De Deense brouwerijgroep Carlsberg wil volgend jaar een grote marketingcampagne opzetten om zijn groei op de Chinese markt te stimuleren. Dat heeft het bedrijf bekend gemaakt naar aanleiding van de voorstelling van zijn jaarcijfers. Carlsberg maakte dit jaar 15 procent winst, maar de inspanningen op de Chinese markt zullen dat cijfer dit jaar wellicht doen dalen tot 11 procent.

Carlsberg is actief in meer dan 150 landen. Het wil zijn activiteiten op de Chinese markt echter uitbreiden om de dalende vraag in West-Europa op te vangen. Deense groep sluit uit kostenbesparingen ook de brouwerij in zijn thuisstad Valby. Carlsberg voorspelt voor dit jaar een omzetstijging van vijf procent, ruim drie procent minder dan vorig jaar.

De groei van Carlsberg was vooral te danken aan de Russische markt, waar Carlsberg samen met Scottisch & Newcastle een aandeel heeft in Baltic Beverages Holding, de grootste bierproducent van Rusland. Daar kende de omzet een stijging van 21 procent, terwijl de winst groeide met 43 procent. Carlsberg-topman Nils Smedegaard Andersen stelt dat dit bewijst dat Carlsberg enkele jaren geleden een huiste koerswijziging doorvoerde.

Carlsberg verkocht volgens het persbureau Bloomberg vorig jaar 72,6 miljoen hectoliter bier. Dat is een stijging met 5,4 procent tegenover het jaar voordien. Vooral de warme zomer en het Wereldkampioenschap Voetbal in Duitsland zouden in belangrijke mate tot dat succes hebben bijgedragen. De verkoopsinkomsten de op West-Europese markt stegen met 3,8 procent.

De Nederlandse kokkelvissers, die in 2005 uit de Waddenzee werden verdreven, willen hun activiteiten verder zetten voor de kust van Mauritanie. Daar willen ze immers gaan vissen op venusschelpen, die vooral in Zuid-Europa bijzonder gegeerd zijn. Maar ook nu vrezen natuurorganisaties dat de visserij grote schade zal toebrengen aan het milieu.

Na dertig jaar discussies werden de Nederlandse kokkelvissers in 2005 uit de Waddenzee verbannen omdat ze het wad teveel schade zouden berokkenen. Daardoor werden 22 schepen uit dienst genomen. Het kostte de Nederlandse overheid 123 miljoen euro aan schadeloosstelling. Maar inmiddels lijken de kokkelvissers andere mogelijkheden gezien te hebben om alsnog verder te werken.

De kokkelrederij Holland Shellfish heeft volgens het Nederlands Dagblad aan de Mauritaanse regering een vergunning gevraagd om op venusschelpen te mogen vissen. Daarbij wordt volgens natuurorganisaties gewag gemaakt van 300.000 ton venusschelpen per jaar. Dat is veel meer dan de kokkelvangst in de Waddenzee ooit heeft opgeleverd.

De Nederlandse Stichting Wad zegt dat een vangst op dergelijke schaal desastreus zou zijn. Gesteld wordt dat er van een duurzame exploitatie geen sprake is. “Na de bevissing duurt het honderden jaren voor het schelpenbestand zich hersteld heeft,” aldus de organisatie. “Als de vissers hun zin krijgen, zijn over een vijftal jaar alle banken met venusschelpen verdwenen.”

De organisaties wijzen ook met een beschuldigende vinger naar het Nederlandse Instituut voor Maritiem Ecologisch Onderzoek (Imares). Dat onderzoekt of de venusschelpen zonder gezondheidsrisico’s naar Europa kunnen geexporteerd worden. De organisaties stellen dat Imares zich in ruil voor geld laat gebruiken door Holland Shellfish.

