China is in 2006 voor het eerst in drie jaar weer een exportland van zink geworden. Het land is de grootste zinkproducent van de wereld, maar moest de voorbije jaren enorme hoeveelheden zink invoeren om de vraag op de binnenlandse markt te kunnen beantwoorden. Dat zorgde voor druk op de wereldwijde zinkvoorraad en joeg de prijzen naar recordhoogtes.

Het voorbije jaar lag de zinkexport van China 7.000 ton hoger dan de import. “Volgens Chinese analisten zou die trend zich dit jaar nog duidelijker doorzetten,” aldus het persbureau Bloomberg. Door de grote Chinese vraag waren de wereldwijde zinkvoorraden tot een absoluut laagtepunt in meer dan vijftien jaar gekomen, maar zouden inmiddels weerd 17 procent zijn gestegen.

De evolutie zou ook de zinkprijs, die het voorbije jaar meer dan verdubbeld was, ook opnieuw doen dalen. De daling van het Chinese zinkverbruik is volgens Bloomberg vooral te wijten aan de dure grondstofprijzen, waardoor een aantal producenten op andere grondstoffen overschakelden omdat zij die prijzen niet meer konden betalen.

Op 10 november vorig jaar steeg de zinkprijs op de London Metal Exchange tot een recordhoogte van 4.580 dollar per ton. Daarmee was zink na nikkel de duurste grondstof die op de Londense beurs werd verhandeld. Inmiddels is de prijs gedaald tot 3.610 dollar per ton. China exporteerde het voorbije jaar 325.000 ton zink, tegenover 146.000 het jaar voordien. De invoer zakte van 621.000 ton naar 318.000 ton.

De Chinese overheid heeft vorig jaar echter exportheffingen opgelegd aan de export van olie, staal en een aantal non-ferro metalen. Daarmee hoopte de Chinese regering zijn handelsoverschot te beperken en te beantwoorden aan de vraag op de binnenlandse markt. Daardoor wordt het volgens analisten weinig waarschijnlijk dat China zal uitgroeien tot een grote exporteur van zink. Het land wil immers zijn grondstoffen bewaren om de economische groei op lange termijn te ondersteunen.

De visserijplannen van de World Trade Organisation (WTO) vormt een bedreiging voor het maritieme leven. Dat stelt de natuurorganisatie Greenpeace. Verwacht wordt dat de WTO de zeevisserij zal vrijmaken, maar dat betekent volgens Greenpeace de doodsteek voor het zeeleven. Zelfs economisch is er volgens de organisatie geen verantwoording voor vrijhandel.

De Verenigde Naties hebben driekwart van de wereldwijde vispopulaties overbevist zijn of zelfs helemaal opgevist. “Indien de WTO de beperkingen op de zeevisserij opheft, dreigt volgens Greenpeace het hele maritieme leven een nekslag te krijgen,” aldus het persbureau Reuters. “De vrijhandel zal volgens de organisatie slechts enkele landen voordelen opleveren en dan alleen nog op korte termijn.”

Greenpeace stelt dat de handel strikt gecontroleerd moet worden. “De wereldzeeen zijn al compleet uitgebuit,” aldus de organisatie. “Vooral in de gebieden rond ontwikkelingslanden verkeren in het grootste gevaar met vissers die met goedkope vergunningen werken.” Voor de Keniaanse kust zouden constant 600 buitenlandse vissersboten actief zijn, waarvan een heleboel geen enkele vergunning hebben.

Volgens Greenpeace zal de liberalisering van de visserij de piraterij alleen nog maar doen toenemen. “Onderzoek in Mauritanie, Senegal en Argentinie hebben duidelijk aangetoond dat de vrijhandel een ramp is voor het maritieme milieu en de locale voedselbevoorrading,” aldus de organisatie. “Zelfs economisch is er geen reden voor vrijhandel. Argentinie mist door overbevissing minstens 3,5 miljoen dollar aan toekomstige inkomsten.”

Het internet is het Amerikaanse embargo op handel met Cuba aan het uithollen. Steeds meer Cubaanse Amerikanen blijken immers via buitenlandse websites allerlei producten naar familieleden in hun geboorteland te sturen. Een voorbeeld daarvan is de Canadese website Cubamaxstore.com, die aan geinteresseerden toelaat allerlei voedings- en schoonheidsproducten naar Cuba te sturen. Maar er worden daarbij heel wat vragen gesteld over de wettelijkheid van die praktijken.

“Deze trend toont aan hoe creatief Cubaanse families zijn om in contact te blijven, ondanks de beperkingen op reizen en export die door de Amerikaanse en Cubaanse regering worden gehanteerd,” vertelt de Cubaan-Amerikaanse activist Ramon Saul Sanchez aan het persbureau Associated Press. Het internet is volgens het persbureau voor de Cubanen een gemakkelijker kanaal dan de weinige officiele mogelijkheden die aangeboden worden.

