In zijn nieuwe film ‘Casino Royale’ zal meesterspion James Bond opnieuw Smirnoff-martini drinken. Het merk behoorde sinds de eerste Bond-film – ‘Dr. No’ uit 1962 – tot de vaste entourage van Agent 007, maar moest in ‘Die Another Day’, de jongste Bond-film plaats ruimten voor de Finlandia-vodka van Brown-Forman.

‘Die Another Day’ had ongeveert twintig commerciële partners. Die brachten samen een bedrag van honder miljoen dollar aan. Eén van hen was Finlandia, dat plots het favoriete Bond-vodkamerk werd nadat drankenproducent Smirnoff door een herstructurering op een zijspoor had gezet.

Bij ‘Casion Royale’ zullen slechts acht partners betrokken worden. Mark Breene, onderdirecteur van Smirnoff, benadrukt dat de Bond-films ideaal zijn voor het exclusief imago van de drank. De lancering van de nieuwe film, voorzien voor november, is trouwens ook ideaal voor Smirnoff. Met de eindejaarsfeesten in zicht, is december immers de sterkste maand van het jaar voor de drankenproducent.

Er komt ook een reclamespot voor Smirnoff met de figuur van James Bond. Bovendien komt er een online loterij met codes van de Smirnoff-flessen.

Het fenomeen mocketing, ofwel reclame die de spot met zichzelf en het geadverteerde product drijft, is populair aan het worden onder adverteerders. Dat zegt het magazine Brandweek. Het tijdschrift geeft toe dat precieze cijfers niet bekend zijn, maar stelt dat de trend onmiskenbaar in optocht is. Eén van de voordelen van spottende reclame is volgens het tijdschrift het feit dat die langer in het geheugen blijft hangen.

 

“Vooral parodie die producten in een grappige context plaatst, is populair,” aldus Brandweek. “Adverteerders richten zich met zelfspot en humor vooral op jonge en manlijke consumenten. Zij zien in soms harde grappen en scherpe humor onder die doelgroep goede kansen om hun product te promoten.” Mocketing werkt bijzonder goed bij gsm-toestellen, auto’s en aanverwante producten.

Wel is het volgens Brandweek van belang dat de spot als authentiek ervaren wordt en niet als verkooptruc waar de jonge, reclamebewuste consument doorheen prikt. “Bovendien kan gokken met humor riskant zijn,” wordt er aan toegevoegd. “Branded entertainment als comedy kan bepaalde consumenten voor het hoofd stoten. Adverteerders weten niet goed wat voor effect dat op het merkimago heeft.”

Een bedrijf uit Orlando in de Amerikaanse staat Florida is gestart met een project om bloggers toe te laten geld te verdienen aan hun commentaren van producten van een aantal adverteerders. Het initiatief heeft echter al onmiddellijk kritiek gekregen omdat het een hypotheek zou leggen op de integriteit en het imago van de professionele journalistiek en de bloggers. 

Het Amerikaans bedrijf PayPerPost biedt bloggers een automatische dienst aan die aan zijn leden de mogelijkheid geeft uit een online index van advertentie-mogelijkheden een product te kiezen dat ze willen bespreken of op een andere manier ruimte willen geven op hun websites. Op die manier kunnen bloggers volgens het bedrijf een commissie krijgen voor hun visie op een product.

Geïnteresseerde bloggers krijgen een minimum aantal karakters opgelegd (meestal van tien tot honderd woorden), samen met een toonaard waarin het artikel geschreven zou kunnen worden. Daarmee kunnen ze een commissieloon van 2,5 tot 15 dollar verdienen. De initiatiefnemers voeren daarbij aan dat adverteerders voordeel hebben aan het systeem, omdat de blogosfeer bijdraagt tot de mond-aan-mond reclame voor producten en diensten.

