Het grote gebrek aan arbeidskrachten vormt een veel groter gevaar voor de wereldwijde economie dan de huidige bankencrisis. Dat zegt de Nederlandse beleggingsspecialist Jaap van Duijn. Hij voorspelt dat de economie aan de vooravond staat van een krappe arbeidsmarkt en stijgende lonen, die op hun beurt zullen leiden tot een toenemende inflatie. Volgens hem komt de loonprijsspiraal uit de jaren zestig weer terug.

“Over een jaar spreekt niemand meer over de bankencrisis, ontstaan door de problemen op de Amerikaanse hypotheekmarkt,” aldus Van Duijn. “De Azië-crisis in de jaren negentig leek destijds ook een enorme bedreiging voor de wereldeconomie, maar was binnen enkele maanden voorbij.” Hij stelt dat de economie de volgende twee jaar een hoogtepunt bereikt, maar bedreigd wordt door de loonstijgingen.

De huidige zwakke dollar is volgens Van Duijn niet van aard om zich veel zorgen te maken. “De export vanuit Amerika draait daardoor uitstekend,” stipt hij aan. “De zwakte van de Amerikaanse munteenheid ten opzichte van de euro is daarom eerder een zegen voor de economie dan een bedreiging voor de Verenigde Staten.” De afnemende groei heeft volgens hem niet met de zwakke dollar te maken, maar is een onderdeel van de economische cycli.

Bedrijven moeten aandacht besteden aan de lichaamsbeweging van hun personeel. Dat blijkt uit een rapport de Nederlandse Denktank Sport, Bewegen en Arbeid. Er wordt op gewezen dat bedrijven inmiddels veelal aandacht besteden aan gezonde voeding, maar nu moeten ze er zich volgens het rapport specifiek op gaan toeleggen om hun werknemers meer aan het bewegen te krijgen.

Het rapport stelt dat bedrijven enkele trucs kunnen toepassen om het personeel aan te zetten meer te bewegen. “Bedrijven moeten de printer en de koffieautomaat in de verste hoek van het kantoor plaatsen,” wordt er opgemerkt. “Bovendien zou de lift zo langzaam moeten gaan dat personeel de trap neemt en ondernemers die een pand laten bouwen, zouden het parkeerterrein een paar honderd meter verderop moeten situeren.”

Volgens het rapport is gezond voedsel inmiddels in veel bedrijven verkrijgbaar, maar krijgt beweging nog steeds te weinig aandacht. “Mensen stappen ’s ochtends uit bed, stappen de auto in, nemen de lift en gaan achter hun bureau zitten,” vertelt projectleider Peter Jan Mol aan de krant De Telegraaf. ‘Dertig minuten beweging per dag worden zo niet gemakkelijk gehaald.”

Sommige bedrijven organiseren fitness-mogelijkheden voor hun werknemers. Maar dat levert volgens Mol weinig resultaten op. “Mensen die op het werk gaan fitnessen, zijn over het algemeen mensen die anders ook wel voldoende bewegen,” merkt hij op.

Ondanks het gunstige klimaat op de arbeidsmarkt blijken hoger opgeleiden veel honkvaster dan voorheen. Dat blijkt uit een Nederlands onderzoek. Slechts zestien procent van de ondervraagden blijk actief op zoek te zijn naar een andere broodheer. Vorig jaar was dat nog achttien procent. Twee jaar geleden was zelfs 22 procent van de hoger opgeleiden nog driftig op zoek naar ander werk.

“Die honkvastheid wekt verbazing, aangezien 79 procent van de ondervraagden de situatie op de arbeidsmarkt als heel gunstig beoordeelt,” aldus het magazine Intermediair. “Dat is twintig procent meer dan vorig jaar.” Bedrijven die hopen op een gunstig imago op de arbeidsmarkt, doen er volgens het onderzoek goed aan om te investeren in reclame. Zichtbaarheid wordt dan ook als het allerbelangrijkste beschouwd om een stevig imago op te bouwen.

