De Nederlandse sportwagen-bouwer Spyker heeft ambities om in de Formule 1 te stappen. Het bedrijf maakte bekend dat het daarover onderhandelingen voert over de aankoop van het Midland-team van de Russische industrieel Alex Shnaider. Spyker zou de aankoop eventueel willen financieren met de uitgifte van aandelen. 

Spyker zegt dat Formule 1 een belangrijke manier om de aandacht te trekken. “Het is na het wereldkampioenschap voetbal zonder twijfel de beste manier om producten te promoten,” benadrukte Spyker-topman Victor Muller tegenover de Nederlandse krant De Telegraaf. Hoeveel de investering in een F1-deelname zou kosten, kon hij volgens de krant echter niet vertellen.

Wel wees Muller erop dat Formule 1 niet langer een zwaar verlieslatende sector is. “Zo worden onder meer de televisierechten gelijkmatiger verdeeld over de teams,” stelde hij. Volgens Muller gingen vroeger de grootste teams met het grote geld aan de haal en moesten de kleintjes zich met restjes tevreden stellen. Spyker zelf is nog altijd verlieslatend. Het bedrijf is gedeeltelijk in handen van Arabische investeerders. Muller zelf heeft 28,5 procent van de Spyker-aandelen in bezit.

Een Amsterdamse rechter heeft geoordeeld dat Google niet verantwoordelijk kan worden gesteld voor zoektermen die worden geplaatst op websites. Daarmee verwerpt de rechter een klacht van de Nederlandse organisatie Farmdate, dat het ongeoorloofd vond dat er porno-advertenties van Google verschenen naast de zoekresultaten naar farmdate.

Het bedrijf Endless Design, exploitant van de website Farmdate, was verontwaardigd dat Google naast de zoekresultaten op de termen farmdate seksadvertenties plaatste. Endless Design kreeg de steun van de Nederlandse vakbond FNV, die eiste dat er meer mogelijkheden kwamen voor uitbaters van websites om bezwaar aan tekenen tegen ongewenste koppelingen.

“Daarnaast hoopte de vakbond te bereiken dat een zoekmachine kan worden teruggefloten als er geen mogelijkheid wordt geboden om tegen bepaalde gesponsorde koppelingen bezwaar te maken en deze te laten verwijderen,” aldus het magazine Planet.nl. De rechter was echter niet van mening dat Google met zijn Adword-systeem onrechtmatig handelde.

De rechter stelde dat Google duidelijk aangeeft dat adverteerders verantwoordelijk zijn voor hun eigen zoekwoorden en de advertentie-inhoud. Google treedt wel op bij klachten over de schending van merkrechten, maar de rechter voerde aan dat Endless Webdesign veel verder wenste te gaan.

In dit geval verschenen bij Google alle zoekresultaten die beantwoorden aan de zoektermen farm date, farm en date. Endless Webdesign heeft volgens de Amsterdamse rechtbank geen merkrechten of de zoektermen farm en date. Bij zoektermen als farm date of farm-date moet Endless Webdesign volgens de rechter de adverteerders zelf maar aanspreken, zonder daarbij Google aansprakelijk te stellen.

Volgens de rechter moet de lezer geacht worden om uit de zoekresultaten te kiezen wat hij zelf belangrijk of nuttig vindt. “Van Google kan niet worden verlangd daarin een beperkende rol te spelen door – zoals Endless Webdesign voorstelt – een filter te plaatsen,” aldus de rechter. “Dat kan alleen in bijzondere omstandigheden, maar daar is hier geen sprake van.”

Prijs is het meest verwaarloosde onderdeel van de marketingmix. Dat stelt economist Tony Cram, docent aan de Ashridge Business School in Engeland. Prijs wordt volgens hem immers niet beschouwd als een leuk onderwerp. Bovendien meent hij dat het effect van een prijsstrategie moeilijk te berekenen is, wat voor marketeers evenmin aantrekkelijk is. 

“Tachtig tot negentig procent van de verkeerde prijsbeslissingen heeft te maken met een te lage verkoopprijs,” staat te lezen in het boek ‘Smarter pricing. How to capture more value in your market’ van Tony Cram. “Dat is een gemiste kans, want prijs heeft de grootste invloed op de winstcijfers.”

Cram is van oordeel dat marketeers zich te weinig met de prijsbepaling bemoeien. “Het is makkelijker en vooral leuker na te denken over productverbeteringen en communicatie, dan achter het bureau een prijsbepalingsexercitie doen,” voert hij aan. “Marketeers zouden verrast zijn hoe succesvol ze kunnen zijn met een hogere prijs.”

Cram stelt dat bedrijven angst hebben om te duur te zijn. “Maar men moet de moed hebben om de klant een reden te geven waarom hij meer zou moeten betalen,” stipt hij aan. “Er wordt vandaag immers gestreefd naar het verschil en het unieke van de wensen en mogelijkheden van mensen.” Dat houdt volgens hem in dat ze voor bepaalde dingen meer willen betalen. “Goede marketeers zoeken mogelijkheden om te segmenteren en prijzen te differentiëren,” zegt hij nog.

