Positieve discrimatie vrouwen overbodig geworden

Vrouwen slagen er steeds vaker in om de top te bereiken. Dat is alvast de conclusie van een enquete van het bureau Ernst & Young bij personeelsleden van middelgrote en grote bedrijven. Er wordt door de ondervraagden nog maar weinig geloof gehecht aan positieve discriminatie. Meer dan de helft stelde immers dat vrouwen steeds vaker daadwerkelijk de beste kandidaten zijn voor de nieuwe positie

Volgens de ondervraagden vinden vrouwen steeds vaker op eigen houtje de weg naar de top. ‘Dat beeld doet recht aan de succesvolle topvrouwen die bijna ieder bedrijf inmiddels kent,” aldus Ernst & Young. “Toch kan er nog vooruitgang geboekt worden. De bovenlaag van het management wordt nog steeds grotendeels gekenmerkt door een mannencultuur.”

Het veranderen van een dergelijke cultuur vergt volgens het magazine Carp.nl echter tijd. “Volgens Amerikaanse cijfers zou de top van het bedrijfsleven uit ongeveer twintig tot dertig procent uit vrouwen bestaan,” aldus Carp. “Maar veel bedrijven slagen er nauwelijks in om een cijfer van amper tien procent te halen.

Het verbeteren van de secundaire arbeidsvoorwaarden als middel om vrouwen naar hogere managementfuncties te krijgen, is volgens de onderzoekers echter energie. “Interne communicatie blijkt cruciaal,” stippten ze aan. ‘Het belangrijkst is dat er een diversiteitprogramma is dat intern wordt gepromoot.”

Recent onderzoek toont aan dat Britse werknemers gemiddeld 39 dagen per jaar overwerken, maar dat dit niet te wijten is aan de hoeveelheid werk die ze moeten verteren. Dat blijkt uit een onderzoek van Microsoft. De onderzoekers stelden vast dat 92 procent van de respondenten toegeeft dat het werkvolume niet aan de basis ligt van hun overuren.

Bijna de helft van de ondervraagden zei dat ze vroeg beginnen en laat eindigen omdat ze beter kunnen werken in een minder druk kantoor. Eén op vijf beschouwt veel tijd op kantoor doorbrengen als een teken van succes, ongeacht of men wel of niet werkt in die tijd. Drie uur per dag wordt onproductief ingevuld, meestal door het surfen op het internet (54 minuten) en computerproblemen (46 minuten).

De rest wordt gevuld door roddelen met collega’s (35 minuten), koffie drinken (17 minuten), naar het toilet gaan (14 minuten) en dagdromen (18 minuten). De Britse organisatiepsycholoog Cary Cooper van de Universiteit van Lancaster stipt aan dat het niet vreemd is dat onze gedachten afdwalen. Er is volgens gewoon te veel afleiding op het hedendaagse kantoor.

De Europese Unie moet de starre wettelijke verplichtingen rond afvloeiingen en de bescherming van de financiele zekerheid van ontslagen werknemers wegwerken. Dat blijkt uit een onderzoek van de European Club for Human Resources (ECHR) bij leidinggevende marketing-professionals. Ook wil men een versoepeling van de beperkingen op arbeidskrachten uit landen buiten de Europese Unie.

Daarentegen staat wel dat driekwart van de ondervraagden gekant blijkt te zijn tegen een volledige vrijmaking van de EU-arbeidsmarkt voor onderdanen van niet-lidstaten. Verder zegt 67 procent van de ondervraagden voorstander te zijn van een verwijdering van nationale barrières die grensoverschrijdende fusies en overnames beletten.

De houding tegenover werknemers uit de nieuwe lidstaten van de Europese Unie is wisselend, want 49 procent van de ondervraagden bleek tegenstander te zijn van beperkingen voor deze arbeidskrachten, terwijl 39 procent zich een voorstander van het behoud van de restricties noemde. De meerderheid van de ondervraagden (53 procent) was wel positief over de impact van de Europese Unie. Slechts 10 procent maakt gewag van een negatieve impact.

Recruteringsbedrijven doen het meestal bijzonder goed in een periode van grote economische groei. Manpower, het tweede recruteringsbedrijf van de wereld, heeft zijn aandeelhouders de voorbije vijf jaar dan ook een return van 121 procent opgeleverd. Het concern werd het voorbije jaar bovendien opgenomen in de Fortune-lijst van de meest bewonderde bedrijven.

Het magazine Fortune stelt dat Manpower zich echter niet alleen laten meedrijven heeft met de economische groei, maar zich versterkt heeft met overzeese uitbreidingen en zich ook ontwikkeld heeft op de hogere marktsegmenten, waar ook hogere winstmarges worden gehaald. “Bovendien heeft het concern zich niet tot een prijzenoorlog laten verleiden,” aldus nog Fortune.

In 1999 kwam Jeff Joerres aan de top van het recruteringsbedrijf. “Hij stelde zich tot doel de winstmarges van 2,4 procent op te drijven tot 4 procent, maar niet door zware besparingsoperaties en een investeringsstop,” stipt Fortune aan. “Hij streefde daarentegen naar een grotere winstgevendheid.” Dat gebeurde onder meer door overnames in het hogere marktsegment, dat ook hogere commissies oplevert.

