De Chinese overheid eist dat de Brit Nick Young stopt met China Development Brief, een maandelijkse nieuwsbrief over de ontwikkelingen in de Chinese samenleving. Indien hij niet ingaat op de eis van de autoriteiten, riskeert Nick Young uit China verbannen te worden. De Chinese overheid vindt de elektronische nieuwsbrief politiek te gevoelig om de publicatie nog langer te gedogen.

Nick Young startte enkele jaren geleden met zijn nieuwsbrief, die erop gericht was om buitenlanders te stimuleren om China constructief te benaderen in plaats van een hoofdzakelijk kritische houding aan te nemen. Maar onlangs kreeg werd Young door de Chinese overheid ervan beschuldigd ongeautoriseerde onderzoeken uit te voeren. De man werd vervolgens ondervraagd door de Chinese politie.

China Development Brief volgt vooral het werk van non-gouvernementele organisaties. Dat ligt politiek gevoelig in China, waar de overheid nog altijd vreest voor een democratische omwenteling. De nieuwsbrief was vooral bedoeld voor beslissingmakers bij internationale ontwikkelingsmaatschappijen, politieke denktanks en massa-media. Er wordt vooral verslag gebracht over het milieu, de sociale ontwikkeling en de burgermaatschappij in China.

Medewerkers van de Europese Unie zouden deze zomer geen das moeten dragen op het werk. Dat zegt Charlie McCreevy, Europees Commissaris voor interne markten. Mannen zonder stropdas kunnen beter tegen de warmte en daardoor kan de airconditioning in de kantoren van de Europese Unie lager gedraaid worden. Op die manier kunnen dasloze ambtenaren volgens McCreevy een bijdrage leveren tot de strijd tegen de opwarming van de aarde.

De Europese Unie telt 1.700 mannelijke personeelsleden. Indien zij deze zomer hun das thuis laten, kunnen zij volgens Charlie McCreevy bijdragen in de strijd tegen de klimaatverandering. Volgens McCreevy kunnen mannen die geen das dragen veel beter tegen zomerse warmte, omdat ze dan het bovenste knoopje van hun overhemd los kunnen doen. Daardoor moet de airconditioning, een grote energieverbruiker in de gebouwen van de Europese Unie, veel minder worden gebruikt.

Charlie McCreevy wil dat de Europese Unie op deze manier een extra bijdrage levert aan de strijd tegen de klimaatverandering, één van de beleidsdoelen van de Europese Commissie. McCreevy zegt het idee te hebben opgedaan in Japan. Om energie te besparen dragen de medewerkers van de Japanse premier Shinzo Abe al enkele zomers geen dassen meer. Volgens McCreevy zou de maatregel de uitstoot van koolstofdioxide van de EU-gebouwen in Brussel met tien procent verminderen.

Olie houdt Australische militairen in Irak. Dat heeft de Australische minister van defensie Brendan Nelson toegegeven. Hij stelde dat de zekerstelling van de olievoorraden een belangrijke factor was voor de Australische aanwezigheid in Irak. Nelson voegde er aan toe dat de beveiliging van energiebronnen in het Midden-Oosten een prioriteit is. De Australische minister John Howard noemde de woorden van zijn minister echter overdreven.

Australië nam in 2003 deel aan de invasie in Irak en heeft op dit ogenblik nog altijd ongeveer 1.500 militairen in het gebied. Er zijn ook geen onmiddellijke plannen om hen terug te roepen. “Het Midden-Oosten is een belangrijke leverancier van olie voor de rest van de wereld,” vertelde Brendan Nelson op de Australische televisie. “We moeten ons dan ook hoeden voor een voortijdige terugtrekking uit Irak.”

Pas wanneer er garanties zijn voor een duurzame veiligheid mogen de aanwezige troepen zich volgens Nelson uit het Midden-Oosten terugtrekken. “Het is de eerste keer dat de Australische regering toegeeft dat er een rechtstreeks verband staat tussen olie en de westerse militaire aanwezigheid in Irak,” aldus BBC News. “De Australische oppositie had eerder al opgeworpen dat de Iraakse olievoorraden de voornaamste reden waren voor de militaire aanwezigheid van Australië.”

