Gunstige weersomstandigheden hebben dit jaar de kwaliteit van de druiven in de champagne-regio verbeterd. Dat heeft Maxime Toubart, voorzitter van sectororganisatie Syndicat Général des Vignerons de la Champagne (SVG), gezegd. Dat nieuws biedt enig optimisme in een periode waarin de vraag naar Franse mousserende wijn terugloopt.

In juli besloot de champagnesector de druivenoogst dit jaar met 10 procent te beperken tot 9.000 kilo per hectare, nadat ook vorig jaar al tot een reductie van 12 procent werd beslist. De beperkingen zijn bedoeld om de dalende vraag op te vangen. De vraag naar champagne-wijnen staat onder druk door een wereldwijde terugloop van de alcoholconsumptie, een aanhoudende economische onzekerheid en een bezorgdheid over de Amerikaanse invoerheffingen.

De druivenpluk in de Champagnestreek, evenals in andere Franse wijnregio’s, is inmiddels afgerond. De oogst van dit jaar belooft van goede kwaliteit te zijn. “Wij hadden het geluk dat de weersomstandigheden precies op de juiste momenten meewerkte”, benadrukte Maxime Toubart. “De productie is gestegen ten opzichte van vorig jaar, hoewel er nog steeds sprake is van een lichte daling ten opzichte van de voorbije vijf jaar. Het is te vroeg om van een uitzonderlijke oogst te spreken, maar er kan wel gewag worden gemaakt van een oogst die hoop geeft.”

Volgens cijfers van de sectororganisatie daalde de verkoop van champagne – meestal een blend van meerdere oogstjaren – in de eerste acht maanden van dit jaar met 1,8 procent tot 145 miljoen flessen. De export nam in diezelfde periode licht toe met 0,2 procent, na een daling van meer dan 10 procent vorig jaar.

De producenten vrezen echter dat de oogsten te groot zijn in vergelijking met de verkoop. “We kunnen beter omgaan met de verminderde consumptie, omdat champagne, vergeleken met een reeks andere producten, wereldwijd actief blijft”, werpt Estelle Thibaut, algemeen directeur van SGV Champagne, op. “Maar ook die wereldmarkt lijkt onder druk te staan. Door invoerrechten en handelsspanningen dreigt champagne een aantal cruciale markten te verliezen. Driekwart van de oogst wordt immers naar de Verenigde Staten, Japan, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Italië geëxporteerd.

De regio staat daarom voor een aantal uitdagingen om de kwaliteit van haar toekomstige jaargang te waarborgen. “We richten ons primair op het wijntoerisme, oenologische innovatie en onze aanwezigheid in andere landen om onze groei te versterken”, betoogde Estelle Thibaut nog. “De sector vraagt ??de Europese Unie en Frankrijk dan ook om zich bij handelsbesprekingen agressiever op te stellen. We hopen dat de onderhandelingen met de Verenigde Staten snel kunnen worden hervat.

De export van champagne kreeg in de eerste maanden van het jaar een impuls doordat Amerikaanse importeurs beslisten extra voorraden aan te leggen in afwachting van de invoerheffingen op wijn uit de Europese Unie. Volgens producenten onderstreept de Amerikaanse heffing de noodzaak om nieuwe afzetmarkten te vinden. Handelsakkoorden van de Europese Unie met het Zuid-Amerikaanse Mercosur en India zouden volgens de champagne-producenten nieuwe kansen kunnen bieden.

Volgens Maxime Toubart moet de sector ook inspanningen doen om jongere consumenten terug te winnen. “We willen ons richten op een publiek tussen dertig en veertig jaar, dat vaak streeft naar een feestelijk product met een minder formeel imago”, merkt hij op. “De sector roept de Franse staat op om de promotiebudgetten te handhaven en om Europese steun te vragen in deze moeilijke periode, zoals ook het geval is geweest voor andere regio’s die het moeilijker hebben.”

Meer over dit onderwerp:

• Wijn is een maatstaf voor de klimaatverandering
• Wijnsector stuurt open brief naar World Health Organisation
• Vranken-Pommery verkoopt Heidsieck aan Lanson
• Chileense wijnen boeken recordverkopen in Brazilië
• Verwoestende druivenplaag verandert wijngaarden in westen Colorado
• Een derde van de wereldwijde wijnmarkt bestaat uit bulk
• Australische wijnen kijken naar Japanse en Chinese markt
• Warme temperaturen zorgen voor record Engelse druivenoogst
• Italiaanse wijn produceert dit jaar 44 miljoen hectoliter
• Bacterie kan druiven tegen brandgeur beschermen

Het begin van het nieuwe cacaoseizoen is voor de chocoladeproducenten een spannend moment. De oogstresultaten zullen bepalend zijn voor de prijsvorming in de komende periode. Dat hebben een aantal analisten gezegd. Het cacaoseizoen loopt traditioneel van oktober tot juni. 

Sinds april 2024 zijn de prijzen historisch hoog gebleven. Hoewel er enige stabilisatie zichtbaar is, lijkt een terugkeer naar de niveau’s die voordien werden opgetekend, voorlopig uitgesloten. De nieuwe oogst wordt een belangrijke graadmeter voor de toekomst.

