managing21.be

De massale inspanningen die Rusland voor de rekrutering van militairen worden steeds duurder. Inmiddels zou de Russische overheid dagelijks al ongeveer 2 miljard roebel (21 miljoen euro) voor de uitkering van aanmeldbonussen aan nieuwe rekruten. Dat blijkt uit een rapport van Janis Kluge, onderzoeker bij de Duitse Stiftung Wissenschaft und Politik (SWP), gebaseerd op data van het Russische ministerie van financiën en regionale begrotingen.

Janis Kluge benadrukt dat ongeveer driekwart van de aanmeldbonussen voor militaire rekruten – ongeveer 1,5 miljard roebel per dag – door regionale begrotingen wordt gefinancierd . De regionale overheden besteden inmiddels bijna 3 procent van hun jaarlijkse budgetten aan deze rekruteringscampagnes. De resterende 500 miljoen roebel komt uit de federale begroting.

Kluge meldt daarbij dat dagelijks tussen duizend en vijftienhonderd nieuwe soldaten zich bij het Russische leger voegen. Daarbij is voor de nieuwe rekruut een eenmalige bonus van ongeveer 1,4 miljoen roebel (bijna 15.000 euro) voorzien.

“Vergeleken met dezelfde periode een jaar geleden is het aantal nieuwe militairen dat zich voor het Russische leger aanmeldt, bijna verdubbeld”, beklemtoont Kluge. “Die stijging lijkt voldoende om de geschatte dagelijkse Russische verliezen aan het front in Oekraïne te compenseren.” Volgens functionarissen van de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (Navo) zouden er in de oorlog tegen Oekraïne dagelijks ongeveer duizend Russische soldaten sneuvelen.

Niet vol te houden

De uitgaven van de Russische autoriteiten aan de rekrutering van nieuwe soldaten zouden sinds april vorig jaar zijn vervijfvoudigd. Indien deze trends zich voortzetten, zouden de totale kosten voor de Russische staat tegen het einde van het jaar kunnen oplopen tot 730 miljard roebel (ruim 7,8 miljard euro). Dat bedrag ligt meer dan twee keer hoger dan de uitgaven die de Russische federale overheid jaarlijks aan gezondheidszorg besteedt. Het budget bedraagt bovendien bijna de helft van de jaarlijkse bestedingen van de Russische federale overheid aan hoger onderwijs.

Het Russische ministerie van defensie rekruteerde vorig jaar ongeveer 440.000 nieuwe soldaten. Dat betekent een gemiddelde van ongeveer 1.200 soldaten per dag. Experts waarschuwen echter dat het voor de Russische autoriteiten steeds moeilijker zal worden om dit tempo vol te houden. George Barros, onderzoeker bij het Amerikaanse Institute for the Study of War, werpt daarbij op dat Rusland het huidige niveau van oorlogsvoering mogelijk nog slechts twaalf tot zestien maanden kan handhaven.

“Het systeem voor het genereren van strijders functioneerde 2,5 jaar, maar begint duidelijk te falen”, beklemtoonde Barros. “Rusland wordt beperkt door economische wetten en schaarse middelen. Het land beschikt bovendien ook niet over een onuitputtelijke bron van mankracht.”

De uitdaging wordt nog groter door het krimpende Nationale Wealth Fund, een van de belangrijkste financiële vangnetten van de Russische overheid. Sinds het begin van de oorlog tegen Oekraïne in 2022 zijn de liquide middelen van dat fonds met twee derde gedaald. Inmiddels werd dat fonds al met 106 miljard dollar afgeslankt. De resterende reserves van het fonds bedragen nu nog slechts 40 miljard dollar. Dat is het laagste niveau sinds het fonds in 2008 werd opgericht.

Meer over dit onderwerp:

• Europees conglomeraat werkt aan nieuwe technologie gevechtstanks
• Helsinki is een centrum voor investeringen in defensie geworden
• Italië bereid om 2 procent begroting voor defensie te reserveren
• België moet schrapen om defensiebudget Navo te halen
• Europeanen steunen verhoogde bestedingen aan defensie
• Roscosmos wordt een onderdeel van de Russische militaire machine
• Rusland heeft in Oekraïne al 941.000 soldaten verloren
• Russisch leger is volgens historicus geen onstopbare oorlogsmachine
• Oorlogsveteranen kunnen voor Rusland een groot probleem worden
• Belgische defensie-industrie kan op acht jaar in omvang verdubbelen

Er werd het voorbije jaar wereldwijd 214,2 miljoen hectoliter wijn verkocht. Dat betekende een daling met 3,3 procent tegenover het jaar voordien. Dat blijkt uit een rapport van de International Organisation of Vine and Wine (OIV). De verkoop is volgens het rapport tot het laagste niveau sinds 1961 teruggevallen. Toen werd een verkoop van 213,6 miljoen hectoliter geregistreerd. Er wordt aan toegevoegd dat in bijna elke markt de consumptie en productie dalen. Daarbij wordt opgemerkt dat de industrie vreest voor een generatiewisseling in de drinkgewoonten.

In het rapport wordt opgemerkt dat niet alleen de consumptie van wijn is gedaald, want ook bij de productie werd vorig jaar een daling met 4,8 procent tot 225,8 miljoen hectoliter gemeld. Daarmee bevindt ook de productie zich op het laagste niveau in meer dan zestig jaar. “De wijnindustrie is door een ware storm is getroffen”, werpt Giorgio Delgrosso, hoofd statistiek van de International Organisation of Vine and Wine, op. “Gezondheidsproblemen doen de consumptie in veel landen dalen, terwijl bovendien economische factoren de problemen verergeren.”

“Naast de economische en geopolitieke verstoringen op de korte termijn is het belangrijk om ook aandacht te besteden aan de structurele, langetermijnfactoren die bijdragen aan de waargenomen daling van de wijnconsumptie”, wordt in het rapport aangevoerd. De sectororganisatie benadrukte dat de wijnproductie het voorbije jaar opnieuw werd getroffen door extreme milieuomstandigheden, zoals bovengemiddelde regenval in sommige regio’s en zware droogtes in andere gebieden.

Prosecco

Italië was het voorbije jaar met een volume van 44 miljoen hectoliter de grootste wijnproducent van de wereld. De productie liep met 15 procent op tegenover het jaar voordien, maar dat niveau blijft nog altijd 6 procent onder het vijfjaarlijkse gemiddelde. In Noord-Italië werden de wijngaarden getroffen door hagelbuien, waardoor de totale opbrengst beperkt bleef. Italië is wereldwijd ook de grootste exporteur van wijnen. Die handel profiteerde van de populariteit van mousserende wijnen zoals prosecco.

Frankrijk volgde met een productie van 36,1 miljoen hectoliter op een tweede plaats. Dat volume betekende echter een scherpe daling van 23,5 procent ten opzichte van 2023 en bijna 18 procent onder het vijfjarig gemiddelde. Daarmee is de Franse wijnproductie tot het laagste niveau sinds 1957 teruggevallen. Gewag wordt gemaakt van aanhoudende regenval, schimmelziekten zoals valse meeldauw, slechte bloeiomstandigheden, droogte en hagel.

