Brazilië wordt steeds belangrijker als locatie voor internationale congressen. Dat blijkt uit de jaarlijkse ranglijst die wordt opgesteld door de International Congress & Convention Association (ICCA). Het is voor de eerste keer dat het land zich in de top vijftien weet te klasseren, maar nestelt zich wel meteen op de zevende plaats. Die was tot nu toe voorbehouden voor Nederland, maar onze noorderburen dalen wel naar een tiende plaats.

Het belangrijkste land voor internationale bestemmingen blijven de Verenigde Staten. Daar werden het voorbije jaar 414 internationale congressen georganiseerd. Op een tweede plaats volgt Duitsland met 334 congressen, voor Groot-Brittannië (279), Frankrijk (269) en Spanje (266). De top tien wordt verder gevuld met Italië (209), Brazilië (207), Oostenrijk (204), Australië (190) en Nederland (187).

Vooral de opgang van Brazilië is opvallend. In 2003 werden in het Zuid-Amerikaanse land amper 62 internationale congressen georganiseerd. Het jaar daarop stonden er al 106 evenementen op het programma en in 2005 kwam men aan 145 eenheden. Dat toont duidelijk aan dat Brazilië op gebied van economie en handel steeds belangrijker wordt. Binnen de top vijf steeg verder Groot-Brittannië van een vijfde naar een derde plaats. Spanje deed net andersom.

Ook China wordt steeds interessanter als congresbestemming. In 2003 kon het land prat gaan op 37 internationale bestemmingen. Het voorbije jaar waren er al 154 evenementen, waardoor China op een veertiende plaats terechtkomt en een steeds grotere bedreiging vormt voor Japan, dat met 157 congressen op een twaalfde plaats staat. Japan boekte trouwens een veel minder grote vooruitgang, want in 2003 werden er 112 congressen georganiseerd.

Opvallend is ook de daling van Nederland van een zesde naar een tiende plaats. “Volgens Renée Cohen, directeur destination sales van het Nederlands Bureau voor Toerisme & Congressen (NBTC), is er nog geen reden voor paniek,” aldus het magazine Tourpress.nl. “Maar de concurrentie is groot. Voor Nederland zijn met name Italië en Oostenrijk geduchte concurrenten waar rekening zal mee moeten gehouden worden.”

Het aantal internationale congressen neemt de jongste jaren opnieuw toe. Zo werden er in 2003 in de Verenigde Staten 232 internationale congressen georganiseerd. Dat is op vier jaar tijd dan ook bijna verdubbeld tot 414 evenementen. Ook in de andere landen merkt men een gelijkaardige trend op. Naast de heropleving van de economie moet hier gedacht worden maar ook het wegebben van de gevolgen van de terroristische aanslagen van 9 september 2001.

Bestemmingen moeten zich volgens analisten op een bijzondere manier onderscheiden om congressen aan te trekken. “Iedere bestemming met een beetje zakelijke markt beschikt over goede hotels, kwalitatief hoogwaardige congreslocaties, een meer dan redelijke bereikbaarheid en professioneel, meertalig personeel,” aldus Renée Cohen. “Zo zal Nederland zich als congresdestinatie moeten onderscheiden met een emotionele beleving van ons land.”

Binnen de top vijftien staan verder nog Zwitserland op een elfde plaats met 166 congressen, Canada op een dertiende plaats met 154 congressen en Zweden op een vijftiende plaats met 139 congressen. Van België is geen spoor terug te vinden.

Mensen zijn niet tegen veranderingen. Dat is de conclusie van de Nederlandse Truus Poels van de Vrije Universiteit Amsterdam in haar proefschrift. Ze voert daarbij aan dat veel organisatieveranderingen mislukken omdat de ritmiek van verandering niet wordt gerespecteerd. Een verandering moet volgens de onderzoekster wel gedoseerd worden, want anders wordt de veranderbereidheid ondergraafd.

“Mensen zijn volgens Truus Poels niet tegen veranderingen, maar daarbij moet men wel oordeelkundig tewerk gaan,” schrijft de Gids voor Personeelsmanagement. “Ritmiek speelt volgens de onderzoekster een belangrijke bij organisatieveranderingen. Een organisatieverandering is te vergelijken met een marathon, want het vergt een fysieke en een mentale voorbereiding.”