Daarnaast zocht Manpower ook uitbreiding in het buitenland, onder meer in India en China. Bovendien heeft Joerres ook nooit willen toegeven aan een prijzenoorlog. “Daardoor kenden een aantal concurrenten in het begin een grotere groei,” aldus Greg Cappelli, analyst bij Credit Suisse. “Manpower koos voor een langzamere weg. Joerres is er nog niet – de winstmarge ligt nu iets boven de drie procent – maar hij maakt wel progressie.”

Werkgevers zouden hun personeel beter moeten motiveren in plaats van nieuw personeel te werven. Dat is conclusie van een studie van het Nederlandse onderzoeksbureau Effectory. Geschat wordt dat een bedrijf met duizend medewerkers jaarlijks ruim één miljoen euro zou kunnen besparen indien het zijn medewerkers tevreden zou kunnen houden.

Tevreden werknemers blijven niet alleen graag bij hun huidige werkgever, maar leveren de organisatie volgens Effectory nog andere voordelen op. “Het leidt immers ook nog tot een hogere productiviteit en een hogere klanttevredenheid,” aldus de onderzoekers. “Motivering van personeel kan zowel waardevolle mensen behouden als nieuw personeel aantrekken.”

“Uit recente cijfers van Effectory blijkt dat de vertrekintentie van werknemers sterk samenhangt met de voldoening die zij van hun werk krijgen,” aldus het magazine Zibb.nl. “Maar liefst 62, 2 procent van de zeer ontevreden werknemers gaat actief op zoek naar een baan bij een ander bedrijf. Omdat de economie weer herstellende is, durven mensen immers weer te solliciteren. Dertig procent van alle werknemers geeft aan een andere baan te zoeken.”

Er bestaat een grote kans dat de Amerikaanse arbeidsbevolking in 2030 heel wat minder taalvaardig zal zijn dan vandaag. Dat heeft vooral te maken met de pensionering van de babyboomers en een grote groep weinig opgeleide immigranten die op de arbeidsmarkt zullen terecht komen. Dat blijkt een nieuw rapport van de Amerikaanse Educational Testing Service (ETS).

“Indien er niet ingegrepen wordt, zou een groot gedeelte van de arbeidsbevolking in belangrijke problemen kunnen komen, de kenniskloof vergroten en de middenklasse doen afnemen,” waarschuwen te onderzoekers. “Nooit eerder tijdens de voorbije honderd jaar is de taalvaardigheid en kennis achteruitgegaan. Maar dat dreigt wel de toekomst te worden.”

Het rapport stelt dat de Amerikaanse arbeidsmarkt een grondige verschuiving kent. “Zo worden opleiding en kennis beloond, terwijl de demografie grondig verandert door de snel groeiende Hispanic populatie en er een grote kloof dreigt aan tussen het niveau aan geletterdheid en rekenkennis van de verschillende demografische groepen,” wordt er opgemerkt.

Die afzonderlijke trends werden al onderkend, maar deze studie wijst op een gecombineerd effect, wat zou leiden tot een afkalven van de middenklasse en een lagere graad aan geletterdheid. “Maar het was juist de goed geinformeerdheid van de middenklasse die aan de Amerikaanse democratie ligt,” wordt er opgemerkt. “Deze studie moet ons aan het denken zetten.”

Opgemerkt wordt dat er steeds minder vraag komt naar werknemers zonder hogere opleiding of speciale vaardigheden. Maar meer dan de helft van de Zuid-Amerikaanse migranten heeft geen diploma van middelbaar onderwijs en velen spreken ook geen woord Engels. Het wordt voor hen dan ook moeilijk om aan de bak te komen.

Werknemers zijn bijzonder moeilijk te motiveren en bij het bedrijf te betrekken. Dat blijkt uit een Europees onderzoek van het adviesbureau Right Management. Daarbij wordt opgemerkt dat het personeel zelfs bij zijn binnenkomst al totaal onverschillig blijkt te zijn. Die afstand tegenover de werkgever groeit nog naarmate de werknemer langer in dienst is.

De meeste werknemers denken er volgens de onderzoekers niet aan om het bedrijf te verlaten, maar desondanks is hun betrokkenheid bij de onderneming bijzonder laag. “Niet eens de helft van de werknemers echt betrokken,” aldus De Volkskrant. “Dat geldt overigens ook voor leidinggevenden. Ook de helft van directeuren en managers voelt zich nauwelijks betrokken bij hun organisatie.”

Er kan volgens de krant echter wel iets gedaan worden aan die houding van de werknemer. De werkgevers zouden al meteen bij de instroom moeten ingrijpen. “De helft van nieuwe werknemers begint namelijk totaal onverschillig aan een nieuwe baan,” aldus de krant. Door te selecteren op betrokkenheid als persoonlijke eigenschap zouden werkgevers rotte appels kunnen weren.

