Luxemburgers zijn de rijkste burgers van de Europese Unie. Dat blijkt uit een rapport van het Europese studiebureau Eurostat. Er wordt aan toegevoegd dat de Oost-Europeanen nog altijd de armste inwoners van de Europese Unie zijn, maar wel de de snelst groeiende economieën vormen en duidelijk profiteren van het lidmaatschap van de Europese Unie. België staat op een zesde plaats

Luxemburg heeft een bruto binnenlands product dat meer dan 2,5 keer hoger ligt dan het gemiddelde van de Europese Unie. Op grote afstand volgt Ierland als twee met een bbp dat bijna 1,5 keer boven het Europese gemiddelde ligt. Op een derde plaats staat Nederland (1,25). De topvijf wordt rondgemaakt door Oostenrijk en Denemarken. Daarna volgt België, dat ongeveer 1,2 keer rijker is dan het Europese gemiddelde.

De nieuwe lidstaten uit het voormalige Oostblok zijn nog altijd het armst. In Roemenië en Bulgarije bedraagt de rijkdom slechts 0,35 procent van het Europese gemiddelde. Ook in Polen, Letland en Litouwen ligt het inkomen op amper 50 procent van het Europese gemiddelde. Van alle voormalige Oostblok-landen doen Tsjechië (75 procent) en Slovenië (80 procent) het best. Zij hebben inmiddels Portugal achter zich gelaten.

De Oost-Europese landen groeien wel hard. Dankzij het lidmaatschap van de Europese Unie is hun handel met andere EU-landen sterk toegenomen. De economische groei in de landen van het voormalige Oostblok ligt al enkele jaren ruim boven het gemiddelde van de Europese Unie. Met een stijging van bijna 12 procent kent Letland de sterkste economische groei. Met meer dan 11 procent staat Estland op een tweede plaats.

De Europese gemiddelde economisch groei bedroeg vorig jaar bijna 3 procent. België staat hier op een achttiende plaats, iets boven het Europees gemiddelde en beter dan Nederland en Duitsland. De traagste groeier is Portugal, dat zijn economie het voorbije jaar met amper iets meer dan 1 procent zag vooruitgaan. Ook Italië en Frankrijk komen niet aan 2 procent groei.

Sinds de toetreding tot de Europese Unie heeft Litouwen ongeveer tien procent van zijn bevolking zien vertrekken. Wellicht ligt het aantal emigranten zelfs hoger, want velen vertrekken naar Groot-Brittannië en Ierland voor tijdelijke arbeidscontracten, zonder zich uit te schrijven. Stijgende lonen en meer investeringen moeten de Litouwse emigranten echter doen overreden om terug te keren.

In vele Litouwse gebieden is er van werkloosheid nauwelijks sprake. Volgens het Financieele Dagblad krijgen vele Litouwse bedrijven hun vacatures zelfs niet opgevuld. Daarbij wordt er soms gewag gemaakt van twintig procent leegstaande betrekkingen. “Het zijn de lage lonen die mensen aanzetten tot migratie,” aldus de krant. “In het buitenland kunnen Litouwers soms tien keer meer verdienen dan in eigen land.”

Voor vele Litouwers is het onmogelijk om zich met hun salaris een woning of een auto te kopen. Vooral jonge mensen trekken weg naar het buitenland. Vele Litouwse artsen werken tijdens de week in eigen land, maar stappen op vrijdag in het vliegtuig om tijdens het weekend bij te verdienen in Groot-Brittannië of Ierland. Door het gebrek aan arbeidskrachten kennen de lonen echter een snelle stijging, waardoor de situatie zich lijkt te stabiliseren.

“Er beginnen mensen terug te komen, omdat ze zien dat in Litouwen een toekomst valt op te bouwen,” aldus nog de krant. “De salarissen in de bouw zijn al zo gestegen dat het voor veel Litouwse bouwvakkers niet meer loont naar het buitenland te trekken. Anderen komen terug met spaargeld dat ze tijdens hun verblijf in het buitenland hebben kunnen vergaren en richten in Litouwen een eigen bedrijf op.”

Ook op andere manieren wordt er volop in de Litouwse economie geïnvesteerd. In het stadje Elektrenai wil de locale overheid een pretpark bouwen dat tot het Disneyland van de Baltische regio moet uitgroeien. Het stadje ligt aan een stuwmeer met een werkloze elektriciteitscentrale en wil het nieuwe pretpark dan ook Energoland noemen. Dankzij subsidies van de Europese Unie is daarvoor al een financieel-economische analyse opgesteld.

