Intellectuele eigendom heeft steeds meer te maken met een toegevoegde waarde dan met de bescherming van eigen ontwikkelingen. Dat is de conclusie van een rapport van Pricewaterhouse Coopers (PwC). Die strategische meerwaarde zou er bedrijven volgens de onderzoekers in de toekomst kunnen doen brengen om minder patenten aan te vragen. Dat kan volgens het rapport van groot belang zijn bij mogelijke overnameplannen.

De onderzoekers voeren aan dat intellectuele eigendom al geruime tijd beschouwd wordt als één van de activa van een bedrijf. “Maar dat gebeurde volgens het PwC-rapport bijna altijd vanuit het oogpunt van beveiliging,” schrijft het magazine The Register. “In veel gevallen eindigde dat voor de rechtbank. De helft van de ondervraagde bedrijfsleiders die in het rapport aan bod kwamen, waren trouwens van mening dat een groot aantal van die rechtszaken alleen dienden om de concurrentie te pesten.”

Intellectuele eigendom begint volgens het PwC-rapport echter steeds meer zijn legale invalshoek aan het verliezen en wordt daarentegen meer een onderdeel van het businessplan. “Informatica begint bij overnames steeds belangrijker te worden,” aldus de onderzoekers. “Bedrijven worden steeds meer gekocht om wat ze weten. Kennis speelt een grotere rol in de marktwaarde van bedrijven dan de materiële activa. Dat is vooral het geval in de informaticasector.”

De onderzoekers wijzen erop dat vele bedrijfsleiders toegeven dat ze niet erg beslagen zijn in het beheren van de intellectuele eigendom van hun bedrijven. “Bovendien is het binnen een organisatie niet altijd duidelijk wie verantwoordelijk is voor het beheren van de intellectuele eigendommen,” aldus de onderzoekers. “Slechts 21 procent van de ondervraagde bedrijven geeft aan specialisten aangesteld te hebben om de intellectuele eigendom te beheren.”

Steeds meer nieuwe bedrijfsleiders willen ondernemingen oprichten die erop gericht zijn de wereld verbeteren. Dat zegt de organisatie Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen Nederland (MVO). Het gaat daarbij volgens de organisatie om bedrijven die ijveren voor eerlijke lonen in ontwikkelingslanden, die zich inzetten voor probleemjongeren of werken aan een beter milieu. Concrete cijfers zijn er echter niet.

MVO-directeur Willem Lageweg stelt in De Volkskrant veel jongeren te ontmoeten die na hun studie een bedrijf met een missie beginnen. “Maar ook mensen met een gevorderde loopbaan maken vaker de keuze voor zichzelf te beginnen,” aldus Lageweg. Zijn mening wordt gedeeld door de uitbaters van de website allesduurzaam.nl. De voorbije dertien jaar moest er hard gewerkt worden om nieuwe bedrijven voor de website te vinden, maar sinds een jaar gaat het vanzelf.

Volgens Henk Kievit, onderzoeker aan het Institute for Social Venturing & Entrepreneurship van Nyenrode, is er geen sprake van een tijdelijke trend. “Maatschappelijk verantwoorde starters kwamen in het verleden vaak met wilde, onhaalbare ideeën,” aldus Kievit. “Maar op dit ogenblik zien we steeds vaker solide ondernemingsplannen. De starters zijn praktische idealisten.”

Starters willen volgens Kievit een oplossing zoeken voor hardnekkige maatschappelijke problemen. “Maar ze zijn zich er ook van bewust dat ze zichzelf moeten bedruipen en dat ze alleen effect hebben als ze de continuïteit van hun bedrijf kunnen garanderen,” voert hij aan. “Het product moet aansluiten bij het bestaande consumentengedrag. Het moet goed en niet al te duur geprijsd zijn.”

Lageweg voert echter aan dat ondernemers moeten kunnen garanderen dat het duurzaamheids-etiket klopt. “Bij de vorige groene golf, vijftien jaar geleden, werden er groene etiketten geplakt op producten die dat niet waren,” benadrukte hij. “Als zoiets uitkomt, is het slecht voor het imago van maatschappelijk verantwoord ondernemen.” Hij heeft daarbij vragen over de toename van het aantal leasemaatschappijen die uitpakken met termen zoals ecolease.