Spanje produceerde vorig jaar 31 miljoen hectoliter wijn. Dat betekende een stijging met 9,3 procent tegenover het jaar voordien, maar de cijfers liggen nog altijd aanzienlijk onder het vijfjarig gemiddelde. In Spanje was er sprake van aanhoudende waterschaarste, ondanks betere oogsten in Castilla-La Mancha en Extremadura.

Ook in de andere lidstaten van de Europese Unie kende de wijnproductie een terugval. Zowel in Duitsland (7,8 miljoen hectoliter), Portugal (miljoen hectoliter), Roemenië (miljoen hectoliter) als Oostenrijk (2,2 miljoen hectoliter) werden lagere volumes gemeld als gevolg van diverse klimatologische uitdagingen, waaronder vorst en hevige regenval. Hongarije (2,7 miljoen hectoliter) en Griekenland (1,4 miljoen hectoliter) vormden op deze dalende trend een uitzondering. Daar werd een bescheiden stijging ten opzichte van de cijfers uit 2023 geregistreerd.

In Rusland konden de wijnboeren wel een sterke prestatie melden. De productie steeg met 20 procent tot 5,4 miljoen hectoliter. Daarmee heeft de Russische wijnproductie het hoogste niveau sinds 2015 laten optekenen. Ook in Georgië kon een groei met meer dan 26 procent – dankzij gunstige weersomstandigheden in belangrijke wijnregio’s – tot 2,4 miljoen hectoliter worden gemeld. De productie in Moldavië kromp echter met bijna 40 procent tot 1,1 miljoen hectoliter.

In China viel de wijnproductie met 17 procent terug tot 2,6 miljoen hectoliter. Daarbij wordt gewag gemaakt van binnenlandse uitdagingen die de productie bleven beïnvloeden. In de Verenigde Staten was er sprake van een daling met meer dan 17 procent tot 21,1 miljoen hectoliter. De druivenoogst in Californië werd getroffen door extreme hitte en voorraaddruk, wat in de kleinste oogst sinds 2004 resulteerde.

Zuidelijk halfrond

Op het zuidelijk halfrond bereikte de totale wijnproductie het voorbije jaar slechts 45,8 miljoen hectoliter. Dat betekende een daling van bijna 4 procent ten opzichte van het jaar voordien. De productie lag daarbij nagenoeg 14 procent onder het vijfjarig gemiddelde en is nu ingekrompen tot één van de laagste volumes in twintig jaar.

Argentinië was in het zuidelijk halfrond de grootste wijnproducent. Er was sprake van een stijging met 23 procent tegenover het jaar voordien, toen het land met een moeilijke oogst werd geconfronteerd. Het productievolume bleef echter nog steeds iets onder het vijfjarig gemiddelde. In Chili was er – onder invloed van vertraagde oogsten door een koele lente en aanhoudende droogte – sprake van een inkrimping met ruim 15 procent tot 9,3 miljoen hectoliter. In Brazilië moest er –  als gevolg van overmatige regenval tijdens de lente en ziektes – zelfs gewag worden gemaakt van een terugval met ruim 40 procent tot 2,1 miljoen hectoliter.

In Zuid-Afrika daalde de wijnproductie met meer dan 5 procent tot minder dan 9 miljoen hectoliter. Daarmee is de Zuid-Afrikaanse wijnproductie tot het laagste niveau sinds 2005 teruggevallen. Die inkrimping werd in de hand gewerkt door vorst, overstromingen, harde wind en schimmelziekten tijdens cruciale groeiperioden.

Australië liet een licht herstel tot 10,2 miljoen hectoliter noteren. Het jaar voordien werd echter door een historisch laag volume gekenmerkt en de productie bleef ook vorig jaar ver onder de gemiddelde resultaten. De Australische wijnbouw werd geconfronteerd met aanhoudende ongunstige weersomstandigheden en voorraadproblemen. In Nieuw-Zeeland was er daarentegen een scherpe inkrimping van meer dan 21 procent tot ongeveer 2,8 miljoen hectoliter, waarbij de vorst tijdens de bloei de opbrengsten in Marlborough – de belangrijkste wijnregio van het land – aanzienlijk verminderde.

Het rapport stelt verder dat de consument voor een fles wijn inmiddels ongeveer 30 procent meer betaalt dan bij het begin van dit decennium. Tijdens die periode is de totale consumptie met 12 procent ingekrompen. In de Verenigde Staten, de grootste wijnmarkt van de wereld, daalde de wijnconsumptie het voorbije jaar met 5,8 procent tot 33,3 miljoen hectoliter.” Delgrosso waarschuwde verder dat de nieuwe invoerrechten van de Amerikaanse president Donald Trump een nieuwe bom voor de wijnindustrie zou kunnen worden.

Het is volgens de sectororganisatie niet zeker dat de consumptie van wijn opnieuw zal toenemen. Een aantal betrokken partijen, zoals de Franse wijnketen Nicolas, voeren aan dat de daling van de consumptie gelinkt kan worden aan een generatiewisseling. “Mensen drinken niet meer op een feestelijke manier en jongeren consumeren minder dan hun ouders”, benadrukten woordvoerders van Nicolas. “Maar tegenover een dalende consumptie staat ook een streven naar een hogere kwaliteit. Daarom zijn vele consumenten ook bereid om duurdere wijnen te kopen.”

Meer over dit onderwerp:

• Liter wijn kostte vorig jaar wereldwijd gemiddeld 4,08 dollar
• Russische wijnexport naar China vorig jaar verdrievoudigd
• Organische wijnproductie lichtpunt in een dalende markt
• Bordeaux produceerde vorig jaar 14 procent minder wijn
• Europese Unie wil wijngaarden tot toeristische troef promoten
• Filipijnse rijstwijn mogelijk basis voor superfood met antioxidanten
• Rookdetectoren kunnen wijngaarden tegen grote verliezen beschermen
• Honden en chemie wapens in de strijd tegen meeldauw
• Chemie en blockchain kunnen tegen wijnfraude worden ingezet
• The Wine Group neemt deel merkenportefeuille Constellation Brands over

Wetenschappers aan de Montana State University in de Verenigde Staten hebben een bouwmateriaal ontwikkeld dat gebruik maakt van het wortelachtige mycelium van een schimmel en bacteriecellen. Hun resultaten tonen aan dat dit materiaal – dat met levende cellen bij lage temperaturen wordt geproduceerd – zichzelf kan herstellen en uiteindelijk een duurzaam alternatief zou kunnen bieden voor emissierijke bouwmaterialen zoals beton.

“Gebiomineraliseerd materiaal is niet sterk genoeg om beton in alle toepassingen te vervangen, maar wij werken eraan om de eigenschappen van het product te verbeteren, zodat er vaker gebruikt kan worden gemaakt”, benadrukte onderzoeksleider Chelsea Heveran, professor industriële technieken aan de Montana State University.