Volgens Steve Wateridge, hoofd onderzoek tropische markten bij analist Expana, blijven de opbrengsten van de nieuwe oogst in grote lijnen vergelijkbaar met de niveaus van vorig jaar. Toch zijn er volgens hem duidelijke regionale verschillen. “In Ivoorkust zien we bij de nieuwe oogst meer mogelijkheden voor een hogere productie dan vorig jaar, maar in Ghana valt de oogst dit jaar daarentegen tegen”, betoogde Wateridge.

Voor de tussenoogst, die enkele maanden later volgt, zijn de voorspellingen volgens Wateridge iets gunstiger. “Vorig seizoen waren de tussenoogsten in beide landen erg zwak, zodat er redelijkerwijs dit keer op betere resultaten zal mogen worden gerekend”, werpt hij op. “Maar zekerheid kan daar pas in januari, na de veldonderzoeken, worden verstrekt.”

Wateridge geeft anderzijds wel aan dat de structurele problemen in zowel Ghana als Ivoorkust blijven bestaan. Die problemen – verouderde plantages, lage opbrengsten per hectare, slechte financiering, illegale mijnbouw en klimaatstress – zorgen ervoor dat de cacaoprijzen op een hoog niveau blijven.

“Door die hoge prijzen zoeken de producenten van chocolade vaker naar alternatieven – zoals zoals karob, johannesbrood of andere vetten en smaken – om kosten te drukken”, beklemtoont de analist. “Wateridge voegt eraan toe dat de regeringen van Ghana en Ivoorkust weinig of niets doen om die structurele problemen echt aan te pakken, waardoor de neerwaartse trend in de productie zich volgens hem waarschijnlijk verder zal doorzetten.”

Vorig seizoen was er sprake van enig herstel na de eerdere zwakke oogsten. “Als die lijn zich doorzet, kan dat voor het nieuwe seizoen een positief verhaal opleveren”, stipt Justine White, cacao-specialist bij Vespertool, aan. “Om de prijzen structureel te laten dalen, is een verdere verbetering van de productie nodig, gecombineerd met een daling van de vraag. Als dat gebeurt, kunnen we mogelijk terugkeren naar meer normale marktomstandigheden. De chocoladeproducenten doen er echter goed aan om van de huidige prijzen te profiteren en nu al contracten af te sluiten, want de markt rekent volgens haar al op betere oogsten en dus stabielere prijzen.”

Het Verenigd Koninkrijk heeft de warmste lente en zomer uit zijn geschiedenis achter de rug. Dat heeft ook voor een uitzonderlijke oogst aan appels gezorgd. Dit jaar wordt voor de producenten van cider en perry dan ook wellicht het beste in vele decennia. Dat blijkt uit een rapport van de Britse National Association of Cider Makers (NACM). 

“Vruchtbomen hebben warmte en licht nodig en dit jaar hadden we daarvan in overvloed”, benadrukt Barny Butterfield, eigenaar van Sandford Orchards bij Exeter. “Ik heb takken zien breken onder het gewicht van de appels,” vervolgde Butterfield. “Het wordt waarschijnlijk de beste oogst in zeven jaar. Het kan zelfs de beste oogst zijn in mijn hele cidermakerscarrière. We hebben te maken met een ongelooflijk speciaal jaar.”

De National Association of Cider Makers (NACM) meldt dat de warme lente en zomer hebben geleid tot appels vol rijke smaken en natuurlijke zoetheid, hoewel de verminderde neerslag de vruchten iets kleiner maakt dan gemiddeld. David Sheppy, voorzitter van de sectororganisatie, getuigde van ciderproducenten en telers te hebben gehoord dat de gehaltes aan suiker en tannine bijzonder hoog liggen. “Dit levert fruit met een hoge kwaliteit op”, stipt Sheppy aan.

De recordhitte dit jaar, die bijdroeg aan de overvloed aan appels, werd volgens een analyse van het Britse Met Office ongeveer zeventig keer waarschijnlijker door de klimaatverandering die door de mens is veroorzaakt. De gemiddelde temperatuur tijdens de maanden juni, juli en augustus bedroeg 16,1 graden Celsius. Dat is aanzienlijk hoger dan het vorige record van 15,8 graden Celsius dat in 2018 werd opgetekend. Bovendien registreerde het Verenigd Koninkrijk de voorbije zomer vier hittegolven in één seizoen. Een aantal bomen hebben – met gespleten stammen en verloren takken – onder die hitte wel geleden.

Perry

Ciderproducenten benutten dit jaar de uitzonderlijke oogst optimaal. Sandford Orchards, producent van het cidermerk Devon Red, installeerde acht nieuwe tanks van 50.000 liter. Butterfield is vooral enthousiast over de grote hoeveelheid appels van het type Tremlett’s Bitter, waarmee Sandford Orchards voor het eerst in zeven jaar een enkele variëteit kan bottelen.