Eerste minister John Howard relativeerde echter de woorden van zijn minister van defensie. “Olie was is niet de reden van onze aanwezigheid in Irak,” voerde hij aan. “Iedereen weet dat er uit het Midden-Oosten veel olie komt, maar wij willen er vooral blijven omdat we het terrorisme willen bestrijden en de Iraakse bevolking de kans willen geven om een democratisch land tot stand te brengen.

De Russische energiegiganten Gazprom en Transneft krijgen toelating om eigen privélegers te vormen. Dat heeft de doema, het Russische parlement, beslist. Die maatregel moet de twee staatsbedrijven toelaten om hun pijpleidingen en installaties te bewaken tegen onder maar terroristische aanslagen. Critici stellen echter dat de macht van de twee bedrijven daardoor echter alleen nog maar toeneemt.

Gazprom en Transneft krijgen van de doema de toelating om eigen bewakingstroepen uit te rusten met handwapen, geweren en speciaal materiaal. Er is geen gewag gemaakt van het maximum aantal manschappen dat deze legers mogen tellen. De veiligheidsagenten krijgen op het gebied van wapengebruik dezelfde rechten als de normale ordetroepen. De wet moet nog wel goedgekeurd worden door de Russische senaat en president Poetin.

Critici vinden echter dat Gazprom, dat nauwe contacten heeft met de Rusissche politieke top, door de maatregel alsmaar machtiger wordt. Het bedrijf heeft 430.000 personeelsleden en bezit een monopolie op de Russische gasleidingen en de gasexport. Bovendien bezit Gazprom een groot media-imperium. Russische beveiligingsagenten mochten ook voordien al wapens dragen, maar daar waren strikte regels aan verbonden.

De Amerikaanse bedrijven Exxon Mobil en ConocoPhilips hebben geweigerd een overeenkomst te tekenen met het Venezolaanse staatsbedrijf PDVSA voor de ontginning van het belangrijkste olieveld in het Zuid-Amerikaanse land. De betrokken bedrijven zijn er niet mee akkoord dat de Venezolaanse overheid een meerderheid in de operaties opeist. British Petroleum, Chevron, Total en Statoil hebben zich wel akkoord verklaard.

De Venezolaanse olieproducent PDVSA heeft vorige maand de controle over de exploratieproject in de Orinoco Belt, de laatste private olievelden van het land, overgenomen. Het gebied heeft een bewezen oliereserve van tenminste tachtig miljoen vaten, maar verondersteld wordt dat er genoeg olie aanwezig is om van Venezuela de grootste petroleumproducent van de wereld te maken.

In het kader van een nationaliseringsproces eiste de Venezolaanse president Hugo Chavez eiste dat de privébedrijven hun meederheidsbelang in het gebied zouden afstaan. De zes betrokken bedrijven hadden weinig keuze, maar probeerden met de Venezolaanse regering te onderhandelen over compensaties, onder rond het verlies van inkomsten en beslissingsmacht binnen toekomstige joint-ventures.

PDVSA zegt op dit ogenblik 78 procent van de Orinoco-projecten te controleren, met inbegrip van de volledige controle over het Petrozuata-project van ConocoPhilips, dat zich naar eigen zeggen helemaal terugtrekt uit het gebied. Daarmee wordt een investering van 2,5 miljard dollar opgegeven. ExxonMobil zegt de onderhandelingen met de Venezolaanse overheid nog wel te willen verderzetten.

Hugo Chavez begon in januari met zijn nationaliseringsproject, waarmee hij naar eigen zeggen de welvaartskloof in zijn land wil verkleinen. Eerder al betaalde hij de nationalisering van de telecom- en energiesector, maar volgens analisten heeft hij niet voldoende fondsen om ook de nationalisering van de petroleumsector te financieren. Bovendien wordt gevreesd dat Venezuela niet bij machte zal zijn om deze sector optimaal te organiseren.

In Zimbabwe moeten bedrijven geleid worden door zwarten. Dat heeft president Robert Mugabe beslist. Hij eist dat 51 procent van de aandelen in het bedrijfsleven in handen is van de zwarte bevolking. Maar volgend critici zal dit bij investeerders leiden tot een verlies aan vertrouwen in bedrijven uit Zimbabwe, dat al geteisterd wordt door de grootste inflatie ter wereld en grote tekorten aan voedsel, brandstof en valuta.

