Online adverteerders gaan ervan uit dat geïnteresseerde consumenten vooral op een bijhorende banner zullen klikken. Maar uit een studie van het onderzoeksbureau Nielsen/NetRatings blijkt dat een verkeerde veronderstelling te zijn. Vastgesteld werd immers dat het grootste deel van de consumenten bij een zoektocht naar een onderwerp uit de reissector vooral gebruik maken van zoekmachines.

“Amper 26 procent van de ondervraagden zei bij een interessante online advertentie op de bijhorende banner te zullen klikken,” aldus het magazine Admap. “Voor 57 procent was de aanwezigheid van de banner echter aanleiding om verder te zoeken op een zoekmachine. Hiervan zocht 26 procent op de naam van de adverteerder en 31 procent op een algemene zoekterm die verband houdt met de sector.”

Verder bleek het opmerken van een banner bij 29 procent van de respondenten aanleiding om de website van een reisorganisatie te bezoeken, terwijl 4 procent ging door de banner naar reiswinkel stapte voor verdere informatie. Volgens de onderzoekers worden de banners volgens de meeste internauten gezien als een soort billboards of televisie-reclame. Voor echte interactie gebruiken ze liever een zoekmachine of het advies van touroperators.

Televisie-kijkers blijken weinig bezwaar te hebben tegen sluikreclame in televisieprogramma`s. Dat is de conclusie van Eva van Reijmersdal, communicatiespecialiste bij de Universiteit van Amsterdam. Uit een enquête bleek dat de meeste ondervraagden een vermenging van reclame en redactionele inhoud niet misleidend vinden. In die zin is het volgens de onderzoekster een effectieve manier van adverteren.

Eva van Reijmersdal stelt dat het onderzoek uitwijst dat de reclamemaker waar voor zijn geld krijgt. “Consumenten gaan onbewust positiever over een merk denken door brandplacement,” stelt ze. “Dat geldt zelfs wanneer men het zich niet herinnert. Hoe redactioneler de vorm, hoe meer het wordt gewaardeerd. Mensen vinden dat minder misleidend en meer acceptabel.” Dit geldt volgens van Reijmersdal zowel voor televisieprogramma’s als voor tijdschriften.

De communicatiespecialiste voert verder aan dat brandplacement vooral werkt als het echt iets toevoegt, zodat kijkers er nuttige informatie uit kunnen halen. “Dit geldt vooral voor special interest-programma’s,” benadrukt ze. “Adverteerders gaan dan ook ongetwijfeld steeds grotere rollen spelen in programma’s, om merknamen een beter imago te geven of te promoten.”

De onderzoekster wijst er echter op dat vermenging niet geschikt is voor alle genres. “Vermenging van reclame en redactie wordt meer gewaardeerd in special interest genres dan in general interest genres,” meent ze. “Mensen die kijken naar special interest programma’s zijn geïnteresseerd in specifieke informatie. Als in een dergelijk programma een product getoond wordt, wordt dat niet als storend ervaren. Het publiek wil graag weten met welke merkproducten het best kan worden gewerkt.”

De merchandising voor de Olympische Spelen in Peking volgend jaar wordt geproduceerd in mensonwaardige arbeidsomstandigheden. Dat blijkt uit een rapport van PlayFair 2008, een initiatief van de International Labour Organisation (ILO) en de Fair Wear Foundation (FWF). Er wordt daarbij gesproken over onderbetaling, kinderarbeid en onveiligheid. Het rapport werd voorgelegd aan het International Olympic Committee (IOC).

“In alle onderzochte bedrijven verdienden de werknemers volgens het rapport minder dan het minimumloon,” aldus het magazine OneWorld. “Bij Lekit Stationery in Shenzen, dat onder meer agenda’s met de Olympische mascotte Fuwa maakt, kregen ze amper twintig eurocent per uur. Het bedrijf had ook kinderen in dienst, van wie de jongste twaalf jaar was. Zij moesten, net als alle anderen, regelmatig meer dan twaalf uur per dag werken.”