De consument zegt dat bedrijven rekening moeten houden met het leefmilieu en hun activiteiten daarop moeten instellen, maar vaak weet hij zelf niet welke merken inderdaad een groen beleid voeren. Dat is de conclusie van een studie van het onderzoeksbureau Landor Associates. Het is voor bedrijven trouwens riskant om zich nadrukkelijk als milieubewust te profileren.

Uit een enquête van het onderzoeksbureau bleek dat 64 procent van de ondervraagden er niet in slaagt een groen merk te noemen. “Zelfs bij de groep die zichzelf milieubewust noemt, ligt dat cijfer nog op 51 procent,” aldus Landor Associates. “Iedereen heeft ervan gehoord, maar wat nu precies ecologisch, duurzaam, biologisch afbreekbaar, natuurlijk en organisch is, blijkt vaak onduidelijk.”

Dit gegeven maakt het volgens het onderzoeksbureau marketeers moeilijk een marketingcampagne op te zetten waarin het milieu centraal staat. “Consumenten zijn bovendien sceptisch over het begrip groen,” stippen de onderzoekers aan. “Iedereen noemt zichzelf tegenwoordig biologisch of groen, zonder dat vaststaat op welke manier dat bepaald wordt.”

Vooral voor autofabrikanten en oliemaatschappijen is het belangrijk, maar tegelijk riskant, om zich als een groen bedrijf te profileren. “Consumenten vinden milieuclaims van dergelijke bedrijven vaak suspect en spreken van greenwashing,” meent Landor Associates.

Het succes van online reclamecampagnes wordt in belangrijke mate bepaald door de nationale cultuur. Dat blijkt uit een studie van Amerikaanse en Nederlandse universiteiten. Gebruikservaring, entertainment en een persoonlijke aanpak bleken echter overal voor een meerwaarde te zorgen.

De onderzoekers Jan-Benedict Steenkamp van de University of North-Carolina en Inge Geyskens van de Universiteit van Tilburg onderzochten de effecten van websites van internationaal bekende merken zoals Nivea, Colgate-Palmolive, Danone, Heineken, Heinz, Milka, Lindt, Zwitsal, Senseocrema, Olaz, Knorr, Conimex, Becel, Bertolli en Axe in 23 landen. Daaruit bleek dat er belangrijke verschillen zijn naargelang de kenmerken van de nationale cultuur.

Consumenten uit landen met een sterke nationale identiteit bleken volgens de onderzoekers meer waarde te hechten aan de culturele overeenkomsten tussen henzelf en de website van merken. Mensen uit een individualistische maatschappij vinden plezier, privacy en op maat gemaakte producten bij merken belangrijker dan mensen uit een collectivistische cultuur.

“Ook bleek dat de nationale privacywetgeving een belangrijke inbreng heeft op het effect van online campagnes,” aldus het magazine Journal of Marketing. “In landen met een minder strikte regelgeving hebben privacy en beveiliging van gegevens blijkbaar een sterkere invloed dan in landen met een strenger regime.” Over het algemeen echter bleken praktische gebruikservaring, entertainment en een gepersonaliseerde aanpak de waarde van een merk te verhogen.

De cijfers over klikfraude zijn zwaar overdreven. Met die bewering reageert het internetbedrijf Google op een aantal rapporten die de voorbije maanden de problemen met klikfraude hebben benadrukt. Google zegt zelf te zullen werken aan een meetinstrument om het probleem wel op een correcte manier in kaart te brengen.

Volgens rapporten van AdWatcher, ClickFacts en Click Forensics is er bij Google AdWords sprake van een gemiddelde van ongeveer veertien procent frauduleuze advertentiekliks. Maar er wordt ook gewag gemaakt van uitschieters tot 35 procent. Klikfraude moet bepaalde individuen extra opbrengsten bezorgen of adverteerders zwaardere kosten opleggen.

Daarbij werd gesteld dat bedrijven zoals Google vele miljoenen dollars opstrijken als gevolg van klikfraude. Bovendien werd er geklaagd dat aan de adverteerders nooit duidelijke informatie werd verstrekt over de grootte van de klikfraude waarvan ze het slachtoffer zouden kunnen zijn geworden.

Google werkt aan een systeem om die problemen juister in kaart te brengen. Het bedrijf heeft ook bekend gemaakt om in samenwerking met Ask.com, Yahoo en Microsoft te zullen werken aan een algemene definitie over geldige advertentiekliks.

Multitasking is zo gewoon geworden onder kinderen dat adverteerders de meeste aandacht trekken als ze de doelgroep via meerdere media aanspreken. Dat schrijft het magazine Brandweek. Televisie en radio zijn volgens het magazine ook binnen deze doelgroep hun dominante positie aan het verliezen.

