Een gewichtstaks op zoute, zoete en vettige voiding kan elk jaar duizenden levens redden. Dat is de conclusie van een onderzoek van de Oxford University. Een extra belasting zou de vraag van de consument naar deze ongezonde producten volgens de onderzoekers kunnen doen afnemen en daardoor het risico op hartziekten en beroertes verlagen. In Groot-Brittannië zouden daardoor elk jaar 3.200 levens gered kunnen worden.

“Een juist gerichte belasting kan volgens de onderzoekers een uitgelezen instrument zijn om ziektes die verband houden met voeding, te bestrijden,” aldus het magazine Food Navigator. “Maar een dergelijke belasting zou wel eens kunnen beschouwd worden als een aanval op de persoonlijke vrijheid en zou vooral de armere bevolking treffen. Het huishoudbudget zou er immers met 4,6 procent door stijgen.”

De Britse Food and Drink Federation ziet om diezelfde redenen geen heil in het voorstel van de onderzoekers. “Het beste voor de gezondheid is het kiezen van een gebalanceerd dieet,” voert de organisatie aan. Ze krijgen daarbij steun van de British Heart Foundation. Die stelt dat de overheid er daarentegen voor moet zorgen dat iedereen de mogelijkheden krijgt om zich gezonde voeding aan te schaffen.

Colombia krijgt als cocaïneproducent steeds meer concurrentie van zijn buurlanden Bolivia en Peru. Volgens de Verenigde Naties werden in Bolivia vorig jaar 27.500 hectaren coca aangeplant. Dat leverde een extra cocaïneproductie van 94 ton op. Dat betekent een groei met acht procent. Analisten stellen dat Bolivia daardoor in conflict dreigt te komen met Brazilië en West-Europa, twee belangrijke afzetmarkten.

“Volgens Braziliaanse diplomaten wordt 80 procent van de Boliviaanse cocaïne aan de man gebracht in Rio de Janeiro en São Paulo,” aldus het magazine OneWorld. “Die illegale handel zorgt daar voor extreem geweld. Tegelijk dient Brazilië ook als doorvoerland voor drugs uit Bolivia en Peru naar Europa. De toename wordt volgens specialisten waarschijnlijk een bron van spanningen met Brazilië en de Europese Unie.”

Bolivia heeft al langer moeilijkheden met de Verenigde Staten omwille van zijn liberale drugsbeleid. President Carlos Mesa versoepelde onder druk van de cocaboeren de beperkingen op de teelt van coca voor traditioneel gebruik. De huidige president, Evo Morales, is een voormalige leider van de cocaboeren en komt nog meer tegemoet aan de eisen van die invloedrijke groep.

De Boliviaanse overheid laat cocateelt toe op 12.000 hectaren. De bladeren van de plant worden gebruikt voor rituelen en ook rauw gekauwd of in thee en medicijnen verwerkt. Maar volgens het United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC), bevonden er zich vorig jaar ook 15.500 hectaren illegale plantages in Bolivia. Dat is 1.300 hectaren meer dan het jaar voordien.

De regering van Morales staat achter een voorstel van de cocaboeren om de oppervlakte voor legale cocateelt uit te breiden tot 20.000 hectaren. Volgens analisten dwingen recente inbeslagnames van grote hoeveelheden cocaïne Bolivia er wel toe drastische maatregelen te nemen om de aanvoer van cocabladeren naar de illegale cocaïnelaboratoria te verminderen. Bolivia produceert ook steeds meer andere drugs, zoals marihuana.

De Australische aboriginals dreigen ermee een aantal toeristische trekpleisters te sluiten. Daarmee willen ze protesteren tegen de volgens hen draconische maatregelen van de Australische regering om het seksueel misbruik van kinderen onder de aboriginals tegen te gaan. De aboriginals hebben het daarbij op een grootschalige inbreuk op de privacy en de mensenrechten.

