Een racespel kan aanleiding geven tot een risicovol rijgedrag. Dat blijkt uit een onderzoek van de Britse rijschool BSM. De onderzoekers stellen dat er een onbetwist verband bestaat tussen games en gevaarlijk rijgedrag. De resultaten van het onderzoek worden echter door een aantal vertegenwoordigers van de gamesindustrie tegengesproken. Zij voeren aan dat het rijgedrag wordt bepaald door de actuele gemoedsgesteltenis van de chauffeur en niet door zijn gevoelen op het ogenblik dat hij instapt.

Uit een enquête bleek dat 27 procent van de weggebruikers tussen 16 en 24 jaar toegeeft na het spelen van een racegame in het verkeer meer risico’s te nemen. Maar was 34 procent van de ondervraagden ook van mening dat het spelen van games hun rijvaardigheid verbetert, terwijl 40 procent van oordeel is dat ze door het beoefenen van games snellere reacties krijgen. Nochtans zou slechts iets meer dan de helft van de frequente gamers van de eerste keer hun rijbewijs halen. Het algemeen gemiddelde bedraagt 45 procent.

Gamesontwikkelaar David Perry is het echter niet eens met de resultaten van het onderzoek. Volgens hem wordt het rijgedrag bepaald door de gemoedsgesteltenis van de bestuurder op het ogenblik zelf en niet door zijn gevoelens op het ogenblik dat hij achter het stuur kroop. “Alles wat invloed heeft op de emoties, heeft een impact op het rijden,” voert hij aan. Daarbij verwijst hij onder meer naar het gedrag van de andere weggebruikers, de muziek op de autoradio. Daar heeft een game dat een uur eerder werd gespeeld volgens hem niets mee te maken.

Himalaya-reis als wervingsinstrumentHet aanbod aan hoogopgeleid informatica-personeel is zo beperkt, dat bedrijven zich heel wat extra inspanningen getroosten om talentrijke mensen binnen te halen. Het Nederlandse automatisatiebedrijf Getronics heeft er zelfs een Himalaya-tocht voor over. Met een dergelijke exotische opleidingslocatie meent het bedrijf potentiële kandidaten over de streep te halen. Getronics wil dit jaar 1.500 nieuwe werknemers aantrekken.

Het voorbije jaar konden al twintig nieuwe Getronics-medewerkers van een dergelijke opleiding genieten. Volgens het bedrijf kwamen de betrokkenen laaiend enthousiast terug. “Niet alleen hebben ze in korte tijd veel geleerd, maar de afgelegen locatie bovenop een berg levert ook nog eens een unieke ervaring op,” vertelde een woordvoerder van het bedrijf aan het persbureau ANP. Het grote succes zou Getronics aangezet hebben om de volgende jaren tientallen mensen richting Azië te sturen.

Een reis naar India is volgens Getronics trouwens niet noodzakelijk duurder dan een opleiding in Europa. “De Indiërs zijn in staat om het nieuwe personeel in een korte periode iets te leren,” aldus nog de woordvoerder. “In Nederland duurt een dergelijke cursus meestal veel langer.” Hoewel de situatie op de arbeidsmarkt bijzonder krap is, meent Getronics met de Himalaya-cursussen zijn streefcijfer van 1.500 nieuw medewerkers te halen. Zonder dit exotisch aanbod werden vorig jaar al 1.400 mensen aangeworven.

Conflicten op de werkvloer zijn een doodnormaal verschijnsel. Dat stellen de Nederlandse adviseurs Ulrike Wild en Martine Euwema in hun boek ‘Vuurhaarden, pyromanen en brandweermannen’. Ze benadrukken dan ook dat managers deze conflicten de ruimte moeten geven en voor een open sfeer zorgen waarin meningsverschillen en kritiek aan bod kunnen komen.

Wild en Euwema voeren aan dat binnen het bedrijf zowel pyromanen als brandweermannen rondlopen. “Pyromanen wakkeren het conflict aan en brandweermannen blussen de ruzie,” stellen ze. “Maar conflicten behoren tot het werk. Ze zijn een doodnormaal verschijnsel en zijn niet te voorkomen. Leidinggevenden hebben de taak om conflicten vroegtijdig te signaleren en er adequaat op te reageren.”