Vergeleken met andere vergelijkbare biomaterialen, die doorgaans slechts enkele dagen of weken effectief blijven, zijn de materialen van Heveran – die gebaseerd zijn op schimmelmycelium en bacteriën – minstens een maand bruikbaar. “Dit is spannend, want we willen dat de cellen andere functies kunnen vervullen”, betoogt Heveran. “Wanneer de bacteriën langer in het materiaal leven, zouden hun cellen meer tijd kunnen hebben om nuttige functies, zoals zelfherstel of het opruimen van verontreiniging, uit te voeren.”

Materialen die gemaakt zijn van organismen die ooit levend waren, beginnen de commerciële markt te betreden, maar materialen gemaakt met nog levende organismen blijken lastig te perfectioneren, zowel vanwege hun korte levensvatbaarheid als van het ontbreken van de complexe interne structuren die voor veel bouwprojecten nodig zijn.

Verpakking en isolatie

Om deze uitdagingen aan te pakken, onderzocht het team van Heveran het gebruik van schimmelmycelium als basis voor biogemineraliseerde materialen. Dit was geïnspireerd door het feit dat mycelium eerder was gebruikt als basis voor materialen voor verpakking en isolatie. De onderzoekers werkten met de schimmelsoort Neurospora crassa en ontdekten dat deze stof gebruikt kon worden om materialen met een verscheidenheid aan complexe architecturen te maken.

“We hebben geleerd dat schimmelstructuren erg nuttig zijn voor het reguleren van de interne architectuur van het materiaal”, beklemtoonde Heveran. “We hebben interne geometrieën gecreëerd die leken op corticaal bot, maar in de toekomst zouden we mogelijk ook andere geometrieën kunnen construeren.”

De onderzoekers hopen dat hun nieuwe biomaterialen kunnen helpen om bouwmaterialen met een hoge ecologische voetafdruk, zoals cement, te vervangen. Cement is verantwoordelijk voor ongeveer 8 procent van de volledige uitstoot van koolstofdioxide die door menselijke activiteiten wordt veroorzaakt. In een volgende fase willen de wetenschappers de materialen verder optimaliseren door de cellen aan te zetten nog langer te leven en uit te zoeken hoe een efficiënte productie op grotere schaal kan worden gegenereerd.

Meer over dit onderwerp:

• Cambridge tweede jaar op rij duurzaamste stad Verenigd Koninkrijk
• Dubai lanceert eerste incubator voor duurzame steden
• Verkoop luxevastgoed Dubai laat nieuwe records optekenen
• Dam op rivier Yarlung Tsangpo in Tibet bedreiging voor India en Bangladesh
• Wetenschappers hopen biodegradeerbaar plastic te ontwikkelen
• Prijs appartement centrum Tokio tweede jaar op rij duurder dan 100 miljoen yen
• Treinstation in Japanse stad Arida driedimensionaal geprint
• Vliegende robots kunnen wolkenkrabbers helpen bouwen
• In Barcelona rijzen protesten tegen gentrificatie en hoge huurprijzen
• Tempelhof moet woningcrisis van Berlijn helpen oplossen

Ferrari zal in de tweede week van oktober dit jaar zijn eerste elektrische wagen voorstellen. Dat heeft John Elkann, voorzitter van de Italiaanse autobouwer, tijdens de algemene aandeelhoudersvergadering van Ferrari gezegd. Maar de constructeur benadrukte tegelijkertijd dat bij Ferrari ook in de toekomst nog altijd wagens met verbrandingsmotoren en hybride modellen zullen worden gebouwd.

“Ferrari werkt al decennia aan elektrificatie”, benadrukte Elkann. “Dat begon in de Formula Eén, maar is vervolgens van onze racewagens naar onze sportwagens overgeheveld.” Ferrari begon in 2019 met de verkoop van hybride modellen, maar zal weldra voor de eerste keer een volledig elektrisch model aan zijn portfolio kunnen toevoegen. Elkann voegde er aan toe dat de Italiaanse constructeur bijzonder enthousiast is over de onthulling van de Ferrari Elettrica.

In 2014 werden voor de eerste keer hybride aandrijflijnen in de Formule Eén geïntroduceerd. Het Kinetic Energy Recovery System (Kers), dat aangewend wordt om kinetische energie uit voertuigen terug te winnen tijdens het remmen, wordt al sinds 2009 gebruikt.

Elkann zei dat Ferrari toegewijd is aan een volledige controle over de belangrijkste onderdelen van zijn sportwagens. Hij wees erop dat het bedrijf zich heeft geëngageerd om de innovatie, ook met elektrische wagens, in eigen huis te houden. Hij zei dat de fabriek die Ferrari in juni in zijn thuisstad Maranello opende, het zogenaamde e-gebouw, het bedrijf meer flexibiliteit zou bieden bij de productie om toekomstige modellen te ontwikkelen. “Nu kunnen we ook stellen dat al onze belangrijkste elektrische componenten in Maranello worden ontwikkeld en met de hand vervaardigd”, benadrukte Elkann.

Investeringen

Om zich voor te bereiden op de bouw van zijn eerste elektrische auto, heeft Ferrari zijn investeringen in elektrificatie opgevoerd. In april 2024 opende de Italiaanse constructeur zijn nieuwe onderzoekscentrum E-Cells Lab, samen met de Universiteit van Bologna en het bedrijf NXP Semiconductors. Het E-Cells Lab is opgericht om de kennis van Ferrari over materialen en de chemische en fysische eigenschappen van lithiumcellen te vergroten. De constructeur werpt op het voorbije jaar tweehonderd patenten rond batterij-technologie te hebben aangevraagd.

Benedetto Vigna, chief executive van Ferrari, bevestigde dat de autobouwer zowel auto met benzinemotoren, hybride wagens en volledig elektrische voertuigen zou blijven produceren. “We hanteren een strategie om in de drie aandrijflijnen te blijven investeren”, beklemtoonde Vigna. “Onze klanten moeten immers een maximale keuzevrijheid genieten.

Hybrides vertegenwoordigen bij Ferrari vorig jaar 51 procent van de totale autoverkoop. De Italiaanse constructeur heeft al aangegeven dat tegen het eind van dit decennium 40 procent van zijn modellen elektrisch zal worden aangedreven.

De Ferrari Elettrica is een van de zes nieuwe modellen die het Italiaanse bedrijf dit jaar op de markt wil introduceren. Naar verwachting zal de wagen minstens 490.000 euro kosten.

Meer over dit onderwerp:

• Tesla start met verkoop in Saoedi-Arabië
• Stellantis behoudt engagement voor dochtermerk Maserati
• Investeringen Geely en Byd in Latijns-Amerika opgeschort
• Lucid neemt activa van Nikola in Arizona over
• Invoerheffingen Trump kan Amerikaanse autobouwers 108 miljard dollar kosten
• Vrachtwagenbouwer Scania neemt activa van failliete Northvolt over
• Tesla lanceert nieuwe variant Cybertruck in Verenigde Staten
• Europese Unie en China kijken naar minimumprijzen elektrische wagens
• Kwartaalverkopen BMW lijden onder zwakte op Chinese markt
• Michelin verwacht lagere verkopen door volatiele marktomstandigheden

Wereldwijde leveranciers van auto-onderdelen zijn verwikkeld in een hevige prijsstrijd met autofabrikanten, in een poging te overleven tegen invoerheffingen die bij duizenden kleinere partijen uit de industrie 1 biljoen dollar zouden kunnen wegvagen. De strijd vindt plaats op een moment dat autofabrikanten ook cruciale gesprekken voeren om Donald Trump, de president van de Verenigde Staten, ervan te weerhouden door te gaan met 25 procent heffingen op de meeste geïmporteerde auto-onderdelen, die begin mei zouden worden ingevoerd.

