British Petroleum zal een duizendtal Colombiaanse boeren vergoeden omwille van de schade die ze zouden hebben geleden door de aanleg van een oliepijpleiding. De boeren hadden het Britse bedrijf daarvoor voor de rechter gedaagd. Het bedrag van de schadevergoeding werd niet bekend gemaakt.

De boeren eisten ongeveer 22 miljoen euro aan schadevergoedingen. De pijpleiding in kwestie werd in de jaren negentig aangelegd in de provincie Antoquia. Daarbij zouden boerenbedrijven, goudmijnen en viskwekerijen ernstige schade hebben opgelopen. Bovendien zouden paramilitaire milities het protest tegen de aanleg hebben de kop willen indrukken.

Eén leidende figuur uit de boerengemeenschap werd vermoedelijk door paramilitairen vermoord en een advocate van de boeren moest het land ontvluchten toen ze ontdekte dat ook zij op een dodenlijst stond. Milieudeskundigen van de universiteit van Colombia hebben de aangerichte schade onderzocht en in kaart gebracht. Daarop heeft BP zich bereid verklaard een schadevergoeding te betalen.

China is het voorbije jaar uitgegroeid tot de derde grootste donor van voedselhulp. Dat blijkt uit cijfers van het International Food Aid Information System (Interfais). De wereldwijde voedselhulp steeg dat jaar met tien procent tot 8,2 miljoen ton. China vertegenwoordigde meer dan de helft van die toename, waarbij zijn voedselhulp meer dan verdubbelde tegenover het jaar voordien. 

China verstrekt het voorbije jaar 577.000 ton voedselhulp, meestal met Noord-Korea als bestemming. Chinese voedselhulp kwam verder ook terecht in Liberia, Guinea Bissau, Sri Lanka en een tiental andere landen. Canada dreef zijn voedselhulp met 42 procent op tot 275.000 ton. Relatief nieuwe donoren, zoals Tsjechië, Griekenland en Polen hebben hun voedselhulp op een jaar tijd verdubbeld of verdrievoudigd. Donaties door niet-gouvernementele organisaties, zoals het Rode Kruis, kenden een toename met 64 procent.

De Verenigde Staten blijven de grootste bron van voedselhulp. Het voorbije jaar zorgde het land voor vier miljoen ton voedselhulp, ongeveer 49 procent van alle voedselhulp die wereldwijd wordt uitgedeeld. De Europese Unie komt aan 1,5 miljoen ton. Daarbij valt vooral een verhoging op vanwege de Europese Commissie, Oostenrijk, Denemarken, Nederland en Zweden.

“Maar er is nog altijd niet voldoende voedselhulp om alle nood te lenigen,” vertelde James T. Morris, directeur van het World Food Programme. “De hulp van nationale overheden heeft zijn hoogste niveau uit de geschiedenis gehaald en het is dan ook moeilijk te vatten dat er nog altijd niet voldoende voedsel is om iedereen te voeden. Ondanks de groeiende welvaart stijgt het aantal ondervoede mensen met vier miljoen per jaar. Er is absoluut nodig aan een prioritair voedingsprogramma.”

Het is de eerste keer dat meer dan de helft van alle voedselhulp bestemd was voor Zwart-Afrika, dat ongeveer 4,6 miljoen ton voeding kreeg. Ethiopië kreeg de meeste hulp met 1,1 miljoen ton voeding. Andere belangrijke Afrikaanse bestemmingen waren Soedan, Oeganda, Eritrea en Kenia. De voedselhulp voor Azië steeg met veertien procent, vooral voor Noord-Korea (1,1 miljoen ton), maar ook Bangladesh, Indonesië en Sri Lanka. De hulp aan Latijns-Amerika steeg met acht procent. Hulp aan het Midden-Oosten, Noord-Afrika, Oost-Europa en de gewezen Sovjet-republieken kende een daling.

