managing21.be

De klimaatkosten van de eerste twee jaar van de oorlog die Rusland tegen Oekraïne voert, lagen hoger dan de gezamenlijke jaarlijkse emissies van broeikasgassen van 175 landen. Naast het toenemende dodental en verregaande vernielingen zorgt het geweld daarmee voor een aanzienlijke verscherping van de mondiale klimaatcrisis. Dat is de conclusie van een rapport van het  Initiative on Greenhouse Gas Accounting of War (IGGAW). Volgens de studie heeft de Russische invasie in Oekraïne het equivalent van een uitstoot van minstens 175 ton koolstofdioxide gegenereerd. Het rapport is de meest uitgebreide analyse die tot nu toe over de klimaatkosten van conflicten is gemaakt. Het is ook de eerste keer dat herstelbetalingen zijn berekend voor oorlogsgerelateerde klimaateffecten.

“De oorlogsvoering heeft ook voor het klimaat zware gevolgen”, voeren de onderzoekers aan. “Er is niet alleen een toename van de uitstoot als gevolg van de directe oorlogsvoering, maar er moet ook rekening worden gehouden met de emissies van branden, de noodzaak voor de luchtvaart om vluchten om te leiden, een gedwongen migratie en lekken die door militaire aanvallen op de infrastructuur voor fossiele brandstoffen worden veroorzaakt. Bovendien moet ook gekeken worden naar de toekomstige emissies door de wederopbouw.

Rusland schaadt niet alleen Oekraïne, maar ook het mondiale klimaat. – Foto: Pixabay/Lukas Johnns

De emissies van de oorlogsvoering in Oekraïne bestaan vooral uit koolstofdioxide, lachgas en zwavelhexafluoride (SF6), het krachtigste broeikasgas. Die uitstoot komt overeen met de emissies die 90 miljoen auto’s op benzine een jaar lang produceren. Dit niveau ligt ook hoger dan de uitstoot van naties zoals Nederland, Venezuela en Koeweit twee jaar geleden.

“Historisch gezien hebben regeringen weinig rekening gehouden met de klimaatkosten van de oorlogsvoering en van het militair-industriële complex in bredere zin”, werpen de onderzoekers op. “Officiële gegevens zijn uiterst fragmentarisch of zelfs compleet onbestaande ??als gevolg van militaire geheimhouding en de beperkte toegang tot de frontlinies voor onderzoekers. De economische kosten van de broeikasgassen, die mondiale gevolgen zullen hebben, zijn nog minder goed bekend. Uit berekeningen kan nu echter worden afgeleid dat de Russische Federatie tijdens de eerste vierentwintig maanden van de oorlog in Oekraïne met een klimaatfactuur van 32 miljard dollar wordt geconfronteerd.”

Compensaties

De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties heeft al aangekondigd dat Rusland voor zijn oorlogsvoering aan Oekraïne compensaties moet betalen. Dat heeft de Raad van Europa aangezet een register van de veroorzaakte schade op te stellen, waarin ook de emissies van broeikasgassen zullen worden opgenomen. Bevroren Russische activa zouden kunnen worden gebruikt om de kosten te betalen. De schatting van de herstelbetalingen is gebaseerd op een rapport waarin de sociale kosten van de emissies van koolstofdioxide zijn berekend op een bedrag van 185 dollar per ton.

“Rusland schaadt Oekraïne, maar ook ons ??klimaat”, geeft onderzoeksleider Lennard de Klerk aan. “Deze conflictkoolstof is aanzienlijk en zal wereldwijd voelbaar zijn. De Russische Federatie zou hiervoor moeten betalen. Het betreft hier een schuld die Rusland verschuldigd is aan Oekraïne en de landen in het mondiale zuiden, die het meest te lijden zullen hebben onder de klimaatschade.”

In het rapport worden drie bronnen van de uitstoot onderkend. In eerste instantie is er sprake van de emissies die rechtstreeks aan de militaire activiteiten zijn gelinkt. Daarbij wordt gewag gemaakt van onder meer de brandstof die door de Russische troepen wordt verbruikt. Dat volume loopt tot nu toe al op tot 35 miljoen ton emissies en is daarmee de grootste bron van de uitstoot van broeikasgassen door de oorlogsvoering van Rusland in Oekraïne. Daarnaast is er ook de productie van explosieven, munitie en verdedigingsstellingen die door beide landen langs de frontlinies zijn opgetrokken en de brandstof die door bondgenoten wordt verbruikt om militaire uitrusting te leveren. Al deze activiteiten vertegenwoordigen samen een derde van de totale emissies die door de oorlog in Oekraïne worden veroorzaakt.

Nog een derde moet worden toegeschreven aan de enorme hoeveelheden staal en beton die nodig zullen zijn om de beschadigde en vernielde scholen, huizen, bruggen, fabrieken en waterinstallaties te reconstrueren. Er heeft al enige wederopbouw plaatsgevonden en in sommige gevallen zijn de vervangen bouwwerken opnieuw vernietigd. De omvang van de impact van deze emissies op lange termijn zal afhangen van de vraag of bij de wederopbouw traditionele, koolstof-intensieve technieken worden gebruikt of er daarentegen voor moderne duurzamere technieken en materialen zal worden gekozen. Het laatste deel van de emissies wordt veroorzaakt door branden, het omleiden van commerciële vliegtuigen, aanvallen op de energie-infrastructuur en de ontheemding van bijna zeven miljoen Oekraïners en Russen.

Sinds de invasie zijn de landschapsbranden aan beide zijden van de grens in omvang en intensiteit toegenomen. In de analyse worden 1 miljoen hectare verschroeide velden en bossen aan de oorlogsvoering gelinkt. Dit vertegenwoordigt 13 procent van de totale kosten die door de emissies van de oorlog worden veroorzaakt. De meeste branden waren dicht bij de frontlinies gesitueerd, maar kleine vuurhaarden liepen over het hele grondgebied van Oekraïne uit de hand omdat boswachters, brandweerlieden en uitrusting elders moesten worden ingezet. Bijna 40 procent van de 4.216 Oekraïense brandweerwagens is beschadigd.

Energie-infrastructuur

“Rusland richtte zich doelbewust op de energie-infrastructuur, vooral tijdens de eerste maanden van de oorlog, waardoor grote lekken van krachtige broeikasgassen ontstonden”, zeggen de onderzoekers nog. “Het methaan dat na de vernietiging van de pijpleidingen van Nord Stream 2 in zee terechtkwam, genereerde ongeveer 14 miljoen ton koolstofdioxide. Er wordt aangenomen dat nog eens 40 ton zwavelhexafluoride – het equivalent aan ongeveer 1 miljoen ton koolstofdioxide – in de atmosfeer is gelekt als gevolg van Russische aanvallen op het Oekraïense hoogspanningsnet. Zwavelhexafluoride wordt gebruikt om elektrische schakelapparatuur te isoleren en draagt tot de opwarming van het klimaat bijna 23.000 keer meer bij dan koolstofdioxide.