Ook liefhebbers van perry krijgen goed nieuws na de slechte oogst van vorig jaar. Albert Johnson, directeur van de Ross-on-Wye Cider & Perry Company, maakt daarbij gewag van een hersteljaar. “Vorig jaar was er sprake van een rampzalige perenoogst”, verduidelijkt hij. “Door slechte groeicondities ging wellicht meer dan de helft van de totale oogst verloren. Dit jaar is het anders. De suiker in de peren is zelfs hoger dan bij de appels en er is volop fruit. Het wordt een spannend jaar voor perry.”

Cijfers tonen dat de Britse ciderverkoop het voorbije jaar een licht stijging kende tot 3,1 miljard pond, terwijl de totale consumptie met ongeveer 3 procent daalde tot 676 miljoen liter. Sheppy erkent dat de industrie een periode van verval heeft gekend, maar nu opnieuw aantrekt. “Er is veel innovatie en nieuwe ideeën, zowel rond het verlagen van het alcoholgehalte als bij premium-producten om de moderne drinker aan te spreken”, beklemtoont Sheppy. “Zoals veel sectoren is er ook bij cider sprake van cycli, maar er is in het Verenigd Koninkrijk een sterke passie voor deze industrie. Er is een hechte band met het land en de boeren.”

Sheppy benadrukt wel dat de sector geen slechte jaren beleeft, maar alleen slechte oogsten kent. “Het is niet zo dat een natter oogstjaar automatisch slechtere kwaliteit betekent, want dat kan bij het blenden worden gecorrigeerd.” De sector ondersteunt ongeveer 65.000 Britse banen.

In Groot-Brittannië vertoont het sociale leven een duidelijke verschuiving. Dat blijkt uit een onderzoek van wetenschappers aan de University of Manchester, gebaseerd op een analyse van de aanwezigheid van pubs en restaurants in meer dan 1.100 buurten in Greater Manchester en Nottingham. Daarbij blijkt dat het aantal cafés en pubs de voorbije jaren sterk is gedaald, terwijl het aantal restaurants daarentegen is toegenomen.

De onderzoekers stelden vast dat het aantal bars tussen 2002 en 2019 in de onderzochte buurten met ongeveer 35 procent is afgenomen, terwijl het aantal restaurants een groei met een vergelijkbaar percentage liet optekenen. De ontwikkeling maakt deel uit van een landelijke trend. In de voorbije twintig jaar hebben duizenden pubs in het Verenigd Koninkrijk hun deuren gesloten. De sluitingen namen de jongste jaren nog sneller toe door stijgende kosten, veranderende gewoontes en de impact van de coronapandemie.

Volgens de onderzoekers wordt de verschuiving vooral gedreven door jongere generaties, die minder alcohol drinken en vaker sociale activiteiten rond eten plannen. “Onze bevindingen laten een duidelijke generatie-verschuiving zien, waarbij sprake is van een tanende interesse in ontmoetingsplekken die op alcohol zijn gericht”, benadrukt onderzoeksleider Jonathan Wood. “Bars verdwijnen uit veel buurten, terwijl restaurants zich daarentegen naar nieuwe gebieden uitbreiden.”

Terwijl pubs en bars vroeger vaak het Britse straatbeeld domineerden, moet volgens de onderzoekers worden vastgesteld dat veel uitbatingen inmiddels volledig uit grote delen van Manchester en Nottingham zijn verdwenen. “In 2002 had ongeveer 43 procent van de buurten in Manchester geen enkele bar”, stippen de wetenschappers aan. “In Nottingham liep dat aantal verder op tot 47 procent. Maar in 2019 waren de gebieden zonder bar bijna twintig keer groter geworden.”

“Restaurants, die vroeger vrijwel uitsluitend in stadscentra te vinden waren, zijn daarentegen beginnen te groeien en verplaatsen zich steeds vaker naar buitenwijken en woongebieden. De kans dat een buurt geen enkel restaurant had, nam in dezelfde periode met minstens een factor vijf af.”

Ook de ligging van de uitbatingen blijkt van belang. Uitgaansgelegenheden concentreren zich steeds meer in centraal gelegen en goed bereikbare gebieden, vaak in de buurt van winkelstraten en openbaar vervoer. Zo is het nachtleven in Manchester steeds meer gecentreerd rond populaire locaties zoals het Northern Quarter en Deansgate, terwijl bars in buitenwijken moeite hebben om te overleven.

Restaurants daarentegen weten zich makkelijker buiten het centrum te vestigen en bieden in de voorsteden meer keuzemogelijkheden. Volgens de onderzoekers sluit dit aan bij de veranderende vrijetijdsbesteding, waarbij uit eten gaan wordt gezien als een meer inclusieve en gezinsvriendelijke activiteit dan drinken in de kroeg. Het verdwijnen van pubs en bars baart bij sommigen al langer zorgen. Fans zien deze adressen immers als belangrijke ontmoetingsplekken voor gemeenschappen. 

