Nederland muzikaal belastingsparadijs

Voor de Britse rockband The Rolling Stones is Nederland een echt belastingparadijs. In een artikel in De Volkskrant wordt gemeld dat de groep, die sinds 1971 zakelijk in Amsterdam is gevestigd, de voorbije twintig jaar op hun inkomsten slechts 1,6 procent belastingen hebben moeten betalen.

The Rolling Stones kregen de voorbije twintig jaar via Nederland 450 miljoen dollar aan royalties ontvangen. Daarop betaalden zij volgens de Nederlandse krant amper 7 miljoen dollar. Dat zou gebleken zijn uit de jaarverslagen van Promogroup, het belangrijkste bedrijf van The Rolling Stones in Nederland.

De rechten van The Rolling Stones werden in het verleden beheerd door de vennootschappen Musidor en Promotone, gecontroleerd door de Britse bankier Prins Rupert. Dat is de financiële man achter de groep. Sinds april dit jaar zijn Mick Jagger, Keith Richards en Charlie Watts echter onder hun eigen naam ingeschreven bij de Kamer van Koophandel van Amsterdam.

Dat moet de verdeling van de erfenis vergemakkelijken indien één van de bandleden moest overlijden. De drie Stones-leden hebben daarvoor ook twee Nederlandse stichtingen opgericht. Die zijn gevestigd aan de Herengracht 566. Gitarist Ron Wood en ex-bassist Bill Wyman worden in de aktes niet genoemd.

De rijkste wereldburgers zagen hun vermogen het voorbije jaar aangroeien tot 33.000 miljard dollar. Dat blijkt uit een rapport van het onderzoeksbureau CapGemini en de zakenbank Merrill Lynch, die een raming maakten van het vermogen van de 8,7 miljoen rijkste mensen van de wereld.

De onderzoekers kwamen tot de vaststelling dat de rijksten der aarde hun vermogen het voorbije jaar met 8,5 procent zagen toenemen. Dat hebben ze volgens het rapport vooral te danken aan het herstel op de beurzen. “Indien deze trend zich verder doorzet, zal hun gezamenlijk vermogen in 2010 aangegroeid zijn tot 44.600 miljard dollar,” aldus de Nederlandse krant De Telegraaf.

Woordvoerders van Merrill Lynch stellen daarbij dat de rijken beter geïnformeerd zijn en ook minder risico’s lopen. “De onderzoekers verwachten verder dat de wereldeconomie de komende vijf jaar met ongeveer zes procent zal groeien, waardoor nieuwe investeringsmogelijkheden ontstaan,” aldus nog De Telegraaf.

Voor volgend jaar verwachten ze dat 22 procent van het vermogen zal belegd worden in risicodragende beleggingen, terwijl de investeringen in traditionele aandelen met één procent zou oplopen tot 31 procent. Beleggingen in obligaties en aanverwante zou stabiel blijven op 21 procent.

De onderzoekers merken nog op dat volgend jaar 24 procent van de beleggingen zal worden gedaan op de Aziatische markten. Voor de Verenigde Staten en Europa verwachten ze een achteruitgang.

Bedrijven moeten stoppen met het geven van kwartaalprognoses. Dat is de conclusie van een onderzoek van het Business Roundtable Institute for Corporate Ethics (BRICE). Opgemerkt wordt dat deze kwartaalprognoses de korte termijnstrategie in de hand werken en dus uiteindelijk negatief uitdraaien voor de bedrijven, die beter gediend zouden zijn met een strategie op lange termijn.

“Omdat bedrijven per kwartaal hun eigen winst- en omzetdoelstellingen afgeven, rust er grote druk om deze telkens te halen en daarmee het beleggers naar de zin te maken,” schrijft Het Financieele Dagblad. “Dat vernietigt ook volgens de invloedrijkste bestuursvoorzitters van Amerikaanse bedrijven op lange termijn de beurswaarde van het bedrijf in kwestie.”

