De Verenigde Naties hebben besloten om een embargo op de Liberiaanse export van hout op te heffen. Daardoor zou het Afrikaanse land inkomsten kunnen verwerven uit een duurzame houtproductie. Maar gevreesd wordt dat de oude houtlobby nog altijd bijzonder veel macht heeft.

De Verenigde Naties waren in 2003 overgegaan tot een embargo op de uitvoer van Liberiaans hout. De inkomsten uit die handel werd het voorbije decennium immers grotendeels gebruikt voor de aankoop van wapens die gebruikt werden in de bloedige Liberiaanse burgeroorlog.

De Liberiaanse president Ellen Johnson-Sirleaf had eerder al opgeroepen om het embargo op te heffen. Dat zou Liberia immers extra inkomsten kunnen bezorgen. Die zouden volgens Johnson-Sirleaf gebruikt worden om de armoede in het land te bestrijden. De regering krijgt nu negentig dagen tijd om te bewijzen dat het bosbeheer in Liberia wettelijk goed wordt geregeld.

De concessies die tijdens de regering van Charles Taylor aan houtproducenten werden verstrekt, zouden inmiddels zijn ingetrokken. Bovendien zouden een aantal gebieden aangestipt zijn voor commerciële houtwinning, maar zou ook ruim één miljoen hectare, ongeveer twaalf procent van de totale oppervlakte van het land, beschermd worden.

Liberia zou jaarlijks 80 miljoen euro kunnen verwerven uit de commerciële houtbouw. Daarvan zou twintig procent naar de staat gaan. Het persbureau Associated Press voert echter aan dat de machtige figuren in de houtproductie vrienden zijn van de gewezen president Taylor. Zij blijven volgens het bureau een gevaar voor het nieuwe, jonge Liberiaanse regime.

In Schotland gaat jaarlijks meer dan één miljard liter drinkwater verloren door lekken en druipende kranen. Dat volume is voldoende om meer dan twee miljoen mensen van water te voorzien. Het is bovendien ongeveer de helft van alle drinkwater dat door de maatschappij Scottish Water wordt verdeeld.

Een groot gedeelte van het probleem wordt verweten aan de ouderdom van de ondergrondse waterleidingen. In Edinburgh is het waterleidingnet gemiddeld 120 jaar oud. Daarnaast zijn er ook problemen met de leidingen in de woningen en druipende kranen, terwijl de bevolking ook meer water laat lopen dan nodig is.

“Scottish Water heeft beloofd om op een periode van vier jaar 2,4 miljard pond te investeren in de herstelling van het netwerk,” meldt de krant The Scotsman. “Eerder al werd 1,8 miljard geïnvesteerd, zonder dat dit veel aarde aan de dijk bracht.” Toen Scottish Water het netwerk in 2001 overnam van drie regionale verdelers overnam, lag het waterverlies op 1,02 miljard liter.

Volgens een woordvoerster van Scottish Water heeft het probleem vooral te maken aan onderinvesteringen uit het verleden. De situatie in Schotland staat volgens The Scotsman in schril contrast met de situatie in Engeland, waar waterbedrijven slechts 22 procent van hun water verliezen.

In het zuidoosten van Groot-Brittannië wordt men tegelijkertijd met de grootste droogte sinds 1933 geconfronteerd. Daar wordt de watervoorziening voor bijna dertien miljoen gerantsoeneerd. Het gebied heeft per hoofd van de bevolking nu minder drinkbaar water dan Syrië

De voorbije honderd jaar is driekwart van de voedingsgewassen verdwenen. Dat benadrukt Jacques Diouf, directeur-generaal van de Food and Agriculture Organisation (FAO). De grote schuldige daarvan is volgens hem de moderne landbouw. Het afnemen van de biodiversiteit kan volgens hem de strijd tegen de honger in de wereld bemoeilijken.