Verder is het brandstofverbruik van de internationale luchtvaart explosief gestegen omdat Europese en Amerikaanse commerciële luchtvaartmaatschappijen uit het Russische luchtruim zijn geweerd, terwijl Australische en enkele Aziatische luchtvaartmaatschappijen uit voorzorg omslachtige routes hebben genomen. De extra kilometers hebben minstens 24 miljoen ton koolstofdioxide gegenereerd. De gedwongen verplaatsing van mensen – die wegvluchten voor de gevolgen van het oorlogsgeweld of dienstplicht – heeft bijna 3,3 miljoen ton koolstofdioxide gegenereerd, zo blijkt uit de analyse. Hierin zit de transportgerelateerde uitstoot vervat van meer dan 5 miljoen Oekraïners die hun toevlucht zoeken in Europa, naast miljoenen intern ontheemden en Russen die Rusland ontvluchten.

“De analyse biedt de meest actuele en grondige momentopname van de gevolgen die de Russische invasie voor het klimaat heeft en helpt tevens een duidelijker beeld te geven over de milieukosten van conflicten”, zegt Ruslan Strilets, Oekraïens minister van milieubescherming en natuurlijke hulpbronnen van Oekraïne. “Het rapport zal een essentieel onderdeel vormen van het geding over herstelbetalingen die we tegen Rusland aan het opbouwen zijn.”

Over het algemeen worden de klimaatgevolgen van oorlog en bezetting slecht begrepen. Grotendeels dankzij de druk van de Verenigde Staten blijft de rapportage van militaire emissies vrijwillig. Bij de UN Framework Convention on Climate Change (UNFCCC) dienen slechts vier landen – bovendien onvolledig – gegevens over hun militaire uitstoot in. Uit een recent onderzoek is echter gebleken dat militairen jaarlijks bijna 5,5 procent van de mondiale uitstoot van broeikasgassen voor hun rekening nemen. Dat is meer dan het gezamenlijk deel van de luchtvaart en scheepvaart.

Dit maakt de ecologische voetafdruk van de mondiale militaire sector – zelfs zonder rekening te houden met conflictgerelateerde emissie-stijgingen – groter dan de impact van alle landen, op uitzondering van de Verenigde Staten, China en India. “De Russische invasie in Oekraïne heeft geleid tot een stijging van de militaire uitgaven, vooral in Europa, waardoor de vraag naar explosieven, staal en andere emissie-intensieve materialen is toegenomen”, stippen de onderzoekers aan. “Dit zal onvermijdelijk leiden tot een grotere militaire uitstoot, waar echter onvoldoende rekening mee wordt gehouden.”

“De nieuwe monetaire schatting van de klimaatschade benadrukt de belangrijke rol van de uitstoot van broeikasgassen die door conflicten worden veroorzaakt”, beklemtoont Linsey Cottrell, specialist milieubeleid bij het Conflict and Environment Observatory. “We hebben dan ook dringend een internationale overeenstemming nodig over de manier waarop conflicten en militaire emissies worden gemeten en aangepakt.”

Meer over dit onderwerp:

• Uitgeweken Oekraïners willen na de oorlog naar hun land terugkeren
• Oorlog maakt watercrisis in Soedan nog zwaarder
• Zoektocht naar kostenefficiënte economische sancties tegen Rusland
• Geweld in Gaza heeft belangrijke gevolgen voor het klimaat
• Arenden verleggen hun vliegroutes om conflicten in Oekraïne te vermijden

De Verenigde Arabische Emiraten zullen naar verwachting voor het derde jaar op rij de grootste magneet voor welvaart in de hele wereld vormen. Dat blijkt uit een rapport van consulent Henley & Partners. Geraamd wordt dat dit jaar netto 6.700 dollar-miljonairs zich in de emiraten zullen vestigen. Aan het andere uiteinde van het spectrum bevindt zich China, dat volgens het rapport dit jaar naar verwachting netto 15.200 miljonairs dreigt te verliezen.

Geraamd wordt dat dit jaar een recordaantal van 128.000 miljonairs – vermogende particulieren met een liquide belegbare rijkdom van minstens 1 miljoen dollar – naar een ander land zal verhuizen. Het vorige record, waarbij een verhuis van 120.000 miljonairs werd bevestigd, dateert van vorig jaar. Volgens Henley zal dit jaar een keerpunt worden in de mondiale migratie van rijkdom.

Dubai is voor vele miljonairs een absolute droombestemming. – Foto: Pixabay/Werner Satzger

“Deze grote migratie van miljonairs bevat een belangrijke waarschuwing”, betoogt Dominic Volek, groepshoofd particuliere klanten bij Henley & Partners. “Er kan hier gewag gemaakt worden van een duidelijke weergave van een diepgaande verschuiving in het mondiale landschap en de tektonische platen van rijkdom en macht. Dit alles kan verstrekkende gevolgen hebben voor het toekomstige traject van de naties die deze vermogende particulieren verlaten en de landen die hun nieuwe thuisbasis vormen.”

In de ranglijst van Henley & Partners worden de Verenigde Arabische Emiraten gevolgd door de Verenigde Staten, die dit jaar netto 3.800 nieuwe miljonairs zouden kunnen verwelkomen. De top tien bestaat verder uit Singapore (3.500), Canada (3.200), Australië (2.500), Italië (2.200), Zwitserland (1.500), Griekenland (1.200), Portugal (800) en Japan (400).

Comfort en veiligheid

“Terwijl de wereld worstelt met een perfecte storm van geopolitieke spanningen, economische onzekerheid en sociale onrust, maken miljonairs in recordaantallen duidelijk aan welke keuzes ze maken, waarbij ze op zoek gaan naar rijkere en veiliger omgeving voor hun bezittingen en familiebelangen”, werpt Volek op. “De Verenigde Arabische Emiraten verstevigen steeds meer hun positie als veilige haven voor vermogende particulieren uit de hele wereld. Dat is in grote mate te danken aan een gunstig fiscaal beleid, een strategische geografische ligging en een infrastructuur van wereldklasse.”

Daarnaast bieden de Verenigde Arabische Emiraten aan potentiële expats ook een gouden visum aan. Dat systeem heeft tot doel om talent aan te moedigen zich in het land te vestigen. “Het visum is bedoeld om buitenlandse investeerders, ondernemers en getalenteerde individuen – waaronder specialisten, studenten en onderzoekers die een aanzienlijke investering in het land doen – een langdurig verblijf te bieden”, geeft Volek aan. “Deze immigratie wordt grotendeels gestimuleerd door een instroom van miljonairs uit de grotere regio van het Midden-Oosten, India, Rusland en Afrika. Meer recent is er ook sprake van een verwachte instroom van vermogende particulieren uit het Verenigd Koninkrijk en Europa.”

De onderzoekers merken verder op dat Singapore de topbestemming is voor vermogende particulieren die naar Azië willen verhuizen. In Japan zou er anderzijds vooral sprake zijn van een instroom van Chinese vermogende particulieren na de uitbraak van de covid-crisis. Dit laatste leidt er mee toe dat China dit jaar wellicht met de grootste netto-uitstroom van dollar-miljonairs zal worden geconfronteerd. China wordt in deze categorie gevolgd door het Verenigd Koninkrijk, dat mogelijk netto 9.500 miljonairs zou kunnen verliezen. Daarna volgen India (4.300), Zuid-Korea (1.200), de Russische Federatie (1.000), Brazilië (800), Zuid-Afrika (600), Taiwan (400), Nigeria (300) en Vietnam (300).