De Australische premier John Howard heeft voor een periode van tenminste een verbod afgekondigd op pornografie en alcohol in Northern Territory, een gebied dat rechtstreeks onder de regering in Canberra valt en waar de grootste, gedeeltelijk autonome aboriginal-gemeenschappen zijn gevestigd. Bovendien wil de premier verplicht medisch onderzoek voor alle kinderen van aboriginals.

Lees meer over toerisme en buitenleven
De maatregelen komen na een recent rapport over wijdverbreid kindermisbruik in aboriginal-gemeenschappen. De onderzoekers zouden daarbij in alle onderzochte gemeenschappen seksueel misbruik aangetroffen hebben. Kinderen zouden er geprostitueerd worden voor drugs en al bij kleuters zouden geslachtsziekten vastgesteld zijn. De onderzoekers wijzen armoede en drank- en drugsmisbruik aan als voornaamste oorzaak.

De aboriginals zijn echter verbolgen over de maatregelen van de Australische regering. Stamoudsten verzamelden in Canberra om er te praten over de aangekondigde maatregel. Ze vinden dat de plannen te ver gaan. Ze hebben het over een grootschalige inbreuk op de privacy van hun vrouwen en kinderen en schendt volgens hen de mensenrechten. Indien de plannen toch doorgaan, dreigen ze ermee toeristische trekpleisters als Ayer’s Rock te sluiten.

Bloggen heeft een gigantische revolutie veroorzaakt in de communicatie, maar dreigt volgens Amerikaanse onderzoekers tevens een maatschappelijk probleem te worden. Ze voeren daarbij aan dat het bloggen alles in zich heeft om uit te groeien tot een verslaving. Er wordt daarbij op gewezen dat het bloggen de mogelijkheid creëert om voor zichzelf een status te creëren. Dat streven zou tot een echte verslaving kunnen uitgroeien.

“Bloggen is een revolutie,” schrijft het Algemeen Dagblad. “Nooit eerder kwamen gelijkgestemden sneller en gemakkelijker tot elkaar. Het gevolg daarvan is een ongeëvenaarde uitwisseling van kennis. Maar bloggen heeft ook alles in zich om uit te groeien tot een verslaving.” De Amerikaanse psycholoog Kimberly Young noemt bloggen in potentie zelfs buitensporig verslavend.

“Het gaat hier om het bevechten van status, het laten zien hoe slim men is,” aldus Young. “Dat is een krachtige, evolutionair bepaalde drang. Individuen met de meeste status krijgen het meeste nageslacht en leven het langst. Bloggen biedt de mogelijkheid om zichzelf ongelimiteerd en zonder sancties intellectueel te profileren.” Het dwangmatig posten op de eigen of op andermans blog dreigt volgens Young dan ook een maatschappelijk probleem te worden.”

Geert-Jan Meerkerk, psycholoog aan het Instituut voor Onderzoek naar Leefwijzen en Verslaving in Rotterdam, stelt echter zich moeilijk te kunnen voorstellen dat bloggen problematisch zou kunnen worden. Hij geeft toe dat de praktijk enkele elementen omvat die verslavend kunnen werken, zoals direct resultaat en directe feedback. Maar problematisch internetgebruik beperkt zich volgens hem gamen en pornosurfen.

Uit eigen onderzoek leidt het Algemeen Dagblad af dat een harde kern bijna voortdurend reageert, met korte pauzes voor lunch, avondeten en journaal. “Een deel van deze veelposters reageert in de tijd van de baas,” aldus de krant. “Maar de meeste bloggers willen niets weten van het begrip blogverslaving. Verslaving is volgens blogger Ankoss een negatief begrip, want het veronderstelt een destructieve, onvrijwillige afhankelijkheid.