De Amerikaanse president gaf recent aan dat er voor de industrie enige hulp zou worden voorzien, maar details over de manier waarop de heffingen op de invoer van auto-onderdelen zullen worden geïmplementeerd, blijven onduidelijk. Jean-Louis Pech, hoofd van de Fédération des Industries des Équipements pour Véhicules (Fiev) de Franse sectororganisatie van de leveranciers van auto-onderdelen, beklemtoonde dat de leden van de organisatie zich schrap zetten voor zware onderhandelingen met autofabrikanten, die eveneens onder druk staan. Het wordt in de sector een vreselijke strijd.”

Valeo, de Franse leverancier van auto-onderdelen, gaf recent aan met de helft van zijn klanten succesvol had onderhandeld om de extra kosten van de invoerheffingen door te berekenen. Eén autobedrijf benadrukte zich vastberaden te zullen blijven verzetten tegen verzoeken van zijn honderdvijftig leveranciers om prijsverhogingen te kunnen doorrekenen. Een aantal leveranciers had daarbij van overmacht gewag gemaakt om prijsverhogingen te vragen. “We staan niet tegenover elkaar, maar we zitten allebei in een lastig parket”, beklemtoonde een topman van het autobedrijf.

Leidinggevenden waarschuwen dat autofabrikanten waarschijnlijk weerstand zullen bieden aan de pogingen van veel onderdelenleveranciers, die al opereren met dunne marges van minder dan 5 procent, om de kosten van de invoerheffingen door te berekenen. De sector maakt zich zorgen over een mogelijke recessie en een trage vraag naar voertuigen. De meeste contracten voor levering van onderdelen staan de leveranciers niet automatisch toe om kosten door te berekenen aan klanten. Uit een onderzoek van de European Association of Automotive Suppliers (Clepa) en het bureau McKinsey bleek dat meer dan de helft van de toeleveranciers toegaf contracten opnieuw te zullen moeten onderhandelen om zich aan de heffingen aan te passen.

Erger dan covid

In Europa stond de industrie al lang voor het uitbreken van de handelsoorlog onder zware financiële druk. Die problemen waren het gevolg van de afnemende vraag naar voertuigen. Het banenverlies in de sector is vorig jaar meer dan verdubbeld, terwijl verschillende Duitse leveranciers, waaronder Recaro en Walter Klein, failliet zijn gegaan. Om de industrie te ondersteunen, riep Pech de Europese Commissie op om meer lokale regels voor auto-onderdelen, subsidies voor de aankoop van elektrische voertuigen en een investeringsprogramma, vergelijkbaar met de Inflation Reduction Act van vorig Amerikaans president Joe Biden, in te voeren.

“We lopen het risico de helft van de bestaande Franse industrie te verliezen als er de volgende vijf jaar niets wordt gedaan”, waarschuwde Pech, die erop wees dat de sector van de auto-onderdelen in Frankrijk 56.000 banen ondersteunt. De impact van de invoerheffingen op de sector zou volgens experts erger kunnen zijn dan tijdens de pandemie.

De relatie tussen leveranciers en hun klanten raakte destijds onder druk omdat de autofabrikanten weigerden de stijgende kosten voor componenten – waarbij vooral gekeken werd naar de extreem schaarse halfgeleiders – volledig te absorberen. De meeste leveranciers worstelden met krappe winstmarges, terwijl de autofabrikanten – vooral premium-merken zoals BMW en Mercedes-Benz – hun prijzen verhoogden en hun marges in de periode vergrootten. “We kunnen de kosten niet opnieuw absorberen”, betoogde een leidinggevende bij een Duitse leverancier. “Als de huidige situatie ongewijzigd blijft, zullen faillissementen deel van het beeld uitmaken.” Benjamin Krieger, secretaris-generaal van Clepa, wees erop dat leveranciers tussen het absorberen van de kosten of het verlies van marktaandeel zullen moeten kiezen.

Vergeleken met Europa werd de consolidatie onder de Japanse leveranciers van onderdelen volgens experts tegengehouden door het bedrijfsmodel van keiretsu, dat is gebaseerd op kruisparticipaties met bedrijven als Toyota en Honda in het centrum. Toyota heeft leveranciers gemeld de extra kosten van de heffingen te zullen dragen. Een aantal leveranciers van onderdelen vraagt zich daarbij wel af hoelang de autobouwer die steun kan blijven bieden.

De Japanse leveranciers van auto-onderdelen staan onder grote druk. Vorig jaar gingen in de sector zesendertig bedrijven failliet. Dat was het hoogste cijfer in elf jaar tijd. Hideki Takamiya, hoofd mobiliteitsoplossingen bij toeleverancier Starlite, voorspelde dat de verkoop door de heffingen op afgewerkte auto’s met 10 procent zou dalen. Hij beklemtoond tevens dat de sterkere yen voor de Japanse export een dubbele klap zou kunnen betekenen. “Indien we geen nieuwe evenwichtige partnerships kunnen sluiten tussen de autobouwers en de leveranciers van onderdelen, zullen we niet overleven”, waarschuwde hij.

Meer over dit onderwerp:

• Pirelli schort investeringen in Verenigde Staten tijdelijk op
• Nissan stopt met Japanse productie van topmodel voor Verenigde Staten
• Donald Trump belooft aantal autobouwers te zullen helpen
• Invoerheffingen zullen autofabrikanten 100 miljard dollar kosten
• General Motors stopt met productie elektrische wagens in Ontario
• Uitbreiding Amerikaanse productie kan Volvo twee jaar kosten
• Mercedes stapt uit productie van kleine bestelwagens
• Voor General Motors blijven elektrische wagens een prioriteit
• Handelsoorlog zet Tesla aan Chinese productie af te bouwen
• Verkoop Stellantis tijdens eerste kwartaal met 9 procent gedaald

Experts waarschuwen dat de diamantindustrie, met een waarde van 82 miljard dollar, door de invoerheffingen van de Amerikaanse president Donald Trump en de wereldwijde handelsoorlog tot stilstand is gekomen. De transporten langs Antwerpen, het wereldwijde centrum van de diamanthandel, zijn gedaald tot ongeveer een zevende van het gebruikelijke niveau. De ingrepen vormen een bijkomende dreiging voor de sector, die de voorbije jaren al met diverse problemen diende af te rekenen.