De Solomon Eilanden overwegen om de export van levende dolfijnen opnieuw toe te laten, ondanks talloze protesten. Vorige maand werden in de wateren rond de eilandengroep twintig levende dolfijnen gevangen door een Canadees bedrijf, dat in 2004 ook al eens 28 dieren exporteerde naar een aquapark in Mexico. Er leven volgens de regering rond de Solomon Eilanden naar schatting 300.000 tot 800.000 dolfijnen.

De export van de dolfijnen naar Mexico werd op heel wat internationale protesten, onder meer van de Australisch en Nieuw-Zeelandse regeringen. “Ook de tonijnindustrie van de Solomon Eilanden protesteerden,” aldus The Sydney Morning Herald. “De sector vreesde dat de dolfijnenvangst zou leiden tot een boycot van de tonijnexport.” De regering van eerste minister Allan Kemakeza voerde daarop een exportverbod in.

De huidige regering van Manasseh Sogavare heeft zich nog niet uitgesproken over het verbod, maar zou overwegen om de dolfijnexport weer toe te laten. Visserijminister Nollen Leni vertelde aan de Humane Society International alvast dat het doden van dolfijnen tot de cultuur van de Solomon Eilanden behoort en dat de export van levende exemplaren de economie van het land zou kunnen ondersteunen.

“Rond de Solomon Eilanden leven 300.000 tot 800.000 dolfijnen,” aldus minister Leni. “De vangst en uitvoer van honderd levende dolfijnen is volgens ons dan ook verdedigbaar. Elk jaar laten ongeveer 65.000 dolfijnen het leven in de netten van de Amerikaanse visserijvloot.” Bovendien wees Leni erop dat de Amerikaanse dierentuinen vol zitten met gevangen wilde dieren uit Afrika en Azië.

De International Whaling Commission heeft aangestuurd op het opschorten van dolfijnvangsten tot er voldoende gegevens zijn over de omvang van hun populaties. “Dat is in de Solomon Eilanden niet het geval,” aldus de Humane Society International. De Solomon Eilanden willen toetreden tot de Convention on the International Trade in Endangered Species (CITES), maar die laat geen dolfijnvangst toe.

Een getrainde dolfijn heeft voor aquaparken een waarde van minstens 30.000 dollar.

De buitenlandse directe investeringen in China zijn de eerste vijf maanden met 9,9 procent gestegen tegenover diezelfde periode vorig jaar. Dat blijkt uit cijfers van het Chinese ministerie van economie. In totaal bedroegen die directe investeringen tijdens de voorbije vijf maand 25,26 miljard dollar. Die groei wordt volgens het persbureau Bloomberg nog altijd gedragen door de lage productiekosten in China en de groeiende welvaart van de plaatselijke bevolking.

China realiseerde het voorbije jaar een exportrecord van 969 miljard dollar. Daarvan werd 58 procent gerealiseerd door bedrijven die ondersteund werden met buitenlandse investeringen. Op het gebied van directe investeringen vanuit het buitenland stond China vorig jaar wereldwijd op de vierde plaats. De investeringen van buitenlandse bedrijven kende toen een groei met 4,5 procent tot 63 miljard dollar.

Met inbegrip van de financiële sector daalden de investeringen echter met 4,1 procent tot 70 miljard dollar. Buitenlandse bedrijven zullen tegen het einde van dit jaar betrokken zijn in meer dan 300.000 Chinese bedrijven. Onder meer de Deense brouwer Carlsberg en het kunststoffenbedrijf Formosa Plastics hebben nieuwe belangrijke investeringen op de Chinese markt bekend gemaakt.

Bijna twee jaar nadat de orkaan Katrina de Amerikaanse Louisiana trof, krijgt het zwaar geraakte New Orleans zijn beroemde French Market terug. Na de vernielingen die door de orkaan werden aangericht, besliste eigenaar French Market Corp de meer dan tweehonderd jaar oude markt te renoveren. Daarmee was een investering gemoeid van vijf miljoen dollar. De markt biedt plaats aan tweehonderd handelaars.