“Bloggers zijn beslist geen sociale dombo’s,” stipt Albert Benschop, hoogleraar sociologie aan de Universiteit van Amsterdam en specialist in de psychologie van het internetgebruik. “Blogcommunicatie is geen surrogaat voor echte contacten, zoals wel wordt beweerd. Dit trekt mensen aan die in het fysieke leven ook al gemakkelijk communiceren. We hebben er een wereld bijgekregen. Die wereld is niet inferieur en biedt veel mogelijkheden.”

Benschop geeft toe dat het ook het bloggen kan ontaarden, maar voegt er aan toe dat het meestal een tijdelijk fenomeen is. “Iemand ontdekt de aantrekkingskracht van een online gemeenschap, ontwikkelt een passie die mogelijk invloed uitoefent op zijn sociale leven en vervolgens corrigeert hij dat,” stipt hij aan. “Veel blogs zijn korte tijd in de lucht en verdwijnen zodra de makers in de gaten krijgen dat ze zich vergeefs inspannen.”

De Indische milieuorganisatie Mokshda Paryavaran Evan Van Suraksha Samiti heeft een manier ontwikkeld om crematies milieuvriendelijker te laten verlopen. De methode, uitgedokterd door de ingenieur Vinod Kumar Aggarwal, zorgt voor een enorme besparing van hout, maar verhindert tevens dat de Indische rivieren vervuild raken. Toch houdt deze nieuwe methode rekening met de hindoegebruiken

“Jaarlijks overlijden er in India ongeveer 8,5 miljoen hindoes,” schrijft het magazine OneWorld. “Voor de crematie van een volwassen man is echter 400 tot 500 kilogram hout nodig. Per jaar worden daar vijftig tot zestig miljoen bomen voor gerooid. De verbranding produceert heel wat koolstofdioxide, maar zorgt ook voor geurhinder. Vooral in dichtbevolkte gebieden kan dit voor problemen zorgen.”

bovendien gebeurt het geregeld dat arme gezinnen niet voldoende geld hebben om voldoende hout aan te koop voor het verbranden van hun overledenen. Na afloop van de crematie wordt de as vaak in de rivier gegooid en het gebeurt dan ook geregeld dat daarbij half verbrande lichamen in het water terecht gekomen. Dit verhoogt de kans op de verspreiding van diverse ziektes.

De ingenieur Vinod Kumar Aggarwal ontwikkelde een methode die minder hout verbruikt en ook voor minder luchtvervuiling zorgt. In plaats van het hout op de grond te leggen, worden het hout en de overledene op een soort rooster gelegd. Hierdoor kan de lucht beter bij het hout komen en brandt het beter. Boven de brandstapels wordt een schoorsteen met filters geplaatst om de rook te zuiveren.

Onder de brandstapel zit bovendien een plaat die de as opvangt. Hierdoor smeult de stapel minder lang na en kan de plek sneller door een ander gezin worden gebruikt. De as wordt ook niet langer in de rivier gegooid maar op het crematieterrein uitgestrooid. Met deze nieuwe methode is nog steeds 100 kilo hout per crematie nodig. Voor de verspreiding van de methode werd de organisatie Mokshda Paryavaran Evan Van Suraksha Samiti opgericht.

De nieuwe methode respecteert echter wel de hindoegebruiken, in tegenstelling tot de crematoria van de Indische regering. Die werken op gas en elektriciteit, maar dat is in strijd met het hindoegeloof. Er meldt zich dan ook nagenoeg niemand voor deze officiële crematies.

Nederlandse werkgevers mogen hun personeel niet meer dan 23 kilogram laten tillen. Dit is een gevolg van een uitspraak van de Nederlandse Hoge Raad over een werknemer die zijn werkgever aansprakelijk stelde voor gezondheidsklachten na het tillen van een oven van 200 kilo met andere collega’s. De Nederlandse vakbond en het Nederland Bureau Beroepsziekten hebben het daarbij over een historische doorbraak.