Op dit ogenblik vertegenwoordigen nog slechts een dozijn plantensoorten – zoals tarwe, rijst en maïs – ongeveer zeventig procent van de voedselvoorziening van de wereldbevolking. Driekwart van de voedingsplanten is volgens de FAO de voorbije honderd jaar verdwenen. De grote schuldige van deze soorterosie is de moderne landbouw. Die is immers enkel nog geïnteresseerd in enkele winstgevende soorten.

Jacques Diouf waarschuwt dat het verdwijnen van soorten tot een verlies leidt van belangrijke erfelijke aanleg. “Dat maakt gewassen kwetsbaarder voor schadelijke dieren, ziektes of droogte,” voerder hij aan. “Dat kan hongersnood tot gevolg hebben. Dat kunnen we echter niet toelaten, want gezonde voeding is een mensenrecht.”

Eerder al heeft ook de Europese Commissie aangedrongen op bijkomende maatregelen om het verlies aan biodiversiteit in Europa te stoppen. De Europese Unie wil het verlies aan soorten en ecosystemen in 2010 tot staan gebracht hebben, maar zonder extra inspanningen zal Europa die doelstelling volgens de Europese Commissie niet halen.

De Honda FCX wordt de allereerste auto met een interieurbekleding uit plantaardig materiaal. De FCX wordt aangedreven door brandstofcellen en zou in 2009 op de markt komen. Van dan af zouden trouwens alle modellen van Honda met een bekleding van plantaardige oorsprong uitgerust worden.

De Japanse autofabrikant ontwikkelde als eerste een bekledingsstof uit plantaardige vezels. “De stof voelt goed aan en is perfect houdbaar,” voorspelt de constructeur. Naast de stoelbekleding kan er ook dak-, deur- of vloerbekleding van plantaardig materiaal worden gemaakt.

Honda stelt dat voor de productie van de plantaardige stof tien tot vijftien procent minder energie moet verbruikt worden. Daardoor wordt bij de productie ook de uitstoot van koolstofdioxide verminderd. De Honda FCX zelf produceert geen koolstofdioxide. De huidige, milieuvriendelijke hybride Honda Civic, stoot 109 gram koolstofdioxide uit per kilometer.

Nihon Car heeft op zijn website (www.nihoncarandbike.com) trouwens een virtuele testrit met de Honda FCX uitgebracht. De brandstofcellen geven de wagen op dit ogenblik een actieradius van 200 kilometer.

De natuur wordt één van de belangrijkste economische pijlers van de Afrikaanse landen. Op het continent zijn al een aantal landen die hun natuurlijk milieu steeds sterker als een toeristische troef profileren. Het onderwerp wordt één van de belangrijkste items op de International Conservation Conference, die later deze maand in Madagascar wordt gehouden.

“Landen zoals Madagascar en Rwanda werpen zich op als unieke bestemmingen voor ecotoerisme,” meldt het persbureau Reuters. “Daarmee willen ze een stuk van deze lucratieve nichemarkt opstrijken.” Olivier Langrand, onderdirecteur van Conservation International, stelde daarbij dat de natuur het enige concurrentiële voordeel is dat een land als Madagascar heeft.

Een land als Kenia is al langer die weg opgegaan en in Zuid-Amerika richt ook Costa Rica zich op het ecotoerisme. “Costa Rica is echt een symbool voor natuurbehoud geworden,” aldus Langrand. “Het toerisme en aanverwante sectoren vertegenwoordigen er nu al 62,8 procent van het bruto binnenlands product. In 1984 was dat nog 40,6 procent.”

Madagascar staat bekend voor zijn lemuren en Rwanda voor zijn gorilla’s, maar het persbureau wijst erop dat weinig mensen weten dat Equatoriaal Guinea, bekend voor olie en corruptie, één van de belangrijkste centra van primaten ter wereld is. De regering heeft nu een overeenkomst getekend met Conservation International om een groot gedeelte van het regenwoud te beschermen. Daarmee wil het land zich ook als toeristische bestemming op de kaart zetten.