China en India

Daarbij wordt opgemerkt dat het Verenigd Koninkrijk in het verleden voor de rijkere bevolkingsgroepen van andere naties één van de absolute topbestemmingen in de wereld was, maar nu onlangs zelf een grote uitstroom van miljonairs heeft gekend. “Die uitstroom is al gegenereerd door de economische en politieke onrust waarmee het Verenigd Koninkrijk wordt geconfronteerd, maar dat fenomeen dreigt nog te worden versneld door verdere onwelkome beleidsbeslissingen in de aanloop naar de verkiezingen”, merkte Hannah White, directeur van het Britse Institute for Government, op.

Maar miljonairs beslissen ook massaal om China en India te verlaten. “Zowel China als India zien een hoge netto-uitstroom vanwege het succes van hun economieën bij het genereren van nieuwe miljonairs”, merkt White op. “Die rijkere klasse wordt echter met een aantal problemen geconfronteerd. Daarbij moet onder meer gewezen worden naar de problemen op de Chinese vastgoedmarkt en de acties van de Chinese president Xi Jinping tegen uiterlijk vertoon van rijkdom en de strengere greep van de Chinese regering op de economie van het land, waarbij vooral gestreefd wordt naar een gemeenschappelijke welvaart om de ongelijkheid in rijkdom te reduceren.”

“Indiase miljonairs verlaten anderzijds vaak hun thuisland op zoek naar een betere levensstijl, een meer veilige en zuivere omgeving en toegang tot meer hoogwaardige diensten op het gebied van gezondheidszorg en onderwijs”, zegt White nog.

Meer over dit onderwerp:

• Chinese miljonairs willen vooral naar de Verenigde Staten uitwijken
• Elon Musk (Tesla, Spacex) blijft de rijkste persoon op aarde
• Singapore blijft voor expats duurste bestemming ter wereld
• Wereldbevolking wil rijkste bevolkingsklasse zwaarder belasten
• Rijkdom kan volgens therapeuten vaak tot een gevoel van isolatie leiden

Cafeïne, een vervuilende stof die in huishoudens veel voorkomt en niet op een gewone manier in het leefmilieu kan worden teruggevonden, kan eventueel worden gebruikt om mogelijke bronnen van lekkages in afvalwatersystemen te vinden. Dat blijkt uit een onderzoek van wetenschappers aan de Hiroshima University in Japan, die van juni 2022 tot mei 2023 tijdens droge periodes een of twee keer per maand water uit de stormafvoeren van zes stedelijke afwateringsgebieden verzamelden.

“Ontwikkelde landen zoals Japan worden geregeld geconfronteerd met afvalwatersystemen – ontworpen om schadelijke verontreinigende stoffen uit de systemen voor de afvoer van stormwater te houden – die aan veroudering en aftakeling lijden”, zegt onderzoeksleider Noriatsu Ozaki, professor milieuwetenschappen aan de Graduate School of Advanced Science and Engineering van de Hiroshima University. “Hierdoor kunnen verontreinigende stoffen in lokale waterstelsels terechtkomen. De speurtocht naar een lek in de afvalwatersystemen, die vaak ver onder de grond liggen, kan echter een uitdaging zijn. Conventionele methodes kunnen lekken over het hoofd zien en zijn niet in staat om lekken stroomafwaarts te detecteren.”

Cafeïne kan helpen om mogelijke bronnen van lekkages in afvalwatersystemen te vinden. – Foto: Pixabay/Makalu

“Lange tijd werden afvalwater en stormafvoer gecombineerd om rioolsystemen te creëren”, geeft Ozaki aan. “Het probleem van een gecombineerde riooloverstort tijdens regenbuien is al langer bekend. Daarom werd het systeem een vijftigtal jaar geleden gewijzigd, waardoor het rioolwater van de stormafvoer kon worden gescheiden. Maar zelfs bij de nieuwere, gescheiden rioleringssystemen wordt de mogelijkheid van rioollekkage als gevolg van verouderde pijpleidingen een probleem. De oudste stelsels bevinden zich inmiddels al vijftig jaar in de grond.”

Tijdens de studie werd naar meerdere frequente huishoudelijke chemicaliën – waaronder geurstoffen die vaak worden aangetroffen in zepen, wasmiddelen en cosmetica – gezocht. Tevens speurden de onderzoekers naar de aanwezigheid van cafeïne en benzofenon, een veelgebruikt ingrediënt voor zonnebrandcrème. “Deze verbindingen worden in Japan consequent in huishoudelijk afvalwater aangetroffen”, zegt Ozaki. “Bovendien werden ook drie polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK’s), die vaak worden gebruikt als indicatoren voor de vervuiling van de atmosfeer en de stedelijke omgeving, gemeten.”

Duidelijke verschillen

In 80 procent van de stalen bleken polycyclische aromatische koolwaterstoffen aanwezig. Bij de meeste geurstoffen werden scores tussen 60 procent en 82 procent gemeld. Benzofenon werd in 100 procent van de stalen regenwater teruggevonden. Bij plaswater werd een score van 90 procent aangegeven. “Koolwaterstoffen en benzofenon waren in het regenwater en plaswater echter zo overvloedig aanwezig dat het bijzonder moeilijk is om de bron van verhoogde niveaus van deze chemische verbindingen in de stormafvoeren te onderscheiden om lekken te identificeren.”

“Bij de geurstoffen bleek er wel een significanter verschil, maar vooral de verontreiniging met cafeïne toonde een duidelijk verschil voor het regenwater en plaswater, de stormafvoeren en het huiselijk rioolwater”, verduidelijkte Ozaki. “Regenval wordt weinig tot niet gekenmerkt door de aanwezigheid van cafeïne in het afvoersysteem. De bron van eventuele cafeïne in de afvoer kan worden toegeschreven aan huishoudelijk afvalwater. Cafeïne zou in theorie gemakkelijk kunnen worden gebruikt om lekken in de watersystemen te suggereren.”

De Japanse onderzoekers geven aan in de toekomst meer inzicht te willen verwerven in de vervuiling die door deze lekken wordt veroorzaakt. “We willen de omvang van de mogelijke vervuiling van openbare waterstelsels – zoals rivieren, meren of kustgebieden – door de lekken verduidelijken”, stipte Ozaki aan. “Ten slotte willen we een diagnostische technologie ontwikkelen om de lekkage op de locatie, met behulp van sporen van organische chemicaliën als indicator, aan te geven.”

Meer over dit onderwerp:

• Waterhuishouding Bangladesh door chemische stoffen zwaar gecontamineerd
• Afvalwatersystemen hebben nog veel te bieden
• Arabische Golf moet zwaar investeren in wateropslag
• Afvalwater bevat heel wat socio-economische informatie
• Zoetwater verliest een groot deel van zijn biodiversiteit

Vele riviergebieden worden door verschillende landen gedeeld. Dat kan echter tot aanzienlijke problemen leiden. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de Griffith University in Australië, waarbij wereldwijd ongeveer 1.050 grensoverschrijdende stroomgebieden werden geïdentificeerd. De onderzoekers voeren daarbij aan dat internationale overeenkomsten de problemen met gedeelde hulpbronnen beter kunnen aanpakken en tot een betere samenwerking en coördinatie tussen internationale buren kunnen leiden.