De stijgende welvaart levert landen als India niet alleen voordelen op. Het blijkt dat niet alleen Duitse auto’s en Franse handtassen er de markt veroveren, maar dat ook cocaïne er aan een opmerkelijke opmars bezig is. Dat heeft volgens Indische drugsbestrijders vooral te maken met de groeiende koopkracht van de Indische bevolking, die daardoor westerse producten en gewoontes kan overnemen. 

“Men moet al behoorlijk wat geld hebben om cocaïne te kunnen kopen,” vertelde Kiran Bedi, die een opvangtehuis voor verslaafden leidt, aan het persbureau Associated Press. “In Indië beschikken steeds meer mensen over extra geld. Dat betekent dat ze steeds meer geïnteresseerd raken in westerse kledij, muziek en normen van het westen. Sommigen nemen daarvan ook de minder gezonde gewoonten van over.”

Associated Press stelt dat tijdens de weekends in een aantal trendy clubs en bars in New Delhi al drugs verkrijgbaar zijn en soms ook openlijk worden gebruikt. Voorlopig wordt geschat dat nog slechts een minieme minderheid van de Indiërs cocaïne heeft gebruikt. “De drug kost ongeveer honderd dollar voor een gram en meer dan veertig procent van de bevolking verdient nog altijd minder dan één dollar per dag,” aldus het persbureau.

Het goedkope heroïne wordt beschouwd als een veel groter gevaar omdat het in vele Indische regio’s verkrijgbaar is en verantwoordelijk wordt gesteld voor een aids-crisis in het noord-oosten van het land. Maar de Indische overheid vreest dat ook cocaïne onder de rijkere bevolking aan populariteit aan het winnen is. Enkele weken geleden werd op een schip in de haven van Bombay een voorraad van 220 kilogram cocaïne aangetroffen. Dat is de grootste cocaïnevangst uit de geschiedenis van het land. Voordien ging het om enkele grammen.

De cocaïne die in India wordt ingevoerd, is afkomstig uit Zuid-Amerika en wordt per koerier per vliegtuig of per schip ingevoerd. Volgens de Indische politie zijn de drugshandelaars vooral buitenlanders, maar er wordt toegegeven dat er ook Indiërs bij zijn betrokken. Volgens een anonieme bron was er in het verleden in New Delhi één enkele dealer, maar zouden er ondertussen al tientallen zijn neergestreken.

De wereldwijde omzet van fairtrade-producten is het voorbije jaar met 37 procent gestegen tot 1,1 miljard euro. Dat is volgens de Fairtrade Labelling Organisations International (FLO) vooral te danken aan de uitbreiding van het fairtrade-aanbod in de supermarkten, die daarmee willen inspelen op de stijgende interesse van de consument voor ethisch geproduceerde goederen. 

Het magazine Food and Drink Europe (FDE) stelt dat de Amerikaanse markt voor fairtrade koffie het voorbije jaar met 70,9 procent is gestegen. In Groot-Brittannië werd een stijging met 34 procent genoteerd. Ethisch geproduceerde suiker kende in Frankrijk een meerverkoop van 125 procent, terwijl de omzet aan fairtrade bananen in Oostenrijk met 46 procent omhoog ging.

“De snelle groei toont aan dat de consument meer interesse toont voor een positief handelsmodel dat voor de landbouwers eerlijker en duurzamer is,” stipt de FLO aan. “Steeds meer bedrijven azen op de internationaal bekende fairtrade-symbolen om daarmee in hun winkels te kunnen uitpakken.” Wereldwijd zijn er nu 508 gecertificeerde fairtrade-organisaties, verdeeld over 58 landen. Dat betekent een groei met 127 procent sinds 2001. Het aantal geregistreerde handelaars is in diezelfde periode met 132 procent toegenomen. Er zijn nu 1.483 erkende fairtrade-producten.

Volgens het Britse Ethical Trading Initiative (ETI) beginnen ook de supermarkten in te zien dat ethisch handel een win-win situatie kan opleveren. “Indien een bedrijf een waardevolle relatie kan opbouwen met zijn leveranciers, kan dit een band van vertrouwen opwekken en onderbrekingen in de bevoorrading vermijden,” stelt de organisatie.