Volgens Poels mislukken veel organisatieveranderingen omdat de ritmiek van verandering niet wordt gerespecteerd. “Niet afgeronde veranderingen volgen elkaar in hoog tempo op,” aldus de onderzoekster. “Niet alleen is dit slecht voor het moreel en ondermijnt het de motivatie, het ondergraaft de veranderbereidheid, leidt tot verandermoeheid en fictieve betrokkenheid.”

Bijna één op drie managers heeft zich wel eens mentaal of fysiek bedreigd gevoeld door een werknemer. Dat blijkt uit een enquête van Management Team. Dat is volgens analisten ook niet verbazend. Managers moeten immers dikwijls onpopulaire boodschappen overbrengen en doen dat niet altijd even taktisch, waardoor het probleem gemakkelijker uit de hand kan lopen.

“Ruim dertig procent van de managers heeft zich wel eens mentaal of fysiek bedreigd gevoeld door een werknemer,” aldus Management Team. “Een derde van die groep is ook daadwerkelijk bedreigd.” Alfred Rozeman, directeur van Traumatherapie Online, wijst erop dat 15 procent van de werknemers al eens fysiek bedreigd gevoeld hebben op de werkvloer. Het is volgens hem ook logisch dat dit percentage bij managers hoger ligt.

“Managers moeten vaak boodschappen overbrengen die hen niet populair maken, zoals een ontslag, een degradatie, een promotie die niet doorgaat, of bezuinigingen,” aldus Rozeman. “Als men dan een gefrustreerde werknemer tegenover zich krijgt en de manager niet al te tactisch reageert, kan een gesprek gemakkelijk uit de hand lopen. Veel onvrede komt echter voort uit het gedrag van de manager.”

Rozeman stelt dat een slechtnieuwsgesprek verloopt in drie fasen, met het uitdelen van een klap, het opvangen van een reactie en het maken van afspraken. “Veel leidinggevenden laten zich echter verleiden tot sociaal wenselijk gedrag en trappen zo in de valkuilen,” voert hij aan. Dat is een risicovolle aanpak, die maar zelden slaagt. Sommige managers kiezen ervoor om de pil te vergulden, maar dat is ook een omweg met een laag slagingspercentage.”

Ondernemers zouden een voorbeeld moeten nemen aan Richard Branson. Dat vindt Remco Van der Sluis, directeur van het Nederlandse designbureau DBOD. Door Richard Branson heeft Virgin Airlines volgens Van der Sluit een duidelijk gezicht. Hij voegt er aan toe dat kleine ondernemers dit net zo goed kunnen bereiken, maar dat ze klantrelaties teveel overlaten aan hun medewerkers.

Van der Sluis stelt dat te weinig bedrijven een eigen gezicht hebben. Bovendien laten ze hun gezocht volgens hem te weinig aan klanten zien, vooral in business-to-business. “Het bedrijf achter de leverancier heeft helemaal geen gezicht, terwijl daar voor ondernemers veel winst te halen valt,” voert Van der Sluis aan. “In al teveel gevallen gebeurt de klantrelatie vooral door het personeel.”

Daarmee hebben die personeelsleden volgens Van der Sluis teveel macht. “Veel klanten zien de werknemer in kwestie als vertegenwoordiger van het bedrijf,” merkt hij op in het magazine Zibb.nl. “Als die werknemer uiteindelijk opstapt, loopt het bedrijf de kans dat hij de klant meeneemt.” Dit zouden ondernemers moeten kunnen vermijden door zichzelf als bedrijf steviger te profileren.

Van der Sluis stelt dat Virgin Airlines zich daarom bewust vereenzelvigt met oprichter Richard Branson. “Maar ondernemers hoeven geen miljoenen te bezitten om zich sterk te profileren,” voert hij aan. “Het gaat er in de eerste plaats om dat een bedrijf een eigen gezicht heeft voor de klant. Pas als een klant ziet waarin een bedrijf zich onderscheidt van concurrenten, zal hij geïnteresseerd raken.”