Ook de werkomgeving in de bedrijven is volgens PlayFair 2008 beroerd. “Zo kloegen de werknemers bij Yue Wing Chong en Eagle Leather Products, die beide tassen maken met het logo van de spelen, over grote hoeveelheden stof in de lucht,” wordt er aangevoerd. “Het verven van de tassen gebeurt bovendien zonder bescherming, wat leidt tot zweren op de handen.”

PlayFair 2008 voegde er aan toe dat de werknemers van de betrokken bedrijven zich ook niet kunnen organiseren. “Zelfs de staatsvakbond is niet vertegenwoordigd,” stipt het rapport aan. “Zwangere vrouwen krijgen geen betaald verlof en vertrekkende werknemers raken een maand loon kwijt. Dit tart alle internationale normen over de omgang met werknemers. Het is extra schrijnend dat dit gebeurt bij producten die de Olympische gedachte uitdragen.”

De negatieve invloed van reclame-uitingen wordt overschat. Dat stelt Christopher Graham, de directeur van de Britse Advertising Standards Authority (ASA). Volgens hem hoeft reclame immers niet altijd een slechte invloed te hebben. Graham voert aan dat reclame dikwijls onterecht wordt bestempeld als een belangrijke oorzaak van kwalen als overgewicht, magerzucht, alcoholisme en gokverslavingen.

Volgens Graham moet deze problemen benaderd worden met een relativerende blik. Hij stelt dat reclame niet altijd een negatieve invloed heeft op de maatschappij. “Slechte gewoontes bestaan al vele jaren,” voert hij aan. “Zo eten de Britten al vele jaren slecht. Daarnaast worden veel Britse kinderen met de auto naar school gebracht en voor sport is ook geen ruimte, omdat de sportvelden bij de scholen vaak verkocht zijn.”

Christopher Graham stelt bovendien dat de Advertising Standards Authority de reclamecampagnes controleert en restricties oplegt. “Maar dat heeft niet geleid tot een vermindering van problemen zoals alcoholisme,” stipt hij aan. De ASA-directeur voert dan ook aan dat er niet alleen in de reclamewereld, maar ook bij de consumenten zelf meer aan zelfregulering gedaan moet worden.

Wetenschappers aan de Mid Sweden University hebben een digitaal papier ontwikkeld dat kan praten. Daarbij wordt gebruik gemaakt van gedrukte printers en speciale inkten, die reageren op druk. Op die manier construeerden de wetenschappers een interactief papieren billboard dat geluiden produceert bij aanraking door de gebruiker. Volgens de wetenschappers biedt de ontwikkeling talrijke nieuwe mogelijkheden voor adverteerders.

“Dit pilootproject zou kunnen gebruikt worden voor verkoopstands in winkels en andere marketing displays,” vertelde projectleider Mikael Gullikson aan BBC News. “Op dit ogenblik liggen de productiekosten relatief hoog, maar de onderzoekers trachten oplossingen te vinden voor goedkopere versies, zodat ze in de praktijk gemakkelijker zouden gebruikt kunnen worden.”

Ook denken de wetenschappers eraan om kleinere versies te vervaardigen, zodat de toepassing ook gebruikt zou kunnen worden in onder meer de verpakkingsindustrie. “Het zou bijvoorbeeld kunnen toegepast worden bij sigarettenverpakkingen, zodat men een gesproken gezondheidswaarschuwing te horen krijgt in plaats van een geschreven,” aldus nog Gullikson. De wetenschappers stellen dat de technologie een brede waaier van toepassingen kan kennen.

De reclamebestedingen zijn wereldwijd het voorbije jaar met meer dan vijf procent gestegen. Maar die groei ligt in Azië, het Midden-Oosten en Oost-Europa merkelijk hoger dan elders in de wereld. Bovendien blijken ook de verhoudingen tussen het aandeel van de verschillende media te veranderen, waarbij vooral televisie, radio en kranten marktaandeel moeten prijs geven.