China wordt door de geïndustrialiseerde landen zwaar bekritiseerd omdat het land de namaakindustrie weinig of niets in de weg legt, maar ook de eigen Chinese creatieve industrie wordt door de piraterij benadeeld. Ook Chinese producten worden immers nagemaakt en daardoor worden die beperkt in hun omzet op hun belangrijkste markt, zodat ze ook minder middelen hebben om nieuwe producten te ontwikkelen en te concurreren met buitenlandse rivalen. 

“China probeert te evolueren van een goedkope producent naar een innovatieve maatschappij die zijn eigen winstgevende technologie voortbrengt en aan eigen merknamen werkt,” voert het persbureau Associated Press aan. “Maar de piraterij vormt daarbij een belangrijke hinderpaal.” China wordt wereldwijd als de grootste bron van illegaal gekopieerde muziek, films, kledij en diverse andere goederen bestempeld. Volgens ramingen kost de illegale handel de internationale industrie ongeveer 50 miljard dollar per jaar. Maar ook de eigen economie lijdt onder het fenomeen.

Meer dan tachtig procent van de Chinese computers zouden op namaak-programma’s draaien. Op straatmarkten worden Chinese dvd-filmkopieën verkocht voor ongeveer een halve dollar. “Weinig producenten ontsnappen aan deze praktijken,” aldus Associated Press. “Ook de populaire Wuliangye-likeur en Chunghua-sigaretten worden nagemaakt. Li Ning, fabrikant van sportartikelen, heeft plannen voor internationale uitbreiding, maar ziet zijn naam in de namaakproductie, naast Nike en Adidas.”

Ren Jian, topman van de Chinese software-producent Kingsoft, stelt echter dat de logica van de gebruiker heel simpel is. “Een illegale kopie van ons encyclopedie-pakket kost amper één tiende van de legale versie, waarvoor de Chinese consument twaalf dollar moet neertellen,” benadrukte hij. De namaakindustrie heeft Kingsoft verplicht om vooral online activiteiten te ontwikkelen en zich meer toe te leggen op online games.

De Chinese president Hu Jintao heeft onlangs maatregelen aangekondigd tegen de piraterij om de concurrentie van de Chinese industrie te verbeteren. Daarbij maakte hij gewag van strenge straffen. Aan computerproducenten is al gevraagd om alleen toestellen te verkopen met vooraf geïnstalleerde legale programma’s. Aan de ambtenarij werd gevraagd om illegale programma’s van overheidscomputers te verwijderen. Chinese bedrijven proberen de piraterij voor de rechtbank te bestrijden.

Volgens de American Chamber of Commerce in China blijft de omzet van de Chinese piraterij-industrie echter toenemen. Een aantal muziekuitgevers heeft het daarom al opgegeven om van de cd-verkoop een winstgevende operatie te maken. Die wordt nu vooral gebruikt om promotie te maken voor live-optredens van de betrokken artiesten. De Business Software Alliance zou China de omzet van zijn IT-industrie kunnen verdrievoudigen en 1,8 miljoen nieuwe jobs creëren indien de piraterij tijdens de volgende vier jaar met tien procent zou kunnen worden teruggedrongen.

De Venezolaanse president Hugo Chavez heeft Afrikaanse landen opgeroepen om de belastingen op olieproducenten te verhogen. Chavez merkt op dat het armste continent van de wereld niet genoeg voordeel haalt uit zijn reserves en dat de olieproducenten daaruit enorme winsten halen.

Op de Afrikaanse top in de Gambiaanse hoofdstad Banjul stelde Chavez dat een aantal internationale bedrijven weinig of geen belastingen betalen op hun inkomsten uit petroleum. “Dat is een diefstal,” merkt hij op. “In Venezuela betalen zij dertig procent belastingen op hun petroleumproductie en vijftig procent op hun winst. Zelfs dan blijven ze nog altijd winstgevend.”