“Er is een duidelijke ongelijkheid tussen stroomafwaartse en stroomopwaartse landen die eenzelfde stroomgebied delen”, werpen de onderzoekers Caitlin Kuempel en Andres Felipe Suarez-Castro, wetenschappers aan het Australian Rivers Institute van de Griffith University. “Internationale overeenkomsten kunnen de problemen met gedeelde hulpbronnen beter aanpakken en kunnen oproepen tot een betere samenwerking en coördinatie tussen deze internationale buren.

Meer dan 85 procent van de landen kennen een grensoverschrijdend stroomgebied. – Foto: Pixabay/Jay Curley

“Bij grensoverschrijdende stroomgebieden – waarbij meerdere landsgrenzen kunnen worden overschreden – kan het sediment in een land stroomopwaarts de buurlanden stroomafwaarts bereiken”, verduidelijken Kuempel en Suarez-Castro. “Grensoverschrijdende stroomgebieden zijn wereldwijd wijdverspreid, waarbij sommige stroomgebieden meer dan dertien landen doorkruisen.”

In totaal werden stroomgebieden in 226 landen onderzocht. Meer dan 85 procent van die landen werden door een grensoverschrijdend stroomgebied gekenmerkt. In achtenvijftig landen hadden alle stroomgebieden een grensoverschrijdend karakter. “Dit benadrukt de noodzaak van sterke management-partnerschappen om de kosten en baten van acties over de landsgrenzen heen te delen”, stippen de onderzoekers aan.

Meer dan 500 miljoen ton

In de landen met grensoverschrijdende stroomgebieden werd meer dan 70 procent van de sedimenten geproduceerd in een andere natie dan het land waar het sediment werd afgezet. Er werd nog aan toegevoegd dat in 41 procent van de onderzochte landen het sediment uit deze stroomgebieden de kustgebieden kunnen bereiken. “Hier kunnen verontreinigende stoffen opnieuw over onzichtbare geografische grenzen, zoals exclusieve economische zones, reizen”, beklemtonen Kuempel en Suarez-Castro. In 118 landen waar materiaal van het land naar de zee wordt afgevoerd, bleek meer dan 10 procent van het sediment dat de kust bereikte, ook de exclusieve economische zone van een andere natie binnen te dringen.

“We ramen dat meer dan 500 miljoen ton van het sediment dat in kustwateren vrijkomt – 36 procent van de totale massa – door meerdere exclusieve economische zones is gereisd”, werpen de onderzoekers op. “Dit maakt duidelijk dat de praktijken van landgebruik in het ene land stroomafwaarts gevolgen kunnen hebben in een ander nationaal territorium. Dit onderzoek spitste zich uitsluitend toe op het beheer van stroomgebieden, maar de resultaten van de studie maken duidelijk dat grensoverschrijdende milieuproblemen zich over ecosystemen uitstrekken, waar complexe problemen over verschillende politieke en regelgevende grenzen kunnen worden gecreëerd.”

“Wanneer men mondiale overeenkomsten rond natuurbescherming wil laten slagen, zouden regeringen en instellingen over deze grenzen heen moeten coördineren en samenwerken”, verduidelijken Kuemel en Suarez-Castro nog. “Mogelijk kan het Kunming-Montreal Global Biodiversity Framework van de Convention on Biological Diversity worden ingezet om oplossingen voor complexe uitdagingen op het gebied van gedeelde hulpbronnen te ondersteunen en te stimuleren en om specifieke doelstellingen voor instandhouding – die kunnen worden gebruikt om actie op gang te brengen en te financieren – zou kunnen worden gebruikt.

Meer over dit onderwerp:

• Europa verscherpt regels voor behandeling stedelijk afvalwater
• Barcelona grijpt naar drijvende ontziltingsinstallaties om droogte te beschrijden
• Polen en Albanië hebben minst goede waterkwaliteit van Europa
• Catalonië laat aanleg ontziltingsinstallaties door privésector toe
• Finland wil niet langer sneeuw naar de zee laten afvoeren

New York City is voor het tweede jaar op rij het dichtstbevolkte stedelijke gebied ter wereld, wat de stad naar schatting 9,1 miljard dollar aan verloren tijd kost. Dat blijkt uit een rapport van Inrix, een bedrijf dat gespecialiseerd is in verkeersanalyses. Een gemiddelde automobilist die zich vorig jaar tijdens de spitsuren doorheen het verkeer van New York moest begeven, bleek volgens het onderzoek in files 101 uur tijd te verliezen. Nergens in de wereld werd een hoger cijfer opgetekend.

Mexico-City eindigde in de rangschikking van Inrix op de tweede plaats, gevolgd door Londen, Parijs en Chicago. Andere Amerikaanse steden in de mondiale top tien zijn volgens het rapport Los Angeles en Boston. 

In Manhattan haalt het autoverkeer nog een gemiddelde snelheid van 11 mijl per uur. – Foto: Pixabay/Pere Mondéjar Grané

“Verkeersopstoppingen zijn zowel een vloek als een barometer voor de economische gezondheid”, betoogt onderzoeker Bob Pishue, transportanalist bij Inrix. “Files symboliseert een drukke activiteit, maar betekenen daarvoor tegelijkertijd ook een belemmering. De toename van de verkeersopstoppingen in stedelijke gebieden duidde op een heropleving van de economische drukte na de covid-epidemie, maar leidde tevens tot miljarden dollars aan tijdverlies voor chauffeurs.”

Tolplan

New York City staat opnieuw bovenaan de lijst nadat Kathy Hochul, gouverneur van de staat New York, eerder dit jaar voor onbepaalde tijd een tolplan – dat tot doel heeft het verkeer te verminderen en geld in te zamelen om het verouderende openbaar vervoersnetwerk van de stad te moderniseren – had opgeschort. New York City was de eerste stad in de Verenigde Staten die met een dergelijk initiatief uitpakte. Het tolplan, gelinkt aan de congestie, moest een heffing opleggen aan automobilisten die de centrale zakenwijk van Manhattan binnenrijden.

Het betrokken gebied wordt steeds drukker. Volgens het rapport van Inrix zijn de verplaatsingen naar het centrum van Manhattan vorig jaar met 13 procent gestegen. Voertuigen in het centrum van Manhattan reden tijdens piekuren in het eerste kwartaal van dit jaar met een snelheid van 18 kilometer per uur. Dat betekende een daling van 11 procent ten opzichte van hetzelfde tijdsbestek vorig jaar.

Inrix raamt dat de verkeersopstoppingen de Verenigde Staten vorig jaar ruim 70,4 miljard dollar hebben gekost. Dat betekende een stijging van 15 procent ten opzichte van het voorgaande jaar. De gemiddelde automobilist bleek door die files 42 uur te verliezen. “Een toename van hybride werk en flexibelere werkschema’s als gevolg van de covid-pandemie heeft tot een verschuiving in de traditionele spitstijden geleid”, verduidelijkte Pishue. “Het gemiddelde aantal ritten per uur op het midden van de dag steeg met 23 procent, terwijl er in de vroege ochtenduren een daling met 12 procent moest worden gemeld. Ook in de namiddag was er een terugval met 9 procent.”

“Hoewel de verkeersopstoppingen terugkeren naar het niveau van de periode voor de uitbraak van de coronacrisis, zien we interessante veranderingen in de patronen van de verkeersopstoppingen, gelinkt aan de aanhoudende gevolgen van de pandemie”, gaf Pishue aan. “De voortzetting van het hybride werken en arbeid op afstand zorgt voor nieuwe reispieken in vergelijking met vorige periodes.”