“Reclame is bij uitstek een cyclische bedrijfstak,” licht het magazine Campaign deze evoluties toe. “Wanneer het goed gaat met de economie, nemen de bestedingen in de reclamesector toe. Ook bij een economische terugval volgt de reclame meteen. Na de recessie van 2001 heeft de reclamemarkt zich echter volledig hersteld. Wereldwijd komt de groei nu uit op een stabiele vijf procent.”

Maar achter dat gemiddelde gaan volgens Campaign wel opmerkelijke verschillen schuil. “Zo lag in Azië de groei vorig jaar beduidend hoger,” aldus het magazine. “Dat is niet alleen te danken aan de opkomende economie, maar ook aan de komende Olympische Spelen van volgend jaar. Ook in het Midden-Oosten kenden de bestedingen een belangrijke groei. Egypte liet met 47 procent zelfs de hoogste groei ter wereld zien.” Ook landen zoals Roemenië en Rusland scoren goed.

Naast geografische verschillen zijn er ook binnen de media zelf verschuivingen te noteren. Het marktaandeel van televisie neemt af en ook het marktaandeel van radio en de kranten gaat achteruit. De bestedingen aan bioscoopreclame en buitenreclame namen daarentegen meer dan gemiddeld toe. Internet echter spant echter de kroon. Online nam vorig jaar 5,8 procent van alle reclame voor zijn rekening.

In de Verenigde Staten bestaat nu meer dan de helft van de huishoudens uit vrijgezellen. Dat blijkt uit een rapport van het onderzoeksbureau Packaged Facts. De Verenigde Staten tellen nu 89,6 miljoen vrijgezellen. Zij vormen 50,3 procent van alle huishoudens. Een kwart van alle Amerikaanse vrijgezellen zijn babyboomers. De verschillende types van vrijgezellen bieden volgens de onderzoekers aan marketeers heel wat mogelijkheden.

“Deze vrijgezellen zijn bijzonder mediagericht en hebben vele sociale contacten,” schrijft het magazine MarketingCharts. “Bovendien is deze groep jonger dan de gemiddelde bevolking, want 57 procent is jonger dan 45 jaar oud. Veertig procent is zelfs jonger dan 35 jaar. Deze jongeren zijn vooral geïnteresseerd in technologie. De oudere vrijgezellen zijn vooral gericht op luxe.”

Ongeveer een kwart van alle vrijgezellen zijn babyboomers, de generatie die geboren werd na de tweede wereldoorlog. “Dat is een bijzonder lucratieve markt voor een brede waaier producten,” aldus Packaged Facts. “Zij zijn vooral geïnteresseerd in reizen, luxueuze lichaamsverzorging en kuuroorden en in producten voor hun kleinkinderen.” Een andere groep wordt gevormd door de alleenstaande ouders, die vooral geïnteresseerd zijn in winkelen en de ontspanningsactiviteiten van hun kinderen.

Afro-Amerikanen en Latijns-Amerikanen zijn eerder geneigd om alleen te wonen dan blanken of Aziaten. “Meer dan 60 procent van de zwarten zijn ongehuwd,” aldus de onderzoekers. “Bovendien is 10 procent van hen een alleenwonende ouder.” Homoseksuelen vormen ongeveer 9 procent van alle Amerikaanse vrijgezellen.

In tegenstelling tot televisiereclame worden advertenties in tijdschriften niet als hinderlijk beschouwd. De lezer beschouwt de advertenties in magazines als informatie. Dat blijkt uit een Nederlandse studie van de Groep Publieke Tijdschriften. Tijdschriften verliezen volgens de onderzoekers weliswaar terrein aan internet en televisie, maar zodra consumenten een tijdschrift lezen dan doen ze dat heel bewust om een moment voor zichzelf te creëren.

Deze vaststelling geldt volgens de onderzoekers vooral voor tijdschriften uit de special-interestsector, bladen die zich richten op heel specifieke onderwerpen. “Driekwart van de tijdschriftenlezers met een grote binding – de zogeheten engaged lezers – geeft aan dat een advertentie in hun favoriete blad hen aanzet om de betrokken winkel te bezoeken,” stipt het rapport aan.