De ingrijpende invoerheffingen van Donald Trump omvatten onder meer een taks van 10 procent op de import van diamanten, gekoppeld aan een aantal variabele vergeldingsmaatregelen die per land van herkomst worden bepaald. Andere mineralen, zoals goud en koper, ontsnappen echter aan de sancties.

De Verenigde Staten is de grootste diamantconsument van de wereld. Het land vertegenwoordigt ongeveer de helft van de wereldwijde vraag, maar moet al deze producten importeren omdat de Verenigde Staten geen eigen diamantmijnen heeft. Hoewel de Amerikaanse president de zogenaamde vergeldingsmaatregelen voor negentig dagen heeft opgeschort, geldt er al een basisheffing van 10 procent en die maatregel blijft ook van kracht.

De onzekere vooruitzichten hebben een ontmoedigend effect gehad op de handelaren in edelstenen en op de grote Indiase slijpindustrie. “De diamanttransporten vanuit Antwerpen, dat samen met Dubai tot de drukste handelscentra voor de edelstenen behoort, kwamen tot stilstand nadat Trump deze maand de nieuwe wereldwijde invoerheffingen aankondigde”, benadrukte Karen Rentmeesters, algemeen directeur van het Antwerp Diamond Centre.

Rentmeesters noemde het onlogisch dat diamanten in de Amerikaanse invoerheffingen zouden worden opgenomen. Ze vergeleek de onrust in de sterk geglobaliseerde diamantindustrie met de problemen die door de covid-pandemie werden veroorzaakt. Rentmeesters schatte dat de dagelijkse transporten slechts een zevende van het normale niveau bedroegen. “De maatregelen verstoren de industrie”, betoogde ze. “Alles kwam letterlijk tot stilstand.”

De diamantindustrie moet na een aantal moeilijke jaren, die werden getekend door de uitbraak van de covid-pandemie en de concurrentie van kunstmatige diamanten, met een aantal grote bedreigingen afrekenen. De vraag van de consumenten is verminderd. “De diamantindustrie verkeert niet in een goede positie”, erkende Richard Chetwode, voorzitter van mijnbouwbedrijf Trustco Resources. “Wanneer die industrie plotseling met invoertarieven wordt geconfronteerd, dreigt de sector te worden gekruisigd. Invoerheffingen op diamanten zullen trouwens de productie niet naar de Verenigde Staten brengen.”

Certificering

Een gemiddelde diamant wordt verscheidene keren de wereld rondgevlogen – tussen producerende landen zoals Botswana, handelscentra zoals Dubai en slijpcentra in India – voordat hij bij een klant terechtkomt. Het enige onderdeel van de toeleveringsketen dat in de Verenigde Staten is gesitueerd, is het certificeringsproces. Het Gemological Institute of America, de grootste certificeringsinstantie van de wereld, is gevestigd in Californië en heeft 3.200 mensen in dienst. Het normale proces van het invliegen en uitvliegen van diamanten in de Verenigde Staten voor certificering, staat nu onder druk.

Het instituut heeft naar eigen zeggen zijn dienstverlening in het buitenland – in zijn acht internationale kantoren – wegens de Amerikaanse invoerheffingen versterkt. “We breiden onze diensten specifiek uit naar Dubai en Hongkong om een ??deel van de impact op te vangen”, benadrukte Pritesh Patel, operationeel directeur van het instituut. “De invoerheffing brengt voor deze hele toeleveringsketen, van begin tot eind, veel onzekerheid met zich mee.”

Patel voegde eraan toe dat het instituut onderzoekt of diamanten die puur voor certificering naar de Verenigde Staten worden gebracht, vrijstelling van invoerrechten kunnen krijgen. Volgens analisten zal de wereldwijde handelsoorlog waarschijnlijk de algehele vraag naar diamanten, die zich net van een aantal moeilijke jaren had beginnen te herstellen, treffen. Bovendien zouden ook grote verstoringen in de toeleveringsketen moeten worden verwacht. India, waar de enorme slijpindustrie meer dan 90 procent van alle diamanten ter wereld verwerkt, zou hierdoor bijzonder kunnen worden getroffen.

Omdat afgewerkte diamanten worden beschouwd als afkomstig uit het land waar de stenen geslepen zijn, zal de Indiase diamantexport, die een waarde van vele miljarden dollars heeft, zwaar worden getroffen door de heffing van 27 procent die de Verenigde Staten op de invoer van goederen uit India voorstelt, tenzij de twee landen een akkoord bereiken om invoerrechten te vermijden.

“Voor de wereldwijde vraag naar diamanten is onzekerheid problematisch”, beklemtoont diamant-expert Paul Zimnisky. “Wanneer mensen onzeker zijn, aarzelen ze om te kopen en te investeren. Ik denk dan ook dat er een bepaalde impact zal zijn op consumentengoederen zoals luxegoederen en diamanten.”

Op de waarde van De Beers, de grootste diamantproducent van de wereld, is de voorbije twee jaar door de slechte marktomstandigheden al 4,5 miljard dollar afgeschreven. De mijngroep Anglo American, het moederconcern van de diamantproducent, bereidt zich voor om De Beers later dit jaar door een beursgang af te splitsen.

Signet Jewelers, de grootste retailer van diamanten sieraden ter wereld, worstelt eveneens met de invoerheffingen. Het bedrijf gaf al aan de nieuwe invoerheffingen op bestaande bestellingen geenszins op zich te nemen. Dit betekent dat Signet zijn buitenlandse leveranciers zal verplichten de rechten te betalen. Signet drong er bij zijn leveranciers ook op aan om bestaande bestellingen zo snel mogelijk – met een focus op april en mei – naar de Verenigde Staten te verzenden.”

Meer over dit onderwerp:

• Export geslepen diamanten uit India op laagste niveau in twintig jaar
• Petra Diamonds schort verkoop diamanten uit Cullinan-mijn op
• Botswana en De Beers kondigen nieuw samenwerkingsverbond aan
• Botswana wil jonge Amerikanen verleiden met grote natuurlijke diamanten
• Sancties en zwakke vraag doen Russische diamantverkoop instorten
• Geen heffingen op invoer diamanten uit Verenigde Staten in Europese Unie
• Israëlische diamantbeurs stapt uit World Federation of Diamond Bourses
• Namibië wil economie diversifiëren door problemen diamantsector
• Diamantindustrie opgelucht over opschorting Amerikaanse invoerheffingen
• Diamantontginning moet groeipijler economie Angola blijven

In Spanje wordt de eeuwenoude olijfteelt door een massale aanleg van zonneparken bedreigd. Het zonnige klimaat dat de olijfbomen doet gedijen, is immers ook voor de fotovoltaïsche installaties bijzonder interessant. Er dreigen onteigingen van lokale landeigenaren, maar niet iedereen legt zich bij dat scenario neer.

Spanje is wereldwijd de grootste producent van olijfolie. De vruchtbare landbouwgrond in de zonnige zuidelijke regio Andalusië, het hart van de Spaanse olijfteelt, blijkt momenteel echter ook erg in trek bij bedrijven die zonneparken willen installeren. Met bijna drieduizend zonuren per jaar is Andalusië een van de Spaanse regio’s met het hoogste aantal zonnepanelen, dankzij de opkomst van hernieuwbare energiebronnen die het land tot een Europese koploper in duurzame energie hebben gemaakt.