Het BRICE pleit duidelijk voor het doorbreken van de obsessie van bedrijven voor het korte termijndenken. Daarbij wordt opgemerkt dat giganten zoals Gillette en Coca-Cola al enkele tijd gestopt zijn met kwartaalprognoses. Ze worden daar ook in gevolgd door Intel, McDonald’s, Pfizer en Motorola.

In tegenstelling tot wat algemeen verwacht zou kunnen worden, zijn mensen met een behoorlijke financiële kennis gemakkelijker het slachtoffer van frauduleuze praktijken dan mensen met een beperkte onderlegdheid. Dat blijkt uit een onderzoek van de Amerikaanse National Association of Securities Dealers (NASD).

Uit een enquête bleek dat slachtoffers van fraude betere scores haalden (57 procent) op een financiële quiz dan de gemiddelde bevolking (41 procent). Bovendien blijken de slachtoffers meestal mannelijk, hoger opgeleid en getrouwd te zijn. De meesten zijn ook afkomstig uit de hogere inkomensklasse.

De slachtoffers bleken ook vooral op hun eigen kennis te steunen wanneer ze financiële beslissingen nemen, maar in veel gevallen hadden ze recent ook negatieve levenservaringen opgedaan, zoals werkloosheid, ziekte, verwondingen of legale problemen.

De fraudeurs schotelden hen in eerste instantie het vooruitzicht op rijkdom aan en lieten doorschijnen dat het product zeldzaam en dus van een grote waarde was. Bovendien werd er in veel gevallen geschermd met de naam van een bekende, vertrouwde onderneming. Frauders proberen vooral met hun toekomstige slachtoffers aan de praat te raken om hun zwakheden te ontdekken.

Steeds meer Nederlanders willen opnieuw met guldens betalen. Volgens het onderzoeksbureau GfK heeft 51 procent van de Nederlandse bevolking een voorkeur voor de oude nationale munt. Dat is elf procent meer dan vier jaar geleden. Vooral lagere inkomens en gepensioneerden blijken heimwee te hebben naar de gulden, maar ook in andere bevolkingscategorieën hunkeren velen terug naar de gulden. 

De onderzoekers denken dat veel Nederlanders teleurgesteld zijn in de euro. Daarbij wordt door velen gesteld dat de euro voor gevoelige prijsstijgingen heeft gezorgd. Bovendien stelde een kwart van de ondervraagden nog meer dan een jaar nodig te hebben om aan de euro te wennen. Twee derde zei al gewend te zijn aan de Europese munteenheid. Twee jaar geleden was dat nog 51 procent.

Meer dan tachtig procent van de Nederlanders zegt bedragen nog altijd wel om te rekenen in gulden. Dat is vooral het geval bij grote uitgaven. Twee jaar geleden was dat nog 92 procent. Verder blijkt een groot gedeele van de Nederlanders voorstander te zijn van een afschaffing van de euromuntjes van één en twee cent.

De wervingspolitiek van de meeste Europese banken is vooral gericht op het vervangen van oudere werknemers. Dat blijkt uit een rapport van het onderzoeksbureau Ethibel. Bovendien schieten de banken volgens Ethibel ook tekort op het gebied van gelijke kansenbeleid en stressbeheer van het personeel.

In Frankrijk en Groot-Brittannië stelde Ethibel een stijging vast van de personeelswerving, terwijl de banken in de rest van Europa daar volgens de onderzoekers weinig of niets voor voelen. “De sector – ook de banken die meer personeel hebben aangeworven – geeft de voorkeur aan het aanwerven van nieuwe krachten ten nadele van het oudere of minder gekwalificeerde personeel,” aldus de onderzoekers.

Ethibel zag daarop één grote uitzondering. Dat is ABN Amro in Amsterdam, dat volgens het rapport een vooruitstrevend beleid voert en intensief bezig is met de bijscholing van zijn oudere en minder gekwalificeerde medewerkers.