Tot nu toe was er volgens het Bureau Beroepsziekten in Nederland geen grens opgelegd aan het gewicht dat iemand mag tillen. “Nu blijkt dat werkgevers ervoor moeten zorgen dat werknemers niet meer dan 23 kilogram tillen,” vertelde Jan Warning, directeur van Bureau Beroepszieken, aan het persbureau ANP. “De tilgrens is weliswaar nog niet wettelijk vastgesteld, maar werkgevers lopen het risico aansprakelijk te worden gesteld wanneer zij werknemers een zwaarder gewicht laten tillen.”

Met collectieve arbeidsovereenkomsten waren in bepaalde sectoren al wel maximumnormen opgelegd. Zo werd in de bouw een maximumgewicht van 25 kilogram toegestaan. In de kinderopvang lag de maximumgrens op 23 kilogram. De grens die door de Nederlandse Hoge Raad werd opgelegd, is gebaseerd op de Amerikaanse NIOSH-formule, die gebruikt wordt om te om te kunnen beoordelen of bepaalde tilsituaties risico’s met zich meebrengen voor de veiligheid en gezondheid.

De impact van het arrest van de Hoge Raad is volgens het ANP bijzonder groot, omdat in Nederland naar schatting zo’n 2,6 miljoen werknemers geregeld zonder hulpstukken gewichten moeten tillen die zwaarder wegen dan 23 kilogram.

Verdriet om een overledene is niet alleen pijnlijk, maar ook duur. Dat hebben Britse onderzoekers berekend. Zij kwamen daarbij de vaststelling dat het verlies van een partner gelijk staat met een jaarlijks van 220.000 dollar. In een aantal heel tragische gevallen zou dat volgens de onderzoekers zelfs kunnen oplopen tot het dubbele. Het verlies van een broer of een zus zou een prijs hebben van 2.000 dollar.

“Onderzoekers van de University of Warwich en de University of Londen wijzen erop dat een hoger inkomen voor hogere scores op tevredenheidsschalen zorgt,” aldus het magazine Innovation & Technology Weekly. “Op diezelfde manier zorgt het overlijden van een geliefd iemand voor lagere scores. Daar kan volgens de onderzoekers ook een geldwaarde aan gekleefd worden.”

Onderzoeksleiders Andrew Oswald (Warwick) en Nattavudh Powdthavee (Londen) voeren aan dat hun onderzoek niet vrijblijvend is, maar een norm kan zijn om rechtbanken bij overlijdens eerlijker schadevergoedingen toe te kennen voor de nabestaanden. Het verdriet om het overlijden van een partner zou daarbij 220.000 dollar per jaar kosten. Voor een kind is dat 118.000 dollar, voor een ouder 28.000 ouder en voor een broer of zus 2.000 dollar.

Bijna de helft van alle overlijdens bij Russische mannen in de arbeidsproductieve leeftijdscategorie is te wijten aan gevaarlijk drankmisbruik. Het gaat daarbij zelfs over het drinken van aftershave en reinigingsmiddelen. Die zijn immers volop beschikbaar en goedkoop en bevatten tot 97 procent alcohol. De Russische man heeft een leeftijdsverwachting van amper 59 jaar, tegenover 72 jaar voor vrouwen.

Ook uit eerdere studies is gebleken dat het alcoholverbruik in Rusland bijzonder hoog ligt, maar onderzoekers van London School of Hygiene and Tropical Medicine stelden vast dat daarbij ook aftershave en reinigingsmiddelen bijzonder populair zijn. “Deze producten bevatten eigenlijk weinig giftige stoffen, maar zijn dodelijk omdat ze extreem hoge alcoholniveau’s hebben,” aldus de onderzoekers.

De wetenschappers onderzochten de overlijdens van 1.750 mannen tussen 25 en 54 jaar in Izhevsk, een stad in het Oeral-gebied. Daarbij bleek dat een overdreven verbruik van bier, wijn en sterke dranken of het drinken van gevaarlijke alcoholproducten in 43 procent de oorzaak was van het overlijden. Drankmisbruik verhoogde de stervenskans met een factor zes. Bij gevaarlijke alcoholproducten liep dat zelfs op tot factor negen.