PayPerPost voegt er aan toe dat de bloggers jaren geschreven hebben over websites, producten, diensten en bedrijven waar ze positief tegenover hebben gestaan en nu een gedeelte kunnen krijgen van de verkoop die ze hebben helpen creëren. Elke publicatie wordt getoetst op zijn relevantie en moet dertig dagen online blijven, waarna een betaling gebeurt via PayPal. “Wij leiden een blogger-revolutie,” beweert het bedrijf. “Dit is een totaal herdefiniëren van de concepten van product placement en marketing. Media en beroemdheden hebben jaren kunnen profiteren voor hun beschikbaarheid voor adverteerders. Vandaag is het de beurt aan de bloggers.”

Maar PayPerPost heeft al heel wat kritiek gekregen voor zijn initiatief. “Dit is een bijzonder slecht project,” schrijft Rafe Needleman, commentator van CNet.com. “Er wordt onder meer helemaal niet geëist dat de bloggers vermelden dat het artikel wordt gesponsord. Het is voor bloggers en journalisten al moeilijk genoeg om hun integriteit te bewijzen. Zelfs een onterecht gerucht kan een schrijver vernietigen. PayPerPost laat aan iedereen twijfelen. Wanneer ik een blog lees, wil ik weten dat de uitgedrukte opinie afkomstig is van de schrijver zelf en niet van een marketeer.”

Het internetgebruik wordt veelal geassocieerd met jongeren en jonge volwassenen, maar senioren vormen steeds meer een belangrijk online bevolkingsgroep. Bovendien breiden ze ook hun online activiteiten uit. Dat blijkt uit een Brits onderzoek van Starcom. Daar wordt aan toegevoegd dat 50-plussers een interessante doelgroep vormen, maar dat marketeers een goed begrip van deze markt nodig hebben. 

“Van de twintig miljoen Britse 50-plussers is 43 procent online,” aldus Starcom. “Hiervan koopt 23 procent producten en diensten via het internet.” Er wordt aan toegevoegd dat 50-plussers per jaar ongeveer 900 miljoen pond online besteden. Dat is twintig procent van de totale omzet van de Britse online markt. De Britse 50-plussers maken ook twintig procent uit van de totale online populatie. Zelfs in de leeftijdscategorie van 70 tot 79 jaar heeft 14 procent internettoegang.”

Deze resultaten zijn volgens Starcom een logisch gevolg van het computerbezit thuis en op het werk. “Voor vele 50-plussers is het webgebruik een onderdeel geworden van het dagelijks leven,” aldus de onderzoekers. “Daarmee vormen ze een interessante doelgroep voor marketeers, maar die hebben wel een goed begrip nodig van deze markt. Het lijkt of ze het marktpotentieel van deze toch relatief rijke groep niet inzien.”

Er wordt op gewezen dat online 50-plussers goed op de hoogte zijn van online reclamevormen en die op hun eigen manier benaderen. “Zij negeren vaak banners en pop-up reclame en geven de voorkeur aan zoekmachinemarketing,” aldus de onderzoekers. Zoekmachine-optimalisatie is dan ook cruciaal. Opmerkelijk is dat de doelgroep tot wel drie pagina`s zoekresultaten bekijkt om gewenste informatie op het spoor te komen.

Onmiddellijk na de afloop van het wereldkampioenschap voetbal in Duitsland heeft de Amerikaanse fastfoodketen McDonald’s bekend gemaakt een akkoord gesloten te hebben met de Federation Internationale de Football Association (FIFA) om zijn sponsoring van het evenement te verlengen voor een periode van acht jaar. Daardoor krijgt de keten marketingrechten voor het wereldkampioenschap van 2010 in Zuid-Afrika en vier jaar later in een nog aan te duiden land. McDonald’s is al twaalf jaar FIFA-sponsor. 

McDonald’s krijgt meteen ook toegang tot de Confederatie Cup van de FIFA in 2009 en 2013. De keten zal daarbij naar eigen zeggen acties opzetten rond promoties, wedstrijden, reclame en activiteiten op de winkelvloer in meer dan honderd landen. Door de overeenkomst blijft McDonald’s ook de volgende jaren de exclusieve restaurantpartner van het evenement. Met het contract zou een bedrag van ongeveer dertig miljoen dollar zijn gemoeid. In totaal zou de FIFA alleen voor het wereldkampioenschap in Zuid-Afrika een bedrag van 3,1 miljard dollar aan sponsorgelden en uitzendrechten hebben vastgelegd. Dat is een record.