Imares draagt volgens de organisaties bij tot de export van een van een ernstig milieuprobleem naar een straatarm derdewereldland. Het World Wildlife Fund probeert de Mauritaanse overheid te overtuigen het Nederlandse voorstel voorlopig af te wijzen. Aangestuurd wordt op een uitgebreid onderzoek naar de ecologische gevolgen van de visserij op de venusschelpen.

De venusschelpen voor de kust van Mauritanie zijn de belangrijkste voedselbron voor inktvissen en roggen. Locale vissers jagen vooral op inktvissen en worden volgens het WNF werkloos als de Nederlandse vissers op massale schaal beginnen te werken. Imares stelt echter dat Mauritanie leert hoe het schelpenbestand duurzaam kan beheerd worden.

Holland Shellfish wil zo vlug mogelijk op een expirementele schaal vissen, waarna volgens het bedrijf zou kunnen bestudeerd worden wat de gevolgen van de activiteit op het milieu is. Het bedrijf benadrukt het schelpenbestand op een duurzame manier te willen bevissen. Holland Shellfish wil nog deze zomer starten met de experimentele visserij.

Het elektriciteitsbedrijf bedrijf PacifiCorp, dochter van Berkshire Hathaway, moet van de Amerikaanse overheid zijn vier hydraulische centrales op de Klamath-rivier aanpassen om de trek van zalmen weer mogelijk te maken. Het bedrijf overweegt nu om de dammen helemaal af te breken. Dat zou volgens specialisten een grote stimulans kunnen betekenen voor de visserij langs de kusten van Oregon en Noord-Californie.

Het aanpassen van de dammen zou PacifiCorp ruim 300 miljoen dollar kosten. Het compleet afbreken van de verouderde infrastructuur zou meer dan 100 miljoen dollar goedkoper uitvallen. Er wordt dan ook steeds meer rekening mee gehouden dat het bedrijf van industrietycoon Warren E. Buffett voor het tweede alternatief zou kiezen.

Dat zou dan meteen wereldwijd één van de grootste werken in zijn soort worden. Ook elders in de Verenigde Staten en de rest van de wereld zijn er plannen om dammen weer af te breken, maar volgens de Amerikaanse overheid is er daarbij nergens sprake van het verwijderen van vier hydroelektrische installaties. Indien de installaties daadwerkelijk verdwijnen kan de Klamath volgens specialisten weer een belangrijke zalm-biotoop worden.

De Klamath slingert langs de grenzen van Oregon en Californie. Het afbreken van de dammen zou volgens biologen dan ook de visserij langs de kusten van beide staten kunnen stimuleren. Ooit had de Klamath de derde grootste zalmpopulatie van de Amerikaanse Westkust, tot de dammen meer dan tachtig jaar geleden werden gebouwd.

Daardoor verdween het grootste gedeelte van de zalmpopulatie, tot grote woede van milieuverenigingen en Indiaanse stammen, voor wie de zalm een belangrijk onderdeel vormde van hun cultuur en dieet. Ook de zalmvisserij langs de kusten van Oregon en Californie verdween nagenoeg volledig. De vier dammen leveren elektriciteit voor ongeveer 70.000 klanten.

De loop van de Klamath komt ook niet in de buurt van belangrijke steden, waardoor er weinig barrières zijn voor een terugkeer van een gezonde zalmpopulatie. Ook de National Marine Fisheries Service van de National Oceanic and Atmospheric Administration stipte vorig jaar al aan dat het verwijderen van de dammen het beste zou zijn voor de zalm.

PacifiCorp moet binnenkort een verlening aanvragen voor zijn vergunning voor het uitbaten van de dammen. Daardoor kan de Amerikaanse overheid nu bijkomende voorwaarden opleggen, zoals het aanpassen van de dammen om de zalmtrek mogelijk te maken. PacifiCorp houdt zijn beslissing alsnog in beraad.