De Verenigde Staten hanteren sinds 1963 een embargo tegen Cuba en daarbij wordt ook beperkt welk soort goederen naar het communistische eiland kan gestuurd worden. In 2004 werden de beperkingen op geschenken nog scherper gesteld. Cubaanse Amerikanen kunnen hun geboorteland slechts één keer in de drie jaar bezoeken en kunnen per kwartaal aan directe familieleden slechts voor driehonderd dollar aan steungoederen zenden.

Van elke Amerikaanse dollar die naar Cuba gestuurd wordt, gaat twintig cent naar de staatskas van het communistische eiland. Voor andere munten, zoals de euro en de Canadese dollar, ligt die belasting veel lager. Dat maakt een Canadese online winkel voor Cubaanse Amerikanen dan ook bijzonder interessant. Cubamaxstore.com biedt trouwens ook elektronica en huishoudtoestellen aan, maar daar blijkt slechts een relatief beperkte vraag naar te zijn. Voedingsproducten zijn in Cuba, waar vlees nagenoeg exclusief voorbehouden is voor zieken en ouderen, immers het meest gegeerd.

Volgens Cuba-expert Jorge Salazar-Carrillo van de Florida International University opereert Cubamaxstore.com legaal echter in een grijze zone. “De Amerikaanse wetgeving verbiedt immers de export naar Cuba via landen als Canada en Mexico,” merkt hij op. “Er is een uitzondering voor het verzenden van voeding, vitames en producten voor persoonlijke hygiene naar directe familieleden. Die zendingen zijn beperkt tot een waarde van tweehonderd dollar. Cubamaxstore.com en zijn klanten bevinden zich eigenlijk dan ook over de grens van de wettelijkheid.”

Chinese oliebedrijven willen grote plantages aanleggen voor biobrandstoffen, maar die plannen zouden kunnen worden gedwarsboomd door de prioriteit die de Chinese overheid geeft aan de voedselproductie. Dat meldt het bureau Bloomberg. De Chinese regering heeft immers zopas een wetgeving goedgekeurd om te vermijden dat de oliesector zich als een gek op de markt van de biobrandstoffen gooit. Op de wereldmarkt wordt gevreesd dat de grote biobrandstoffen-projecten van China zware gevolgen zouden kunnen hebben voor de voedingsprijzen.

De Chinese regering stelt dat de productie van biobrandstof ondersteund zal worden zolang er ook voldoende graan geteelt wordt. Daarmee wil de overheid vermijden dat China voedingsproducten zou moeten invoeren voor zijn 1,3 miljard onderdanen. “Indien China op grote schaal voedingsproducten zoals rijst begint in te voeren, zal de marktprijs een enorme stijging kennen,” aldus Khalid Malik, de vertegenwoordiger van het United Nations Development Program in China. “Het zou daarbij immers om gigantische volumes handelen.”

Bloomberg wijst erop dat China op weg is om Japan te verdringen als de tweede grootste automarkt van de wereld, na de Verenigde Staten. De voorbije elf maanden werden in China 3,41 miljoen wagens verkocht. Door die evolutie stijgt ook in China de interesse in alternatieve brandstoffen. Maar bouwprojecten, vervuiling en natuurrampen beperken al de oppervlaktes die in China beschikbaar zijn voor de teelt van voedingsgewassen. Dit jaar is de oppervlakte ongeschikt terrein volgens het magazine Shanghai Securities News gestegen met 24 procent.

Khalid Malik benadrukte dat een gedeelte van de Chinese duurzame energie uit biobrandstoffen zal moeten komen. “Maar we moeten heel goed overwegen hoe groot die productie kan zijn en wat de gevolgen zijn voor de wereldprijzen,” waarschuwde hij. Projecten voor de productie van bio-ethanol moeten voortaan de voorafgaandelijke toelating krijgen van de Chinese overheid. Volgens de Chinese National Development and Reform Commission zijn sommige regio’s nu al oververzadigd met investeringen in biobrandstoffen. China is op dit ogenblik al de derde grootste producent en verbruiker van bio-ethanol, na Brazilie en de Verenigde Staten.

China werkt een vijfjarenplan uit om de sector van de biobrandstoffen verder uit te bouwen. Daardoor moet het land minder afhankelijk worden van petroleum en kan er ook steun verleend worden aan de 800 miljoen Chinese boeren. China National Petroleum Corporation (CNPC) maakte vorige maand bekend een biodieselproject op te starten in de provincie Sichuan. De fabriek moet in 2010 jaarlijks 100.000 ton biodiesel en 600.000 ton ethanol produceren. China National Offshore Oil Corporations (CNOOC) tekende een akkoord met een Maleisisch bedrijf voor de productie van biodiesel uit palmolie.