Het nieuwe onderzoek benadrukt dat sluitingen van pubs en bars het karakter van buurten veranderen. “Dat geldt vooral in achtergestelde wijken, waar pubs ooit betaalbare sociale plekken boden”, stippen de wetenschappers aan. “Tegelijkertijd kan de groei van restaurants nieuwe economische kansen scheppen, maar het fenomeen onderstreept tevens de noodzaak voor beleidsmakers en planners om zich aan de veranderende consumptiegewoonten aan te passen.”

Plasticvervuiling blijft wereldwijd een hardnekkig probleem. Wetenschappers zoeken daarom koortsachtig naar plantaardige alternatieven die niet alleen duurzaam, maar ook snel afbreekbaar zijn. Onderzoekers van de South Dakota State University denken dat het snoeihout van wijnstokken een oplossing voor het probleem kan bieden. Het onderzoek toont dat deze takken, rijk aan cellulose, kunnen worden omgezet in een sterk, transparant en volledig biologisch afbreekbaar verpakkingsmateriaal dat binnen zeventien dagen uit de bodem verdwijnt.

Plastic is in de moderne wereld alomtegenwoordig, maar zorgt ook voor grote problemen. Slechts een fractie van het plasticafval kan immers worden gerecycleerd. Bovendien zijn de meeste kunststoffen bestemd voor eenmalig gebruik. Daarnaast zijn er ook nog de vragen rond microplastics, die in vele organismes doordringen. Het is immers nog altijd onduidelijk welke effecten die stoffen op langere termijn op de gezondheid kunnen hebben.

Ondanks het massale gebruik van plastic over de hele wereld, wordt slechts 9 procent van de productie daadwerkelijk gerecycleerd. Ongeveer de helft van alle geproduceerde kunststoffen is bovendien bestemd voor eenmalig gebruik. Deze feiten stimuleren de zoektocht naar duurzame alternatieven op basis van plantaardige grondstoffen die binnen relatief korte tijd volledig afbreekbaar zijn. 

Onderzoekers van de South Dakota State University (SDSU) hebben daarbij hun hoop gericht op onder meer cellulose, een natuurlijke bouwsteen die de basis kan vormen voor milieuvriendelijke folies die vergelijkbaar functioneren met conventionele plastic verpakkingen. Hun prototype lijkt veelbelovend, want het materiaal blijkt sterker dan traditioneel plastic en degradeert volledig binnen een maand.

Zeventien dagen

Hoewel veel planten cellulose bevatten, zijn wijnstokken bijzonder rijk aan deze stof. Jaarlijks worden de snoeiresten uit wijngaarden in grote hoeveelheden verwijderd. Voor wijnproducenten hebben deze takken momenteel nauwelijks waarde en worden doorgaans dan ook verhakseld en teruggebracht in de bodem of verbrand.

De onderzoekers van de South Dakota State University hebben deze biomassa echter een nieuwe bestemming gegeven. Uit de snoeihoutresten ontwikkelden de wetenschappers transparante en sterke folies die in slechts zeventien dagen in de bodem afbreken, zonder schadelijke reststoffen achter te laten. Bovendien bleken de wijnstokfolies bij trekproeven sterker dan conventionele plastic zakken. “Plastic op basis van olie blijft zevenhonderd tot duizend jaar bestaan”, benadrukt onderzoeksleider Srinivas Janaswamy, professor voedingswetenschappen aan de South Dakota State University.“Daarom wisten we dat we een materie nodig hadden die snel uiteenvalt en verdwijnt.”

“Uiteindelijk willen we een biologisch afbreekbare wegwerptas ontwikkelen, zodat er minder plastic tassen in omloop zijn”, verduidelijkte Janaswamy. “Deze folies hebben een sterk potentieel voor de productie van voedselverpakkingen, al zijn uitgebreide toxiciteitstesten noodzakelijk om de voedselveiligheid te garanderen.”

Cellulose wordt al langer voor uiteenlopende toepassingen gebruikt. Onder meer katoen bestaat grotendeels uit cellulose. Eerder onderzoek toonde aan dat de stof ook kan worden gewonnen uit onder meer avocadoschillen, sojahullen, switchgrass, koffiedik, maïskolven, bananenschillen en luzerne. Afhankelijk van de bron kunnen de eigenschappen van het eindproduct echter opmerkelijke variaties vertonen.

In de lidstaten van de Europese Unie werd vorig jaar 34,7 miljard liter bier geproduceerd. Dat betekende een lichte stijging tegenover het jaar voordien, toen een productie van 34,3 miljard liter werd opgetekend. Dat blijkt uit een rapport van Eurostat, het Europese bureau voor de statistiek. De groei wordt volgens het rapport vooral gedragen door een toenemende interesse in alcoholvrije en alcoholarme bieren. Duitsland blijft de koploper in de Europese bierproductie, maar Nederland voert de Europese export aan.

De studie werpt op dat in de Europese Unie vorig jaar 2 miljard liter alcoholvrij bier werd geproduceerd. Dat betekende een stijging met 11,1 procent tegenover het jaar voordien. Bij de alcoholhoudende bieren was er sprake van een groei met 0,6 procent tot 32,7 miljard liter. Duitsland voerde met een volume van 7,2 miljard liter de lijst van Europese bierproducenten aan, gevolgd door Spanje (4 miljard liter), Polen (3,4 miljard liter), Nederland (2,2 miljard liter) en België (2,1 miljard liter). Duitsland is ook Europees marktleider in de productie van alcoholvrije bieren.