Het plan van president Mugabe moet nog wel door het parlement van Zimbabwe goedgekeurd worden, maar verwacht wordt dat het wetsvoorstel ook daar zal gesteund worden. Mugabe wil voor zijn plan ook een fonds oprichten dat zwarten in staat moet stellen om aandelen in bedrijven te kunnen aankopen. Aan overheidsinstanties zou ook worden opgelegd om minstens 51 procent van producten en diensten aan te kopen bij bedrijven die gecontroleerd worden door zwarten.

Volgens analisten zou deze beslissing van Mugabe opnieuw kunnen leiden tot chaos en ellende. “Bedrijven zullen waarschijnlijk hun uitbreidingsprogramma’s opschorten, terwijl buitenlandse kandidaat-investeerders niet snel geneigd zullen zijn om daadwerkelijk activiteiten op te starten in Zimbabwe,” voert economisch consulent John Robertson aan tegenover het persbureau Reuters.

De beruchte communicatieconsulenten – de zogenaamde spindokters – van politici lopen op hun laatste benen. Dat zegt althans de Amerikaanse internetspecialist Joe Trippi. De regels van het omgaan met de traditionele media gaan volgens hem immers niet langer op. Volgens Trippi zorgt het internet ervoor dat niet langer de schijn, maar de authenticiteit doorslaggevend zal zijn.

“Een politicus moet altijd op zijn hoede zijn,” aldus Trippi tegenover de Britse krant The Guardian. “Men kan het zich niet veroorloven om een ondoordacht woord te zeggen. Hoewel de pers niet altijd op uitkijk staat, kan er immers in het publiek altijd iemand met een camphone aanwezig zijn en vervolgens de opnames in sociale netwerken op het internet plaatsen.”

Joe Trippi wijst erop dat de stem het belangrijkste was in de periode voor de televisie. Op televisie was het uiterlijk van de kandidaat belangrijk, maar dat kon volgens de internetspecialist goed voorbereid worden. “Maar we evolueren naar een medium waar authenticiteit de doorslag zal geven. Niet langer de schijn, maar de werkelijkheid is belangrijk. Politici zullen constant op hun hoede moeten zijn.”

Volgens Trippi moeten politici stimuleren dat activisten eigen online communities zouden opstarten in plaats van het internet uitsluitend te gebruiken om informatie te verspreiden. “Kiezers zullen eerder een internetbekende vertrouwen dan een politieke boodschap van bovenaf,” aldus nog de Amerikaanse internetspecialist. “Het zal voor politici ook geen zin meer hebben om in publieke en private kringen afwijkende dingen te poneren.”

Grote politieke machtsblokken zullen het volgens Trippi moeilijk krijgen, want zij moeten afstappen van een tactiek die hen in het verleden succesrijk hebben gemaakt. “In de sociale netwerken zijn macht en controle dodelijk,” voert hij aan. Hij stelt dan ook dat politieke kandidaten zich in de toekomst totaal anders zullen moeten opstellen indien ze nog op de stem van de bevolking willen rekenen.”

Joe Trippi raakte bekend als de man die een blogbeweging op gang bracht om de democratische kandidaat Howard Dean in 2004 de presidentsverkiezingen te laten winnen. Hij creëerde een officiële weblog, verzamelde grote verkiezingsbudgetten met massale kleine donaties en gebruikte sociale netwerken om de vrijwilligers toe te laten zichzelf te organiseren. “Howerd Dean heelde het niet, maar de campagne won,” aldus Trippi.

Joe Trippi werkt nu aan de campagne van de Amerikaanse democratische presidentskandidaat John Edwards.

Met een bevolking van 1,3 miljard mensen is het voor de Chinese overheid niet gemakkelijk om een overzicht te houden over zijn demografie. Dat probleem wordt nog verergerd door het feit dat er in China officieel slechts 116 voornamen toegelaten zijn. Dit betekent dat er in het land honderdduizenden mensen rondlopen met dezelfde naam. De Chinese overheid overweegt nu om in de toekomst ook dubbele voornamen toe te laten.