De Chinezen beginnen steeds meer wijn te drinken. Volgens marktdeskundigen heeft dat vooral te maken met een modetrend en sociale status en beschouwd wordt als een bewijs van elegantie en cultuur. De invoer van wijnen kent een opmerkelijke groei, maar ook de eigen Chinese wijnproductie stijgt constant, al blijft volgens critici de kwaliteit dikwijls ondermaats.

De Chinese wijnimport zou tijdens de eerste negen maanden van het jaar gestegen zijn met 91 procent. Uit cijfers van de wijnsector blijkt dat de Chinese wijnconsumptie tussen 2004 en 2005 met 13 procent gestegen was tot 564 miljoen flessen. “Meestal gaat het om wijn uit landen als Australie en Chili, die ter plaatste gemengd worden met locale producten en vervolgens verkocht wordt als Chinese wijn,” aldus The Washington Post.

“Het is een onderdeel van de hang van Chinezen naar luxeproducten,” benadrukt Don St. Pierre, topman van ASC Fine Wines, de grootste wijndistributeur van China. “Zo dragen steeds meer Chinese mannen Zegna-pakken en kopen Chinese vrouwen liefst handtassen van Louis Vuitton.” Vele Chinese zakenlui zouden inmiddels ook al begonnen zijn met het aanleggen van een eigen wijnkelder.

Wijnproeverijen zijn in China volgens The Washington Post bijzonder populair geworden en Chinese toprestaurants bieden wijn aan in private VIP-kamers. Ze hebben exclusieve wijnen, zoals de Petrus 1994, die verkocht wordt voor 2.154 dollar per fles. Maar restaurateurs stellen dat veel van hun klanten nog niet echt veel weten over wijn.

“Ze kennen Chateau Lafite en Chateau Margaux, maar ze weten niets over Californische of Australische wijnen,” vertelde Robert Cho, eigenaar van het bekende restaurant Tian Di Yi Jia, in de omgeving van het Tienanmen Plein in Peking. “Voor hen is Lafite een merk zoals Rolls-Royce of Dior. Ze kopen wijn zoals ze horloges en auto’s kopen.”

Een aantal anderen is echter wel bekend met de wijncultuur. “Ze hebben gestudeerd in het buitenland, hebben een goede baan en weten dat wijn een onderdeel is van de westerse voedingscultuur,” benadrukte Cho nog. De meeste flessen worden in China verkocht voor minder dan vijf dollar voor een fles. De verkoop van die categorie groeide tussen 2001 en 2005 met 19 procent.

De verkoop van duurdere wijnen kent echter een grotere groei. Wijn met een prijs tussen vijf en tien dollar kende een groei met 86 procent en wijnen die meer kosten dan tien dollar zagen hun verkoop zelfs stijgen met 110 procent. De Chinese wijnproductie kent eveneens een grote groei met honderden nieuwe wijngaarden. De productie beantwoordt echter niet aan de erkende standaarden van het westen.

“De Chinese overheid doet echter weinig om aan de kwaliteit van de wijn te werken,” zegt de Amerikaanse wijncriticus Stephen Reiss. “Er wordt duidelijk voorrang gegeven aan kwantiteit.”

De Franse wijnproducenten werken aan een nationaal keurmerk. Daarmee hoopt de sector de concurrentie met nieuwe wijnlanden beter te kunnen aangaan en de Franse wijnindustrie uit het slop te kunnen halen. Het label zal de wijnmakers toelaten zogenaamde vins de pays van verschillende regio’s te mengen en te verkopen onder de naam Vignobles de France.

Volgens de initiatiefnemers zal dit keurmerk de consument toelaten de Franse wijn beter te herkennen, de wijnmakers toelaten hun producten aan te passen aan de verschillende consumentensmaken en klanten terugwinnen in landen waar de Franse wijnverkoop terrein heeft verloren. Maar sommige producenten zeggen dat dit initiatief regelrecht indruist tegen de traditie van de regionale Franse productie.