Inrix meldt nog dat Interstate 4 in Orlando (Florida), tussen de Beachline Expressway en de Western Beltway, vorig jaar de drukste verkeerscorridor van de Verenigde Staten bleek. Chauffeurs die traditiegetrouw zich om 17 uur op die route begaven, moesten rekening houden met een totaal tijdverlies van 124 uur. Het jaar voordien stond dat traject nog op de tiende plaats.

Meer over dit onderwerp:

• Wereldwijde fileproblemen namen vorig jaar verder toe
• Congestie vormt belangrijke hinderpaal voor economie
• Londen kent zwaarste verkeerscongestie van Europa
• Minder slachtoffers bij voetgangers in Amerikaanse verkeer
• Verkeer vergt ook op landelijke wegen vele doden

Met de Copa América, het Uefa Europees Kampioenschap, de Ronde van Frankrijk en de Olympische Spelen in Parijs beleeft de wereld een bijzonder drukke sportzomer. Veel moderne sportevenementen worden echter gehouden in landen met een verschrikkelijke staat van dienst op het gebied van de mensenrechten, zonder enige weerstand van fans, omroeporganisaties of overheden. Dat zegt Ofer Idels, docent sportgeschiedenis aan de Ludwig Maximilian Universität in München. In een wereld waar beroemdheden aan hoge morele normen worden gehouden – en consequenties ondervinden als ze tekortschieten – is deze inconsistentie volgens Idels opvallend. Idels wil daarbij begrijpen waarom sport vaak de controle ontwijkt die nochtans gemakkelijk wordt toegepast op andere evenementen en individuen.

Idels verwijst in zijn studie onder meer naar de Fifa World Cup die twee jaar geleden in Qatar werd georganiseerd. “Jaren vooraleer de eerste wedstrijd op gang werd gefloten, werd dat evenement ontsierd door aantijgingen over onder meer sportswashing, milieuschade en exorbitante kosten. De zwaarste beschuldigingen betroffen echter de zware schendingen van de mensenrechten, waaronder de behandeling door het land van vrouwen, de holebi-gemeenschap en arbeidsmigranten.”

Sport heeft vaak een dubieuze relatie met politiek. – Foto: Pixabay/Alexander Fox

“Onder deze wijdverspreide beschuldigingen bevond zich één bijzonder schrijnende statistiek”, vervolgt de wetenschapper. “Meer dan 6.500 arbeidsmigranten uit India, Pakistan, Nepal en Bangladesh lieten tijdens de bouwwerken van hotels en stadions ter voorbereiding op het voetbaltornooi het leven. Dit betekent dat elke minuut voetbal die op het toernooi werd gespeeld, gelijk staat met het verlies van één mensenleven. De Qatarese regering maakte daarbij trouwens gewag van slechts 47 overlijdens.”

“Deze misstanden waren in de aanloop naar de gebeurtenis geen geheim”, zegt Idels nog. “Toch hadden ze weinig invloed op de publieke opinie. In de weken voorafgaand aan het toernooi maakten fans zich meer zorgen over de gevolgen van het winterschema voor het reguliere voetbalseizoen, of over hun vermogen om in een moslimland alcohol te kunnen consumeren. De roep om een ??boycot sloeg niet aan en het evenement kreeg hoge kijkcijfers. In een poll van de Britse omroep BBC werd het evenement zelfs tot beste wereldkampioenschap voetbal van deze eeuw uitgeroepen.”

Deze situatie kon volgens Idels vooral dankzij hebzucht en corruptie worden gecreëerd. “Er is substantieel bewijs van corruptie binnen zowel de Fifa als Qatar, vooral met betrekking tot het biedingsproces voor het evenement”, beklemtoont de wetenschapper. “Uit rapporten blijkt ook dat sommige fans door de gastheer werden betaald om op commando te zingen en te zingen; terwijl beroemdheden enorme bedragen zouden hebben gekregen om het evenement bij te wonen en te steunen. Hierdoor werd de staat van dienst van Qatar op het gebied van de mensenrechten vergoelijkt.”

Dergelijke flagrante uitingen van hebzucht worden volgens Idels echter niet altijd met apathie beantwoord. “Drie jaar geleden kreeg de poging om de Europese Super League op te richten te maken met een wijdverbreide, heftige kritiek van fans, voetballers, managers en politici”, verduidelijkt hij. “Als gevolg daarvan werd de onderneming, die nochtans een waarde van meerdere miljoenen dollar vertegenwoordigde, snel stopgezet.”

Irrationele aantrekkingskracht

Objectief gezien zijn de mensenrechtenschendingen in Qatar volgens Idels onvergeeflijk. “De fascinatie van de mensheid voor sport is echter eerder emotioneel dan rationeel”, merkt hij op. “Dit betekent dat het uiterst moeilijk is om het probleem vanuit een objectief gezichtspunt te analyseren of uit te leggen. Het is daarom de moeite waard om te overwegen op welke manier de organisatoren mensenrechtenkwesties hebben aangepakt in de aanloop naar het wereldkampioenschap voetbal in Qatar. Kort voor de opening van het evenement schreven Fifa-president Gianni Infantino en secretaris-generaal Fatma Samoura daarrond een brief aan de deelnemende teams.

“Laten we ons nu alsjeblieft op het voetbal concentreren”, luidde het daarbij. “We weten dat voetbal niet in een vacuüm leeft en we zijn ons er evenzeer van bewust dat er overal ter wereld veel uitdagingen en moeilijkheden van politieke aard zijn. Maar laat alsjeblieft niet toe dat voetbal wordt meegesleurd in elke ideologische of politieke strijd die er bestaat.”

“Een dergelijke uitspraak lijkt misschien cynisch en berekend”, werpt Idels op. “Tegelijkertijd weerspiegelen deze woorden echter een wijdverbreide perceptie dat moderne sporten puur, universeel en autotelisch – de betekenis van de activiteit op zich en niet als een middel om een doel te bereiken – zijn. Dit komt vaak tot uiting in beweringen waarin opgemerkt wordt dat sport een kunst is of dat sport gescheiden moet blijven van de politiek. De aantrekkingskracht van sport voor zowel deelnemers als toeschouwers ligt daarom in de directheid van het gebeuren en het vermogen om mensen te verenigen in een actuele authentieke ervaring. De mannen en vrouwen op het veld blijken veel meer dan bezwete mensen die korte broeken dragen en tegen een bal trappen. Voor toeschouwers gaat het hier om helden van pure schoonheid.”

“Dit zou ons kunnen helpen de opvallend en paradoxaal verschillende reacties op de World Cup in Qatar en de Super League te begrijpen”, zegt de wetenschapper nog. “De Super League had tot doel de traditionele structuur van het voetbal over te nemen om grote clubs te bevoordelen boven kleinere concurrenten, maar dat werd gezien als een hebzuchtige belediging van de puurheid van de sport. Fans hebben het dodental van de World Cup in Qatar echter wellicht kunnen aanvaarden als een noodzakelijk offer om de universele, bindende kracht van de moderne sport te behouden.”