De auteurs voeren aan dat een beetje spanning op de werkvloer een positief effect heeft. “Maar het mag geen wedstrijd tussen teamleden worden,” waarschuwen ze. “Het wordt heel wat minder positief als de teamleden elkaar als rivalen gaan beschouwen en een competitie met elkaar aangaan. Dat heeft een destructieve werking.”

Wild en Euwema berekenden dat managers ongeveer een kwart hun tijd besteden aan het behandelen van conflicten. “Maar in veel gevallen zijn ze niet voldoende getraind om daarmee om te gaan,” benadrukken ze in het Financieele Dagblad. “Nochtans is het een essentiële vaardigheid die meer aandacht verdient.”

Tenslotte stellen ze dat managers zelf ook voor de spiegel moeten gaan staan. “Leidinggevenden moeten uitzoeken waar ze boos van worden,” benadrukken ze. “Als ze zichzelf goed kennen, kunnen ze veel ellende voorkomen.”

De Zuid-Koreaanse Hana Bank probeert zijn werkneemsters gelukkig te houden door ze op een blind date-reis te zenden. De bank hoopt dat de ongehuwde dames daar een partner zullen vinden en zich daardoor ook gelukkiger te zullen voelen op hun werk. Dat zou de werkprestaties ten goede moeten komen en voor een beter evenwicht tussen werk en privéleven moeten zorgen.

Hana Bank stuurde een groep van twintig werkneemsters tussen 29 en 33 jaar op een blind date-reis met twintig Zuid-Koreaanse mannen die door een datingbureau werden geselecteerd. De werkgever betaalde volgens het persbureau Reuters de helft van de kosten van de tweedaagse trip. De bank startte vier jaar geleden al met een Full Life Service, waarbij de werknemers afspraakjes kunnen maken op kosten van de werknemer.

Volgens de bank houdt de reis voor de celibataire werkneemsters een unieke kans in om op een eenvoudige manier mannen te ontmoeten. “Hana Bank probeert zijn werknemers te helpen om een evenwicht te vinden tussen hun werk en privéleven,” aldus een woordvoerder. “We doen heel wat inspanningen om het persoonlijk leven van onze werknemers te verbeteren.”

De reis ging naar een vakantiedorp in een bergachtig gebied in Noord-Korea. Het dorp wordt beheerd door een afdeling van Hyundai Groep en werd al door meer dan één miljoen Zuid-Koreanen bezocht. Hana Bank wil naar eigen zeggen nog meer datingreizen organiseren voor zijn celibataire medewerkers.

Steeds meer vrouwen keren na hun bevallingsverlof terug naar hun job, terwijl ze nog borstvoeding geven. Dat blijkt uit een Amerikaans onderzoek van het United States Census Bureau. Niet alle bedrijven zijn voorzien op deze trend, maar de meesten blijken toch inspanningen te doen om voor opvang te zorgen. Zakenreizen blijken echter het grootste probleem te zijn.

Volgens de cijfers van het Census Bureau heeft 59 procent van 3,6 miljoen Amerikaanse vrouwen die tussen juli 1997 en juni 1998 een kind hebben gekregen, zijn vroegere job weer opgenomen. Dat is twee keer meer dan twintig jaar eerder. Tegelijkertijd kiezen steeds meer vrouwen voor borstvoeding, vooral omwille van de gezonde effecten die aan deze vorm van voeding worden toegedacht.

Uit cijfers van de Amerikaanse overheid blijkt dat 72 procent van de blanke moeders kiest voor borstvoeding. Bij Latijns-Amerikaanse moeders is dat 73 procent en bij Afro-Amerikaansen 53 procent. “Dat doet echter de vraag rijzen of bedrijven voldoende inspanningen doen voor werkende moeders die kiezen voor borstvoeding,” merkt het magazine Advertising Age op.

Uit een eigen onderzoek bij Amerikaanse reclamebureaus bleek dat de meeste werkgevers een zekere vorm van opvang voorzien voor moeders die hun kinderen borstvoeding geven. In de meeste gevallen wordt een speciale verzorgingsruimte voorzien. Een bureau zoals BBDO heeft een eigen gezondheidscentrum ingericht, dat bemand wordt door een full-time verpleegster. Maar elders blijken werkende moeders hun plan te moeten trekken.

Voor de meeste werkende vrouwen blijken zakenreizen de grootste problemen op te leveren. “Dat heeft vooral te maken met het verbod op het meevoeren van vloeistoffen, wat ook het geval is voor borstvoeding wanneer men zonder een baby rijst,” stipt Advertising Age aan. Bovendien is het niet altijd eenvoudig om melk af te kolven wanneer men in een dagvergadering zit met een zakelijke partner.