Ook bij de Chinezen heeft de naamkeuze een cultureel-historische achtergrond. Het is immers al eeuwen de gewoonte om bij de geboorte van een kind een voornaam te kiezen uit een lijst van een honderdtal mogelijkheden. Elk van die voornamen bestaat uit karakter. Met een aantal minder gebruikelijke namen, komt men in China aan een totaal van 161 toegelaten voornamen.

“Dat betekent dat er nu 93 miljoen Chinezen rondlopen met de naam Wang en 92 miljoen met de naam Li,” merkt het magazine The Register op. “Dit heeft bij de Chinese autoriteiten al voor heel wat problemen en verwarring gezorgd. Er zijn teveel Chinezen die met dezelfde identiteit rondlopen.” De naam Wang Tao slaat in de Chinese bevolkingsregisters dan ook op meer dan 100.000 mensen.

Daarom overweegt de Chinese overheid de mogelijkheid te geven om bij de naamgeving van pasgeborenen in de toekomst twee karakters te gebruiken. Ook wordt overwogen om de lijst met toegelaten namen uit te breiden met een aantal extra karakters, onder afkomstig uit een aantal minderheidstalen. De naamgeving uit Taiwan en Hong Kong wordt echter niet goegestaan, net zoals Chinglish-voornamen en een naamgeving in het westerse alfabet.

De tien meest populaire Chinese voornamen zijn Wang, Li, Zhang, Liu, Chen, Yang, Huang, Zhao, Zhou en Wu.

Schotland is het slechtst presterende kleine land van Europa. Dat blijkt uit een rapport van de Federation of Small Businesses (FSB) over tien kleine West-Europese landen met minder dan negen miljoen inwoners. Schotland scoort vooral op het gebied van gezondheid bijzonder slecht. Op het gebied van economische prestaties, onderwijs en tewerkstelling scoort het land wel boven het gemiddelde.

Het rapport stelt dat verbeteringen op het gebied van gezondheid en opleiding absoluut nodig zijn om aan het bedrijfsleven en de economie gezonde en hoger opgeleide arbeidskrachten te kunnen leveren. Vooral de toestand rond de hoofdstad Glasgow wordt dramatische genoemd.
Een woordvoerder van de Schotse regering gaf toe dat de prestaties van het land ontgoochelend zijn, maar stelde dat er gewerkt wordt om die trend om te keren en de Schotse economie meer dynamisch en concurrentieel te maken.

De nieuwe Schotse eerste minister Alex Salmond heeft bij zijn aantreden al benadrukt dat hij het land gezonder en welvarender wil maken. Daarbij wordt onder meer gerekend op een grotere onafhankelijk Schots beleid binnen Groot-Brittannië, zodat er gewerkt kan worden aan het uitbouwen van een sterke, duurzame economische groei. IJsland is het best presterende land, gevolgd door Zwitserland, Noorwegen, Zweden, Ierland, Finland, Denemarken en Oostenrijk.

Net zoals bij de bloeddiamanten in Sierra Leone en Liberia, is de opbrengst van de cacaoproductie in Ivoorkust gebruikt om de burgeroorlog te financieren. Dat blijkt uit een rapport van de organisatie Global Witness. De organisatie heeft aan de Verenigde Naties en de chocoladefabrieken gevraagd om ervoor te zorgen dat chocolade niet langer gebruikt wordt om conflicten te financieren.

Ivoorkust is wereldwijd de grootste producent van cacao. Het land wordt echter al geruime tijd geconfronteerd met politieke onrust. Sinds 2002 is de cacaoregio opgesplitst tussen de Ivoriaanse regering en de rebellen. Volgens Global Witness hebben beide partijen miljoenen dollars uit de cacaosector gebruikt om de strijd te financieren. De organisatie stelt dat de chocolade-industrie de verantwoordelijkheid heeft dat zijn winsten conflictvrij zijn.

Op dit ogenblik is er een luwte in het Ivoriaanse politieke conflict en Global Witness stelt dat de chocoladebedrijven en de Verenigde Naties daarvan gebruik moeten maken om hervormingen in te voeren. Er wordt aangestuurd op sancties tegen partijen die de opbrengst van de cacaoteelt in conflicten zouden investeren. Ook in Sierra Leone en Liberia (diamanten) en de Niger-delta (olie) worden de opbrengsten van grondstoffen in militaire conflicten gestopt.