De Duitse sportfabrikant Puma heeft voor een keer zijn grote concurrenten Adidas en Nike het nakijken kunnen bezorgen. In de finale van het wereldkampioenschap haalde het nationale elftal van Italië, dat uitgerust wordt door Puma, het van het Franse elftal, dat door aartsvijand Adidas wordt gekleed. Het wereldkampioenschap en de gewonnen finale hebben bovendien tot een heuse run op Italiaans getinte Puma-artikelen geleid. 

Puma was op het wereldkampioenschap aanwezig met niet minder dan twaalf teams. Naast wereldkampioen Italië, waren dat ook Tsjechië, Polen, Zwitserland, Paraguay, Angola, Ghana, Iran, Ivoorkust, Saudi Arabië, Togo en Tunesië. Die teams waren goed voor 36 wedstrijden waarin minstens één ploeg een Puma-uitrusting droeg. “Dat betekent 55 uur live-actie op televisie,” benadrukte Puma-communicatieverantwoordelijke Ulf Santjer tegenover het persbureau Associated Press. “Dat betekent heel wat voor ons bedrijf.”

Santjer voegde er aan toe dat de wereldbeker de verwachtingen voor Puma meer dan overtroffen heeft. “We hebben zeker onze positie als één van de drie leidende voetbalmerken verstevigd,” benadrukte hij. Het Amerikaanse Nike was met acht teams (Australië, Brazilië, Kroatië, Nederland, Mexico, Zuid-Korea, Portugal en de Verenigde Staten) op het evenement aanwezig. Adidas, officieel sponsor van het tornooi, tooide Frankrijk, Duitsland, Argentinië, Japan, Spanje en Trinidad & Tobago. Engeland en Zweden werden gekleed door Umbro, terwijl Servië-Montenegro en Oekraïene Lotto als kleermaker hadden. Tenslotte waren er ook nog Ecuador (Marathon) en Costa Rica (Joma).

Puma verwacht dat zijn verkoop van voetbalproducten dit jaar door deze exposure met ongeveer veertig procent zal stijgen. In de Italiaanse winkels vliegen de Italiaanse voetbalshirts immers de rekken uit. Op vele plaatsen was de voorraad al sinds enkele dagen uitverkocht. Puma brengt ter gelegenheid van de Italiaanse overwinning trouwens een nieuw voetbalshirt uit. Dat zal vier sterretjes tellen in plaats van drie, want elk sterretje op het voetbalshirt staat voor een gewonnen wereldtitel.

De wereldwijde omzet van fairtrade-producten is het voorbije jaar met 37 procent gestegen tot 1,1 miljard euro. Dat is volgens de Fairtrade Labelling Organisations International (FLO) vooral te danken aan de uitbreiding van het fairtrade-aanbod in de supermarkten, die daarmee willen inspelen op de stijgende interesse van de consument voor ethisch geproduceerde goederen. 

Het magazine Food and Drink Europe (FDE) stelt dat de Amerikaanse markt voor fairtrade koffie het voorbije jaar met 70,9 procent is gestegen. In Groot-Brittannië werd een stijging met 34 procent genoteerd. Ethisch geproduceerde suiker kende in Frankrijk een meerverkoop van 125 procent, terwijl de omzet aan fairtrade bananen in Oostenrijk met 46 procent omhoog ging.

“De snelle groei toont aan dat de consument meer interesse toont voor een positief handelsmodel dat voor de landbouwers eerlijker en duurzamer is,” stipt de FLO aan. “Steeds meer bedrijven azen op de internationaal bekende fairtrade-symbolen om daarmee in hun winkels te kunnen uitpakken.” Wereldwijd zijn er nu 508 gecertificeerde fairtrade-organisaties, verdeeld over 58 landen. Dat betekent een groei met 127 procent sinds 2001. Het aantal geregistreerde handelaars is in diezelfde periode met 132 procent toegenomen. Er zijn nu 1.483 erkende fairtrade-producten.

Volgens het Britse Ethical Trading Initiative (ETI) beginnen ook de supermarkten in te zien dat ethisch handel een win-win situatie kan opleveren. “Indien een bedrijf een waardevolle relatie kan opbouwen met zijn leveranciers, kan dit een band van vertrouwen opwekken en onderbrekingen in de bevoorrading vermijden,” stelt de organisatie.

De lezers van krantenwebsites zijn ook grotere online shoppers. Dat blijkt uit een onderzoek van MORI Research in opdracht van de Newspaper Association of America (NAA). Bij de trouwe lezers (power users) heeft meer dan tachtig procent online aankopen gedaan, tegenover iets meer dan de helft bij minder frequente bezoekers.