Op het voorbije wereldkampioenschap bracht McDonald’s 1.408 kinderen uit de hele wereld naar het wereldkampioenschap om de voetbalteams te begeleiden bij het betreden van het terrein. De deelnemende jongeren konden in een aantal Duitse steden ook hun eigen voetbaltornooi spelen. McDonald’s heeft volgens analisten in 2005 ongeveer 7,7 miljard euro geïnvesteerd aan reclame en aanverwante activiteiten. Eerder heeft ook de Amerikaanse brouwer Anheuser-Busch zijn contract met de internationale voetbalorganisatie verlengd.

De online reclamebestedingen op de Belgische markt zullen dit jaar met twintig procent stijgen. Dat blijkt uit een rapport van de mediagroep Initiative Worldwide. Voor Europa, het Midden-Oosten en Afrika wordt een groei van 24 procent voorspeld. De stijging is volgens Initiative tekenend voor de fundamentele verschuiving die plaatsvindt binnen de Europese mediabudgetten, waarbij voornal het internet verantwoordelijk is voor de groei van de reclamebestedingen. 

De drie regio’s samen zullen volgens de cijfers van Initiative Worldwide dit jaar ongeveer 3,7 miljard dollar aan online reclame genereren. “Dit staat in schril contrast met de minimale groei voor andere media die niet in gelijk mate geprofiteerd lijken te hebben van evenementen als het wereldkampioenschap voetbal in Duitsland,” aldus het onderzoek. Volgens Initiative Europe is deze verschuiving in het bestedingspatroon te wijten aan fundamentele wijzigingen in de lifestyle van de consument. “Mensen maken steeds meer gebruik van breedband en besteden steeds meer tijd online. Hiermee wordt aangetoond dat de digitale revolutie de mediagewoonten van mensen blijft veranderen,” wordt er opgemerkt.

De trend in Europa loopt volgens Initiative Worldwide parrallel met de evoluties over de hele wereld. Dit jaar zou de online reclamemarkt wereldwijd een omzet halen van 23,7 miljard dollar. Dat is 27 procent meer dan vorig jaar. De onderzoekers stellen dat de groei van jaar tot jaar ook groter wordt. De online reclame zou dit jaar op wereldvlak groter worden dan outdoor en 6,1 procent van de reclamemarkt voor zijn rekening nemen. Daarmee wordt het internet het derde grootste reclamemedium.

Tenslotte stellen de onderzoekers dat online marketeers steeds meer een voorkeur tonen voor one-to-one marketing. Er wordt aan toegevoegd dat innovatieve nieuwe media, die een echte dialoog met de consument mogelijk maken, deze trend nog zullen versterken.

De Duitse sportfabrikant Puma heeft voor een keer zijn grote concurrenten Adidas en Nike het nakijken kunnen bezorgen. In de finale van het wereldkampioenschap haalde het nationale elftal van Italië, dat uitgerust wordt door Puma, het van het Franse elftal, dat door aartsvijand Adidas wordt gekleed. Het wereldkampioenschap en de gewonnen finale hebben bovendien tot een heuse run op Italiaans getinte Puma-artikelen geleid. 

Puma was op het wereldkampioenschap aanwezig met niet minder dan twaalf teams. Naast wereldkampioen Italië, waren dat ook Tsjechië, Polen, Zwitserland, Paraguay, Angola, Ghana, Iran, Ivoorkust, Saudi Arabië, Togo en Tunesië. Die teams waren goed voor 36 wedstrijden waarin minstens één ploeg een Puma-uitrusting droeg. “Dat betekent 55 uur live-actie op televisie,” benadrukte Puma-communicatieverantwoordelijke Ulf Santjer tegenover het persbureau Associated Press. “Dat betekent heel wat voor ons bedrijf.”