Naast dat eigen gezicht, is het volgens Van der Sluis net zo belangrijk dat ondernemers letterlijk hun gezicht laten zien. Daarmee kunnen business-to-business ondernemers hun voordeel doen, vooral omdat ze meestal geen duizenden klanten hebben. De ondernemer moet volgens hem zelf contact onderhouden met de klanten.

Lee Hsien Loong, de premier van de Aziatische stadsstaat, ontvangt vanaf volgend jaar een salaris van 2,05 miljoen dollar per jaar. Dit is een stijging met 50 procent en vijf keer zoveel als de inkomsten van de Amerikaanse president George W. Bush. Volgens de regering van Singapore zijn hoge lonen absoluut nodig om als overheid een aantrekkelijke werkgever te kunnen blijven.

Niet alleen Lee Hsien Loong krijgt een behoorlijke loonsverhoging, want ook de verdiensten van de andere ministers en hoge ambtenaren stijgen met ongeveer 60 procent tot gemiddeld 1,26 miljoen dollar. Daarmee wil de regering van de Aziatische stadsstaat inspelen op het onevenwicht in de verloning van toplui uit de industrie en het zakenleven en de ambtenarij en zegt dat beide vergoedingen vergelijkbaar moeten zijn.

Lee Hsien Loong had vorige maand al aangekondigd dat zijn ministers en topambtenaren op een grote loonsverhoging zouden kunnen rekenen. Dat leidde echter tot groot protest van de bevolking. Veel inwoners van de stadsstaat vinden immers dat de economische prestaties van hun regering het niet rechtvaardigen dat ambtenaren en ministers zo rijkelijk zouden vergoed worden voor hun inspanningen.

Het Duitse bedrijfsleven wil de wet op de samenstelling van bestuursraden laten herzien. Dat is het gevolg van recente corruptieschandalen bij onder meer Siemens en Volkswagen. De wet verplicht dat de bestuursraden van Duitse bedrijven de helft van de zetels voorbehouden aan vertegenwoordigers van de werknemers, maar dat blijkt volgens Duitse ondernemers de neiging tot corruptie te verergeren.

Bij Siemens werd onlangs één van de bestuursleden gearresteerd omdat hij 34 miljoen euro omkoopgeld zou betaald hebben om in de bestuursraad de steun van een vakbondsafgevaardigde te krijgen. Bij Volkswagen kreeg een bestuurslid een voorwaardelijke gevangenisstraf en een geldboete van 576.000 euro omdat hij vertegenwoordigers van het personeel zou omgekocht hebben met geld, reisjes en prostituees.

“Duitsland verplicht bedrijven met meer dan 2.000 werknemers om de helft van de zetels in hun bestuursraad voor te behouden voor vertegenwoordigers van de werknemers,” aldus The International Herald Tribune. “In Oostenrijk en Luxemburg is dat één op drie, maar geen enkele andere lidstaat van de Europese Unie heeft daarover een wettelijke verplichting.” Er wordt nu op aangestuurd om de Duitse wet op ‘Mitbestimmung’ te veranderen.

Verdedigers zeggen dat de consensus-wet het land geholpen heeft om uit diverse economische crisissen en twee wereldoorlog te komen en uit te groeien tot een industriële macht. “Maar Duitse media beginnen nu te hameren op verdachte combines tussen vertegenwoordigers van het personeel en het management bij enkele grote bedrijven, zoals Deutsche Bahn en Deutsche Post,” stipt de Herald Tribune aan.

Gevreesd wordt dat deze gevallen slechts het tipje van de ijsberg vormen. Om het systeem van Mitbestimmung te omzeilen, hebben verscheidene Duitse bedrijven zich inmiddels omgevormd tot Societas Europae, door de Europese Unie in 2004 in het leven geroepen om het bedrijfsbeleid in heel Europa te standaardiseren. Daarbij krijgen bedrijven veel meer vrijheid met betrekking tot de vakbondsafvaardiging.