Bedrijven zijn weinig origineel in het kiezen van een naam. Dat schrijft de Nederlandse auteur Erwin Wijman in zijn boek ‘De Bedrijfsnamenfabriek’. Hij heeft het daarbij over kuddegedrag, terwijl sommige namen volgens hem bovendien ook nog nietzeggend zijn. Wijman stelt dat veel consumenten daardoor geen idee hebben welk soort bedrijf er achter de naam schuilgaat.

“Uit onderzoek is gebleken dat bijna niemand weet welke bedrijven er bijvoorbeeld achter de namen Selexyz, Dedicon of Asperion schuilgaan,” aldus Wijman. “Daarnaast maken de jongste tijd veel bedrijven gemaak van typografisch geweld, zoals het gebruik van hoofdletters in het midden van een naam, uitroeptekens en andere typografische trucs om op te vallen.”

Daarnaast heeft hij het over Hollandse eenvoud, waarmee nieuwe bedrijven als traditierijk en eerbiedwaardig willen overkomen. Daarnaast is ook het internetesperanto veel in trek bij nieuwe bedrijven. Andere bedenkelijke trends zijn volgens hem de voornaambedrijven en het gebruik van pochnamen, waardoor bedrijven zich groter voordoen dan ze in werkelijkheid zijn.

Wijman zegt dat deze evoluties niet goed zijn. “De functie van een naam is om zich te onderscheiden van de ander,” stipt hij aan. “Het is de belangrijkste brandingbeslissing die ondernemers ooit nemen. Ze hebben vaak maar één keer de mogelijkheid om een naam te kiezen. Een goed gekozen naam kan veel bijdragen aan het succes van de onderneming en een verkeerde keuze kan nog veel meer afbreuk doen.”

Naast het glazen plafond hebben vrouwelijke managers ook last van een glazen klif. Dat is de conclusie van een onderzoek van psychologen van de Britse University of Exiter. Zij stellen dat vrouwelijke managers immers moeilijkere taken opgedragen krijgen dan hun mannelijke collega’s. Ze voegen er aan toe dat die vrouwelijke toplui dan ook de grootste kans op mislukken hebben.

“Uit het experiment kwam naar voor dat de vrouwelijke kandidaat na een sollicatierond de functie krijgt die als riskant omschreven wordt, ook als de mannelijke collega net zo geschikt is en over dezelfde kwalificaties beschikt,” aldus onderzoeksleider Alex Haslam. Dat fenomeen is volgens hem te wijten aan het feit dat vrouwen op de werkvloer meestal geen informeel netwerk hebben.

Mannen beschikken volgens Haslam meestal wel over een dergelijk informeel netwerk. “Daardoor genieten zij meer internet steun,” voegt hij daar aan toe. Volgens de onderzoeker zet de hogere faalkans de vrouwelijke manager onder extra druk. Het gevolg daarvan is dat zij meer dan hun mannelijke collega’s met stress kampen en aan senior managementfuncties aan zich voorbij laten gaan.

Bedrijven moeten hun klanten een beperkte blik in de interne keuken gunnen. Dat is de conclusie van een Australisch onderzoek van Goldman Sachs. De loyaliteit van de cliënt wordt daardoor immers groter. Anderzijds merken de onderzoekers echter op dat de klant daardoor ook een grotere kennis van de markt krijgt, wat het gevaar vergroot dat hij naar concurrerende aanbieders zal overstappen.

“Meer expertise ten aanzien van een product, dienst of markt is volgens de onderzoekers op het eerste gezicht omgekeerd evenredig met de loyaliteit aan een onderneming,” aldus het magazine Harvard Business Review. “De studie toont aan dat naarmate klanten meer bekend zijn met de markt voor financiële producten, ze eerder geneigd zijn om over te stappen naar een andere dienstverlener.”