Volgens het nieuwe keurmerk zouden wijnen van dezelfde druif, maar uit verschillende regio’s, kunnen samengevoegd worden om de wijn aan te passen aan de verschillende smaken van de consumenten. “Zo kunnen er voor Japan zoetere wijnen geproduceerd worden, terwijl voor de Amerikaanse markt meer de nadruk op de houtaroma’s zou kunnen gelegd worden,” aldus de initiatiefnemers.

Het nieuwe label zou nog deze lente kunnen ingevoerd worden. Gehoopt wordt dat dit kan bijdragen tot een revival van de Franse wijnindustrie, die 75.000 mensen tewerkstelt. De wijnconsumptie in Frankrijk is op 35 jaar tijd gedaald van 100 liter naar 55 liter per inwoner en per jaar, vooral door de grotere concurrentie uit Argentinie, Chili, Nieuw-Zeeland en Australie.

Frankrijk heeft meer dan 140 verschillende vins de pays van verschillende kwaliteit en smaak, afhankelijk van de productieregio. Slechts enkele wijnen zijn genoemd naar de gebruikte druivensoort. Het nieuwe systeem kent in Frankrijk dan ook relatief weerstand. Er is vooral protest in de Languedoc-Roussillon (Vin de Pays d’Oc), de grootste exporteur van Franse wijnen. “Het nieuwe systeem zal alle kwaliteitswinst van de voorbije twintig jaar in onze regio teniet doen,” luidt het daar.

De visserijplannen van de World Trade Organisation (WTO) vormt een bedreiging voor het maritieme leven. Dat stelt de natuurorganisatie Greenpeace. Verwacht wordt dat de WTO de zeevisserij zal vrijmaken, maar dat betekent volgens Greenpeace de doodsteek voor het zeeleven. Zelfs economisch is er volgens de organisatie geen verantwoording voor vrijhandel.

De Verenigde Naties hebben driekwart van de wereldwijde vispopulaties overbevist zijn of zelfs helemaal opgevist. “Indien de WTO de beperkingen op de zeevisserij opheft, dreigt volgens Greenpeace het hele maritieme leven een nekslag te krijgen,” aldus het persbureau Reuters. “De vrijhandel zal volgens de organisatie slechts enkele landen voordelen opleveren en dan alleen nog op korte termijn.”

Greenpeace stelt dat de handel strikt gecontroleerd moet worden. “De wereldzeeen zijn al compleet uitgebuit,” aldus de organisatie. “Vooral in de gebieden rond ontwikkelingslanden verkeren in het grootste gevaar met vissers die met goedkope vergunningen werken.” Voor de Keniaanse kust zouden constant 600 buitenlandse vissersboten actief zijn, waarvan een heleboel geen enkele vergunning hebben.

Volgens Greenpeace zal de liberalisering van de visserij de piraterij alleen nog maar doen toenemen. “Onderzoek in Mauritanie, Senegal en Argentinie hebben duidelijk aangetoond dat de vrijhandel een ramp is voor het maritieme milieu en de locale voedselbevoorrading,” aldus de organisatie. “Zelfs economisch is er geen reden voor vrijhandel. Argentinie mist door overbevissing minstens 3,5 miljoen dollar aan toekomstige inkomsten.”

De Nederlandse brouwer Freddy Heineken was helemaal geen bierliefhebber. Dat staat te lezen in de biografie die Anne-Mieke Schutten schreef over de Nederlandse magnaat, die vijf jaar geleden overleed. Volgens Schutten heeft Heineken dat twee jaar voor zijn dood tegen haarzelf verteld toen ze hem interviewde voor het magazine Bierblad.

Heineken zou Schutten verteld hebben dat hij bier helemaal niet zo lekker vond. Hij voegde er volgens haar wel aan toe dat ze dat niet mocht verder vertellen. Ze moest het artikel aan hem voorleggen en toen zou hij zelfs gereageerd hebben dat ze niet het hele interview kon publiceren. “Anders had je nog heel rijk kunnen worden,” zou er er lachend aan toegevoegd hebben.