De nieuwe French Market omvat een vlooienmarkt, een landbouwmarkt en een winkelgedeelte. “Vooral de landbouwmarkt kende de grootste veranderingen,” aldus een woordvoerder van French Market Corp tegenover het persbureau Associated Press. “Er zullen opnieuw verse voedingsproducten aangeboden worden. Het aantal verkoopstands zal ook gevoelig uitgebreid worden.”

De French Market ligt op de terreinen van een oude Indiaanse handelspost, waar Choctaw-indianen uit de buurt van het Lake Pontchartrain kruiden en ambachtswerk verkochten. Zwarten verkochten er onder meer koffie en pralines, maar naarmate de jaren vorderden kwamen er zich ook andere handelaars vestigen en kreeg de French Market stilaan een ander karakter.

Er kwamen onder meer talloze Siciliaanse verkoopslui met groenten en fruit. Later werd op de French Market een bijzonder brede waaier van producten verkocht, met onder meer hoeden- en mandenmakers en aanbieders van exotische oliën. Maar al voor de orkaan Katrina toesloeg, probeerde men manieren te vinden om de markt opnieuw zijn oorspronkelijk karakter te bezorgen.

De renovatiewerken aan de French Market zouden tegen eind augustus afgerond moeten kunnen worden. De verkopers zullen echter pas in november in actie kunnen komen, want zij moeten zich eerst nog helemaal opnieuw installeren.

De negatieve gevolgen van de globalisering worden overdreven. Dat leiden een aantal leden van de Europese Commissie af uit het feit dat er nauwelijks aanvragen zijn voor het Europese globaliseringsfonds. Dat heeft een reserve van een half miljard euro aangelegd voor Europeanen die werkloos zijn geworden doordat hun baan naar een land met een lage loonkost is verdwenen.

Het globaliseringsfonds werd in december vorig jaar ingesteld. Gevreesd werd dat talrijke Europeanen het slachtoffer zouden worden van globalisering naarmate steeds meer fabrieken naar Azië zouden worden verplaatst. Met de oprichting van het globaliseringsfonds wou de Europese Unie tonen voorstander te zijn van een vrije markt, maar tegelijkertijd oog heeft voor de negatieve gevolgen van deze trend.

Vooral Frankrijk was voorstander van het compensatiefonds. Onder meer Groot-Brittannië en Nederland hadden echter hun bedenkingen. Ze wezen erop dat landen als China en de Verenigde Staten kozen voor een strategie om nieuwe producten te lanceren en nieuwe markten te exploreren, terwijl Europa koos voor een defensieve houden. De toenmalige Franse president Jacques Chirac verweet hen echter dat ze het Europese sociale model op de helling wilden zetten.

Tot op dit ogenblik zijn er volgens het magazine Elsevier bij het globaliseringsfonds slechts twee aanvragen gedaan. Arbeiders van Peugeot Citroën en Renault vroegen vier miljoen euro omdat ze hun baan verloren nadat hun directies hadden besloten gedeelten van de productie naar Azië te verplaatsen.

Het aantal nepgoederen dat aan de grenzen van de Europese Unie werd onderschept, is vorig jaar meer dan verdrievoudigd. Dat blijkt uit cijfers van de Europese Commissie. Het voorbije jaar werden meer dan 250 miljoen illegale namaakartikelen onderschept, tegen 75 miljoen het jaar voordien en 100 miljoen in 2004. Tachtig procent van de namaakspullen komt uit China. Zestig procent van alle namaakgoederen bestaan uit sigaretten.

Uit India komen vooral nepmedicijnen. Smokkelaars maken steeds meer gebruik van het internet of kleine postpakketjes, wat het werk van de douane bemoeilijkt. Eurocommissaris voor douanezaken László Kovács waarschuwt dat niet alleen professionele smokkelaars de nepgoederen de EU-grens overbrengen. “Ook vakantiegangers mogen zich niet laten verleiden tot het kopen van namaakproducten,” voerde hij aan.

Een groot pakket van de namaakproducten wordt Europa binnengebracht via Italië. Het voorbije jaar zouden er 88,9 miljoen namaakproducten in beslag zijn genomen. In Italië werden het voorbije jaar 170 ton illegale sigaretten in beslag genomen. Dat is twee keer zoveel als het jaar voordien. De zuidelijke havenstad Napels wordt beschouwd als de belangrijkste doorvoerhaven voor namaakproducten.