Bij de Europese bierexport staat Nederland met een volume van 1,5 miljard liter op de eerste plaats. De Nederlandse uitvoer viel tegenover het jaar voordien echter wel met 12 procent terug. Duitsland en België delen met elk een volume van 1,4 miljard liter de tweede plaats, gevolgd door Tsjechië (0,6 miljard liter) en Ierland (0,5 miljard liter). Rusland, China, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten blijven voor de Europese bierproductie de belangrijkste afzetmarkten. De grootste bierimporteur van de Europese Unie is Frankrijk, gevolgd door Italië, Spanje, Duitsland en Nederland.

De Europese productie van alcoholvrije bieren kent al enkele jaren een aanhoudende groei. In 2021 kende de sector zelfs een groei met 20 procent. Ook twee jaar geleden was er sprake van een verdere toename met 13,5 procent. Deze toename wijst volgens analisten op een duidelijk veranderende voorkeur, waarbij de consument de intentie laat blijken om zijn alcoholgebruik te verminderen. De Europese productie van alcoholhoudend bier laat de jongste jaren nagenoeg een status-quo op een niveau tussen 34 miljard liter en 35 miljard liter registreren.

Volgens cijfers van de World Health Organization (WHO) consumeert de Europese Unie jaarlijks gemiddeld 9,2 liter pure alcohol per volwassen hoofd van de bevolking. Daarmee laat de Europese Unie een beduidend hogere score optekenen dan het wereldwijde gemiddelde.

Het Zwitserse voedingsconcern Nestlé werkt aan een nieuwe techniek voor de productie van chocolade. Daarbij zou tot 30 procent meer van de cacaovrucht worden benut. Nestlé hoopt met deze nieuwe methode een antwoord te kunnen bieden aan de dalende opbrengsten waarmee de cacaoteelt door de klimaatverandering wordt geconfronteerd.

Bij de productie van chocolade wordt traditioneel uitsluitend van de bonen uit de peul gebruikgemaakt. Dit betekent dat een groot deel van de vrucht – inclusief pulp, placenta en schil – ongebruikt blijft. Dit schept een beeld van een inefficiënte teelt, waarbij een groot deel van de vrucht – die nochtans wel de vereiste smaak en voedingsstoffen bevat – wordt weggegooid.

“Onze onderzoekers ontwikkelden echter een techniek die alle delen van de vrucht benut”, geeft Nestlé aan. “Alles binnenin de peul wordt verzameld als een natte massa die vervolgens op natuurlijke wijze fermenteert, waardoor de kenmerkende chocoladesmaak vrijkomt. De verkregen massa wordt daarna gemalen, geroosterd en gedroogd tot chocoladevlokken die gebruikt kunnen worden om chocolade te maken, zonder dat de smaak onder dat proces te lijden heeft.”

Nestlé stelt dat deze nieuwe methode niet alleen de productie van afval vermindert, maar ook de boeren helpt om meer opbrengsten en waarde uit hun oogst te halen. “Nu de klimaatverandering steeds grotere invloed heeft op de wereldwijde cacaoproductie, zoeken we innovatieve oplossingen die de cacaoboeren kunnen helpen de maximale opbrengsten uit hun oogst te halen”, beklemtoont Louise Barrett, hoofd van het chocolade-ontwikkelingscentrum van Nestlé. “Hoewel dit project nog in de pilotfase zit, bekijken we momenteel hoe deze innovatie op grotere schaal zou kunnen worden toegepast.”

Slechte oogsten hebben sinds eind 2023 tot een spectaculaire stijging van de cacaoprijzen geleid. De prijzen bleven ongeveer tien jaar stabiel, maar begonnen begin 2023 te stijgen. Voor een ton cacao moest in januari 2023 op de Londense grondstoffenmarkt een bedrag van 1.900 pond (2.196 dollar) worden betaald. Een jaar later was die kost al tot 3.800 pond opgelopen. In december vorig jaar werd een recordprijs van meer dan 9.000 pond genoteerd.

De prijsstijging was het gevolg van tegenvallende oogsten in de Ivoorkust en Ghana, wereldwijd de belangrijkste producenten van cacao. Die problemen werden toegeschreven aan een ongewoon zware regenval, een uitbraak van cacaoziekte en vervolgens een grote droogte. In februari stelde een studie van de onderzoeksgroep Climate Central vast dat een overmatige hitte kan bijdragen aan een vermindering van de hoeveelheid en kwaliteit van de oogst voor cacaoboeren.

Het rapport berekende dat de klimaatverandering het voorbije decennium in Ivoorkust en Ghana tijdens het hoofdgroeiseizoen – van oktober tot maart – drie extra weken boven de grens van 32 graden Celsius – boven het optimale niveau voor cacaobomen – heeft toegevoegd. 

