Wanneer de culinaire eigenheid tot het erfgoed van een land behoort, dreigen bepaalde gebieden van Afrika een deel van hun cultuur kwijt te raken. De artisanale thuisbereiding van fufu komt immers steeds meer in verdrukking, nu het typische gerecht ook voorbereid in de winkelrekken ligt.

“Het bereiden van fufu is één van de meest vervelende jobs ter wereld,” stipt de Britse omroep BBC aan. “Het is een schitterend gerecht, vooral wanneer het klaar gemaakt is met pindasoep, gedroogde vis en een assortiment groenten, maar het duurt uren van toegewijde arbeid om de fufu-schotel te bereiden.”

Maar nu zijn er ook voorbereide fufu-schotels op de markt, waarbij men een voorgekookt poeder met water moet mengen en vijf minuten laten doorkoken of eventjes in de magnetron plaatsen. “Zelfs de reclame speelt in op de Afrikaanse kookgewoontes,” stipt de BBC aan. “Er wordt duidelijk gemaakt dat het voorbereide fufu-poeder de oplossing is voor de problemen van de Afrikaanse vrouw.”

“Dankzij de voorbereide fufu kan iedereen, zelfs carrièrevrouwen en vrijgezellen, nog altijd genieten van deze lekkere schotel, zonder dat men uren voorbereidend werk moet doen,” benadrukte Elsa Afriyie Maldini, directeur van Elsa Foods, één van de pioniers op het gebied van voorbereide Afrikaanse streekgerechten.

Elsa Maldini stelt dat de voedselverwerking ook good is voor de Afrikaanse boeren. “Zij lopen nu niet meer het gevaar dat hun producten tijdens het tussenseizoen liggen te rotten omdat niemand ze koopt,” voert ze aan. “Wij nemen de overschot van de boerderijen af, zodat ze een gegarandeerde markt hebben voor hun producten.”

Maar er is ook een grote exportmarkt. Steeds meer Afrikanen leven immers in het buitenland en in landen als Ghana wordt de export van locale streekgerechten nu beschouwd als een internationale handel met grote vooruitzichten. “Etnische voeding is een echte groeisector,” benadrukte Seth Asante, Ghanees vertegenwoordiger van de African Development Foundation (ADF). “Daarin heeft Afrika een duidelijk concurrentieel voordeel.”

Rusland gebruikt de landbouw als een politiek wapen. Dat stelt de Europese Commissie naar aanleiding van het Russisch verbod op de invoer van Poolse groenten en vleesproducten. De Europese Commissie stelt dat dit ook andere EU-lidstaten tot voorzichtigheid moet manen.

“Markos Kyprianou, Europees commissaris voor gezondheid, heeft aan de landbouwministers van de EU-lidstaten benadrukt dat Polen voldaan heeft aan alle technische vereisten die door de Russische overheid werden geëist voor de invoer van voedingsproducten,” stipt het magazine CEE Foodindustry aan. “Toch eist Rusland nog veel meer, zelfs al gaat dat in tegen eerder afgesloten overeenkomsten.”

Kyprianou benadrukte dan ook dat Rusland politieke spelletjes aan het spelen is met zijn invoerverbod op Poolse voedingsproducten. “Uit die uitspraken blijkt dat de Europese Commissie stilaan zijn geduld met Rusland aan het verliezen is,” aldus nog CEE Foodindustry. “Men neemt het steeds minder dat Rusland zogenaamde voedselveiligheid gebruikt als maskerade voor protectionisme.”

Rusland begint er volgens het magazine stilaan een gewoonte van te maken om voedselveiligheid te gebruiken om de invoer van producten te blokkeren. “Eerder werd er ook al een invoerverbod opgelegd voor wijn uit Moldavië en Georgië,” merkt CEE Foodindustry nog aan.

Het invoerverbod voor Poolse vleesproducten dateert van november vorig jaar. Daarna volgde een compleet verbod op de import van Poolse landbouwproducten. Poolse zuivelproducten waren al een jaar eerder door Rusland geweigerd. Polen exporteert normaal acht procent van zijn jaarlijkse landbouwproductie naar Rusland. Het gaat daarbij om een bedrag van ongeveer 350 miljoen euro.

De Poolse regering heeft de Europese Unie al opgeroepen om één front te vormen tegen de Russische politieke spelletjes. Onderhandelingen tussen de Europese Unie en Rusland over die problematiek hebben tot nu toe nog niet veel aarde aan de dijk gebracht. “Europa blijft het pad van de overredingskracht volgen,” aldus CEE Foodindustry. “Maar indien Rusland niet bijdraait, zou dat wel eens snel afgelopen kunnen zijn.”

Een woordvoerder van Markos Kyprianou stelt dat van Rusland geëist werd zich te gedragen volgens de normen van de World Trade Organisation. “Het enige wat we nu nog kunnen doen, is er een politieke zaak van te maken,” merkte hij op. Het probleem werd dan ook doorgespeeld naar Peter Mandelson, Europees Commissaris voor handel.

De Europese Unie heeft een tekort van meer dan vijftig miljard euro op zijn handelsbalans met Rusland, hoewel Rusland zijn derde grootste handelspartner blijft. Polen heeft het verlies aan Russische afzet proberen te compenseren door de uitvoer naar zijn buurlanden te verhogen. Eerder werd Rusland er ook al van beschuldigd om zijn gasleveringen te gebruiken als een politiek wapen.

Het abonimabele lenteweer werkt niet alleen op het humeur van de burger, maar heeft ook culinaire gevolgen. Voor het eerst in de geschiedenis moest in Nederland het nieuwe haringseizoen uitgesteld worden. Dat betekent meteen dat de liefhebber het enkele tijd met oude haring, die gevangen werd in de lente van vorig jaar, moet stellen.

In Nederland werd vorige week het nieuwe haringseizoen uitgesteld. Door het koude voorjaar, in combinatie met een tekort aan voedsel, zijn de haringen nog te mager. De Hollandse Nieuwe zal dan ook pas vanaf 14 juni te koop zijn. Het is de eerste keer in de geschiedenis dat een dergelijke maatregel moet genomen worden.

Daardoor dreigt er de eerstvolgende dagen een schaarste op te treden op de Nederlandse haringmarkt. Diverse groothandels zouden al gewag gemaakt hebben van uitgeputte voorraden, bestaande uit haringen die in de lente van vorig jaar werden gevangen. Er bestaat zelfs een grote kans dat er een aantal dagen geen haring meer verkrijgbaar zal zijn.

De sector verwacht in ieder geval dat die schaarste ook een invloed zal hebben op de prijs. Wanneer de vangst van deze lente uiteindelijk toch op de markt zal verschijnen, zal de vraag wellicht bijzonder groot zijn. Daardoor zal de vis hoogstwaarschijnlijk ook meer betaald moeten worden. Vermoed wordt dat de prijs na verloop van tijd opnieuw zal zakken.

Jaarlijks worden ongeveer tweehonderd miljoen Hollandse Nieuwe gevangen. De helft van de productie is voor de Nederlandse markt. De rest wordt hoofdzakelijk geëxporteerd naar België en Duitsland.

managing21.be