De onderzoekers kwamen tot de vaststelling dat 82 procent van de power users online aankopen doet, tegenover 55 procent bij minder frequente lezers. “Dat is goed nieuws voor de krantenuitgevers, die hun afkalvende gedrukte edities proberen op te vijzelen,” aldus de NAA.

De NAA merkt daarbij op dat de online activiteiten van de kranten ongeveer vijf procent vertegenwoordigen van de totale inkomsten, maar voegt er aan toe dat dit cijfer met dertig procent per jaar stijgt. “Centraal daarbij is het aantrekken van adverteerders die al geïnteresseerd zijn in de steeds groeiende internetpopulatie,” benadrukt de organisatie.

Power users zijn voor de NAA bezoekers die heel frequent de websites van kranten bezoeken, om het verschil te maken met andere internauten die online gaan voor andere activiteiten dan nieuwsinformatie. Power Users zijn volgens de NAA jonger dan de andere internauten. Meer dan veertig procent van de power users komt uit de leeftijdscategorie van 18 tot 34 jaar.

Bovendien blijven de power users volgens de NAA langer online, hebben ze een hogere opleiding genoten en hebben ze een groter inkomen. Verder kwamen de onderzoekers tot de vaststelling dat 76 procent van de power users surft naar online sales, 43 procent kortingsbonnen downloadt en 78 procent op het internet de openingsuren en locaties van winkels opzoekt.

Power users zouden op dit ogenblik ongeveer één zesde van de totale Amerikaanse internetbevolking uitmaken.

Gekochte goederen die niet geleverd worden. Dat blijkt het grootste probleem te zijn van consumenten die op buitenlandse websites producten kopen. Dat blijkt uit een onderzoek van het European Consumer Centre (ECC). Nagenoeg de helft van de klachten maakten vorig jaar gewag van dat probleem.

De ECC is een organisatie dat problemen met buitenlandse aankopen onderzoekt. Vorig jaar kreeg de organisatie 3.775 klachten binnen. Dat is een stijging met 75 procent tegenover het jaar voordien. Het grootst aantal klachten betrof problemen met de leveringen van online gekochte producten. Daarmee had 46 procent van de klachten mee te maken.

Daarnaast bleek dat 25 procent van de klachten te maken heeft met defecten of gebreken, terwijl 8 procent van de klachten zijn oorsprong vond in prijzen en betalingen. Daarnaast wees nog eens 8 procent op de onmogelijkheid om een bestelling te herroepen. Uit de studie kwam verder dat de meeste klachten afkomstig waren van consumenten uit Groot-Brittannië.

Wie in Duitsland gaat winkelen, loopt een grote kans bediend te worden door efficiënt en vriendelijk personeel. Dat blijkt uit een onderzoek van het onderzoeksbureau Grass Roots, dat mystery shoppers had gestuurd naar winkels in zes verschillende landen. Frankrijk en Spanje hebben volgens het rapport het minst vriendelijke winkelpersoneel.

Het Duitse winkelpersoneel kwam met grote voorsprong uit het onderzoek van Grass Roots naar voor. Op de tweede plaats komt Nederland, gevolgd door Groot-Brittannië en Ierland. Spanje en zeker Frankrijk komen volgens Grass Roots ver achterop als het over klantvriendelijkheid gaat.

Wanneer per sector gekeken wordt, blijkt dat fast food over het algemeen de slechtste scores haalde. Spanje blijkt dan weer bijzonder slecht te scoren op het gebied van hulpvaardigheid en vriendelijkheid bij de financiële dienstverlening. In de mobiele telefonie blinkt Ierland in positieve zin uit, met personeel dat aanbevelingen doet en de toestellen controleert.

In Frankrijk is eindeloos wachten op een verkoper of hulp een alledaagse zaak, maar in de autosector is de situatie volgens Grass Roots nog veel erger dan in de andere sectoren. In het algemeen blijkt dat een kwart van de klanten zegt toch niet terug te zullen gaan naar de bezochte winkel.

De inserts in magazines en kranten vallen bij een meerderheid van de lezers in de smaak. Dat is de conclusie van een onderzoek van het bureau Ipsos Insight bij Amerikaanse krantenlezers. Bovendien zouden de inserts de consument ook daadwerkelijk aanzetten het product in kwestie te kopen.