Door de sterke stijging van de cacaoprijzen daalde de vraag. Vanwege de hoge kosten wilden of konden de chocoladebedrijven minder grote voorraden kopen. Tegelijkertijd werden de boeren aangemoedigd om meer in de cacaoteelt – onder meer door extra arbeid, meststoffen of irrigatie – te investeren, aangezien de hoge prijzen het aantrekkelijker maakten om de productie op te drijven. Omdat de boeren meer gingen produceren en er reserves werden opgebouwd, nam de druk op de markt af, waardoor de prijzen iets daalden.

Er konden voor de eerste keer in vier jaar tijd opnieuw voorraden worden opgebouwd. Dit betekent dat er nu een zekere buffer is tegen schommelingen in oogsten of prijzen. Voor een ton cacao moet momenteel 5.600 pond worden betaald.

In de Verenigde Staten zegt nog amper 54 procent van de volwassen bevolking alcohol te consumeren. Dat is het laagste niveau in bijna negentig jaar. Dat blijkt uit een studie van het onderzoeksbureau Gallup. Tegelijkertijd groeit het aantal Amerikanen dat gelooft dat ook een matig alcoholgebruik een slechte invloed heeft op de menselijke gezondheid. Voor het eerst is dit nu de persoonlijke opvatting van een meerderheid van de bevolking.

Tussen 1997 en 2023 rapporteerde minstens 60 procent van de Amerikanen alcohol te gebruiken. Maar vorig jaar werd een terugval tot 58 procent opgetekend. Dit jaar werd een verdere daling tot 54 procent gemeld. In de Amerikaanse geschiedenis werd voordien zelden een consumptieniveau van minder dan 60 procent gemeld. Bij de eerste peiling van Gallup in 1939 werd een niveau van 58 procent opgetekend. Nadien werd alleen nog in 1958 een dieptepunt van 55 procent geregistreerd. In 1981 werd een absoluut hoogtepunt van 71 procent genoteerd.

De opeenvolgende dalingen van de voorbije jaren komen overeen met recent onderzoek dat suggereert dat zelfs kleine hoeveelheden alcohol schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid. Dit staat haaks op eerdere aanbevelingen dat matig drinken mogelijk beschermende voordelen bood. Bij vrouwen is de daling duidelijker, want daar werd sinds 2023 een daling van 62 procent naar 51 procent opgetekend. Bij mannen was er over dezelfde periode sprake van een inkrimping van 62 procent naar 57 procent.

Jonge volwassenen waren tien jaar geleden al minder geneigd alcohol te drinken, maar die trend versnelt. In 2023 gaf nog 59 procent van de Amerikaanse jonge volwassenen aan alcohol te consumeren. Dat cijfer is nu echter tot 50 procent gedaald. Daarmee ligt hun consumptie lager dan die van middelbare en oudere volwassenen, hoewel ook bij die groepen minder mensen aangeven alcohol te drinken dan twee jaar geleden.

De daling van het alcoholgebruik lijkt volgens Gallup niet te worden veroorzaakt door een overstap naar andere genotsmiddelen, zoals recreatieve marihuana, die nu in ongeveer de helft van de Amerikaanse staten legaal is. Hoewel het marihuanagebruik hoger ligt dan tien jaar geleden, werd de voorbije vier jaar een status-quo opgetekend. “De consumptie van marihuana lijkt dan ook geen rol te hebben in de keuze om niet te drinken.”

Gezondheid

Voor de eerste keer zegt een meerderheid van 53 procent dat een matige consumptie van alcohol – een of twee dranken per dag – slecht is voor de gezondheid. Nog slechts 6 procent van de ondervraagden is van mening dat een matige consumptie van alcohol een gezondheidsvoordeel biedt, terwijl 37 procent denkt dat het geen verschil maakt. Het geloof dat matig alcoholgebruik ongezond is, groeide van 28 procent in 2018 en 39 procent in 2023 naar 45 procent vorig jaar. Tussen 2001 en 2011 geloofde ongeveer 25 procent dat alcohol een slechte invloed had op de gezondheid. Een even grote groep vermoedde tijdens diezelfde periode een gunstige impact.

Jonge volwassenen zijn ook het meest geneigd te denken dat drinken schadelijk is. In 2001 was ongeveer 30 procent van de jongeren overtuigd van de schadelijke impact van een matige alcoholconsumptie. Bij ouderen werd slechts een score van 21 procent genoteerd. Momenteel is ongeveer 66 procent van de jongeren van mening dat een matige alcoholconsumptie schadelijk is voor de menselijke gezondheid. Oudere volwassenen zijn ook nu nog minder overtuigd van die schadelijke invloed, maar hun bezorgdheid neemt langzaam toe.

Verder werd vastgesteld dat bij vrouwen 60 procent van een schadelijke invloed overtuigd is. Bij mannen valt dat cijfer terug tot 47 procent. Gallup merkt daarnaast op dat er op het gebied van etniciteit, opleiding en inkomen slechts kleine verschillen kunnen worden geregistreerd.