De bescherming betekent dat een houtwinningsproject van 500.000 hectaren wordt geschrapt en dat er een fonds van 15 miljoen dollar wordt opgezet om het milieuproject te realiseren. Daarmee zou 37 procent van het grondgebied van Equatoriaal Guinea beschermd zijn, het hoogste percentage van alle Afrikaanse landen.

Er wordt echter op gewezen dat dergelijke stappen nog andere bedoelingen hebben dan milieu en toerisme. “Er wordt vanuit gegaan dat een land dat goed met zijn milieu omspringt, ook een goed land is om te investeren,” aldus Juan Conservation International. “Costa Rica en Belize hebben niet alleen een positief milieubeleid, maar ook een liberaal economisch kader. De twee lijken bijzonder goed hand in hand te kunnen gaan.”

Ecotourisme heeft volgens milieugroeperingen nog een ander belangrijk voordeel. “Het is een bijzonder arbeidsintensieve sector, wat dan weer ten goede kan komen aan de arme bevolking van die landen,” stellen ze.

Jaarlijks worden er in de wereld vijhonderd tot duizend miljard plastiek zakjes gebruikt. Met dertig miljard exemplaren is Japan op dat vlak één van de grootste verbruikers. Maar de Japanse regering wil nu daar nu paal en perk aan stellen en heeft een nieuwe wet goedgekeurd om het verbruik te ontraden. Volgens critici gaat die wet echter niet ver genoeg.

“Japan gebruikt waarschijnlijk meer plastic dan de meeste samenlevingen in de wereld,” vertelde Hideki Nakahashi, een woordvoerder van het Japan Polyolefin Film Industry Trade Association, aan het persbureau Associated Press. Een Japanner verslindt gemiddeld 300 plastiek zakjes per jaar, maar daarin wordt geen rekening gehouden met exemplaren die gebruikt worden voor onder meer het verpakken van droogkuis en individuele koekjes.

De Japanse regering heeft nu een wet goedgekeurd waarbij verkopers op de vingers getikt kunnen worden indien ze niet genoeg inspanningen doen om het verbruik te beperken en hergebruik en recyclage te stimuleren. Critici stellen echter dat het bijzonder moeilijk zal worden om de Japanner ervan te overtuigen zijn gedrag te wijzigen.

“We beschouwen de verpakking als een onderdeel van het product,” benadrukte Shinji Shimamura, een woordvoerder van de Japan Franchise Association. “Het is onmogelijk om de Japanse consument een box met een warme lunch of een ijsje aan te bieden zonder een plastiek zak. Dat zou als onhygiënisch en bijzonder onbeleefd beschouwd worden.”

Japanners gaan echter heel ver met het verpakken. “In sommige fruitwinkels wordt elke individuele banaan en appel in een afzonderlijke zak verpakt,” aldus Associated Press. “Bij de verkoop gaan die dan nog eens samen in een andere plastieken zak. Dat zou te maken kunnen hebben met de Japanse geschenken-traditie, waarbij meer aandacht wordt besteed aan de presentatie dan aan de content. Bovendien heeft het verpakken ook een sociale betekenis. Meer verpakkingen staan voor grotere beleefdheid en vormelijkheid.”

Bovendien zijn de plastieken zakken zo goedkoop, dat de winkels niet geneigd zijn om het gebruik te beperken of recyclage te stimuleren. Een aantal ketens is inmiddels al wel gestart met een sensibilisering van het Japanse publiek. Dat geldt onder meer bij de Lawson-keten, die in Japan ongeveer 8.400 winkels uitbaat.

Het bedrijf stelt echter dat veel consumenten aandringen op het gebruik van een plastiek zak. Dat is volgens Yoshitaka Fukuoka, docent milieukunde aan de Rissho University in Tokyo, bijzonder slecht nieuws voor het leefmilieu. “Het draagt bij tot het verbruiken van olievoorraden en de energie die geïnvesteerd wordt in de productie, draagt bij tot de opwarming van de aarde,” aldus Fukuoka.