“De landen uit Zwart Afrika zullen het volgende decennium volgens de hulporganisatie Catholic Relief Services ongeveer 200 miljard inkomsten halen uit de petroleumproductie,” stipt het persbureau Bloomberg aan. “De exploitatie van grote, onaangeroerde reserves, kan leiden tot ernstige conflicten.” Chavez stelt dat landen met oliereserves ervoor moeten zorgen dat ze niet worden uitgebuit en die inkomsten moeten aanwenden voor een verdere ontwikkeling.

Volgens Chavez is petroleum een machtig instrument voor sociale ontwikkeling, opvoeding, tewerkstelling en landbouw. Hij stelde dat het tot een grotere samenwerking zou moeten komen tussen Zuid-Amerikaanse en Afrikaanse olieproducenten.

De Verenigde Naties hebben besloten om een embargo op de Liberiaanse export van hout op te heffen. Daardoor zou het Afrikaanse land inkomsten kunnen verwerven uit een duurzame houtproductie. Maar gevreesd wordt dat de oude houtlobby nog altijd bijzonder veel macht heeft.

De Verenigde Naties waren in 2003 overgegaan tot een embargo op de uitvoer van Liberiaans hout. De inkomsten uit die handel werd het voorbije decennium immers grotendeels gebruikt voor de aankoop van wapens die gebruikt werden in de bloedige Liberiaanse burgeroorlog.

De Liberiaanse president Ellen Johnson-Sirleaf had eerder al opgeroepen om het embargo op te heffen. Dat zou Liberia immers extra inkomsten kunnen bezorgen. Die zouden volgens Johnson-Sirleaf gebruikt worden om de armoede in het land te bestrijden. De regering krijgt nu negentig dagen tijd om te bewijzen dat het bosbeheer in Liberia wettelijk goed wordt geregeld.

De concessies die tijdens de regering van Charles Taylor aan houtproducenten werden verstrekt, zouden inmiddels zijn ingetrokken. Bovendien zouden een aantal gebieden aangestipt zijn voor commerciële houtwinning, maar zou ook ruim één miljoen hectare, ongeveer twaalf procent van de totale oppervlakte van het land, beschermd worden.

Liberia zou jaarlijks 80 miljoen euro kunnen verwerven uit de commerciële houtbouw. Daarvan zou twintig procent naar de staat gaan. Het persbureau Associated Press voert echter aan dat de machtige figuren in de houtproductie vrienden zijn van de gewezen president Taylor. Zij blijven volgens het bureau een gevaar voor het nieuwe, jonge Liberiaanse regime.

Het Colombiaanse leger heeft het voorbije jaar 170.780 hectaren aan cocavelden vernietigd. Dat is een record, maar desondanks is het totale coca-areaal nog met 80.000 tot 86.000 hectaren aangegroeid. Daarmee heeft de Colombiaanse coca-teelt voor het eerst in vijf jaar weer een groei gekend.

Volgens cijfers van het United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC) werd het voorbije jaar in Columbia ongeveer 640 ton cocaïne geproduceerd. De cocateelt vertegenwoordigt trouwens 0,7 procent van het bruto binnenlandse product van Colombia. Het land is ook de grootste exporteur van cocaïne en zou ongeveer zeventig procent van de wereldmarkt bevoorraden.

De Colombiaanse regering heeft vorig jaar 173 ton cocaïne in beslag genomen. “De Verenigde Staten hebben de voorbije vijf jaar vier miljard dollar geïnvesteerd in het Colombiaanse drugsbestrijdingsprogramma,” meldt het persbureau IPS. “Dat plan moet ook de linkse guerrilla helpen uitschakelen.

Volgens de Amerikaanse regering zijn de rebellen van de Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia (FARC) de belangrijkste drugshandelaars in Colombia geworden. President Alvaro Uribe heeft aan de Verenigde Staten meer geld gevraagd voor de vernietiging van cocavelden vanuit de lucht.

Volgens mensenrechtenactivisten heeft de groeiende cocateelt echter vooral te maken met de armoede. “De bevolking heeft geen werk en geen kansen,” stellen ze. “De arme boerenbevolking moet wel zwichten voor de oprukkende cocateelt.” Zij willen dat de Colombiaanse regering investeert in onder meer goedkope landbouwkredieten en de verdeling van zaaizaal en meststoffen. Daardoor zouden de cocaboeren volgens hen aangezet kunnen worden om op andere teelten over te schakelen.