Producenten van hernieuwbare energie, zoals Greenalia en FRV Arroyadas, hebben voor de bouw van meerdere zonneparken in de buurt van Lopera, een gemeente met 3.600 inwoners tussen Cordoba en Jaen, toestemming gevraagd. Volgens ramingen zouden de aanvragen betrekking hebben op een oppervlakte tot mogelijk 1.000 hectare. De bedrijven onderhandelden over overeenkomsten om het grootste deel van de grond die nodig is voor hun projecten te leasen, maar stuitten op aanzienlijke tegenstand van honderden kleine landeigenaren.

Dit bracht de regionale regering van Andalusië ertoe aan te kondigen dat een deel van de grond die nodig is voor de zonneparken zou worden onteigend. Daarbij werd gewezen naar het algemeen belang van een duurzame energievoorziening. De lokale landeigenaars betogen van die operatie geen enkel voordeel te zullen hebben en zeggen dat hun manier van leven zal worden vernietigd.

Honderdduizend bomen

Activisten voorspellen dat de acht geplande zonneparken in het gebied de kap van bijna honderdduizend olijfbomen zullen vereisen. Volgens de regionale regering zouden echter slechts 13.000 bomen moeten worden opgeofferd. De lokale bevolking zegt verwacht te hebben dat energiebedrijven zonnepanelen in het gebied zouden plaatsen, maar voegt eraan toe nooit gedacht te hebben dat daarbij ook eigendommen zouden worden afgepakt.

“Het verlies van 500 hectare olijfgaarden zal jaarlijks meer dan 2 miljoen euro inkomsten doen verdampen”, merkte de lokale olijfoliecoöperatie La Loperana op. In een poging de projecten tegen te houden, hebben tegenstanders rechtszaken tegen de regionale overheid en de betrokken bedrijven aangespannen.

Spanje wekte vorig jaar 56,8 procent van zijn elektriciteit op met hernieuwbare bronnen zoals windenergie en zonnekracht. Dat betekende een nieuw record. Door gebruik te maken van de zonnige vlakten, winderige hellingen en snelstromende rivieren, wil Spanje het aandeel van hernieuwbare bronnen in de opwekking van elektriciteit tegen 2030 tot 81 procent verhogen. Die inspanningen moeten de uitstoot van broeikasgassen helpen verminderen.

De regionale overheid heeft de ondersteuning van projecten rond hernieuwbare energie verdedigd door te stellen dat minder dan één procent van de grond die de zonnepanelen zouden innemen, van onwillige landeigenaren diende te worden onteigend. De Union Española Fotovoltaica (Unef), de sectororganisatie van de Spaanse producenten van zonnekracht, voerde daarbij aan dat de projecten de belastinginkomsten voor de lokale gemeenschappen verhogen. “Deze inkomsten kunnen worden gebruikt om de openbare dienstverlening te verbeteren”, gaf José Donoso, directeur-generaal van Unef, aan.

Maar tegenstanders van de zonneparken beloven de strijd voort te zetten.

Meer over dit onderwerp:

• Kenia wil zich als regionaal leider in duurzame energie opwerpen
• India voert investeringen in zonnepanelen met ruim 50 procent op
• Cuba belooft areaal zonnepanelen drastisch uit te breiden
• Verenigde Staten krijgen eerste staalfabriek op zonnekracht
• Rheinland Westphalen bouwt nieuw zonnepark in open mijn
• SolarPower Europe investeert in batterijen voor opslag elektriciteit
• Decarbonisatie verbetert energiezekerheid van de meeste landen
• Rocket Lab levert zonnepanelen voor satellietnetwerk OneWeb
• Kanalennetwerk Californië wordt met zonnepanelen uitgerust
• Steun voor zonnekracht in Verenigde Staten politiek gepolariseerd

Duitse wijnmakers hebben het voorbije jaar vaker Franse druivenrassen zoals Chardonnay, Sauvignon Blanc en Merlot geplant. Daarmee proberen de lokale wijnboeren zich aan de klimaatverandering aan te passen. Dat blijkt uit een rapport van het Deutsches Weininstitut (DWI).

De Duitse wijnboeren proberen zich aan te passen aan een warmer klimaat. Daarvoor grijpen ze vaker naar druivenrassen die normaal met de zuidelijker gelegen regio’s van Europa worden geassocieerd. Uit het rapport van het Deutsches Weininstitut blijkt dat wijnproducenten in Duitsland de teelt van de van Chardonnay-druif, die doorgaans met de Franse Bourgogne wordt geassocieerd, het voorbije jaar met 138 hectare hebben uitgebreid. Tegelijkertijd werd het areaal van de vroegrijpe variëteit Müller-Thurgau verkleind.

Nu de klimaatverandering warmere groeiseizoenen met zich meebrengt, opteren Duitse wijnmakers steeds vaker voor het aanplanten van Franse druiven, die voordien in hun wijngaarden weinig succes kenden. Daarnaast wordt ook meer geopteerd voor nieuwe rassen die bestand zijn tegen schimmelziekten en die gedijen in warme en vochtige omstandigheden. De gemiddelde jaartemperatuur in Duitsland is sinds de jaren zeventig van de voorbije eeuw met ongeveer 2 graden Celsius gestegen.

Het totale wijnareaal dat in Duitsland met de Chardonnay-druif is aangeplant, is het voorbije jaar met 4,7 procent tot 3.050 hectare gestegen. Dat is bijna een verdubbeling ten opzichte van tien jaar geleden. Sauvignon Blanc is een andere druif voor witte wijn die bij de Duitse producenten populair blijkt. Dat areaal heeft de voorbije tien jaar meer dan verdubbeling tot 2.054 hectare laten optekenen.

Ondertussen hebben wijnbouwers percelen Müller-Thurgau gerooid. Müller-Thurgau was bij de Duitse producenten van witte wijnen lange tijd de meest populaire druif. Riesling kwam slechts op de tweede plaats. Het areaal Müller-Thurgau daalde vorig jaar met 2,1 procent tot 10.511 hectare. Dat is minder dan de helft van de totale oppervlakte die in het midden van de jaren negentig van de voorbije eeuw met deze variëteit werd beplant. De Duitse witte wijnen hadden eind vorig jaar in totaal een areaal van 71.423 hectare. Dat betekende nagenoeg een status-quo tegenover het jaar voordien.

Verschuiving

Bij de Duitse rode wijnen werd het gebied van de Merlot-druif het voorbije jaar met 3,2 procent uitgebreid tot 96 hectare. Daarmee gaat de Merlot-druif in tegen de algemene trend. Het totale areaal voor Duitse rode wijnen kende het voorbije jaar immers een inkrimping met 1,4 procent tot 31.872 hectaren. De Duitse wijnmakers volgen daarmee de verschuiving bij de consumenten, die vaker voor witte wijn opteren.