Inmiddels is verzekeraar Allianz al naar het Europees model overgestapt en BASF heeft aangekondigd hetzelfde te zullen doen. Ook bij DaimlerChrysler gaan er stemmen op om eveneens het Europese pad te volgen. Air Berlin heeft daarentegen het Britse statuut aangenomen. “Mitbestimmung is internationaal concurrentieel niet langer houdbaar,” vertelt topman Joachim Hunold.

Volgens het Verbond van Duitse Ondernemingen wil een wijziging van het Duitse systeem nog voor de volgende nationale verkiezingen op tafel brengen.

Bij sollicitaties letten veel managers meer op het uiterlijk van de kandidaat dan op de inhoud van zijn verhaal. Dat blijkt uit een internationaal onderzoek van het recruteringsbureau Accountemps. Uit het onderzoek is verder gebleken dat sollicitanten vooral geneigd zijn te overdrijven over de daadwerkelijke inhoud van hun vorige functies en ook vermijden om over hun zwakke punten te praten.

De onderzoekers kwamen tot de vaststelling dat 23 procent van de ondervraagde managers toegaf voornamelijk te letten op het uiterlijk en het voorkomen van de sollicitant. Bij Engelse managers bedraagt dat zelfs 33 procent en zij laten uitschijnen dat dit zelfs bijna allesbepalend is. Anderzijds blijkt dat 32 procent van de ondervraagde sollicitanten vooral wil vermijden om over zijn zwakkere punten te spreken.

Experts stellen dat de resultaten van het onderzoek een goede weerspiegeling is van de realiteit. Daarbij wordt opgemerkt dat overdrijvingen over de inhoud van een vorige functie wel kunnen opgevangen worden door het uitvoeren van een aantal tests. Daardoor kan men volgens hen relatief goed achterhalen wat het daadwerkelijke kennen en kunnen van de kandidaat in kwestie inhoudt. Ook over de reden van vertrek bij het vorige bedrijf en de relatie met vorige collega’s wordt in veel gevallen niet graag gesproken.

Bedrijven moeten virtuele werelden wel serieus nemen. Dat is de conclusie van een rapport van het onderzoeksbureau Forrester. Daarbij wordt gesteld dat bedrijven geen overhaaste stappen moeten nemen, maar wel de bestaande virtuele wereld rustig moeten verkennen. Men doet er volgens Forrester goed aan om de evoluties binnen de virtuele werelden goed te volgen en het goede ogenblik af te wachten om in te stappen.

Virtuele werelden zijn vooralsnog het terrein van een kleine nichegroep, maar die is volgens Forrester wel bijzonder interessant. In die werelden zijn er immers veel mensen – creators – die zelf content maken, terwijl in andere sociale netwerken zoals MySpace slechts een minderheid een actieve bijdrage levert. De toegang tot deze creators is volgens Forrester bijzonder interessant voor de bedrijven.

Forrester wijst erop dat de sector van de virtuele werelden nog geen vaste vorm heeft gekregen, terwijl in andere sociale omgeving al dominante merken – zoals YouTube of MySpace – zijn ontstaan. Second Life heeft hier weliswaar een voorsprong, maar de groei van virtuele werelden kan ook komen van investeringen van bedrijven in eigen virtuele werelden. “Zo heeft ook MTV een eigen virtuele wereld opgezet,” aldus Forrester.

Bedrijven kunnen in een virtuele wereld geld verdienen, maar een investeerder moet zich volgens Forrester goed bewust zijn van de risico’s. “De kosten voor het opzetten en onderhouden van een virtuele wereld liggen op dit ogenblik nog erg hoog en veel concepten mislukken,” aldus de onderzoekers. “Bovendien zijn er gebruikers die na verloop van tijd afhaken. Men doet er dan ook goed aan om eerst de bestaande virtuele werelden te gaan verkennen.”

Het opzetten van een filiaal in een virtuele wereld is volgens Forrester niet aangewezen. “Dat kan misschien wel pr-waarde hebben als een bedrijf daar als eerste in zijn sector toe besluit,” aldus nog de onderzoekers. “Voor massacommunicatie zijn virtuele werelden als Second Life echter niet geschikt. Beter is het om de virtuele omgevingen in de gaten te houden en vervolgens op het juiste moment in te stappen.”