Het succes van deze laatste categorie is volgens onderzoeksleider David Leon te wijten aan de grote beschikbaarheid van producten zoals eau de cologne of aftershave, die ook nog goedkoop zijn omdat er geen alcoholtaks op rust. “Deze producten bestaan vooral uit water en ethanol en enkele aroma’s,” vertelde Leon aan BBC News. “Mensen sterven omwille van de hoge concentraties van alcohol in een goedkoop, gemakkelijk beschikbaar product.”

De werkelijke sterftecijfers liggen volgens de onderzoekers wellicht nog hoger, want ze onderzochten enkel de overlijdens van mannen die in een gezinsverband leefden. Het Russisch drankprobleem moet volgens Andrew McNeill, directeur van het Institute of Alcohol Studies, teruggebracht worden tot het communisme. “Alcohol was het enige dat de Russische bevolking zich kon veroorloven,” benadrukte hij.

Schotland is het slechtst presterende kleine land van Europa. Dat blijkt uit een rapport van de Federation of Small Businesses (FSB) over tien kleine West-Europese landen met minder dan negen miljoen inwoners. Schotland scoort vooral op het gebied van gezondheid bijzonder slecht. Op het gebied van economische prestaties, onderwijs en tewerkstelling scoort het land wel boven het gemiddelde.

Het rapport stelt dat verbeteringen op het gebied van gezondheid en opleiding absoluut nodig zijn om aan het bedrijfsleven en de economie gezonde en hoger opgeleide arbeidskrachten te kunnen leveren. Vooral de toestand rond de hoofdstad Glasgow wordt dramatische genoemd.
Een woordvoerder van de Schotse regering gaf toe dat de prestaties van het land ontgoochelend zijn, maar stelde dat er gewerkt wordt om die trend om te keren en de Schotse economie meer dynamisch en concurrentieel te maken.

De nieuwe Schotse eerste minister Alex Salmond heeft bij zijn aantreden al benadrukt dat hij het land gezonder en welvarender wil maken. Daarbij wordt onder meer gerekend op een grotere onafhankelijk Schots beleid binnen Groot-Brittannië, zodat er gewerkt kan worden aan het uitbouwen van een sterke, duurzame economische groei. IJsland is het best presterende land, gevolgd door Zwitserland, Noorwegen, Zweden, Ierland, Finland, Denemarken en Oostenrijk.

De negatieve invloed van reclame-uitingen wordt overschat. Dat stelt Christopher Graham, de directeur van de Britse Advertising Standards Authority (ASA). Volgens hem hoeft reclame immers niet altijd een slechte invloed te hebben. Graham voert aan dat reclame dikwijls onterecht wordt bestempeld als een belangrijke oorzaak van kwalen als overgewicht, magerzucht, alcoholisme en gokverslavingen.

Volgens Graham moet deze problemen benaderd worden met een relativerende blik. Hij stelt dat reclame niet altijd een negatieve invloed heeft op de maatschappij. “Slechte gewoontes bestaan al vele jaren,” voert hij aan. “Zo eten de Britten al vele jaren slecht. Daarnaast worden veel Britse kinderen met de auto naar school gebracht en voor sport is ook geen ruimte, omdat de sportvelden bij de scholen vaak verkocht zijn.”

Christopher Graham stelt bovendien dat de Advertising Standards Authority de reclamecampagnes controleert en restricties oplegt. “Maar dat heeft niet geleid tot een vermindering van problemen zoals alcoholisme,” stipt hij aan. De ASA-directeur voert dan ook aan dat er niet alleen in de reclamewereld, maar ook bij de consumenten zelf meer aan zelfregulering gedaan moet worden.