De gemiddelde Amerikaanse consument hecht steeds meer belang aan de herkomst van producten. Het gaat allang niet alleen meer om voedingsmiddelen. Ook fabrikanten van kleding, cosmetica, schoonmaakmiddelen en auto`s moeten op dat vlak verantwoording afleggen. Dat leidt ertoe dat grote ketens zich nu opwerpen als actieve verdedigers van duurzame producten.

“Bedrijven zoals H&M en Ikea hebben hun steun betuigd aan onderzoek naar de ethische herkomst van productmaterialen,” voert het magazine Brandweek aan. “Dat geldt ook voor de winkelketen Wal-Mart, die nochtans niet echt met ethisch ondernemen wordt geassocieerd. Ze moeten wel, nu consumenten in toenemende mate vragen om biologische producten die het milieu niet belasten.”

Volgens de Amerikaanse Organic Trade Association steeg de verkoop van kleding van biologische materialen van 437 miljoen dollar in 2003 naar 744 miljoen in 2005. Dameskleding steeg met 43 procent, herenkleding met 56 procent en tienerkleding met 52 procent. Hoewel voeding het grootste deel van de biologische markt voor zijn rekening neemt, blijken echter ook non-food artikelen aan een opmars bezig te zijn.

In 2005 bedroeg de verkoop van biologische voedingssupplementen 238 miljoen dollar. Dat betekende een stijging met 29 procent tegenover het jaar voordien. Voor cosmetica was dat 282 miljoen dollar, een groei met 28 procent. Bij schoonmaakmiddelen werd een groei met 29 procent tot 19 miljoen opgetekend. Petfood kwam met een stijging van 46 procent aan 30 miljoen dollar, Voor bloemen was dat een stijging met 50 procent tot 16 miljoen dollar en voor huishoudtextiel een groei met 44 procent tot 160 miljoen dollar.

In veel opkomende economieën kopen consumenten liever Amerikaanse merken dan het lokale aanbod. Uit een onderzoek van Synovate in twintig landen blijkt dat het Amerikaanse merk er onveranderd populair blijft. Daarbij voert 70 procent van de consumenten aan dat lokale producten minder goed zijn dan Amerikaanse. Toch zegt 60 procent plaatselijke producten te willen kopen als die even goed en goedkoop zijn als Amerikaanse.

Amerikaanse merken zoals Coca-Cola, McDonald’s en Avon zijn overal populair. In China wordt er echter ook opgekeken naar het biermerk Budweiser en het fastfoodmerk Kentucky Fried Chicken. “China was zo lang een gesloten maatschappij dat het eerste verlangen uitgaat naar dergelijke nostalgische Amerikaanse merken,” aldus het magazine Brandweek. Ook andere merken uit de geïndustrialiseerde wereld genieten trouwens een grote populariteit.

In China gaat men onder meer ook voor Adidas, Armani, Chivas Regal, Lipton en Shell, terwijl in Argentinië onder meer Sony, Honda en Philips tot de topmerken behoren. In India gaat de voorkeur onder meer naar Garnier en Sony. In Thailand genieten Heineken, Johnnie Walker en Sony grote populariteit. Turken houden dan weer van BMW en Gucci, terwijl in Indonesië Panasonic en Sony tot de topmerken behoren.

De Chinese overheid maakt zich zorgen over het zuinige uitgavenpatroon van Chinese burgers. China is weliswaar een opkomende economie, maar de meeste burgers houden hun geld liever veilig bij zich in het plaats van het uit te geven. Op het vasteland van China leven er vier keer meer mensen dan in de Verenigde Staten, maar Chinese consumenten besteedden vorig jaar slechts 12 procent van wat de Amerikanen uitgaven.

De investeringsbank UBS voert aan dat de consumentenbestedingen in 2000 nog 48 procent uitmaakten van het Chinese bruto binnenlands product, maar dat is inmiddels gedaald tot 40 procent. “De Chinese economie groeit weliswaar jaarlijks met 10 procent, maar die groei steunt voor een groot deel op de aanzwellende export en investeringen in fabrieken en hoge gebouwen,” aldus het magazine Business Wee.

Die export maakt China te zeer afhankelijk van de Verenigde Staten en Europa. Bovendien dreigt er door de niet aflatende investeringen in zware industrie een overcapaciteit te ontstaan aan staal en auto`s. De Chinese overheid heeft enkele maatregelen genomen om de bestedingen te stimuleren. Zo werd drempel voor inkomensbelasting verhoogd naar 200 dollar per maand en een 2.000 jaar oude boerenbelasting werd afgeschaft.