Santjer voegde er aan toe dat de wereldbeker de verwachtingen voor Puma meer dan overtroffen heeft. “We hebben zeker onze positie als één van de drie leidende voetbalmerken verstevigd,” benadrukte hij. Het Amerikaanse Nike was met acht teams (Australië, Brazilië, Kroatië, Nederland, Mexico, Zuid-Korea, Portugal en de Verenigde Staten) op het evenement aanwezig. Adidas, officieel sponsor van het tornooi, tooide Frankrijk, Duitsland, Argentinië, Japan, Spanje en Trinidad & Tobago. Engeland en Zweden werden gekleed door Umbro, terwijl Servië-Montenegro en Oekraïene Lotto als kleermaker hadden. Tenslotte waren er ook nog Ecuador (Marathon) en Costa Rica (Joma).

Puma verwacht dat zijn verkoop van voetbalproducten dit jaar door deze exposure met ongeveer veertig procent zal stijgen. In de Italiaanse winkels vliegen de Italiaanse voetbalshirts immers de rekken uit. Op vele plaatsen was de voorraad al sinds enkele dagen uitverkocht. Puma brengt ter gelegenheid van de Italiaanse overwinning trouwens een nieuw voetbalshirt uit. Dat zal vier sterretjes tellen in plaats van drie, want elk sterretje op het voetbalshirt staat voor een gewonnen wereldtitel.

België heeft een matige merknaam. Het land doet volgens specialisten niet voldoende om zich als een eenheid in het buitenland te promoten. Wallonië en Vlaanderen zijn volgens experts in het buitenland onbekende begrippen en ze voegen er aan toe dat afzonderlijke campagnes van de verschillende landsgedeelten dan ook weinig aarde aan de dijk brengen. Op dat vlak heeft België volgens hen nog een hele achterstand op te halen tegenover andere middelgrote West-Europese landen, zoals Nederland of Zwitserland. 

“De Belgische merknaam wordt constant benadeeld door de kloof tussen Wallonië en Vlaanderen,” merkt Brand Channel op. “De taalproblemen hebben niet alleen diverse regeringen doen vallen, maar maken het dikwijls onmogelijk om gezamenlijke promotieprojecten voor het land op te zetten.” Bij Amcham Belgium, de Belgische tak van de Amerikaanse Chamber of Commerce, stelt Marcel Claes dat België geen goed werk aflevert bij het verkopen van zichzelf in het buitenland.

Claes wijst daarbij op het negatieve effect van de afzonderlijke buitenlandse handelsmissies van de drie Belgische regio’s en de onderlinge gevechten om buitenlandse investeerders aan te trekken. “Door afzonderlijk op te treden, zwakken ze het imago van België af,” aldus de topman van Amcham Belgium. “Vorig jaar werd een federale missie naar China onmiddellijk gevolgd door een Vlaamse delegatie. Dat brengt de mensen in verwarring.” Omdat de regionale overheden verantwoordelijk zijn voor de promotie van buitenlandse investeringen, is het voor de federale overheid volgens hem steeds moeilijker om geld te besteden aan grote Belgische promotiecampagnes.

Peter Janssen, directeur van het Vlerick Brand Management Center, heeft een positiever beeld. “België heeft een hogere merkwaarde dan Coca-Cola,” voerde hij aan. “Maar we moeten wel zoeken naar meer synergieën en een meer geïntegreerde merkbenadering nastreven.” Maar hij geeft wel toe dat België het met zijn verschillende talen, regio’s en identiteiten moeilijker heeft dan andere landen.

Jean-Pierre Baeyens, docent aan de Solvay Business School, stelt dat Brussel dankzij de Europese Unie en de Nato een grotere identiteit heeft dan België. Maar hij voegt er aan toe dat België ook niet als een merknaam wordt gehanteerd. “Er is een steeds verdere trend naar federalisering, waardoor België steeds minder en minder betekent,” aldus Baeyens. “De federale overheid heeft minder geld ter beschikking voor nationale marketingcampagnes. België heeft een duidelijke en financieel sterke merkstrategie nodig. Daar moeten alle partijen van overtuigd worden.”

