanbieders om consumenten met hun merkbeleving een schuilplaats te kunnen bieden.

Vrouwen zijn loyaler aan personen of aan de specifiek bedrijf, terwijl mannen loyaler zijn aan organisaties. Dat is de conclusie van een onderzoek van de Nederlandse Erasmus Universiteit. De onderzoekers stellen verbaasd te zijn dat het bedrijfsleven zo weinig doet met die opmerkelijk verschillen tussen mannen en vrouwen als het gaat om het opzetten van loyaltyprogramma’s.

“Het is niet waar dat mannen individualisten zijn en vrouwen relaties zoeken,” besluiten onderzoekers van de Erasmus Universiteit uit een onderzoek naar de omgang van mannen en vrouwen in een klantrelatie. “Vrouwen zijn loyaler aan personen of aan een specifiek bedrijf, mannen zijn loyaler aan organisaties,” stippen ze aan.

De onderzoekers stellen dat de vrouw loyaal is aan bijvoorbeeld de reisagent en de fietsenmaker, terwijl de man in dezelfde situatie loyaal is aan het reisagentschap en aan het fietsenreparatiebedrijf. “Eén van de consequenties is dat vrouwen veel sneller een medewerker van een leverancier zullen volgen als die opstapt en naar een ander bedrijf gaat of voor zichzelf begint,” voeren ze aan. “Mannen zullen gemakkelijker trouw blijven aan het bedrijf”

Verder wordt gesteld dat het groepsgevoel van mannen ook tot uiting komt in de vraag waarvoor men voor kiest in een winkel. Vrouwen kiezen voor een discreet kaartje dat aan de kassa recht geeft op een korting, terwijl mannen de voorkeur zouden geven aan een winkelwagen met een duidelijk zichtbaar gouden handvat waarmee men recht heeft op dezelfde korting. “Daarmee kunnen mannen aan iedereen duidelijk laten zien dat ze deel uitmaken van een bepaalde groep,” stippen de onderzoekers aan.

Niet alleen vrouwen hebben een hekel aan overtollige haargroei, ook mannen grijpen steeds meer terug naar ontharing. Dat blijkt uit een onderzoek van Philips. Daarbij werd vastgesteld dat 70 procent van de mannen tussen 20 en 35 jaar niet alleen hun kaak, maar ook andere plaatsen onthaart. De conclusies van Philips worden trouwens bevestigd door een onderzoek van Veet, producent van ontharingsmiddelen.

Veet stelt dat de meerderheid van de mannen zich verzorgder voelt zonder lichaamshaar. Uit het onderzoek bleek dat 91 procent van de ondervraagden van oordeel is dat ontharing hoort bij een goede verzorging van het lichaam en 87 procent van de respondenten merkte verder op trotser te zijn op een onthaard dan op een behaard lichaam.

Tot nu toe werd algemeen aangenomen dat vrouwen veel meer geld uitgeven aan lichaamsverzorgingsproducten en kledij. Dat wordt volgens het magazine Elsevier echter door verschillende onderzoeken tegengesproken. Daaruit zou gebleken zijn dat mannen tussen de achttien en vijftig jaar grotere per maand grotere budgetten besteden aan dergelijke producten dan vrouwen.