Marketeers en adverteerders verdringen elkaar om te experimenteren in de virtuele wereld van Second Life. Dat schrijft het magazine Adformatie. Second Life werd in 2003 opgericht en heeft op dit ogenblik bijna twee miljoen leden. Dat is een verdubbeling tegen half oktober. Inmiddels hebben ook een aantal adverteerders en marketeers het succes van deze virtuele werdeld ontdekt.

Second Life mag dan wel een enorm aantal leden tellen, maar Adformatie wijst erop dat de voorbije twee maanden slechts 700.000 spelers zich op de site hebben ingelogd. “Second Life is nogal ingewikkeld en dat kan aanvankelijke aanmelders afschrikken,” voert het magazine daarbij aan. “Een gebruiker heeft gemiddeld zeven uur nodig om Second Life onder de knie te krijgen.”

Het magazine stelt dat inmiddels ook een aantal bedrijven in de virtuele wereld van Second Life actief is geworden. “Zo verkopen Adidas en Nike in eigen winkels hun schoenen en Toyota en Nissan profileren zich nadrukkelijk met nieuwe automodellen,” aldus het magazine. Daarbij wordt op gewezen dat bedrijven op Second Life zowel publiciteit kunnen genereren als hun imago kunnen opbouwen, maar ook daadwerkelijk geld kunnen verdienen.

Om succes te hebben op Second Life moet een bedrijf volgens Adformatie online iets doen wat onmogelijk is in de fysieke wereld. “Zo verkoopt Adidas op Second Life bijvoorbeeld virtuele schoenen met extra functionaliteiten zoals een hogere sprongkracht,” aldus het magazine. “Men kan deze schoen echter met een druk op de knop ook fysiek bestellen, met aflevering in de fysieke wereld.”

In geen enkel Europees land worden zo veel namaakartikelen verhandeld als in Italië. De Italiaanse namaaksector is jaarlijks goed voor een omzet van 3,5 miljard euro. Dat blijkt uit een jaarverslag van de Guardia di Finanza, de financiële opsporingsdienst van het Italiaanse ministerie van defensie.

Volgens de Guardia di Finanza zijn dit jaar in Italië 88,9 miljoen nepartikelen in beslag genomen. Dat is meer dan in alle andere lidstaten van de Europese Unie samen, want daar werden vorig jaar in totaal slechts 75,7 miljoen piratenartikelen onderschept. Het gaat vooral om levensmiddelen, maar ook om elektronica en modeartikelen.

Ook onderschepte Italië dit jaar 170 ton illegale sigaretten, ruim twee keer zo veel als vorig jaar. De zuidelijke havenstad Napels, berucht door het recente bloedige geweld door misdaadsyndicaten, is de belangrijkste doorvoerhaven voor een de namaakspullen. De smokkelwaar blijkt hoofdzakelijk afkomstig te zijn uit China.

De Amerikaanse staalindustrie is sterk genoeg om de concurrentie met buitenlandse import aan te kunnen. Dat stellen Amerikaanse en Japanse autoproducenten. Zij sturen er bij de Amerikaanse overheid dan ook op aan om de invoerheffingen op staal af te schaffen. Alleen op die manier is volgens de hen de concurrentie met het buitenland houdbaar.

De Amerikaanse autoconstructeurs General Motors, Ford en Chrysler en hun Japanse collega’s Honda, Nissan en Toyota stellen in The Wall Street Journal dat de invoerheffingen op staal moeten opgeheven worden. “De Amerikaanse staalindustrie is sterk genoeg om op te kunnen tegen invoer die de prijzen kan doen dalen,” voeren ze aan.

De beschermende maatregel werd in 1993 ingevoerd onder de regering van president Bill Clinton. “Maar die invoerheffing is niet langer nodig,” aldus de autoconstructeurs in een gezamenlijk bericht. “Bovendien leidt het systeem tot hogere kosten en zadelt de Amerikaanse productiecentra op met een concurrentieel nadeel tegenover het buitenland.”

De invoerheffing zou de Amerikaanse autoproductie de voorbije drie jaar meer dan drie miljard dollar hebben gekost. “Dit drijft ook de prijs op die de Amerikanen moeten betalen voor een auto,” zeggen de constructeurs nog.

China bedreigt de ontwikkeling van Afrika. Dat is de stelling van de Zuid-Afrikaanse president Thabo Mbeki. Tijdens een voordracht aan studenten in Kaapstad waarschuwde hij volgens de Britse omroep BBC voor een koloniale relatie tussen China en het Afrikaanse continent. China richt zich immers steeds meer op Afrika om zijn steeds groeiende nood aan grondstoffen te voldoen.