Olympische Spelen Berlijn

“Het cruciale moment bij het vormgeven van het moderne sportethos waren de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn, waar het evenement duidelijk in het teken van het nazisme stond”, geeft Idels aan. “Die controversiële gebeurtenis leidde tot een wijdverbreide boycotbeweging, waarin werd betoogd dat de organisatie van de Olympische Spelen onder een fascistisch en antisemitisch regime de zuiverheid van de sport zou aantasten en het nazistische Duitsland tegenover een mondiaal publiek zou rechtvaardigen. Niettemin vonden de Olympische Spelen plaats, wat een krachtige demonstratie vormde van het vermogen van de sport om de wereld onuitsprekelijke misdaden over het hoofd te laten zien. Onderdrukkende naties volgen momenteel nog steeds dit voorbeeld.”

“Bijna honderd jaar later is Qatar kandidaat om de Olympische Spelen van 2036 te organiseren”, werpt Idels op. “Gezien het dodental van de World Cup twee jaar geleden voetbal, is het waarschijnlijk dat een dergelijke gebeurtenis aan nog eens duizenden arbeiders het leven zal kosten. Dit zou op een krachtig verzet moeten stuiten.”

Meer over dit onderwerp:

• Sport moet vaak met ethische spanningen afrekenen
• Sport is niet in staat politieke knelpunten te ontwijken
• Internationale sport is een kanaal voor geopolitiek
• Sport is een podium voor nationale symboliek
• Sport kan politieke inzichten van fans veranderen

Luchtvaartmaatschappijen verwachten dit jaar wereldwijd bijna vijf miljard passagiers te zullen vervoeren, waarmee een nieuw record zou worden opgetekend. Dat blijkt uit een rapport van de International Air Transport Association (IATA). Het huidige record dateert van vijf jaar geleden, voor het uitbreken van de covid-crisis. Bovendien verwacht de sector dit jaar een omzet van 998 miljard dollar te kunnen realiseren, terwijl de winst 30,5 miljard dollar zou bedragen. Eerdere voorspellingen hadden gewag gemaakt van een winst van 25,7 miljard dollar.

Bij eerdere ramingen had de Iata voor dit jaar in totaal 4,7 miljard vliegtuigpassagiers voorzien. Die verwachtingen werden nu echter naar 4,96 miljard reizigers bijgesteld. De nieuwe passagiers zouden vooral afkomstig zijn uit de regio Asia-Pacific. Daarbij zouden China en India de ontwikkelingen in deze regio aansturen. Opgemerkt wordt dat beide landen in 2043 gezamenlijk meer dan de helft van de wereldwijde toename van het aantal vliegtuigpassagiers voor hun rekening zullen nemen. Azië zou daarbij een jaarlijkse groei van 5 procent laten optekenen, terwijl in de westerse landen sprake is van een vooruitgang met 2 procent.

De luchtvaartsector zal dit jaar opnieuw een recordaantal reizigers vervoeren. – Foto: British Airways

Ook dit jaar zal de luchtvaart volgens de Iata een recordomzet – 997 miljard dollar – laten optekenen. Vijf jaar geleden was er sprake van 838 miljard euro inkomsten.  De inkomsten van de luchtvracht, die drie jaar geleden tot 210 miljard dollar explodeerde, zal dit jaar naar verwachting echter dalen tot 120 miljard dollar, nadat vorig jaar een omzet van 138 miljard dollar werd opgetekend. Vijf jaar geleden, voor de uitbraak van de covid-crisis, werd een omzet van ruim 101 miljard dollar gemeld. Een keerpunt daarbij is de mondiale toename van de stappen die nationale overheden ondernemen om de internationale handel door middel van verschillende maatregelen, waaronder het verhogen van tarieven, te beperken.

Beperkte marges

Ondanks deze interessante recordcijfers, na de enorme verliezen waarin de corona-pandemie de luchtvaartsector had gestort, zullen volgens de Iata de winstmarges van de sector beperkt blijven. Daarbij wordt dit jaar gewag gemaakt van een nettomarge van 3 procent. Dat vertegenwoordigt 6,14 dollar per passagier. Er wordt aan toegevoegd dat ook de kosten van de sector dit jaar zullen oplopen tot een nieuw record van 936 miljard dollar. Daarbij wordt vooral gewezen naar de hoge brandstofprijzen, die tot 291 miljard dollar zouden oplopen. Daarmee vertegenwoordigt brandstof 31 procent van de totale kosten van de sector.

De luchtvaartsector wil tegen midden deze eeuw de uitstoot tot zero te herleiden. Daarbij wil de Iata 65 procent van de gebruikte brandstoffen van niet-fossiele oorsprong gebruiken. Bovendien hoopt de sector van nieuwe technologieën – waaronder vliegtuigen op waterstof, een optimalisatie van de operaties op de grond en in de lucht en emissiecompensaties – gebruik te kunnen maken. De Iata merkt op dat de productie van duurzame brandstoffen dit jaar een verdrievoudiging zal kennen tegenover vorig jaar. Maar desondanks zal deze sector nog altijd slechts 0,53 procent van het totale mondiale brandstofverbruik voor het commerciële luchtvervoer voor zijn rekening nemen.

In dat verband stelt de Iata dat alle mogelijke inspanningen moeten worden gedaan om ervoor te zorgen dat de wereldeconomie niet langer afhankelijk is van fossiele brandstoffen. Dit moet volgens de organisatie voor iedereen de meest overkoepelende prioriteit zijn. De luchtvaart is momenteel verantwoordelijk voor 3 procent van de wereldwijde uitstoot van koolstofdioxide. Dat aandeel loopt echter nog verder op.

Meer over dit onderwerp:

• Qatar Airways kroont zich tot beste luchtvaartmaatschappij van de wereld
• Amerikaanse veiligheidsautoriteiten leggen Boeing sanctie op
• Europese vliegtuigbouwer Airbus verlaagt winstverwachting
• Consortium wil Europees geld voor onderzoek naar condensatiestrepen
• Toekomst Heathrow weinig rooskleurig zonder derde startbaan?

De emissies van de energiesector bereikten het voorbije jaar een recordhoogte. Dat fenomeen werd vooral door een stijgende vraag naar fossiele brandstoffen in de hand gewerkt. Dat blijkt uit een rapport van het Energy Institute, gevestigd in London. Opgemerkt wordt dat de transitie naar duurzame energie aan een traag tempo gebeurt, ondanks de grote toename van de opwekking van hernieuwbare energie. Volgens de onderzoekers van het Energy Institute benadrukt het rapport de noodzaak om de duurzame transitie te versnellen.

Volgens het rapport haalde de uitstoot van de wereldwijde energiesector het voorbije jaar een niveau van meer dan 40 gigaton koolstofdioxide. “Duurzame energie voldoet nog steeds niet eens aan de volledige groei van de vraag”, betoogde Nick Wayth, chief executive van het Energy Institute. Wayth wees daarbij naar de onevenredige vooruitgang in de verschuiving naar de opwekking van hernieuwbare elektriciteit, die ten opzichte van het jaar voordien met 13 procent was gestegen tot een recordniveau van 4.748 terawattuur.

Snelgroeiende landen

“Het gebruik van fossiele brandstoffen versnelde in snelgroeiende landen zoals India, maar er waren tekenen dat de vraag een piek had bereikt in Europa, de Verenigde Staten en andere geavanceerde economieën”, wordt in het rapport opgemerkt. Berekend werd dat het mondiale primaire energieverbruik het voorbije jaar met 2 procent is gestegen tot een record van 620 exajoule. (Een exajoule komt overeen met ongeveer 170 miljoen vaten olie).