Volgens de onderzoekers krijgt de gemiddelde consument dagelijks ongeveer 3.000 reclameprikkels te verwerken en is het dus voor reclamemakers niet evident om de consument te bereiken. “De binding tussen tijdschrift en lezer is daarom belangrijker dan ooit,” voert het rapport aan. Volgens de onderzoekers worden advertenties in magazines beschouwd als een bron van inspiratie en informatie.

De autosector zal dit jaar 31 miljard dollar aan reclame besteden. Dat blijkt uit een onderzoek van Borrell Associates. De volgende vijf jaar zal dat niveau volgens de onderzoekers slechts met 1,7 procent stijgen, tegenover een jaarlijkse groei van 3,7 procent de voorbije vijf jaar. De investeringen op het internet zullen dit jaar 2,8 miljard dollar omvatten. Dat is 7,6 procent van alle autoreclame en een jaarlijkse groei van 13 procent.

Tegen 2010 zal de online autoreclame volgens Borrell een omzet van 4 miljard dollar bereiken. “Op dat ogenblik zal het internet de kranten, radio en direct mail achter zich gelaten hebben en alleen nog televisie als belangrijkste reclamemedium boven zich moeten dulden,” wordt er opgemerkt. “De autoreclame in de kranten en direct mail zal tijdens diezelfde periode met 20 procent dalen.”

Op de Amerikaanse occasiemarkt zal internet dit jaar op lokaal niveau het belangrijkste marketingkanaal worden en voor de eerste keer de kranten achter zich laten. Dealers van tweedehands auto’s besteden 20 procent van hun budgetten op het internet. Daarbij gaat 29 procent naar online video’s en betaalde zoekopdrachten. Tegen 2012 zal dat echter gestegen zijn tot 76 procent. Ook e-mail groeit, maar banners zullen echter in belangrijkheid afnemen.

Veel geïnteresseerde klanten blijken ook rechtstreeks naar de websites van de constructeurs te gaan dan naar derde partijen en doen hun vroege research online. Het internet is volgens de onderzoekers echter nog niet efficiënt om autokopers in hun vroeg droomstadium te bereiken. “Ze gebruiken daarom televisiespots om hun merk in de kijker te zetten en sturen geïnteresseerden vervolgens naar een website,” aldus nog Borrell.

In de toekomst zal product placement op de Europese televisiestations toegelaten worden. Maar dat zal alleen mogelijk zijn wanneer de betrokken programma’s daarover een speciale aankondiging maken. Dat staat te lezen in een voorstel dat door het Comité voor Cultuur en Educatie van het Europees Parlement werd aanvaard. Het voorstel moet nog wel worden goedgekeurd door de mediaministers van de 27 lidstaten van de Europese Unie.

De nieuwe Europese wet op audiovisuele media heeft in het Europese Parlement al voor heel wat discussies gezorgd, onder meer rond reclame en de toepassing van het wet op internet-televisie. In het nieuwe voorstel staat dat product placement in bepaalde programma’s en onder bepaalde voorwaarden kan toegestaan worden. Uitgesloten zijn alvast nieuwsuitzendingen, actualiteitsprogramma’s, kinderprogramma’s, documentaires en programma’s van openbaar nut.

Programma’s die product placement gebruiken, moeten hun kijkers daarvan zowel bij het begin als aan het einde van de uitzending op de hoogte brengen. Dat geldt trouwens ook voor reclameblokken. Een aantal uitzendingen zullen in de toekomst ook nog slechts één reclameblok per halfuur mogen hebben. Dit geldt voor films, kinderprogramma’s en nieuwsuitzendingen. Series, ontspanningsprogramma’s en documentaires worden niet gelimiteerd.

Er komt ook een beperking op kinderreclame. Onder meer de reclame van junkfood voor kinderen zal absoluut verboden worden. Kinderprogramma’s mogen ook pas een reclameblok inlassen indien ze langer duren dan dertig minuten.