De Club van Parijs, die de rijkste landen van de wereld verzamelt, viert vandaag zijn vijftigste verjaardag. De organisatie staat echter onder steeds grotere druk. Er gaan immers steeds meer stemmen op om de schuldenlast van arme landen te schrappen, terwijl steeds meer debiteuren hun schulden vervroegd aflossen.

De Club van Parijs werd in 1956 opgericht door negentien landen die crediteur waren van Argentinië. Sindsdien hebben zij ongeveer 400 akkoorden afgesloten voor een totaalbedrag van ruim 500 miljard dollar. “Maar de organisatie wordt nu geconfronteerd met een groeiende macht van nieuwe landen en een trend om de schulden van de armste landen te schrappen,” stelt het persbureau AFP.

In plaats van aan te kloppen bij de Club van Parijs, vragen steeds meer landen leningen aan nieuwe economische grootmachten, zoals Brazilië en China. Bovendien betaalt een aantal landen, zoals Algerije en Rusland, zijn schulden aan de Club van Parijs vervroegt terug. Daardoor derven de crediteurlanden inkomsten uit intresten.

Die evolutie doet volgens Jerome Sgard, onderzoeker aan het Center for Prospective Studies and International Information (CEPII), vragen rijzen over het verdere nut van de Club van Parijs. Maar Xavier Musca, huidig voorzitter van de Club van Parijs, stelt dat de organisatie nog altijd een belangrijke rol te spelen heeft in het garanderen van transparantie en eerlijke leningpraktijken.

De Club van Parijs werkt samen met de World Bank en het International Monetary Fund. De drie organisaties zijn al onder vuur komen te liggen. “Critici stellen dat ze een te grote macht hebben en dat hun beslissingen te politiek zijn gestuurd,” aldus het persbureau. “Zo werd tachtig procent van de Iraakse schulden geschrapt, terwijl de schuld van Aziatische landen die door de tsunami werden getroffen, alleen maar herschikt.”

De Club van Parijs bestaat uit Australië, België, Canada, Denemarken, Spanje, Finland, Ierland, Italië, Noorwegen, Groot-Brittannië, Rusland, Zweden, Oostenrijk, Duitsland, Frankrijk, Zwitserland, Nederland, Japan en de Verenigde Staten.

In de vorige eeuw werd verondersteld dat genetische manipulatie een middel kon zijn om de honger in de wereld te bestrijden. Maar volgens een Nederlands wetenschapper blijkt dat de biotechnologie juist in ontwikkelingslanden moeilijk doorbreekt. De hoge kost zou daarvan de grote schuldige zijn.

“Toen men ruim 30 jaar geleden genetische modificatie uitvond, wilde men het vooral inzetten om honger uit de wereld te helpen,” stipt de Nederlandse krant Trouw aan. “Vooralsnog is dat nog niet gelukt. De teelt van commerciele genetisch gemodificeerde gewassen is wel enorm toegenomen, maar niet in ontwikkelingslanden.”

De genetische modificatie die nu wordt toegepast, levert volgens de krant vooral voordeel op voor fabrikanten en boeren. “Zo worden gewassen en planten resistent gemaakt tegen bepaalde onkruidverdelgers,” wordt er opgemerkt. “De consument heeft geen direct voordeel van deze genetische modificatie, net zomin als mensen in ontwikkelingslanden.”

Henk Schouten, wetenschapper aan de universiteit van Wageningen, benadrukt dat genetische modificatie nog niet voor andere doeleinden ingezet wordt omdat het een duur proces is met veel veiligheidseisen. “Door de hoge prijs kiezen fabrikanten alleen voor gewassen die wereldwijd geteeld kunnen worden,” aldus Schouten. “Wel gaan steeds meer ontwikkelingslanden zelf aan de slag met biotechnologie.”