De Europese energiesector gebruikt steeds minder fossiele brandstoffen. – Foto: Pixabay/Emilian Robert Vicol

Het aandeel van fossiele brandstoffen in de energiemix daalde slechts licht met 0,4 procentpunt tot 81,5 procent. In het midden van de jaren negentig van de voorbije eeuw was er hier nog sprake van een aandeel van 86 procent. De gegevens beklemtonen de blijvende uitdagingen zeven maanden nadat op de Conferentie COP28 in Dubai ambitieuze doelen werden gesteld om de transitie van fossiele brandstoffen te versnellen, in een poging de opwarming van de aarde te beperken tot 1,5 graden Celsius boven het pre-industriële niveau.

Medeauteur Simon Virley, hoofd energie bij KPMG, betoogde dan ook dat het dringend tijd is om de inspanningen voor het terugdringen van de uitstoot van koolstofdioxide te verdubbelen en om de financiering en de capaciteit te verschaffen om meer koolstofarme energiebronnen in het zuiden van de wereld te bouwen.

Russisch gas

Uit het rapport van dit jaar blijkt dat het aandeel van fossiele brandstoffen in de Europese energiemix voor het eerst sinds de industriële revolutie onder de grens van 70 procent is gedaald, nadat het continent zijn afhankelijkheid van Russisch gas blijft afbouwen en ook de consumptie van steenkool gestaag vermindert. “Er zou een grote onverwachte verandering nodig zijn voordat Europa op dit vlak nog op zijn stappen zou terugkeren”, gaf Wayth aan. In de Verenigde Staten daalde het steenkoolverbruik met 17 procent, waardoor de totale consumotue van fossiele brandstoffen in het land met 2 procentpunten daalde tot iets meer dan 80 procent van het primaire energieverbruik. 

“Beide economieën vertoonden duidelijke tekenen van een piek of post-piek in de vraag naar fossiele brandstoffen”, benadrukte  Wayth. “Daarentegen steeg de consumptie van fossiele brandstoffen in India met 8 procent, waarbij het steenkoolverbruik voor het eerst het gecombineerde gebruik in Noord-Amerika en Europa oversteeg. Hoewel India op koers lag om zijn doelstellingen voor het bouwen van nieuwe duurzame energiecapaciteit te halen, bleek dit verre van voldoende om de algehele toename van de vraag naar energie te dekken.”

In China, dat ongeveer 30 procent van de mondiale energieconsumptie voor zijn rekening neemt, is het verbruik van fossiele brandstoffen met 6 procent gestegen tot een nieuw hoogtepunt van 139 exajoule. Het land is echter snel bezig met het uitrollen van hernieuwbare energie, waarbij de nieuwe capaciteit aan zonnekracht en windenergie vorig jaar 63 procent van de wereldwijde installaties voor zijn rekening nam. China is ook de thuisbasis van de helft van de grote batterijen voor energieopslag in de wereld. 

Over het geheel genomen is het aandeel fossiele brandstoffen in de primaire energiemix van China de voorbije tien jaar gedaald. Vorig jaar bedroeg dat aandeel nog 81,6 procent. Wayth zei dat de snelle groei van de hernieuwbare energiebronnen in China op een potentieel keerpunt wees, waarbij duurzame energiebronnen over drie jaar de groei van de vraag naar elektriciteit zouden kunnen dekken. Eind dit decennium zou die groeiende vraag kunnen worden overtroffen.

Meer over dit onderwerp:

• Scandinavische landen voeren de energietransitie aan
• Orano verliest rechten ontginning uraniummijn in Niger
• Conkouati-Douli National Park (Congo-Brazzaville) bedreigd door vergunning voor oliewinning
• Britse offshore windparken blijken kwetsbaar voor cyberaanvallen
• Hernieuwbare bronnen vertegenwoordigen ruim 30 procent wereldwijde elektriciteitsproductie
  
  

Tegen het midden van de volgende eeuw zullen grote delen van de Italiaanse stad Venetië onder water staan. Dat is de conclusie van een studie van wetenschappers aan het Italiaanse Istituto Nazionale di Geofisica e Vulcanologia (INGV). Het bestaande systeem van waterkeringen in de lagune van Venetië probeert momenteel te beletten dat de stad door het water van de Adriatische Zee zou worden overspoeld, maar de wetenschappers menen dat dit niet voldoende zal blijken om Venetië tegen de stijgende zeespiegel te blijven beschermen.

Venetië kampt al tientallen jaren met een toenemende frequentie van overstromingen. In de lagune van de stad – een ondiepe baai van 550 vierkante kilometer in de noordelijke Adriatische Zee die Venetië en zijn eilanden omringt, is een stelsel van stormvloedkeringen gebouwd. Dat systeem moet de dreiging van binnenstromend water afwentelen, maar de Italiaanse wetenschappers waarschuwen dat die infrastructuur niet voldoende zal zijn om Venetië tegen de stijgende zeespiegel te blijven beschermen. Volgens het rapport van de wetenschappers zullen tegen het midden van volgende eeuw grote delen van de stad onder water staan.

Getijden

De wetenschappers bestudeerden de statistieken die het getijdencentrum van Venetië de voorbije twintig jaar heeft verzameld, gecombineerd met satellietgegevens over de daling van bodem die tussen 2008 en 2023 werd geregistreerd. Daarbij stelden ze vast dat de getijden-niveaus in de lagune van Venetië met ongeveer een halve centimeter per jaar stijgen. Die stijgingen variëren. Rond het eiland Lido is er sprake van een stijging met 4,22 millimeter per jaar. Bij het Malamocco loopt dat cijfer verder op tot 5 millimeter

Sommige delen van de stad dreigen permanent onder water te zullen staan. – Pixabay/Giulia Porcelli

De studie concludeerde dat sommige delen van de stad tegen het midden van de volgende stad permanent onder water zullen staan. De wetenschappers voorspellen daarbij op dat bepaalde delen van het Piazza San Marco, het beroemdste plein van Venetië, het water 70 centimeter hoog zal staan. De westkant van de stad zou ook een van de eerst getroffen gebieden zijn. Die wijken vormden een van de meest overstroomde gebieden. Tussen 2019 en 2023 moesten daar 58 overstromingen worden gemeld.

“De stijging van de zeespiegel leidt, vooral als dat fenomeen plaatselijk door een bodemdaling wordt versneld, tot een steeds ernstiger en meer wijdverspreide kusterosie, het terugtrekken van stranden en overstromingen van de zee”, merkt onderzoeker Marco Anzidei op. “Dat heeft bijzonder aanzienlijke ecologische en sociaal-economische gevolgen voor de bevolking.”

Onvoldoende

De stad wordt momenteel beschermd door het Modulo Sperimentale Elettromeccanico (Mose), een systeem van mobiele slagbomen bij de ingangen van de lagune. Volgend jaar zal het Mose volledig operationeel zijn. De poorten gaan bij hoogwater omhoog en voorkomen dat water de lagune en de stad kan binnendringen. Dit systeem blijkt echter slechts een oplossing op korte termijn te zullen zijn.