Bovendien stelt de professor dat bij het verbranden van plastiek zakken schadelijke stoffenkunnen vrijkomen, terwijl er ook vele exemplaren in de zee terecht komen, waar ze dieren kunnen doden die de verpakking verkeerdelijk voor voedsel aanzien. Fukuoka stelt verder dat de nieuwe wet niet ver genoeg gaat. “Er staan immers geen straffen op,” voert hij aan.

De professor is van mening dat winkels verplicht zouden moeten worden om geld te vragen voor de plastiek zakken. In Duitsland leidde die maatregel tot een daling van het verbruik van plastiek zakken met zevntig procent. Ook in Ierland, Zuid-Afrika, Bangladesh, Australië en Taiwan werden gelijkaardige maatregelen met succes ingevoerd.

De Bank of America geeft 21.000 werknemers een premie van 3.000 dollar indien ze zich een milieuvriendelijke hybride auto aanschaffen. Volgens natuurbeschermers is het bijzonder belangrijk signaal dat één van de grootste bedrijven van de Verenigde Staten een dergelijk initiatief neemt.

“In sommige Amerikaanse steden mag men met een hybride wagen al gratis parkeren, terwijl ook een aantal bedrijven al maatregelen hebben genomen om werknemers met een milieuvriendelijke auto te belonen,” meldt het persbureau Associated Press. “Maar wanneer een bedrijf zoals de Bank of America tot een dergelijke stap overgaat, kan dat volgens natuurbeschermers een grote impact hebben.”

De bonus van 3.000 dollar geldt voor het bankpersoneel in Boston, Los Angeles en Charlotte. “Dit kan een belangrijk spin-off effect hebben, met andere bedrijven die zich inspireren op het initiatief van de bank,” benadrukte Bob Varney, een woordvoerder van het Amerikaanse Environmental Protection Agency.

Kledinggigant Timberland ging de Bank of America al voor. Ook daar krijgen werknemers met een hybride wagen een premie van 3.000 dollar, maar worden ook een aantal parkeerplaatsen gereserveerd aan de ingang van het bedrijf. Google geeft zelfs 5.000 dollar premie bij de aankoop of leasing van milieuvriendelijke voertuigen.

Anne Finucane, marketing-directeur van de Bank of America, stelde dat de beslissing ook ten goede komt aan het bedrijf zelf. “Het verbetert het plaatselijke milieu en daardoor zal de bank ook een interessantere werkgever worden voor potentiële personeelsleden,” benadrukte ze. “Bovendien zal de bank door zijn positief imago ook nieuwe klanten kunnen aantrekken.”

Na een evaluatie zal bekeken worden of het project aangeboden wordt aan alle 202.000 personeelsleden van de bank. Ook de Amerikaanse overheid biedt trouwens een bonus van 3.000 dollar voor de aankoop van een hybride wagen.

De Britten stappen steeds vaker op de fiets. Volgens de krant The Independent heeft dat vooral te maken met de eindeloze files, een groeiend milieubewustzijn en het streven naar een gezonde levenswijze. Maar door een gebrek aan een fietstraditie is het Britse verkeer niet echt ingesteld aan de fietsende bevolking.

In Londen alleen al is het gebruik de voorbije vijf jaar met vijftig procent toegenomen tot 450.000 ritten per dag. Het ‘Nationale Fietsnetwerk’, een traject van ruim 17.000 kilometer door Britse dorpen en steden, nam vorig jaar met vijftien procent toe tot 232 miljoen fietstochtjes. Sustrans, beheerder van het Nationale Fietsnetwerk, zegt dat het aantal ritjes per fiets al geruime tijd toenam, maar niet eerder zo explosief als in 2005.

In Groot-Brittannië is Cambridge de grootste fietsstad. Hier wordt 28 procent van alle reizen per fiets afgelegd. In York bedraagt dat 19 procent. Dat het fietsverkeer in Londen zo snel is toegenomen, heeft volgens deskundigen ook te maken met de bomaanslagen in juli vorig jaar. Forenzen wilden niet langer met het openbaar vervoer reizen uit angst voor verdere aanslagen.