Volgens Schutten heeft ze de uitspraak van Heineken ook op band. Ze vindt dat ze vijf jaar na de dood van de biermagnaat zijn uitspraak in haar boek wel mag onthullen. Freddy Heineken vond dat men van bier zo vaak naar het toilet moest. Hij zou de voorkeur gegeven hebben aan slappe whiskey. De titel van het boek is dan ook ‘Geef mij maar slappe whisky’.

De ansjovisvangst bedreigt het ecosysteem rond de Argentijnse Patagonië-streek. Door de uitbreiding van de vangsten van ansjovis blijft er volgens onderzoekers van de University of Washington minder over voor pinguïns, aalscholvers, sternen, zeeleeuwen en dolfijnen. Deze dieren leven immers voor een belangrijk deel van ansjovis.

Enkele jaren geleden stimuleerde de Argentijnse provincie Chubut de visserij op ansjovis om de kabeljauw te sparen. De kabeljauw was door overbevissing immers al aanzienlijk teruggelopen en ansjovis moest daarvoor een alternatief worden. De visserij is geconcentreerd rond het schiereiland Valdés, dat op de lijst staat van het werelderfgoed. Ook bij Punta Tomba, dat de grootste pinguïnkolonie op het vasteland heeft, wordt gevist.

In 2004 en 2005 werd daar dertigduizend ton ansjovis per jaar gevangen. De ansjovis vormt in de regio volgens de onderzoekers echter een belangrijke schakel in de voedselketen. “Commercieel belangrijke vis en schaaldieren, pinguïns, aalscholvers, sternen, zeeleeuwen en dolfijnen jagen op ansjovis,” aldus De Volkskrant. Een afname van de ansjovis kunnen volgens de onderzoekers.

Ook het belangrijke ecotoerisme van Patagonië zou volgens hen kunnen teruglopen. “Als de visserij op ansjovis het aantal zeevogels reduceert, speciaal de pinguïns, kunnen die belangrijke toeristische inkomsten in gevaar komen,” menen ze. “Als de visserij eenmaal is gevestigd, maakt druk van maatschappelijke groepen het de politiek onmogelijk om vangstbeperkingen in te voeren.”

Een verbod op kinderreclame kost de hamburger-ketens minstens tien tot vijftien procent aan inkomsten. Dat zegt Giorgio Minardi, topman van Burger King voor Noord-West Europa. Voor Burger King, de tweede grootste fastfood-keten van de wereld, zou dat in Groot-Brittannie een verlies van 140 miljoen euro per jaar betekenen.

“Burger King heeft gezworen de strijd aan te gaan met de verregaande inmenging van de overheid en de dalende fastfood-markt,” schrijft de Britse krant The Telegraph. “Minardi stelt dat reclame centraal staat in de strategie van Burger King om kinderen en hun families naar de restaurants te lokken en zegt dat de strengere regelgeving dan ook een grote impact zal hebben op de prestaties van de keten.”

Burger King heeft in Groot-Brittannie zopas zijn laatste reclamespot voor kinderen uitgezonden. “Daarin werden pinguin-speelgoedjes uit de succesfilm ‘Happy Feet’ gepromoot,” aldus The Telegraph. Burger King was in Groot-Brittannie de eerste om af te stappen van kinderreclames, nog voordat het verbod van de overheid van kracht werd.

Maar Burger King is in plaats daarvan begonnen met de promotie van calorierijke Double Whopper, hoewel juist dit soort producten veel kritiek krijgt omdat ze tot overgewicht zouden leiden en allesbehalve goed zijn voor de gezondheid. “Maar de consument begint de bemoeizucht van de overheid stilaan beu te worden,” aldus Burger King. “Het is voor Burger King belangrijk om op een luchtige manier naar buiten te treden en duidelijk te maken dat er niets mis is met een voorliefde voor een stevige hamburger.”