Daarna moet het personeel volgens de onderzoekers goed worden begeleid en eerlijk wordt behandeld. Zo moeten concrete mogelijkheden voor loopbaanontwikkeling en persoonlijke groei aangeboden worden, duidelijke organisatiedoelen opgesteld worden en moet het personeel respectvol behandeld worden. “Naarmate werknemers zich meer gewaardeerd en eerlijker behandeld voelen neemt hun betrokkenheid toe,” aldus nog De Volkskrant.

Oudere vrouwen worden in de media op een discriminerende manier voorgesteld. Dat is de conclusie van een onderzoek van de Amerikaanse Harvard University en het verzorgingsmerk Dove. De onderzoekers stellen dat deze groep nauwelijks in beeld wordt gebracht en wanneer dat wel het geval is, worden deze vrouwen afgeschilderd als mensen die rimpelloos en seksloos door het leven willen gaan.

De onderzoekers stellen volgens het magazine Adformatie dat de maatschappij zijn houding ten opzichte van oudere vrouwen en hun uiterlijk dringend moet gaan herzien. Meer dan negentig procent van de ondervraagde vrouwen stelde dat er een nieuwe houding moet komen over het ouder worden. “Mensen worden steeds ouder en de respondenten willen af van het stereotiepe beeld dat alleen jonge vrouwen mooi en gelukkig zijn,” aldus de onderzoekers.

De ondervraagden maakten er ook hun beklag over dat de maatschappij blijkbaar van oordeel is dat vrouwen boven de vijftig jaar niet productief zijn. Opgemerkt wordt echter dat de vrouwen van deze generatie niet alleen veel actiever is in het arbeidsproces, maar ook financieel onafhankelijker is. Tevens gaf één op de drie ondervraagden aan dat seks in de loop van de jaren beter is geworden.

Indien de media een afspiegeling zouden zijn van de maatschappij, zouden er volgens de meerderheid van de ondervraagden geen vrouwen boven de vijftig jaar zouden bestaan. Nagenoeg zeventig procent zegt dat ouder worden blijkbaar liever verstopt wordt dan gevierd wordt.

Men doet er goed aan om ontslagvergoedingen te beperken. In ruil daarvoor zouden werknemers bij afvloeiingen wel recht krijgen op een betaalde zoekperiode naar een nieuwe baan. Dat is de aanbeveling van een rapport van de Nederlandse Wetenschappelijke Raad voor Regeringsbeleid. Daarbij zou het arbeidsverleden van de betrokken werknemer de duur van de betaalde zoekperiode bepalen.

Het Nederlandse bedrijfsleven stuurt al langer aan op een soepeler en goedkoper ontslagrecht. “Ze zeggen dat ze sneller mensen zouden durven aannemen indien ze ook wisten dat ze die mensen ook weer gemakkelijker zouden kunnen laten gaan,” citeert het persbureau ANP het rapport. Dat voegt er echter aan toe dat een dergelijk systeem het risico op werkloosheid alleen nog maar zou verhogen.

Het rapport stelt dat een betaalde zoekperiode het voor de werkgevers niet onmiddellijk goedkoper maakt om werknemers te ontslaan. “Maar indien ze investeren in onder meer de scholing van hun personeel, zal dat gemakkelijker nieuw werk vinden,” wordt er opgemerkt. “Dat vertaalt zich dan ook in kortere opzegtermijnen en dus ook besparingen bij de bedrijven.”

Het Algemeen Beschaafd Antwerps is geen toegangsticket tot een schitterende carrière. Uit onderzoek van Gerbert Kraaykamp, docent aan de universiteit van Nijmegen, blijkt immers dat dialetsprekers zowel in het onderwijs als op de arbeidsmarkt slechter presteren. Dat heeft volgens hem vooral te maken met de onderlinge verhouding tussen de dialectspreker en zijn ABN-sprekende superieur.

Nederlanders die met een streektaal zijn opgegroeid, volgen volgens de onderzoeker gemiddeld één jaar minder opleiding. “Hun eerste baan heeft volgens hem bovendien gemiddeld een lagere status dan de eerste baan van ABN-sprekers,” stipt het magazine Intermediair aan. “Nochtans scoren dialectsprekers op woordherkenningstesten op hetzelfde niveau als ABN-sprekers.”

Kraaykamp stelt dat de negatieve sociale consequenties vooral te wijten zijn aan een wederzijdse verhouding tussen de dialectsprekende en zijn ABN-sprekende superieur, zij het docent of werkgever. “Leraren die zelf accentloos praten, beschouwen dialectsprekende leerlingen als dommer en beoordelen ze vervolgens ook lager. De thuistaal sluit niet aan wat op school van de kinderen wordt verwacht.”

Ook de dialectspreker ervaart volgens Kraaykamp een taalafstand. “Hij zal zich minder snel thuisvoelen in een omgeving waar hoofdzakelijk het ABN gehanteerd wordt, zoals in het hoger onderwijs en het hoger management,” voert hij aan. “Het kost hen meer moeite aansluiting te vinden bij de dominante cultuur.”