Thado Mbeki wierp op dat de relatie tussen Afrika en China gebaseerd moet zijn op een evenwichtige handel. “Indien Afrika alleen maar grondstoffen uitvoert naar China en Chinese afgewerkte producten invoert, zal het continent veroordeeld zijn tot onderontwikkeling,” aldus de Zuid-Afrikaanse president. “Dit zou een herhaling zijn van de historische relatie van Afrika met de vroegere koloniale machten.”

China verwacht dat zijn handel met Afrika tegen 2010 zal opgelopen zijn tot 100 miljard dollar per jaar, maar heeft altijd voorgehouden dat zijn handelsrelatie met Afrika aan beide partijen winst zou opleveren. China heeft vijf miljard dollar leningen aan Afrikaanse landen toegezegd.

Het Chinese zakelijk centrum Shanghai wil op vijf jaar tijd een financieel centrum met een wereldwijde invloed worden. De stad staat de jongste tijd onder druk wegens een corruptieschandaal en de concurrentie van andere Chinese steden, maar heeft nu een vijf-jarenplan opgesteld om zich definitief tot een financiele hotspot te worden.

Het stadsbestuur van Shanghai wil onder meer dat zijn financiele instellingen hun portefeuilles tegen 2010 verdubbelen. Zij zouden dan een bedrag van 869 miljard dollar moeten beheren. Shanghai zou volgens het stadsbestuur daarbij één vierde van de Chinese financiele markt in handen moeten hebben. Het plan moet de zakelijke wereld en buitenlandse investeerders ervan overtuigen dat Shanghai het centrum zal blijven van de Chinese financiele wereld.

“Een dergelijke stap was nodig, want de reputatie van de stad had zwaar te lijden gehad van een groot corruptieschandaal,” aldus het persbureau Reuters. “Zo werden de plaatselijke communistische partijleider Chen Liangyu en Zhang Rongkun, één van de rijkste mensen van China, gearresteerd omdat ze overheidsgelden zouden misbruikt hebben en gelden van de sociale verzekeringen hadden versluisd naar illegale leningen en investeringen.”

“Bovendien liet de Chinese regering uitschijnen andere financiele centra te willen uitbouw om een groter evenwicht tegenover Shanghai te verwezenlijken,” aldus nog het persbureau. “Shanghai wacht ongeduldig dat China de twee grootste economie van de wereld is geworden. Dat zou over vier jaar een feit moeten zijn. De stad hoopt op dat ogenblik uit te kunnen groeien tot een echt financieel wereldcentrum.”

“Maar er is meer nodig dan hoge torens om een financieel centrum te worden,” merkt Dong Tao, zegsman van Credit Suisse in Hong Kong, op. “Er moet op vele vlakken vorderingen gemaakt worden om dat doel te kunnen bereiken. Shanghai heeft potentieel, maar er moet nog een hele weg afgelegd worden, onder meer op het gebied van verantwoord ondernemen.”

Bovendien is er volgens Tao nog de concurrentie met Hong Kong. In de eerste tien maanden van dit jaar werd op de geldmarkt in Hong Kong 49,6 miljard dollar gegenereerd, terwijl Shanghai tijdens diezelfde periode aan een bedrag van 8,5 miljard dollar kwam. “De kloof tussen Hong Kong en Shanghai lijkt eerder te vergroten dan te verkleinen,” aldus nog Tao.

Moskou is weliswaar nog altijd de meest aantrekkelijke Russische regio om te investeren, maar toch is Sint-Petersburg voor investeerders aanzienlijk veiliger. Dat blijkt uit een onderzoek van het magazine Expert. Niet verwonderlijk wordt Tsjetsjenie beschouwd als de meest risicovolle Russische regio om zaken op te zetten.

Sint-Petesburg is volgens Expert van alle 80 Russische regio’s de meest veilige om te investeren en is na Moskou ook het meest aantrekkelijk gebied voor investeerders. Met een elfde plaats wordt Moskou nog altijd als een relatief riskant gebied genoemd om zaken te doen.

Het hoeft geen verwondering te wekken dat het rumoerige en oorlogszuchtige Tsjetsjenie het minst veilige gebied is om te investeren. “Maar toch heeft het gebied een aantal mogelijkheden, waardoor het in het algemeen tot een 78ste plek is opgeklommen,” aldus Expert.

Khanty-Mansiisk, de regio dat de helft van de Russische olie produceert en verantwoordelijk is voor een kwart van de Russische belastingsinkomsten, is de vierde meest aantrekkelijke regio voor investeerders. Maar op het gebied van veiligheid daalt de regio van een 18de naar een 31ste plaats.