Burger King investeert in Groot-Brittannie ongeveer 14 miljoen euro aan reclame, waarvan één derde gericht is op kinderen. “Het wegvallen van die kinderreclame zal ons ongeveer tien tot vijftien procent van onze omzet kosten,” aldus Minardi. Dat is volgens The Telegraph meer dan in de sector algemeen wordt verwacht. “Maar een gedeelte van dat verlies zullen we kunnen goedmaken door ons op de gezinnen te richten,” stipt Burger King aan.

Minardi benadrukte ook dat Burger King in zijn restaurants speelgoed zal blijven verkopen. “Er is niets mis met onze kindermaaltijden,” voert hij aan. “Het speelgoed vormt een onderdeel van die ervaring. We denken er dan ook niet aan om daarmee te stoppen. Wel zullen we ons in de toekomst niet meer rechtstreeks tot kinderen richten.”

Chinese oliebedrijven willen grote plantages aanleggen voor biobrandstoffen, maar die plannen zouden kunnen worden gedwarsboomd door de prioriteit die de Chinese overheid geeft aan de voedselproductie. Dat meldt het bureau Bloomberg. De Chinese regering heeft immers zopas een wetgeving goedgekeurd om te vermijden dat de oliesector zich als een gek op de markt van de biobrandstoffen gooit. Op de wereldmarkt wordt gevreesd dat de grote biobrandstoffen-projecten van China zware gevolgen zouden kunnen hebben voor de voedingsprijzen.

De Chinese regering stelt dat de productie van biobrandstof ondersteund zal worden zolang er ook voldoende graan geteelt wordt. Daarmee wil de overheid vermijden dat China voedingsproducten zou moeten invoeren voor zijn 1,3 miljard onderdanen. “Indien China op grote schaal voedingsproducten zoals rijst begint in te voeren, zal de marktprijs een enorme stijging kennen,” aldus Khalid Malik, de vertegenwoordiger van het United Nations Development Program in China. “Het zou daarbij immers om gigantische volumes handelen.”

Bloomberg wijst erop dat China op weg is om Japan te verdringen als de tweede grootste automarkt van de wereld, na de Verenigde Staten. De voorbije elf maanden werden in China 3,41 miljoen wagens verkocht. Door die evolutie stijgt ook in China de interesse in alternatieve brandstoffen. Maar bouwprojecten, vervuiling en natuurrampen beperken al de oppervlaktes die in China beschikbaar zijn voor de teelt van voedingsgewassen. Dit jaar is de oppervlakte ongeschikt terrein volgens het magazine Shanghai Securities News gestegen met 24 procent.

Khalid Malik benadrukte dat een gedeelte van de Chinese duurzame energie uit biobrandstoffen zal moeten komen. “Maar we moeten heel goed overwegen hoe groot die productie kan zijn en wat de gevolgen zijn voor de wereldprijzen,” waarschuwde hij. Projecten voor de productie van bio-ethanol moeten voortaan de voorafgaandelijke toelating krijgen van de Chinese overheid. Volgens de Chinese National Development and Reform Commission zijn sommige regio’s nu al oververzadigd met investeringen in biobrandstoffen. China is op dit ogenblik al de derde grootste producent en verbruiker van bio-ethanol, na Brazilie en de Verenigde Staten.

China werkt een vijfjarenplan uit om de sector van de biobrandstoffen verder uit te bouwen. Daardoor moet het land minder afhankelijk worden van petroleum en kan er ook steun verleend worden aan de 800 miljoen Chinese boeren. China National Petroleum Corporation (CNPC) maakte vorige maand bekend een biodieselproject op te starten in de provincie Sichuan. De fabriek moet in 2010 jaarlijks 100.000 ton biodiesel en 600.000 ton ethanol produceren. China National Offshore Oil Corporations (CNOOC) tekende een akkoord met een Maleisisch bedrijf voor de productie van biodiesel uit palmolie.