Paradoxaal genoeg blijkt uit het onderzoek dat ondernemingen tegelijkertijd de loyaliteit kunnen vergroten door klanten juist te informeren over de wijze waarop de onderneming opereert en hoe de organisatie in elkaar steekt. Het onderzoek impliceert dat ondernemingen hun klanten een beperkte blik in de keuken moeten gunnen. Dat betekent dat werknemers autonomie en tijd moeten krijgen om klanten datgene uit te leggen wat ze willen weten.

Het probleem is volgens het magazine echter dat dit onvermijdelijk betekent dat de klant ook meer van de markt te weten komt. “Hoewel het moeilijk is om deze twee vormen van kennis in de praktijk te scheiden, wegen de voordelen van het aanbieden van organisatiespecifieke kennis toch op tegen een eventueel verloop,” wordt er nog opgemerkt.

Bestuursvoorzitters van ondernemingen vertrekken steeds vaker onder druk. Eén op de drie van de vertrekkende directeuren moest vorig jaar het veld ruimen vanwege tegenvallende resultaten of een conflict. Een op de vijf vertrok om een fusie of overname. Dat blijkt uit onderzoek van het adviesbureau Booz Allen Hamilton onder 2.500 beursgenoteerde ondernemingen.

In 1995 vertrok amper één op de acht bestuursvoorzitters onder druk. In Europa is het verloop bij toplui van bedrijven het grootst. Op één jaar tijd vertrekt daar 15 procent van alle toplui, gevolgd door Noord-Amerika en Japan. Volgens het magazine FEM Business zouden slecht presterende toplui maximaal drie jaar respijt krijgen. Daarbij wordt gesteld dat een aantal toplui ondanks slechte prestaties toch heel lang op hun stoel mogen blijven zitten.

Anderzijds stelden de onderzoekers vast dat bedrijven een steeds grotere voorkeur hebben voor een topman die uit de eigen gelederen komt. In 2003 kwam nog bijna één derde van de bestuursvoorzitters van buiten het bedrijf. Vorig jaar was dit aandeel echter al gedaald tot 18 procent. De onderzoekers merken daarbij op dat externe toplui slechtere rendementen leveren dan eigen kweek. Een interne topman is beter voor de aandelenkoers van de onderneming.

Vertrouwen wordt steeds belangrijker voor managers, maar is anderzijds steeds moeilijker te handhaven. Dit blijkt uit een onderzoek van Manpower Professional naar de relatie tussen vertrouwen en leiderschap. De onderzoekers stellen daarbij dat vertrouwen is essentieel voor het succes van de manager. Vertrouwen stimuleert volgens hen betrokkenheid en is daarmee aanjager voor innovatie en het bedrijfsresultaat.

“Managers moeten dit hoognodige vertrouwen kweken,” voert Manpower Proffsional aan. “Hiervoor moeten ze beschikken over een hoog sociaal intelligentiequociënt.” Volgens Rens van Loon, leiderschapsspecialist bij Right Management is vertrouwen naast een zelfstandig naamwoord ook een werkwoord. “Authenticiteit is belangrijk om een succesvol leider te zijn,” voert hij aan.

“Manpower-directeur Ernst Dekker voert aan dat bestuurders vertrouwen hoog op de agenda moeten plaatsen en op alle organisatieniveaus moeten verankeren,” schrijft het magazine Zibb.nl. “Op die manier zorgt de organisatie voor blijvende betrokkenheid van zowel vaste als tijdelijke krachten. Vooral in een steeds krapper wordende arbeidsmarkt is betrokkenheid cruciaal voor de werving en het behoud van medewerkers.”

Ruim zeventig procent van de ondernemers werkt niet uitsluitend op kantoor. Als alternatieve werkplek is thuis is met 45 procent favoriet. Maar ook de horeca en bij mooi weer buiten zijn geliefde plekken om te ondernemen. Dat blijkt uit de Nederlandse Nationale Ondernemers Enquête 2007 van internetbank Bizner. Een groot gedeelte van de ondervraagden vindt trouwens dat ondernemen in het bloed zit.