In de Amerikaanse alcoholconsumptie kon volgens Gallup bovendien een verschuiving worden opgemerkt. Nog slechts 24 procent van de drinkers bevestigde de voorbije vierentwintig uur alcohol te hebben geconsumeerd. Dat is een absoluut laagterecord. Anderzijds merkte 40 procent van de drinkers op dat de laatste consumptie meer dan een week geleden gebeurde. Dat is het hoogste percentage dat sinds het begin van deze eeuw kon worden gemeld.

Gemiddeld erkenden de ondervraagden de zeven dagen voordien 2,8 dranken te hebben geconsumeerd. Dat is het laagste cijfer dat sinds 1996 werd opgetekend. In 2003 werd daarbij nog een piekhoogte van 5,1 dranken per week gemeld.

Een uitbreiding van het areaal naar Zuid-Amerika kan de cacaoproductie mogelijk een antwoord helpen bieden aan de problemen waarmee de sector al geruime tijd wordt geconfronteerd. Dat heeft Nicko Debenham, consulent duurzaamheid bij de World Cocoa Foundation (WCF), gezegd. Maar ook dan zullen volgens analisten nog een aantal uitdagingen blijven.

De wereldwijde cacaomarkt kampt met recordprijzen, vooral door tegenvallende oogsten in de Afrikaanse landen Ghana en Ivoorkust, die gezamenlijk voor 60 procent van de wereldwijde productie verantwoordelijk zijn. Verouderde bomen, extreme weersomstandigheden en plantenziekten hebben de productie in die landen sterk doen dalen. Er zijn volgens waarnemers een aantal Afrikaanse regio’s waar deze problemen minder ernstig zouden kunnen zijn.

Daarbij wordt onder meer naar Kameroen, ten oosten van Ghana en Ivoorkust, gewezen. Dit land heeft volgens de organisatie Mighty Earth het potentieel om zijn cacaoproductie aanzienlijk te vergroten. Momenteel vertegenwoordigt Kameroen ongeveer 5 procent van de wereldwijde cacaoproductie. 

“Er zijn enkele belangrijke verschillen tussen Kameroen en de grotere cacaoproducenten”, merkt expert Debenham op. “In Ghana en Ivoorkust wordt de cacao-opkoop grotendeels door de overheid geregeld. De boeren krijgen voor hun producten een vaste prijs, die vaak voor het begin van het oogstseizoen is vastgelegd. In Kameroen, net zoals in Nigeria, is dit systeem echter geprivatiseerd. Dit betekent dat particuliere bedrijven hun cacao rechtstreeks van de boeren kopen. Daarbij wordt de actuele marktprijs gehanteerd. Indien op de wereldmarkt met hogere prijzen wordt gewerkt, kan ook de lokale cacaoboer op grotere inkomsten rekenen.”

Daarnaast wordt er ook gewezen op de schadelijke impact van het gezwollen scheutvirus, een virale plantenziekte die cacaobomen ernstig aantast en de opbrengst verlaagt. In Ghana, Ivoorkust en andere landen uit West-Afrika komt deze ziekte veel voor. In het Centraal-Afrikaanse Kameroen is de ziekte daarentegen minder aanwezig, waardoor de productieschade kan worden beperkt.“Maar zelfs met een sterke uitbreiding van de oogst zou Kameroen onmogelijk Ghana of Ivoorkust als leidende cacaoproducent kunnen vervangen”, betoogt Nicko Debenham.

Ontbossing

Volgens Debenham ligt de grootste groeipotentie in Zuid-Amerika. Daar zouden vooral in Peru, Ecuador en Brazilië mogelijkheden kunnen worden benut. “Gezamenlijke productiestijgingen in meerdere landen kunnen de bestaande tekorten gedeeltelijk opvangen”, benadrukt Debenham. “Maar men mag niet vergeten dat Ivoorkust en Ghana samen 60 procent van de wereldwijde cacaoproductie leveren. Elke grote daling in die gebieden moet dan ook worden gecompenseerd door de resterende telers, die gezamenlijk amper 40 procent van oogst vertegenwoordigen.”

In Zuid-Amerika vormt de ziekte heksenbezem de belangrijkste uitdaging. Heksenbezem veroorzaakt een vergroeiing van de scheuten en een verkleuring van de bladeren. Hierdoor kan ook de opbrengst worden aangetast. De boosdoener is vaak een schimmel, virus, bacterie of insect. Onderzoekers werken inmiddels aan de ontwikkeling van resistent plantmateriaal. 

Waarnemers wijzen er echter op dat ook de uitbreiding van nieuwe teeltgebieden risico’s kan creëren. Might Earth verwijst daarbij naar Kameroen, waar de introductie van de cacaoproductie het bosbestand heeft verkleind. Het land heeft sinds het begin van dit decennium ongeveer 782.000 hectare bos kwijtgeraakt. Dat komt overeen met ongeveer 4,2 procent van het totale bosareaal van het land. Minstens de helft van dit verlies is gelinkt aan de cacaocultuur.