Een rapport van het Intergouvernementeel Panel voor Klimaatverandering voorspelde vier jaar geleden dat het gemiddelde regionale zeeniveau tegen het einde van deze eeuw met minstens een niveau tussen 28 centimeter en 55 centimeter zal zijn gestegen. In het meest pessimistische scenario zou er zelfs sprake zijn van een stijging tussen 63 centimeter en 101 centimeter. Om dat probleem te blijven beheersen, zouden de mobiele barrières van de stad nog veel vaker moeten worden opgetrokken. Dit zou een doodvonnis worden voor de havenindustrie van Venetië, terwijl de lagune – die door de getijdenwerking wordt gespoeld – in een stinkend moeras zou veranderen.

Een groep milieuwetenschappers van de Università degli Studi di Padova geeft aan dat het Mose zou worden vervangen door een systeem dat voor een betere bescherming van de kwelders – begroeide percelen land in ondiepe getijdengebieden in de lagune zou zorgen. Deze kwelders zijn van cruciaal belang voor een bescherming tegen overstromingen. Ze fungeren immers als buffers om de stad tegen hoogwater te beschermen en creëren in het gebied tevens een krachtige koolstofput.

Meer over dit onderwerp:

• Verenigde Staten en Mexico door meer frequente hittegolven bedreigd
• Grotere droogte maakt in Afghanistan alternatieven voor opiumteelt moeilijker
• Klimaatverandering zorgt in India voor ongezond warmere nachten
• Marokko grijpt naar vergeten teelten als wapen tegen klimaatverandering
• Meerderheid wereldbevolking vraagt sterkere actie tegen klimaatverandering

De Italiaanse autobouwer Ferrari, fabrikant van luxe sportwagens, bereidt zich voor op de productie van zijn eerste elektrische model. De wagen zal de potentiële koper wellicht meer dan 500.000 euro kosten. Dat heeft het persbureau Reuters, verwijzend naar een anonieme bron, bekendgemaakt. Opgemerkt wordt dat de elektrische Ferrari zal worden gebouwd in de nieuwe fabriek die de Italiaanse constructeur in zijn thuishaven Maranello heeft gebouwd. De totale productie van Ferrari zou hierdoor met maximaal een derde worden verhoogd.

Ferrari is van plan de elektrische auto eind volgend jaar op de markt te brengen. “De hoge vraagprijs doet vermoeden dat de Italiaanse autofabrikant er vertrouwen in heeft dat de trage vraag en de dalende prijzen bij elektrische wagens voor de massa waarschijnlijk geen invloed zullen hebben op de luxemarkt”, merkt Reuters op.

Hogere productiecapaciteit

De vraagprijs voor de elektrische Ferrari zou minstens 535.000 euro bedragen. In die prijs zouden echter geen extra functies of personalisaties zijn begrepen. Die zouden de prijs van de wagens nog eens tussen 15 procent tot 20 procent duurder kunnen maken. De vraagprijs van het elektrische model ligt ook ruim boven de gemiddelde verkoopprijs van 350.000 euro die Ferrari tijdens het eerste kwartaal van dit jaar voor een auto liet optekenen. De prijs ligt ook boven het aanbod van concurrerende fabrikanten van luxe elektrische wagens.

Ferrari verkocht eerste drie maanden van dit jaar 3.560 wagens – Foto: Ferrari

Eens de nieuwe fabriek operationeel is, zal Ferrari naar verwachting zijn jaarlijkse productiecapaciteit tot ongeveer 20.000 exemplaren kunnen opvoeren. De Italiaanse fabrikant kon vorig jaar een productie van bijna 14.000 wagens melden. Analisten zeggen dat de verhoogde productie eventueel een risico zou kunnen vormen voor het exclusieve imago van het merk, maar er wordt op gewezen dat Ferrari eerder al met zijn suv-model Purosangue van zijn vaste stramien is afgeweken. De Purosangue werd twee jaar geleden gelanceerd en moest aantonen dat het merk succesvol van zijn traditionele reputatie – als fabrikant van traditionele sportwagens met twee zitplaatsen – is afgeweken.

“Ferrari wordt met een toenemende vraag geconfronteerd en de Italiaanse constructeur heeft ruimte om aan daaraan gedeeltelijk tegemoet te komen zonder de exclusiviteit in gevaar te brengen”, benadrukte Fabio Caldato portefeuillemanager bij belegger Acomea, die een pakket aandelen van de Italiaanse constructeur in portefeuille heeft. “Voor een aantal modellen van Ferrari zijn er nu al wachtlijsten van meer dan twee jaar. Die lijst wordt ook niet korter. Het is voor de potentiële klant zelfs een statussymbool geworden om op die wachtlijst te staan.”

Tweede elektrisch model

De nieuwe fabriek in Maranello zijn Ferrari een nieuwe assemblagelijn bezorgen voor benzinewagens en hybride voertuigen. Daarnaast zullen er ook componenten voor hybrides en elektrische wagens worden vervaardigd. Naar verwachting zal de fabriek over drie tot vier maanden volledig operationeel zijn. De fabriek zou de productie van Ferrari met een derde kunnen opdrijven.

Ferrari lanceerde vijf jaar geleden met de SF90 Stradale al een plugin hybride sportwagen. Dat model was de eerste wagen waarbij Ferrari gebruik maakte van een technologie waarbij een verbrandingsmotor met twee elektrische motoren werd gecombineerd. Reuters vernam verder nog dat Ferrari inmiddels bezig zou zijn met de ontwikkeling van een tweede elektrische model. Er werd wel opgemerkt dat dit proces zich nog in een beginfase bevindt. “Bovendien zou de constructeur ervoor kunnen kiezen de totale productie op korte termijn niet tot 20.000 voertuigen per jaar op te voeren”, wordt er aan toegevoegd.

Ferrari voorspelt dat over twee jaar ongeveer 60 procent van zijn aanbod uit elektrische of hybride modellen zal bestaan. Hoewel elektrische voertuigen over het algemeen stil zijn, werken de ingenieurs van Ferrari aan zogenaamde geluidssignaturen die de kenmerken van de beroemde verbrandingsmotoren van de Italiaanse constructeur zullen nabootsen.

“Bij luxewagens zoals Ferrari is er sprake van emoties die aan de klant kunnen worden overgebracht”, betoogde Benedetto Vigna, topman van de Italiaanse autobouwer. “Luxewagens zijn niet vergelijkbaar met functionele voertuigen, zoals andere elektrische modellen die in het verkeer worden gebracht. “Ferrari twijfelt er niet aan de klant een unieke ervaring te kunnen aanbieden. We kunnen de technologie op een unieke manier benutten. Dat heeft Ferrari van bij de start gedaan.”

Ferrari zag tijdens het eerste kwartaal van dit jaar zijn winstmarge met 13 procent stijgen. “Dat was onder meer te danken aan de verkoop van modellen zoals de Daytona SP3 en hogere inkomsten uit gepersonaliseerde voertuigen”, geeft Ferrari aan. “In China, Hongkong en Taiwan – die ongeveer 10 procent van de totale afzet van de Italiaanse constructeur voor zijn rekening neemt –  liep de verkoop daarentegen met 20 procent terug.

Meer over dit onderwerp:

• Ferrari verkocht eerste drie maanden van dit jaar 3.560 wagens
• Elektrische wagen verliest op de Europese markt aan populariteit
• Chinese Byd wil Amerikaanse rivaal Tesla naar de kroon steken
• Autobouwer Fisker vraagt het faillissement aan
• BMW M wil uitzonderlijke elektrische sedan op de markt brengen