Eigenaars van toestellen zoals Blackberry’s (mobiele e-mail) voelen zich dikwijls veel meer aan hun werk gebonden dan dat de toestellen hen meer ademruimte zouden moeten geven. Dat blijkt uit een onderzoek van Digital Life America. De enquete geeft aanleiding tot verdeelde meningen, maar voor vele ondervraagden betekent het in ieder geval beduidend meer werk.

Eén op drie ondervraagden stelde dat toestellen zoals Blackberry’s hen meer bij hun werk vast hield dan dat ze meer vrijheid betekenden. Eveneens één derde was wel van mening een grotere vrijheid gekregen te hebben. Nog eens één derde zag helemaal geen verschil. “Maar opvallend is dat bezitters van een dergelijk toestel langere werkuren bleken te presteren dan de anderen,” aldus het magazine Ars Technica.

Uit het onderzoek bleek dat 19 procent van de Blackberry-bezitters meer dan vijftig uur per week werkten. Het gewone gemiddelde van de Amerikaanse bevolking bedraagt 11 procent. Daarnaast stelde 53 procent van de Blackberry-bezitters dat ze niet voldoende vrije tijd hadden, terwijl het gewone gemiddelde hier op 40 procent ligt.

“Ondanks alle reclamespots die beweren dat dergelijke toestellen leiden tot meer werk in minder tijd, blijkt het dat men in praktijk weliswaar meer werk presteert, maar ook nog eens langer werkt,” voeren de onderzoekers aan. “Jongeren zijn het gewoon om altijd verbonden te zijn, maar volwassenen met families en een baan lijken daar toch meer moeite mee te hebben.”

De onderzoekers stellen daarbij dat veel werknemers de Blackberry van hun werkgever hebben gekregen. “Die verwacht in ruil dat ze voortaan altijd bereikbaar zullen zijn,” voeren ze aan. “Er zijn geen grenzen meer of ogenblikken dat men zich onbereikbaar kan maken, zelfs op verlof.”

De Indische luchtvaartautoriteiten hebben het voorbije minstens twintig buitenlandse piloten de laan uitgestuurd omdat ze de Engelse taal onvoldoende machtig waren. Dat gebrek kan volgens de Indische overheid immers leiden tot veiligheidsproblemen. De voorbije maanden zouden communicatieproblemen enkele keren bijna tot een ramp hebben geleid.

De groeiende luchtvaartsectoren van landen zoals India en China zitten met een chronisch tekort aan piloten en proberen die leemtes op te vullen met de import van honderden buitenlandse piloten, vooral uit andere Aziatische landen en Oost-Europa. De Indische luchtverkeersleiders kloegen er echter over dat ze niet meer wijs raakten uit al dat gebrabbel in het overdrukke Indische luchtruim.

De voorbije maanden zijn er op Indische luchthavens verscheidene keren op het nippertje een vliegtuigramp vermeden. In een aantal gevallen zouden de problemen veroorzaakt zijn door een gebrek aan communicatie tussen de bemanning en de verkeersleiding. “In totaal werden daarom een 25-tal piloten teruggestuurd, meestal afkomstig uit voormalige Sovjet-republieken of Oost-Europa,” aldus de Indische luchtvaarautoriteiten.

Verwacht wordt dat de Indische burgerluchtvaart tot 2009 met twintig procent per jaar zal stijgen. Indische luchtvaartmaatschappijen zullen de volgende vijf jaar meer dan 400 nieuwe vliegtuigen nodig hebben om aan de stijgende vraag te kunnen voldoen.

Op het bureau van een vrouw zijn meer bacterien terug te vinden dan op dat van haar mannelijke collega’s. Dat is althans de conclusie van een onderzoek van de University of Arizona. Onderzoeksleider Charles Gerba heeft het daarbij over een complete verrassing, want volgens hem wordt algemeen aangenomen dat een bureau van een man een veel grotere aard van bacterien zou zijn.

Dat het bureau een veel grotere broeihaard van bacterien is dan het toilet, was al langer geweten. “Maar nu blijkt dat het bureau van een vrouw drie tot vier keer meer bacterien heeft op en rond haar kantoortafel, telefoon, computers, toetsenbord en persoonlijke voorwerpen dan haar mannelijke collega’s,” meldt de krant The Arizona Daily Star.