De Nederlandse werkgever met het beste imago is niet langer Philips, dat nu op twee staat, maar Rabobank. De bank stond vorig jaar nog op de derde plek in het onderzoek. Shell daalde een plaats van twee naar drie, tewijl ING van zes naar vier klom. Unilever daalde van de vierde naar de vijfde plaats. Banken scoren traditioneel goed in dergelijke onderzoeken. Van de non-profit-organisaties heeft de Nederlandse politie het beste werkgeversimago.

Een werknemer mag al eens een stevige vloek laten. Het helpt tegen de stress en is goed voor de teamgeest onder collega’s. Bovendien zou medewerkers verbieden te vloeken wel eens negatieve gevolgen kunnen hebben. Dat zegt Yehuda Baruch, management-professor aan de Britse Norwich’s University of East Anglia (UEA). Maar er mag volgens hem ook niet mee overdreven worden.

“Door te vloeken toont men zijn frustratie en legt men spanningen bloot,” aldus Yehuda Baruch. Dat zou volgens de wetenschapper goed kunnen zijn voor de sfeer op het werk en de samenwerking tussen collega’s verbeteren. “ Op die manier wordt een band geschapen tussen het personeel,” aldus de Britse management-specialist. Uit het onderzoek blijkt dat vooral ondergeschikten veel vloeken. De chef houdt zijn taalgebruik meestal wel netjes.

Yehuda Baruch zegt tevens dat werkgevers hun personeel ook niet zouden mogen verbieden om te vloeken. Dat zou volgens hem immers negatieve gevolgen kunnen hebben. “Maar ook teveel vloeken is niet goed,” aldus de wetenschapper. “Dat doet de stress de hoogte ingaan.” Bovendien stelt hij dat de werknemer zich ook niet mag laten gaan in de aanwezigheid van een klant of een meerdere.

De overheid kan de inburgering van Polen en andere Oost-Europeanen beter overlaten aan het bedrijfsleven dat de buitenlandse werknemers in dienst neemt. Dat vindt Gerlof Roubos, directeur van de Nederlandse Vereniging voor Internationale Arbeidsbemiddeling (VIA). Bij de organisatie zijn 35 uitzendbureaus aangesloten die vooral bemiddelen voor Poolse werknemers. Jaarlijks helpen ze 45.000 mensen, voornamelijk Polen, aan een baan.

“Bij een aantal bonafide werkgevers gebeurt het inburgeren al,” vertelde Roubos aan de Volkskrant. Bonafide werkgevers regelen volgens hem goede huisvesting en geven instructies hoe men zich in deze maatschappij gedraagt. “Onder meer wordt op die manier aan die werknemers geleerd dat men orde moet houden en geen geluidsoverlast moet veroorzaken en ook niet met zijn allen naar de supermarkt moet gaan, want dat die intimiderend werkt.”

Bovendien zorgen de betrokken uitzendbureaus er volgens Roubos voor dat deze werknemers een cursus Nederlandse taalvaardigheid kunnen volgen. “Dat is in ieders belang,” voert hij aan. “Mensen die in de fabriek werken en instructies moeten volgen, moeten immers wel een beetje Nederlands kunnen lezen. Maar er zijn helaas ook een heleboel malafide werkgevers die niets doen en alleen maar kijken hoe ze de lonen zo laag mogelijk kunnen houden. Ze buiten de Poolse werknemers uit.”

Al jaren lang neemt het aantal medewerkers dat een hoge werkdruk ervaart, steeds verder toe. Plezier in het werk zou deze trend echter kunnen keren. Dat zegt de Nederlandse ergonoom Huub Pennock. Hij voegt er aan toe dat werkplezier vaak een doorslaggevende reden is voor medewerkers om bij een bepaalde werkgever te blijven. Ook een beperkte mate van vrijheid is volgens Pennock van belang.