Maar ook op het vlak van gelijke kansenbeleid scoren de meeste banken volgens Ethibel niet bijzonder hoog. “Hoewel alle onderzochte banken over een genderbeleid beschikken, blijkt dat in de kaderfuncties slechts twintig procent van het personeel vrouwelijk is,” wordt er opgemerkt. “Anderzijds is er wel een stijging op te tekenen van het aantal vrouwen in managersfuncties.”

Bovendien doen banken volgens Ethibel weinig inspanningen om een stressbeheer uit te werken voor het personeel. “Sterker nog, banken nemen steeds meer hun toevlucht tot de uitbesteding van minder rendabele taken, ook al gaat dit ten koste van de werkomstandigheden,” aldus Ethibel.

Uitzonderingen daarop vormden ABN AMRO (Amsterdam), Commerzbank (Frankfurt), Föreningssparbanken (Stockholm) en ook Monte dei Parchi di Sienna (Sienna). Ook KBC (Brussel) krijgt hier een pluim van Ethibel.

Het islamitisch bankieren (sharia banking) blijft zijn vooruitgang op de financiële markten verder zetten. Steeds meer internationale banken, zoals Citibank, HSBC en UBS, bieden diensten aan volgens islamitische renteloze financieringsmodellen. Op het World Economic Forum in het Egyptische Sharm al-Sheikh kondigde nu ook Deutsche Bank een samenwerking aan met de Ithmaar Bank of Bahrain en Abraaj Capital uit Dubai.

De Duitse en Arabische banken hebben een fonds van twee miljard dollar opgericht om te investeren in onderwijs, media, energie en infrastructuur in het Midden-Oosten. In totaal zou het islamitisch bankieren nu al een waarde hebben van 200 tot 500 miljard dollar. Er wordt gewag gemaakt van een jaarlijkse groei van tien procent.

Sommige financiële analisten vrezen dat westerse financiële instellingen daardoor beïnvloed zullen worden door een conservatieve islamitische agenda. Vele bankiers op het World Economic Forum stelden volgens de Britse omroep BBC echter dat deze bankdiensten zorgen voor eerlijker en ethische financiële transacties.

Alexander Theocharides, een topman van de islamitische bank Faisal Finance, kondigde aan het concept van ethische investeringen ook in het westen beschikbaar te willen stellen. “Iedereen, ook niet-moslims, kan de voordelen plukken van de islamitische financiële producten,” stipte hij aan.

Buiten de Golf-regio zijn inmiddels ook Zwitserland en Maleisië centra van islamitisch bankieren geworden. Bij sharia-banking mag er geen intrest gevraagd of betaald worden. Bovendien mag er ook niet geïnvesteerd worden in projecten die niet in overeenstemming zijn met de islamitische wet, zoals gokken en alcohol.

Islamitische banken zijn nochtans geen liefdadigheidsinstellingen. De banken en de klanten delen het risico van een investering en verdelen ook de geboekte winsten volgens vooraf gemaakte afspraken. De sector ziet een potentiële markt van meer dan één miljard moslims, waarvan er velen bankinstellingen uitzoeken die hun religieus geloof delen.

Volgens financiële analisten hebben klanten uit het Midden-Oosten de voorbije jaren miljarden dollars weggehaald bij de traditionele westerse banken. Ze zouden immers bevreesd geweest zijn voor nieuwe, strikte financiële wetten na de aanslagen op de WTC-torens in New York. Dat geld zou grotendeels getransfereerd zijn naar islamitische banken.

Er is echter nog altijd geen vastgelegde norm over islamitisch bankieren, al zou daar in een aantal islamitische landen wel aan gewerkt worden. In meer liberale landen zoals Egypte en Jordanië wordt het betalen van intrest bovendien veel meer aanvaard dan in de conservatievere landen zoals Saudi-Arabië.