De European Union Deforestation Regulation (EUDR) verbiedt vanaf eind dit jaar weliswaar de invoer van producten uit bossen die vanaf begin 2021 werden ontgonnen werden, tenzij er sprake is van een aantoonbaar legaal project. Het is echter niet altijd eenvoudig om de exacte herkomt van de cacaobonen te traceren.

Het Zwitserse concern Nestlé is het meest waardevolle voedingsmerk van de wereld. Dat blijkt uit een rapport van het bureau Brand Finance, dat de merkwaarde van Nestlé op bijna 20 miljard dollar schat. Er wordt aan toegevoegd dat de Zwitserse groep nu al voor het tiende jaar op rij de ranglijst aanvoert.

Brand Finance merkt op dat de wereldwijde voedingssector ongeveer 500.000 merken telt. “Een plaats in de top tien is dan ook een uitzonderlijke prestatie”, wordt eraan toegevoegd. Nestlé heeft volgens het bureau een merkwaarde van 19,97 miljard dollar (17,23 miljard euro). Tegenover het voorbije jaar heeft Nestlé weliswaar 4 procent aan merkwaarde ingeboet, maar de kloof met de concurrentie is bijzonder groot. Het chipsmerk Lay’s eindigt immers met een merkwaarde van 12,72 miljard dollar op een tweede plaats. Dat betekent een verschil van meer dan 7 miljard dollar.

Het rapport maakt duidelijk dat Nestlé bijzonder hoog scoort op merkbekendheid. Het bedrijf haalt daar een score van 9,7 punten op een maximum van 10 punten. Consumenten kennen het merk dus goed. Daarnaast scoort Nestlé ook goed op het gebied van begrip (7,6 punten) en geloofwaardigheid (7,4 punten), wat betekent dat de consumenten begrijpen waar Nestlé voor staat en het als een betrouwbaar merk zien.

Maar op andere vlakken zijn de scores lager. Op het gebied van betrokkenheid krijgt Nestlé slechts 5,8 punten. Consumenten voelen zich blijkbaar minder persoonlijk betrokken bij het merk. Tevens werd vastgesteld dat op het gebied van voorkeur een score van 6,3 punten werd genoteerd. Mensen kiezen dus niet automatisch voor Nestlé als hun favoriete merk. Ook bij de prijsacceptatie haalt Nestlé slechts 6,3 punten. Consumenten vinden de prijs niet altijd gerechtvaardigd en vooral prijsbewuste kopers tonen zich terughoudend.

Deze cijfers tonen volgens de onderzoekers aan dat Nestlé met een belangrijke uitdaging moet afrekenen. Het bedrijf wil zichzelf als premium merk – dus met relatief hoge prijzen – blijven positioneren, maar tegelijkertijd riskeert Nestlé om klanten kwijt te raken die gevoelig zijn voor prijs. “De balans tussen kwaliteit, merkwaarde en prijs wordt dus steeds belangrijker”, luidt het.

Lindt

De top vijf bestaat verder uit Yili (11,22 miljard dollar), Tyson (9,90 miljard dollar) en Danone (8,27 miljard dollar). Daarachter volgen: Kellogg’s (6,02 miljard dollar), Doritos (5,39 miljard dollar), Uni-President (4,99 miljard dollar), Barilla (4,98 miljard dollar) en Lindt (4,92 miljard dollar).

De Zwitserse chocolademaker Lindt slaagde er dit jaar in om een plaats in de top tien te veroveren. Lindl stond vorig jaar nog op een elfde plaats, maar zag zijn merkwaarde sindsdien met 14 procent toenemen. “Het onderzoek heeft aangetoond dat Lindt in kernmarkten zoals Duitsland, Frankrijk, Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Zwitserland op het gebied van prijsappreciatie de maximumscore van 10 punten behaalt”, geeft Brand Finance aan. “Dit is een teken dat consumenten bereid zijn om voor het premium imago van de chocolademaker meer te betalen.”

“De sterke prestaties van Lindt worden bevestigd door het oordeel van de consumenten,” zeggen de onderzoekers. “Er is immers onder meer gebleken dat 63 procent van de Britse consumenten en 56 procent van de Zwitserse verbruikers aangeven dat Lindt een duur product is, maar desondanks zijn geld waard is. Dat is het hoogste percentage dat in die landen bij de chocolademerken wordt gemeld. Ook in Duitsland deelt 57 procent deze prijsacceptatie, terwijl 60 procent Lindt met een uitstekende smaak associeert, wat het merk een duidelijke voorsprong geeft op zijn concurrenten.”

De Chinese zuivelgroep Yili behoudt zijn positie als meest waardevolle zuivelmerk ter wereld. Hiermee bevestigt het Chinese merk volgens de onderzoekers zijn status in een sector die steeds competitiever wordt. Verder wordt gewezen op de opmerkelijke vooruitgang van Cadbury, dat van een negentiende naar een dertiende plaats is gestegen. Hershey blijkt daarentegen van een vijftiende naar een zestiende plaats te dalen. Verrassend is ook dat voedingsgigant Heinz niet in de top tien of top twintig is terug te vinden. Het Amerikaanse concern steeg wel van een 29ste naar een 21ste plaats.