Simon Anholt, auteur van ‘Brand America: The mother of all brands’ zegt echter dat het Belgisch merk een wereldwijd schandaal is. Volgens hem is de Belgische merknaam 456 miljard dollar waard of ongeveer 43.864 dollar per inwoner. Andere middelgrote West-Europese landen komen volgens hem aan merkelijk hogere bedragen. Zo heeft Nederland volgens Anholt een waarde van 792 miljard dollar of 48.762 dollar per inwoner. Zwitserland heeft een waarde van 558 miljard dollar of 75.621 dollar per inwoner.

Anholt is van mening dat België wel degelijk een merknaam heeft, terwijl Vlaanderen en Wallonië dat niet hebben. “De toeristische industrie wordt verplicht om de naam België te vermijden en in plaats daarvan onbekende namen te gebruiken,” voerde hij nog aan. “Op die manier wordt de Belgische merknaam weggegooid.”

Online adverteerders hebben het voorbije jaar honderden miljoenen dollar verloren met klikfraude. Dat blijkt uit een rapport van het onderzoeksbureau Outsell. Er wordt aan toegevoegd dat de praktijken sommige adverteerders hun vertrouwen in Google, Yahoo en andere zoekmachines hebben verloren en hun investeringen in het medium hebben teruggeschroefd. 

In totaal zou 27 procent van de online adverteerders zijn zoekbudgetten hebben teruggeschroefd of geschrapt. “Dat komt neer op 800 miljoen dollar,” aldus Outsell. “Nog eens 10 procent van de adverteerders stelt van plan te zijn het budget opnieuw te zullen bekijken.” Volgens het bureau is gemiddeld 14,6 procent van alle kliks frauduleus. Driekwart van de adverteerders zeggen dat ooit het slachtoffer zijn geworden van klikfraude. Ongeveer 7 procent van de adverteerders eist een terugbetaling van gemiddeld 9.507 dollar.

Adverteerders stellen volgens Outsell dat de grote internetbedrijven niet voldoende inspanningen leveren om de klikfraude te bestrijden of tenminste de uitgebreidheid van die praktijken bekend te maken. Daarbij proberen concurrenten door herhaaldelijk te klikken op de zoekresultaten van een bedrijf, zodat dit zijn vergoedingen ziet verhogen die het aan de zoekmachines moeten betalen. Anderzijds proberen eigenaars van websites te klikken op de reclames die Google en Yahoo op hun sites hadden geplaatst, zodat ze een hogere vergoeding zouden opstrijken.

De KMO-sector kan een belangrijke groeimarkt zijn voor online professionals. Dat is de boodschap van een rapport van de Yankee Group. Daarin wordt immers gesteld dat de kleinere bedrijven niet voldoende tijd hebben en niet over de technische expertise en online marketingkennis hebben om voor zichzelf een professionele webaanwezigheid te onderhouden. 

“Webtoepassingen laten ook kleine en middelgrote bedrijven toe om voordeel te halen uit online marketing, reclame en e-commerce,” stippen de onderzoekers aan. Daarbij wordt gesteld dat webhosting in 2010 een omzet zal halen van 5,4 miljard dollar, één miljard dollar meer dan vorig jaar. Online services zouden een groei kennen van 2,9 miljard dollar naar 4,1 miljard dollar, terwijl de online reclame zou stijgen van 1,3 miljoen dollar naar 9,3 miljard dollar.

Yankee Group voert daarbij aan dat de KMO-sector van een brede waaier online marketingkanalen gebruik maakt. “Dit biedt online marketeers enorme mogelijkheden,” voert het bureau aan. “Naarmate KMO-bedrijven zich steeds meer zullen richten op interactiviteit en e-commerce, zullen ze ook meer investeren in online marketinginstrumenten.” Ongeveer 39 procent van de Amerikaanse KMO-sector is op dit ogenblik actief met e-commerce op hun websites, een groei met vijf procent tegenover 2004.

Naarmate online marketing meer complex wordt, zal de sector volgens Yankee Group steeds meer beroep gaan doen op specialisten om hun online marketingactiviteiten uit te besteden. Opgemerkt wordt dat in de Verenigde Staten ongeveer 30 procent van de kleine bedrijven en 15 procent van de middelgrote ondernemingen nog steeds geen eigen website hebben.