Forrester spreekt zich niet uit welk moment dat is. “Dat moet het bedrijf in kwestie volgens de onderzoekers zelf ontdekken,” schrijft Personal Computer Magazine. “Forrester ziet in de virtuele werelden vooral interessante mogelijkheden voor het houden van vergaderingen, trainingen en vormen van co-creatie. Daarvoor bieden virtuele werelden een goedkoop platform.”

Managers worden niet vertrouwd. Dat blijkt uit een Canadees onderzoek van het studiebureau Watson Wyatt. Dat kwam tot de vaststelling dat zes op de tien werknemers wantrouwen koestert tegenover de leiding van het bedrijf. Dit geldt volgens Watson Wyatt, dat peilde naar de verschillen in werkhouding tussen jongeren en oudere werknemers, voor alle leeftijdscategorieën van het personeel.

“Het onderzoek naar de verschillen in werkhouding tussen oudere en jongere werknemers toont aan dat de diverse generaties veel gemeen hebben,” aldus het magazine Management Team. “Managers die ervan uitgaan dat jongeren en ouderen hele andere behoeften hebben, komen bedrogen uit en vervreemden uiteindelijk al hun personeel van zich.”

De verschillende leeftijdsgroepen blijken ook door ongeveer dezelfde dingen te worden gemotiveerd. “Het is aan de manager om vertrouwen te scheppen in de toekomst en duidelijk te communiceren en te luisteren,” stippen de onderzoekers aan. “Volgens de meerderheid van de respondenten gebeurt dit veel te weinig.”

Amper 44 procent de ondervraagden zei vertrouwen te hebben in de leiding. Hoe lager het betrokken personeelslid geplaatst is in de organisatie, hoe meer wantrouwen hij blijkt te koesteren. Daarnaast vinden zes van de tien werknemers dat hun baas hen nooit een rechtstreeks antwoord geeft.

De onderzoekers kwamen daarnaast tot de vaststelling dat er een duidelijk verband bestaat tussen de betrokkenheid van de werknemers en de financiële prestaties van het bedrijf. In een onderneming waar er een grote werknemersbetrokkenheid is, worden hogere winstcijfers, een hogere marktpenetratie en een hogere productiviteit gerealiseerd.

Britse bedrijven zijn niet voldoende voorbereid op rampen zoals stormen, epidemies of terroristische acties. Dat blijkt uit een onderzoek van het Britse Chartered Management Institute. Daarbij wordt opgemerkt dat slechts de helft van de ondervraagde bedrijven een rampenplan had om zijn activiteiten bij eventuele calamiteiten te kunnen verderzetten.

Bedrijven vrezen vooral het wegvallen van personeel en het uitvallen van informatica en communicatie. “Bedrijven zouden moeten uitzoeken welke problemen hun activiteiten kunnen lamleggen,” aldus de onderzoekers. “Men moet het beschouwen als verzekeringen. Men hoopt ze nooit te hoeven inschakelen, maar in noodgevallen kan men er wel beroep op doen.”

Een alarmplan is volgens de onderzoekers voor de werknemers, klanten en leveranciers bovendien een signaal dat hun toekomst in veilige handen is. “Technologie is niets zonder mensen die ze kunnen bedienen,” vertelden ze aan BBC News. “Men moet evenveel aandacht besteden aan de veiligheid van het personeel dan aan de veiligheid van gebouwen.”

Van de ondervraagde bedrijven gaf 73 procent toe dat de continuïteit van de activiteiten voor het management een bijzonder grote bezorgdheid is. Maar slechts 43 procent had ook daadwerkelijk een plan om die continuïteit te garanderen. In kleine bedrijven daalde dat zelfs tot 34 procent.  Daarnaast stipte bijna de helft van de ondervraagden dat ze bezorgd waren over imago-schade, maar slechts in 35 procent van de alarmplannen was daar rekening mee gehouden.

Daarnaast bleek dat de helft van de bedrijven zijn alarmplan één keer per jaar uittest. Eén derde had het echter nog nooit ingeoefend en 15 procent had nagelaten om aangetoonde lacunes te verbeteren.