Elke seconde wordt de Noorse staatskas 1.369 euro rijker. “Daarmee is Noorwegen volgens economist Arne Jon Isachsen het rijkste land van de wereld,” schrijft de Duitse krant Die Welt. “Na Rusland en Saudi-Arabië is het Scandinavische land de derde grootste uitvoerder van olie ter wereld. Sinds een tiental jaar belegt Noorwegen een groot gedeelte van die inkomsten in buitenlandse aandelen. Op die manier werd een spaarpot van 186 miljard euro aangelegd, meer dan 41.000 euro per inwoner. Het land wil daardoor de toekomstige kosten van de vergrijzing van de bevolking opvangen. 

Een steeds groter gedeelte van de bevolking wil echter dat die gelden nu geïnvesteerd worden in de wegenbouw, ziekenhuizen en scholen. “De Noren begrijpen het niet meer dat ze in het rijkste land van de wereld leven en ze tegelijkertijd geconfronteerd worden met wachttijden voor medische behandelingen en hun onderwijs niet aan de top staat,” vertelde publicist Aslak Bonde aan de Duitse krant. “Dat zou de regering van minister-president Jens Stoltenberg duur te staan kunnen komen.”

Uit een enquête van de krant ‘Bergens Tidende’ sprak zestig procent van de Noren zich ervoor uit dat een groter gedeelte van het olievermogen aangewend wordt voor het aanpakken van huidige maatschappelijke problemen. Dat is meteen ook het kernprogramma van de oppositiepartij Fremskrittspartiet. Het heeft de partij alvast een dertigtal procent van de Noorse kiezers opgeleverd. Daarmee is ze bijna even groot geworden als de regerende sociaaldemocraten.

Economisten wijzen er echter op dat het fonds niet alleen dient om reserves aan te leggen voor de post-petroleum periode en de stijgende vergrijzing, maar dat het aanleggen van de reserves ook een oververhitting van de economie moet tegengaan. “Vele grondstofrijke landen houden op het einde weinig over van hun bodemschatten, omdat ze met de opbrengsten daarvan slecht omgaan,” stellen ze. “Ook in Nederland werd na de ontdekking van aardgasvelden veel te weinig geïnvesteerd in de andere sectoren en steeg de wisselkoers en werd de concurrentiekracht van de export uitgehold.” Sindsdien wordt het fenomeen ‘Dutch Disease’ genoemd.

Noorwegen is tot nu toe een voorbeeld van het tegendeel, vooral omdat het zichzelf de nodige discipline oplegt. Slechts vier procent van de spaarpot, de hoogte van de gemiddelde rente, mag voor het dagelijks beleid van de staat gebruikt worden. “Op die manier slaagt Noorwegen erin zijn rijkdom over meerdere generaties uit te spreiden,” stipte de Amerikaanse nobelprijswinnaar Joseph Stiglitz aan. “In tegenstelling tot vele andere landen met grote bodemschatten is Noorwegen daardoor echt rijk geworden.”

Wanneer een groter gedeelte van dat oliefonds aangesproken wordt, zou volgens economisten een einde kunnen komen aan die welvaart. “We hebben geen werkloosheid en alle middelen worden in de productie gestoken,” merkte Bonde op. “Grotere uitgaven zouden alleen maar leiden tot prijsstijgingen, een sterkere munt en economische problemen.” Om dat te vermijden wil de Fremskrittspartiet een buitenlandbudget oprichten en in het buitenland aankopen doen. Daarmee hoopt men een positief effect te verkrijgen, aangezien die buitenlandse investeringen de koers van de Noorse kroon niet doen stijgen en de binnenlandse economie ook niet oververhit zou raken.

Om de Noren toch tevreden te houden, denkt men eraan om hen jaarlijks een brief te sturen waarin vermeld staat hoe groot hun persoonlijk aandeel in het oliefonds waard is.

managing21.be