“Nog niet zo lang geleden was blootstelling aan de media beperkt tot radio of televisie,” aldus Brandweek. “Nu houden kinderen al vanaf vijf jaar zich tegelijk bezig met downloaden van internet, dvd`s, webisodes, muziek op hun mp3-speler, chatten en bellen.”

Hoewel geen van deze media deze groep even intensief bereikt als televisie, stijgt volgens Brandweek het aantal kinderen dat meerdere media tegelijk gebruikt en daalt hun leeftijd. “Tot nu toe werden de meeste entertainment producten gelanceerd via een medium, zoals bioscoop of televisie,” aldus nog het tijdschrift. “Nu lijkt de markt klaar voor het soort entertainmentproduct dat niet afkomstig is uit een film of tv-serie.”

Reclamemakers doen er beter aan jongeren niet aan te spreken in de eigen taal. Dat stelt de Nederlandse cultuurjournalist Saul van Stapele. Hij meent dat dit een averechts effect zou hebben, aangezien jongeren door de pogingen van reclamemakers prikken.

“Van Stapele is van mening dat dit vooral komt omdat reclamemakers met stereotypen werken,” aldus het magazine Creatie. “Jongeren houden net zo veel van leuke reclame als ieder ander, maar reclames gericht op de eigen doelgroep slaan vaak de plank mis.”

Zo voert van Stapele aan dat reclamemakers slechts een kleine fractie uit de jongerencultuur gebruiken, zoals seks of conflicten. “Maar de jongerencultuur bestaat uit veel meer elementen,” merkt hij op. “Het ontbreekt reclamemakers vaak aan voldoende kennis en vaak doen zij ook geen moeite zich echt te verdiepen in de jongerenculturen.”

Wat reclamemakers volgens van Stapele zouden moeten doen, is echt luisteren naar jongeren. “Door te weten waar men over praat en zich er meer in te verdiepen, kunnen jongeren best bereikt worden,” stipt hij aan.

Tegen het eind van dit decennium zal de efficiëntie van de traditionele televisiereclame in vergelijking met 1990 met twee derden zijn teruggevallen. Dat is de conclusie van een studie van het onderzoeksbureau McKinsey. Nochtans wordt niet verwacht dat de markt van de televisiereclame snel zal instorten.

Het bureau stelt dat televisiespots 23 procent minder bekeken zullen worden, terwijl multitasking de aandacht voor de spots met 9 procent zal doen afnemen en de saturatie binnen de reclamesector de impact van de boodschap met 37 procent zal doen dalen. Er wordt daarbij op gewezen dat tieners nu al de helft minder televisie kijken dan volwassenen, terwijl ze 600 procent vaker online zijn.

Volgens McKinsey leidt het geen twijfel dat jonge volwassenen ontvankelijker zijn voor reclame op blogs, podcasts en mobiele toepassingen. Maar toch zal de markt voor de televisiereclame volgens de onderzoekers niet onmiddellijk in mekaar stuiken. Daarvoor is de online reclamemarkt volgens hen nog niet voldoende voor ontwikkeld en is het internet te gefragmenteerd.

McKinsey-woordvoerster Amy Guggenheim Shenkan stipte tegenover het magazine Advertising Age aan dat er op dit ogenblik op het internet onvoldoende plaats is om reclame volop aan bod te laten komen. Maar wel moet er volgens McKinsey rekening mee gehouden worden dat televisiereclame vandaag minder aandachtig wordt bekeken dan vroeger. De afleiding door andere media is immers fel vergroot.

Zopas werd Kate Moss nog door het magazine Vanity Fair verkozen tot best geklede persoonlijkheid van het jaar, maar volgens het Britse News of the World is de Britse ook nog het best verdienende model van de wereld. Moss zou ongeveer 30 miljoen euro per jaar verdienen.

Vorig jaar zag het er nochtans niet zo rooskleurig uit voor de carrière van het supermodel. In september publiceerde een Brits roddelblad immers foto’s van een cocaïne snuivende Kate Moss. Een aantal sponsors verbrak daarop zijn contracten met het model, maar die crisis is duidelijk van tijdelijke duur geweest.

Zo kreeg Kate Moss onlangs een contract voor een fotoserie voor ontwerper Calvin Klein. Dat zou haar 2,2 miljoen euro hebben opgeleverd. Daarmee keerde het supermodel terug naar het bedrijf dat haar ooit lanceerde. Moss was immers van 1990 tot 1998 het gelaat van de lingerie-fabrikant. In juni kreeg Moss ook een nieuwe opdracht van Burberry, één van de bedrijven die het model na het cocaïneschandaal aan de kant hadden geschoven.

Na Kate Moss is de Braziliaanse Gisèle Bündchen volgens News of the World het meest verdienende model van de wereld. Bündchen zou jaarlijks 23,3 miljoen euro opstrijken.