Volgens Gerba heeft dit fenomeen vooral te maken dat vrouwen meer interactie hebben met kleine kinderen en voedingsproducten bewaren in hun bureaulades. “Een ander probleem is make-up,” stipt Gerba aan. “Cosmetica en handcrèmes zijn ideale biotopen en verspreiders van bacterien, net zoals telefoons en handtassen.”

Gerba zegt wel dat de bureaus van vrouwen er meestal wel zindelijker uitzien dan die van hun mannelijke collega’s. Maar drie op vier vrouwen blijkt snoepgoed in haar bureaulade te bewaren. “Ik was echt verbaasd over de hoeveelheid voedingsproducten die vrouwen in hun bureau opslaan,” vertelde hij. “Indien er ooit een hongersnood komt, ga ik eerst daar naar voedsel zoeken.”

De grootste broeihaard van bacterien is echter de achterzak van een mannenbroek. “Het is er zacht en warm,” verduidelijkte Gerba de voorkeur van de bacterien. Maar ook het pda-toestel zit vol met bacterien. Dat komt volgens Gerba omdat mannen voortdurend met dat toestelletje zitten te spelen.

Het voorzien van psychologische bijstand verlost bedrijven niet van hun verantwoordelijkheid voor hun werknemers. Dat heeft een Britse rechter in beroep gesteld naar aanleiding van een geding tegen Intel. De rechter stelde dat Intel verantwoordelijk was voor een depressieve werknemer, ondanks het feit dat het bedrijf voor psychologische bijstand had gezorgd.

“De betrokkene was een loyaal en kundig medewerkerster en wees op de belangrijke managementfouten die haar stress bezorgden,” aldus de rechter. “Het bedrijf heeft echter nagelaten om tegen die wantoestanden maatregelen te nemen. Het voorzien van psychologische bijstand geeft het bedrijf geen vrijgeleide om zijn handen van de betrokken werknemer af te trekken.”

Intel-werkneemster Tracy Ann Daw raakte gestresseerd en uiteindelijk depressief toen het bedrijf de werkdruk opdreef als gevolg van kostenbesparingen. De werkneemster zei het gevoel te hebben dat ze voor twee moest werken. Ze preseerde zestig uur per week en werkte ook daarbuiten thuis verder. In een e-mail had ze daarover haar beklag gemaakt.

De rechter stelde dat de werkneemster niet het type was om te overdrijven en algemeen bekend stond als een harde werkster. Ze stond zelfs op het punt om promotie te maken. Haar baas had volgens de rechter moeten weten dat haar werkdruk te hoog lag en haar moeten verdedigen. “Intel moet de betrokkene nu een schadevergoeding betalen van 134.545 pond,” aldus het magazine The Register.

“Deze uitspraak maakt duidelijk dat werkgevers verplicht zijn om zorg te dragen voor hun medewerkers,” vertelde Ben Doherty, arbeidsspecialist bij het advocatenkantoor Pinsent Masons. “Ze moeten ook rekening houden met gegevens die niet bedrijfsbetrokken zijn – Daw leed eerder twee keer een postnatale depressie – en moeten daar bij de omgang met het personeel rekening mee houden.”

De ledenbestanden van de vakbonden vergrijzen en nemen nog steeds af. Dat blijkt uit cijfers van het Nederlandse Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). De organisatie stelt dat vooral jonge werknemers de vakbeweging steeds meer links laten liggen. Dat heeft volgens het CBS onder meer te maken met de extra aandacht die de vakbonden besteden aan oudere werknemers.

Het aantal jonge Nederlandse vakbondsleden is volgens het CBS op tien jaar tijd met meer dan veertig procent gedaald. Het aantal gepensioneerden is daarentegen met bijna 22 procent gestegen. Deze evolutie is volgens het CBS gedeeltelijk te wijten aan de vakbonden zelf. Door de vergrijzing van het ledenbestand gaat een belangrijk deel van de aandacht uit naar de belangen van ouderen.

Jongeren kunnen daardoor het idee hebben dat de vakbeweging weinig oog heeft voor hun specifieke belangen. Bovendien zetten jongeren tegenwoordig op latere leeftijd hun eerste stappen op de arbeidsmarkt. Ook hebben ze eerst vaak een kleinere, soms tijdelijke, baan waardoor het belang van het vakbondslidmaatschap niet meteen duidelijk is.