“De toename van de nieuwe robuuste druivenrassen en van de zuidelijke rassen in de rode wijnsector toont dat de Duitse wijnbouwers zich steeds meer aanpassen aan de uitdagingen van de klimaatverandering”, merkte Monika Reule, operationeel directeur van het Duitsche Weininstitut, op.

In de rangschikking van de grootste wijnproducenten staat Duitsland – na Italië, Frankrijk en Spanje – op een vierde plaats. De Duitse wijnproductie daalde het voorbije jaar met 9,8 procent tot 7,75 miljoen hectoliter. De voorbije vijftien jaar werd slechts twee keer een lagere productie gemeld. Volgens experts moet de productiedaling worden toegeschreven aan voorjaarsregens, meeldauw en evenals extreme weersomstandigheden zoals late vorst en hagel.

Het totale wijnbouwareaal in Duitsland daalde vorig jaar met 0,4 procent tot 103.295 hectare. Die inkrimping moest worden gekoppeld aan een inkrimping van de oppervlaktes rode druiven. Witte wijndruiven namen 69 procent van het totale oppervlak in beslag. Dat aandeel kent sinds 2006 een jaarlijkse toename. In 2006 vertegenwoordigden witte druiven in Duitsland immers 63 procent van het totale Duitse wijnbouwareaal.

Meer over dit onderwerp:

• Italiaanse wijnsector kiest vaker voor inheemse druivensoorten
• Belgische wijnproductie het voorbije jaar bijna twee derde gedaald
• Pompeï wil wijntraditie van het oude Rome laten herleven
• Klimaatverandering creëert in Engeland nieuwe wijngebieden
• Europese Commissie wil alcoholvrije wijnen promoten
• Wijnbouwers Nieuw-Zeeland leggen grotere nadruk op duurzaamheid
• Diekirch krijgt na dertig jaar opnieuw wijnproductie
• Wijnproductie moet zijn ecologische voetafdruk verminderen
• Italië kroont zich opnieuw tot grootste wijnproducent van de wereld
• Beaujolais wil productie van witte wijn verdrievoudigen

Het aantal Europese reizigers dat de Verenigde Staten bezoekt, heeft een sterke daling laten optekenen. Dat fenomeen moet worden gelinkt aan politieke en economische spanningen en de angst voor het overschrijden van een vijandige grens. Dat heeft de Britse zakenkrant Financial Times gemeld. Er wordt aan toegevoegd dat het internationale beleid van de Amerikaanse president Donald Trump de meest lucratieve vliegroutes in de wereld bedreigen.

Uit cijfers van de International Trade Administration (ITA) blijkt dat het aantal reizigers uit West-Europa die minstens één nacht in de Verenigde Staten verblijven, tijdens de maand maart met 17 procent is gedaald tegenover dezelfde periode vorig jaar. Bij reizigers uit een aantal landen – waaronder Ierland, Noorwegen en Duitsland – moesten er dalingen met meer dan 20 procent worden gemeld. 

“Deze trend vormt een bedreiging voor de Amerikaanse toeristische sector, die in het bruto binnenlandse product van de Verenigde Staten een aandeel van 2,5 procent heeft”, wordt er benadrukt. “Sommige luchtvaartmaatschappijen en hotelketens waarschuwen al voor een afnemende vraag naar transatlantische reizen en een negatieve sfeer rond een bezoek aan de Verenigde Staten.”

Het totale aantal buitenlandse bezoekers dat naar de Verenigde Staten reist, lag tijdens de maand maart 12 procent lager dan dezelfde periode vorig jaar. Dat is de grootste daling die sinds maart 2021 moest worden opgetekend. Toen ging de reissector nog gebukt onder de beperkingen van de covid-pandemie.

“In slechts twee maanden tijd heeft Donald Trump de reputatie van de Verenigde Staten verwoest”, betoogde Paul English, mede-oprichter van de reissite Kayak. “Dat blijkt onder meer uit de afname van het aantal reizen van de Europese Unie naar de Verenigde Staten. Dit is niet alleen een nieuwe zware klap voor de Amerikaanse economie, maar ook een reputatieschade die ook op de volgende generaties kan wegen en een langdurig herstel in het vooruitzicht zal stellen.”

“De geregistreerde daling is mogelijk gedeeltelijk te wijten aan de toename van het aantal reizen tijdens Pasen, dat vorig jaar in maart viel”, merkt Adam Sacks, president van Tourism Economics op. “Maar andere gegevens, onder meer van Amerikaanse gegevens, maken duidelijk dat er iets aan de hand is en dat er gewag moet worden gemaakt van een reactie op het beleid van Trump.”

Meest winstgevend

Transatlantische verbindingen zijn de meest winstgevende vliegtuigroutes ter wereld. Luchtvaartmaatschappijen hebben sinds de pandemie een enorme vraag – vooral naar premium stoelen – naar deze vluchten gekend. Virgin Atlantic waarschuwde recent voor een bescheiden afname van de vraag naar transatlantische vluchten bij Amerikaanse consumenten. Ben Smith, chief executive van Air France-KLM, gaf eveneens aan dat de luchtvaartmaatschappij door een lichte terugval op de markt gedwongen was om de transatlantische tarieven in economy class te verlagen. Maar International Air Group, de eigenaar van British Airways, gaf aan geen enkele impact te hebben gevoeld. Dat was ook het geval bij de Amerikaanse luchtvaartmaatschappij Delta Air Lines.

“Het succes van luchtvaartmaatschappijen is nauw verbonden met de economie in het algemeen”, merken experts op. “Consumenten wachten immers vaak met vliegen als ze zich zorgen maken over een recessie.” Analisten van Barclays benadrukten zich nog steeds zorgen te maken over de transatlantische routes, waar de winstgevendheid volgens hen wellicht abrupt zal afnemen.

Naren Shaam, chief executive van reissite Omio, zei dat het annuleringspercentage voor boekingen naar de Verenigde Staten tijdens het eerste kwartaal 16 procent hoger lag dan tijdens de eerste drie maanden van vorig jaar. Bij reizigers uit het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Frankrijk liep dat percentage zelfs op tot 40 procent. Sébastien Bazin, chief executive van de Franse hotelgroep Accor, benadrukte daarbij dat berichten over aanhoudingen aan de Amerikaanse grens een negatieve sfeer hadden gecreëerd rond een bezoek aan de Verenigde Staten.

Accor gaf aan dat het aantal boekingen voor een verblijf de volgende zomer in de Verenigde Staten bij Europese toeristen met 25 procent is gedaald. “De daling van het aantal internationale bezoekers aan de Verenigde Staten onderstreept de potentiële economische impact van het agressiever inreisbeleid dat door de Amerikaanse president Donald Trump wordt gehanteerd”, merken waarnemers op. 

Vorig jaar besteedden internationale bezoekers aan Amerikaanse toeristische goederen en diensten een bedrag van meer dan 253 miljard dollar. Dat is meer dan 19 procent van de totale uitgaven van 1,3 biljoen dollar die de Amerikaanse reisindustrie het voorbije jaar kon melden. De United States Travel Association waarschuwde voor zorgwekkende trends, die volgens de sectororganisatie een negatieve sfeer creëren rond de Amerikaanse gastvrijheid.