Uit het onderzoek van Ipsos Insight komt naar voor dat 59 procent van de lezers van kranten en magazines ervan houdt om inserts te lezen. Bovendien zouden ze ook op sympathie van het lezerspubliek mogen rekenen. Zo stelt 73 procent dat inserts niet irritant zijn, want dat men ze op zelf gekozen ogenblikken kan raadplegen.

De consument gaat volgens Ipsos Insight ook actief een relatie aan met het merk dat in de inserts wordt voorgesteld. Zo merkte 87 procent van de ondervraagden op dat een winkel zullen bezoeken nadat die in een insert is verschenen, terwijl 70 procent opmerkt dat ze een aanbieding uit de folder zullen kopen.

Online winkelen in België gedomineerd door buitenlandse webwinkels. Vooral de Nederlandse webwinkels zouden bij de Belgische consument goed liggen. Dat benadrukt de prijsvergelijker Vergelijk.be. Het fenomen zou te maken hebben met een gebrek aan aanbod en betalingsmogelijkheden.

Ook The Economist merkte al op dat België in vergelijking met andere Europese landen een grote achterstand heeft in e-commerce. Dat wordt bevestigd door een onderzoek van BeCommerce. Daaruit blijkt dat Belgen meer besteden in buitenlandse webwinkels dan in Belgische e-commerce.

Volgens Vergelijk.be wordt België geconfronteerd met een opvallend gebrek aan online winkels, waardoor de Belgische consument nagenoeg verplicht wordt om zich tot buitenlandse webwinkels te wenden. “Ook is er een tekort aan betalingsmogelijkheden en is de kredietkaart bij de modale Belg niet ingeburgerd,” aldus nog Vergelijk.be. Dat zou kunnen veranderen nu het mogelijk wordt om met een gewone bankkaart online te betalen.

De Nederlandse e-commerce speelt volgens Vergelijk.be handig in op dit gat in de markt. Belgen kopen dan ook vaak bij Nederlandse webwinkels, ondanks de extra internationale portkosten die moeten betaald worden.

Jaarlijks worden er in de wereld vijhonderd tot duizend miljard plastiek zakjes gebruikt. Met dertig miljard exemplaren is Japan op dat vlak één van de grootste verbruikers. Maar de Japanse regering wil nu daar nu paal en perk aan stellen en heeft een nieuwe wet goedgekeurd om het verbruik te ontraden. Volgens critici gaat die wet echter niet ver genoeg.

“Japan gebruikt waarschijnlijk meer plastic dan de meeste samenlevingen in de wereld,” vertelde Hideki Nakahashi, een woordvoerder van het Japan Polyolefin Film Industry Trade Association, aan het persbureau Associated Press. Een Japanner verslindt gemiddeld 300 plastiek zakjes per jaar, maar daarin wordt geen rekening gehouden met exemplaren die gebruikt worden voor onder meer het verpakken van droogkuis en individuele koekjes.

De Japanse regering heeft nu een wet goedgekeurd waarbij verkopers op de vingers getikt kunnen worden indien ze niet genoeg inspanningen doen om het verbruik te beperken en hergebruik en recyclage te stimuleren. Critici stellen echter dat het bijzonder moeilijk zal worden om de Japanner ervan te overtuigen zijn gedrag te wijzigen.

“We beschouwen de verpakking als een onderdeel van het product,” benadrukte Shinji Shimamura, een woordvoerder van de Japan Franchise Association. “Het is onmogelijk om de Japanse consument een box met een warme lunch of een ijsje aan te bieden zonder een plastiek zak. Dat zou als onhygiënisch en bijzonder onbeleefd beschouwd worden.”

Japanners gaan echter heel ver met het verpakken. “In sommige fruitwinkels wordt elke individuele banaan en appel in een afzonderlijke zak verpakt,” aldus Associated Press. “Bij de verkoop gaan die dan nog eens samen in een andere plastieken zak. Dat zou te maken kunnen hebben met de Japanse geschenken-traditie, waarbij meer aandacht wordt besteed aan de presentatie dan aan de content. Bovendien heeft het verpakken ook een sociale betekenis. Meer verpakkingen staan voor grotere beleefdheid en vormelijkheid.”

Bovendien zijn de plastieken zakken zo goedkoop, dat de winkels niet geneigd zijn om het gebruik te beperken of recyclage te stimuleren. Een aantal ketens is inmiddels al wel gestart met een sensibilisering van het Japanse publiek. Dat geldt onder meer bij de Lawson-keten, die in Japan ongeveer 8.400 winkels uitbaat.