“Omwille van het thuiswerk zegt acht op de tien ondernemers absoluut niet zonder mobiele telefoon en internet te kunnen,” aldus het magazine Zibb.nl. “De flexibiliteit sluit nauw aan op onafhankelijkheid, een reden die 42 procent van de ondervraagden opgeeft om te gaan ondernemen.” Van de fulltime ondernemers heeft trouwens 75 procent niet alleen de kantoorruimtes, maar ook de kantooruren gelaten voor wat ze zijn.

Deze groep fulltimers steekt meer dan veertig uur per week in zijn of haar onderneming. Parttimers Р̩̩nderde van de ondernemers Рsteken ongeveer twintig tot dertig uur in hun onderneming. Hiervan is acht procent nog in loondienst en zeven procent studeert nog. Acht procent is nog bezig de onderneming op te starten. De helft van de ondervragen zegt dat een echte ondernemer vooral gedreven is. Een derde zegt dat het ondernemen hen zelfs in het bloed zit.

Ondernemers zijn volgens de onderzoekers vandaag snel met het starten van een eigen bedrijf. Tussen het idee en de uitvoering zit bij 54 procent niet meer dan zes maanden. Driekwart zegt ook zonder adviseurs te kunnen. Als er al raad nodig is, krijgen ze die liever van familie en vrienden of het personeel en de zakenpartner. Pas als laatste redmiddel wordt naar de beroepsadviseur gegrepen. Bijna een kwart start meerdere keren in zijn leven een onderneming.

Managers kunnen niet echt genieten van vakanties. Dat blijkt uit een Nederlands onderzoek van het selectiebureau Hudson. Niet zelden komen ze met grotere stress uit vakantie terug dan ze zijn vertrokken. Dat heeft veel te maken met de bereikbaarheid, die vele managers ook tijdens hun vakanties als een verplichting zien. Toch gaan managers blijkbaar vaker weg dan niet-leidinggevenden.

“Een welverdiende vakantie heeft vaak nauwelijks een positief effect op managers,” schrijft het magazine Managersonline.nl. “Eén op de drie managers heeft dagelijks contact met kantoor. Ze zien die bereikbaarheid tijdens de vakantie als een verplichting. Daardoor voelen ze zich niet volledig vrij en worden de batterijen ook niet echt opgeladen. Eén op de vier managers komt zelfs gestresster terug dan hij vertrok.”

De onderzoekers kwamen wel tot de vaststelling dat managers meer vrije dagen opnemen dan niet-leidinggevenden. Meer dan de helft van de managers gaat zowel voor een lang weekend als voor een hele vakantie weg. Vele niet-leidinggevenden vertelden trouwens niet te verwachten meer dan enkele lange weekends weg te kunnen. Wel zegt dertig procent zich op een zonnige dag wel eens ziek te melden.

De consument vindt dat hij dikwijls tijd verspilt met het contacteren van bedrijven, die daar blijkbaar slecht op voorzien zijn. Dat blijkt uit een aantal recente onderzoeksrapporten. Daarbij wordt opgemerkt dat het bedrijf dikwijls niet flexibel genoeg is om de klant het gevoel te geven dat er naar hem geluisterd wordt. Nochtans is klantenrelatie bijzonder belangrijk, want slechte ervaringen worden druk uitgewisseld.

Uit een rapport van het onderzoeksbureau Katzenbach Partners blijkt dat bedrijven bij hun dienstverlening een aantal belangrijke fouten maken. Zo wordt er volgens de onderzoekers vaak te strak vastgehouden aan vooraf opgestelde scripts voor klantencontacten. “Personeel moet flexibel zijn wil de klant het gevoel krijgen dat er naar hem geluisterd wordt,” voeren de onderzoekers aan.

Anderzijds hoeft de dienstverlening volgens de onderzoekers ook geen spectaculaire acties te omvatten die de klant op korte termijn met verstomming slaan. “Het is beter op de langere termijn consequent te voldoen aan de verwachtingen van de klant,” aldus nog Katzenbach Partners. Dat is volgens de onderzoekers de beste manier om de klant te overtuigen van de goede dienstverlening.