Het Britse verkeer is echter niet goed ingesteld op de fietser. In Londen werden vorig jaar 328 fietsers aangereden. Landelijk raken jaarlijks ongeveer 20.000 fietsers betrokken bij ongevallen. Transport for London (TfL), de organisatie die het verkeer in Londen regelt, wil daarom een campagne lanceren om het wederzijdse respect tussen bestuurders en fietsers te verbeteren.

Op de Europese fietsranglijst staat Groot-Brittannië nog helemaal onderaan, want slechts twee procent van alle reizen wordt per fiets afgelegd. Met 77 procent staat Nederland bovenaan in die klassering.

In Portugal is begonnen aan de bouw van het grootste zonne-energiepark van de wereld. Daarbij is een investering voorzien van 58 miljoen euro. De centrale moet voldoende elektriciteit leveren voor achtduizend gezinnen. De centrale van Serpa, ongeveer 200 kilometer ten zuiden van de Portugese hoofdstad Lissabon, moet in januari van volgend jaar in gebruik genomen kunnen worden. 

De nieuwe centrale zal een capaciteit hebben van elf megawatt en bestaat uit 52.000 fotovoltaïsche modules. Het terrein, dat op een zuidelijk gerichte helling ligt, heeft een oppervlakte van zestig hectare. Het project is ontwikkeld door het Portugese Catavento, gespecialiseerd in hernieuwbare energie. Daarbij wordt samengewerkt met Powerlight, dat zich toespitst op de productie van zonne-energie. De financiële ondersteuning gebeurt door Energy Financial Services van General Electric.

De zonnepanelen steken twee meter uit boven het gras, dat door schapen kort gehouden zal worden. Volgens Serpa moet het project de basis leggen voor de energietoekomst van Portugal en maakt het maximaal gebruik van de uitstekende klimatologische voorwaarden voor zonnekracht. De centrale moet de CO2-uitstoot van Portugal met dertig ton per jaar verminderen. Dat staat gelijk met één procent van de energieconsumptie van het land.

Serpa stelt dat de toekomst een mengeling van hernieuwbare energiebronnen – wind, zon, water en golven – zal nodig hebben. De centrale zal de PowerTracker-technologie van PowerLight gebruiken, waarbij het dagelijks traject van de zon gevolgd kan worden. Dat levert volgens PowerLight meer elektriciteit op dan de bestaande immobiele systemen. Portugal wil in de toekomst nog gelijkaardige projecten omzetten om het verbruik van fossiele brandstoffen te verminderen.

De Braziliaanse president Luiz Inacio Lula da Silva heeft beslist een weg te laten aanleggen door het Amazonegebied. Brazilië hoopt daardoor via de havenstad Santarem meer soja te kunnen exporteren. Het project is door natuurbeschermers echter fel omstreden.

De weg is 1.570 kilometer lang. Het traject bestaat al, maar is niet meer dan een overharde route. Die is tijdens het regenseizoen nagenoeg onbetreedbaar. Tot nu toe leggen de meeste agrarische exportproducten een langere weg af naar havens in het zuiden. Brazilië hoopt met de korte route door de jungle echter te kunnen besparen op transportkosten.

De president beloofde dat de aanleg zal moeten voldoen aan strenge milieuvoorwaarden, zodat het Amazonegebied zoveel mogelijk gespaard kan blijven. Natuurbeschermers hebben zich echter steeds verzet tegen de aanleg van de weg. Ze menen dat de weg de vernietiging van het regenwoud zal versnellen, omdat hij ook gebruikt zal worden door houtkapbedrijven, kolonisten en de sojaboeren.

Lula heeft satellieten ingezet om illegale houtkap te bestrijden, maar de handhaving van milieuwetgeving en vervolging van overtreders laat nog te wensen over. “Bovendien wordt houtbedrijven weinig in de weg gelegd,” aldus het magazine OneWorld.