Volgens Pennock is werkplezier vaak een doorslaggevende reden voor medewerkers om bij een bepaalde werkgever te blijven. “Desondanks hebben leidinggevenden hier vaak geen oog voor,” stipt hij aan tegenover het magazine HR Praktijk. “Plezier op de werkvloer krijgt geen prioriteit, waardoor werknemers een toenemende werkdruk ervaren. Het lukt werkgevers ook vaak niet de werkdruk te verlagen, want die wordt veroorzaakt door diverse factoren.”

Pennock stelt dat de managers zelf een belangrijke factor vormen. “Zolang zij het belang van werkplezier niet onderkennen, zal de druk blijven toenemen,” voert hij aan. “Om de werknemer meer plezier in het werk te laten krijgen, moeten werkgevers zorgen voor duidelijkheid, inspiratie en regelvrijheid. Daardoor krijgt de medewerker het vertrouwen en plezier terug. Een beperkte mate van vrijheid doet bovendien wonderen.”

Het gemis aan sociale contacten met collega’s en de bedrijfscultuur zijn de belangrijkste drempels om thuis te gaan werken. Dat blijkt uit een onderzoek van SD Worx bij werknemers op de personeelsdienst van Nederlandse bedrijven. Wel wordt opgemerkt dat de grenzen tussen werk en priva door de opkomst van online technologieën en het gebruik van e-mail verder zal vervagen.

Uit het onderzoek bleek dat 49 procent van de ondervraagden het gemis aan contact met collega’s als belangrijke reden ziet om niet thuis te gaan werken. Daarnaast meent 47 procent van de ondervraagden dat de bedrijfscultuur over het algemeen nog niet is ingesteld op thuiswerken. Eenderde van de respondenten denkt daarnaast dat het merendeel van de werknemers het liefst op kantoor werkt vanwege de aanwezige applicaties.

Ondanks de technische mogelijkheden die in de jongste jaren zijn ontwikkeld ten behoeve van thuis of op andere locaties werken, blijken veel mensen nog steeds de voorkeur te geven aan het werken op de zaak. Wel geeft 84 procent van de ondervraagden aan dat de opkomst van online tools en het gebruik van e-mail zorgt voor een vervaging van de grenzen tussen werk en privé.

Hoopopgeleide, werkende vrouwen van vijftig jaar en ouder lopen een groot risico op stressklachten zoals een burn-out. Meer dan een derde van deze vrouwen ervaart een te grote psychische belasting als gevolg van hun werk. Dat blijkt uit een enquête van het Nederlandse onderzoeksbureau SKB. De Nederlandse arbeidspsychologe Louise Boelens noemt het resultaat van de studie schrikbarend.

“Over de hele beroepsbevolking gemeten, ervaart slechts 22 procent van alle werkende Nederlanders te veel stress,” aldus het persbureau ANP. De onderzoekers wijzen erop dat de vermoeidheid gevoelig toeneemt naarmate de werkende vrouwen ouder worden. “Op 58-jarige leeftijd kampt 40 procent van vrouwen met een baan met stress,” wordt er daarbij opgemerkt.

Een echte oorzaak van dit fenomeen heeft men niet kunnen vast bepalen. “Het blijft een grote vraag waarom juist deze hoogopleide vrouwen zo’n hoge prijs betalen,” stelt Louise Boelens. “Hoogopgeleide mannen maken immers net zulke lange, zo niet langere werkdagen.’” Volgens haar komt die grotere vermoeidheid wellicht door het spanningsveld tussen werk en gezin, dat bij vrouwen sneller een nefast gevolg zou hebben.

Ook werken vrouwen volgens Boelens meer in sectoren waar werk een grote emotionele belasting met zich mee brengt, zoals de zorg en het onderwijs.

Eindeloos wachten is dodelijk op de werkvloer. Dat zegt Jared Sandberg, arbeidsspecialist van The Wall Street Journal. Wanneer het werk niet opschiet of onzekerheid heerst, raken medewerkers volgens Sandberg gedemotiveerd of geven er zelfs de voorkeur aan om ontslag te nemen. Hij voert aan dat deze vaststellingen door een aantal wetenschappelijke onderzoeken worden bevestigd.