Het bedrijf stelt echter dat veel consumenten aandringen op het gebruik van een plastiek zak. Dat is volgens Yoshitaka Fukuoka, docent milieukunde aan de Rissho University in Tokyo, bijzonder slecht nieuws voor het leefmilieu. “Het draagt bij tot het verbruiken van olievoorraden en de energie die geïnvesteerd wordt in de productie, draagt bij tot de opwarming van de aarde,” aldus Fukuoka.

Bovendien stelt de professor dat bij het verbranden van plastiek zakken schadelijke stoffenkunnen vrijkomen, terwijl er ook vele exemplaren in de zee terecht komen, waar ze dieren kunnen doden die de verpakking verkeerdelijk voor voedsel aanzien. Fukuoka stelt verder dat de nieuwe wet niet ver genoeg gaat. “Er staan immers geen straffen op,” voert hij aan.

De professor is van mening dat winkels verplicht zouden moeten worden om geld te vragen voor de plastiek zakken. In Duitsland leidde die maatregel tot een daling van het verbruik van plastiek zakken met zevntig procent. Ook in Ierland, Zuid-Afrika, Bangladesh, Australië en Taiwan werden gelijkaardige maatregelen met succes ingevoerd.

Kleur is in de supermarkt van cruciaal belang. Dat blijkt uit het proefschrift ‘Brand Search’ van de Nederlandse onderzoeker Ralf van der Lans. Daarbij is het volgens hem belangrijk dat de producenten een goed idee hebben van de kleurverbanden van producten. Van der Lans stelt dat de consument razendsnel hebben leren schakelen tussen snelle en langzame kijkroutines. 

Van der Lans bestudeerde de oogbewegingen bij de koopbeslissing van consumenten. Daarbij kwam hij tot de bevinding dat de verbruiker razendsnel heeft leren schakelen tussen een snelle, grove kijkroutine en een langzame, maar nauwkeurige bestudering van producten die in de winkelrekken liggen uitgestald. “Met de eerste scannen ze een rek op duidelijke zaken als kleur en met de tweede kijken ze naar de tekst en bijvoorbeeld logo`s,” citeert het magazine Marketing Online het rapport.

Bij de snelle kijkroutine kunnen de klanten zich volgens de onderzoekers echter maar op één kleur richten. “Een rood koffiemerk valt tussen alle andere rode pakken koffie niet op,” voert van der Lans aan. “Maar wie zijn zak paprikachips geen blauwe kleur geeft, zal door de consument worden overgeslagen. De klant associeert de blauwe kleur immers met deze chipssoort.” Pringles zijn bij de chips volgens van der Lans een aparte categorie. Het merk is bij de consument zo bekend dat de producten altijd gevonden worden.

De onderzoeker stipt ook nog aan dat een verpakking een advertentie op zichzelf kan zijn. “Een consument die een opvallende verpakking toevallig tegenkomt, zal deze een volgende keer onbewust herkennen,” aldus nog Van der Lans.

Spongebob is in de Nederlanse supermarkten bijzonder populair. Producten met de afbeelding van het populaire Amerikaanse televisiefiguurtje blijken immers bijzonder goed te verkopen. Volgens specialisten zullen dergelijke karakter-producten in de toekomst nog aan belang winnen.

Karakter-producten worden in de kleinhandel al decennia ingezet. “In het begin van de jaren tachtig waren er Tom & Jerry en de Fabeltjeskrant,” voert onderzoeker Ronald Laureijsen aan in de Nederlandse krant Trouw. “Bovendien worden figuren van Walt Disney al bijzonder lang voor de verkoop ingezet.”

Laureijsen ziet in de volgende jaren nog een toename van dergelijke kinderartikelen in de supermarkt. Het succes hangt volgens hem samen met de opkomst van televisiezenders voor kinderen. Een aantal van die successen is echter geen lang leven beschoren. “Zo zijn Pokémon, Kabouter Plop en popgroep K3 niet meer in de top terug te vinden,” aldus de krant.

In de Nederlandse toptien van de best verkochte karakter-producten zijn er zes gekoppeld aan Spongebob, bekend van het commerciële kindernet Nickelodeon. Het absolute topnummer is weggelegd voor Roosvicee (Spongebob Aardbei), gevolgd door de Spongebod-koekjes van Verkade. In de toptien zijn daarnaast ook nog de figuren Bob de Bouwer (Mona), Dora (Verkade), Knabbel en Babbel (Nestlé) en The Fairly Odd Parents (Danone) terug te vinden.