De Amerikaanse luchtvaartmaatschappij Delta Airlines maakte eveneens gewag van een aanzienlijke daling van het aantal boekingen vanuit Canada. De bredere onzekerheid rond de internationale economie zette de maatschappij aan om zijn verwachtingen voor de toekomst terug te schroeven.

Het onderzoeksbureau Tourism Economics merkt op te verwachten dat het aantal internationale aankomsten in de Verenigde Staten, onder invloed van de aankondiging van de massale invoerheffingen door Donald Trump, dit jaar 9,4 procent lager zal liggen dan vorig jaar. Voor de aankondiging van de importtaksen had Tourism Economics nog een stijging met 9 procent in het vooruitzicht gesteld.

“Daarbij moet onder meer gewezen worden op de agressieve retoriek die Donald Trump tegenover de Europese Unie, Groenland en Canada hanteert”, benadrukt Sacks. “Dat waren allemaal onterechte aantijgingen, die echter een aanzienlijke invloed op het sentiment tegenover de Verenigde Staten hebben gehad. Dat laat zich ook duidelijk voelen in de reisintenties van de inwoners van die gebieden.”

Meer over dit onderwerp:

• Hotelprijzen in Barcelona zijn tot absolute recordniveaus opgelopen
• Canadese reizigers laten bestemmingen in Verenigde Staten links liggen
• Amerikaanse luchtvaart waarschuwt voor lagere vraag
• Luchtvaartmaatschappijen schroeven groeivooruitzichten terug
• Kazachstan rekent op grotere inkomsten uit eventtoerisme
• Bethlehem houdt hart vast voor tweede Pasen zonder toeristen
• Vietnam hoopt dit jaar 23 miljoen toeristen te kunnen ontvangen
• Bulgaarse grensstad Rousse profiteert van toetreding tot Schengen
• Latere datum voor Pasen verschuift ook reisbestemmingen in Europa
• Turkije zegt dit jaar 65 miljoen toeristen te zullen ontvangen

Lidstaten van de International Maritime Organisation (IMO) hebben zich achter de invoering van een wereldwijde heffing op de uitstoot van koolstofdioxide in de scheepvaart. Door die overeenkomst zullen schepen vanaf 2028 van minder vervuilende brandstoffen gebruik maken. Indien ze aan die vereisten niet voldoen, riskeren de betrokken rederijen financiële sancties. De maatregel voor een heffing op de uitstoot van de schepen moet tijdens een vergadering van de International Maritime Organisation in oktober van dit jaar formeel worden aangenomen.

Een meerderheid van de leden – 63 staten – van de scheepvaartorganisatie schaarden zich achter de invoering van een heffing. Onder meer de Europese Unie, Brazilië, China, India en Japan schaarden zich achter het plan. Zestien lidstaten – waaronder de grote olieproducenten Saoedi-Arabië, Rusland en de Verenigde Arabische Emiraten – stemden tegen. De eilandstaten in de Stille Oceaan onthielden zich van stemming, omdat ze de voorstellen onvoldoende achtten om de doelstellingen voor de reductie van de emissies te halen. 

De Verenigde Staten namen niet deel aan de stemming. Dat was te wijten aan een aantal beslissingen van de Amerikaanse president Donald Trump om een reeks maatregelen voor de bescherming van het leefmilieu terug te schroeven. Dat had onder meer gevolgen voor de uitstootlimieten van de energiecentrales, de normen voor de uitlaatemissies en de bescherming van waterwegen.

De overeenkomst moet leiden tot een mechanisme dat in 2050 een klimaatneutrale scheepvaart kan garanderen. Partijen die niet aan de richtlijnen voldoen, zullen jaarlijks moeten betalen voor elke ton emissies die de gestelde doelen overschrijdt. De International Maritime Organization benadrukte dat de opgehaalde fondsen zullen worden gebruikt om milieuvriendelijke technologieën in de sector te belonen en ontwikkelingslanden bij de overstap naar emissiearme scheepvaart financieel te ondersteunen.

De eilandstaten in de Stille Oceaan en het Caribisch gebied, die bijzonder kwetsbaar zijn voor de gevolgen van klimaatverandering, steunden een ambitieuzere universele emissieheffing op het maritiem transport. “We kunnen geen uitkomst steunen die niet in overeenstemming is met de overeengekomen strategie”, zei Manasseh Maelanga, minister van infrastructuurontwikkeling van de Salomonseilanden, een van de leden die zich bij de stemming hadden onthouden. Ook andere partijen gaven toe dat de ambities niet het verhoopte niveau hadden bereikt, maar wel sterker waren dan de maatregelen die in Europa momenteel al gelden.

Baanbrekend

Volgens de International Maritime Organization is de scheepvaart verantwoordelijk voor bijna 3 procent van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen. “Dit is een baanbrekend moment voor de scheepvaartsector”, benadrukte Mark Lutes, adviseur natuur bij het World Wildlife Fund. “Dit zou een kentering moeten betekenen voor de uitstoot van broeikasgassen door de wereldwijde scheepvaart. “Een aantal belangrijke aspecten van deze overeenkomst schieten echter tekort en dreigen de transitie te verstoren.”

De International Chamber of Shipping – die de reders en exploitanten vertegenwoordigt – stelde in een commentaar tevreden te zijn dat overheden de noodzaak hebben ingezien om investeringen in emissievrije brandstoffen te stimuleren en te ondersteunen. Tegelijkertijd uitte de organisatie haar bezorgdheid dat het initiatief mogelijk nog niet ver genoeg gaat om de nodige zekerheid te bieden. Wel werd opgemerkt dat de overeenkomst een kader vormt waarop kan worden verder gebouwd.

Constance Dijkstra, beleidsmanager bij de belangengroep Transport & Environment, beklemtoonde dat een overstap naar biobrandstoffen niet de oplossing was. Ze beschreef de massaproductie van dergelijke energie als een bijzonder zorgwekkende ontwikkeling voor de wereldwijde ontbossing.

De lidstaten van de International Maritime Organization kwamen ook overeen om in de noordoostelijke Atlantische Oceaan een controlegebied te creëren. Dat initiatief moet het gebruik van de meest vervuilende scheepsbrandstoffen langs de kusten van West-Europa, IJsland en Groenland beperken.

Meer over dit onderwerp:

• Haven Rotterdam experimenteert met veilige bunkering ammoniak
• Ook rederijen steunen verzet tegen plantaardige biobrandstoffen
• Wärtsilä wil emissies methaan met 75 procent terugschroeven
• Lagere snelheden en efficiënte routes kunnen klimaatimpact beperken
• Lakse wetgeving laat vervuilende schepen door het net glippen
• Modernisering wetgeving kan Chinese visserij duurzamer maken
• Tanker Odfjell doet oversteek Atlantische Oceaan met zeilen
• Stena Line en Norsepower investeren in milieuvriendelijk roro-schip
• Japan experimenteert met sleper op milieuvriendelijke ammoniak
• Viking en Fincantieri lanceren eerste cruiseschip op waterstof