“De specialisatie op de werkvloer creëert tussen medewerkers een wederzijdse afhankelijkheid, waarbij elke beslissing kan leiden tot vertragingen die het hele arbeidsproces kunnen doen dichtslibben,” aldus Sandberg. “Een project kan slechts zo snel vorderen als zijn traagste participant toelaat. Maar wanneer dat wachten eindeloos wordt, kan dit zware gevolgen hebben voor de moraal op de werkvloer.”

Eindeloze vertragingen leiden er volgens Sandberg toe dat het personeel zich niet langer betrokken voelt bij het werk en het bedrijf. “Het geeft de medewerkers het gevoel slechts een onooglijk onderdeel te zijn van een grote mastodont,” voert hij aan. “Technologie zou daar een antwoord moeten op brengen, maar elke nieuwe technologische vooruitgang blijkt steeds weer nieuwe vertragingen te veroorzaken.”

Sandberg voert aan dat deze vaststellingen ondersteund worden door diverse wetenschappelijke studies. Uit een onderzoek van de Emory University bleek dat proefpersonen zich liever onmiddellijk een elektrische schok lieten toedienen dan te moeten wachten op een schok met een lager voltage. “Dat is wellicht ook de reden waarom sommige mensen bij de vaagste geruchten over ontslagen, beslissen om zelf op te stappen,” aldus de onderzoekers.

“Uit een onderzoek van de Carnegie Mellon University is gebleken dat patiënten na bepaalde ingrepen sneller herstellen wanneer ze weten dat hun toestand permanent zal blijven dan wanneer ze nog op een eventuele ommekeer kunnen hopen,” werpt Sandberg verder op. “Hoop gaat ten koste van aanvaarding.”

Werknemers zijn van oordeel dat culturele diversiteit op de werkvloer winst oplevert. Dat blijkt uit een Nederlands onderzoek van het recruteringsbureau Manpower. De onderzoekers kwamen tot de vaststelling dat zowel de allochtone als autochtone medewerkers die mening zijn toegedaan. Het waarderen en benutten van verschillen leidt volgens Manpower tot een beter bedrijfsresultaat, een grotere creativiteit en een prettiger bedrijfscultuur.

“Indien werkgevers optimaal willen profiteren van de veranderende arbeidsmarkt, zullen ze het ongebruikte potentieel moeten inzetten en ieders cultuurspecifieke bijdrage op waarde schatten en integreren in de bedrijfsvoering,” voert Manpower aan. “Uit het onderzoek blijkt dat ze daar alleen maar in zullen slagen door geen enkele cultuur als een afzonderlijke categorie te behandelen.”

De onderzoekers stellen dat de vormen van ambitie binnen de verschillende culturen wel van elkaar afwijken. “Autochtonen geven vaker blijk van een vorm van persoonlijke ambitie,” aldus het magazine HR Praktijk. “Competitie met anderen is voor hen minder van belang en succes wordt minder afgemeten aan de maatschappelijke of carrièrepositie die men in vergelijking met anderen heeft bereikt.”

De ambitie van allochtonen ligt volgens de onderzoekers vaker in het willen beklimmen van de maatschappelijke ladder, het willen bereiken van een hoge maatschappelijke positie en de financiële status die daarbij hoort. “Deze invulling is minder strikt persoonlijk, maar wordt afgemeten aan zichtbare factoren, zoals de positie van anderen, de status en goederen die men verwerft,” aldus de onderzoekers.

Allochtonen staan volgens de onderzoekers positiever over de omgang van hun werkgever met diverse culturen dan autochtonen. “Maar ze zien nog wel veel onbenut potentieel,” wordt er opgemerkt. “Dat heeft verschillende redenen. Werkgevers weten volgens hen onvoldoende hoe ze allochtoon talent moeten werven en behouden en hebben weinig kennis over cultuurspecifieke elementen en de kansen die daarvan uitgaan. Communicatie en beoordeling is volgens de allochtonen eveneens nog een pijnpunt.”