Het Nationaal Congres van het Centraal-Amerikaanse land Panama heeft formeel zijn goedkeuring gehecht aan de uitbreidingsplannen van het beroemde Panamakanaal. Dat moet immers aangepast worden aan de grotere capaciteit van de huidige wereldvloot. Het zou de grootste uitbreiding worden voor het kanaal, dat in 1914 voor de scheepvaart werd geopend. Het project zou een investering vergen van vijf miljard dollar. Het plan moet nog wel goedgekeurd worden door een referendum. Dat is gepland voor dit najaar. 

Het Panamakanaal is een belangrijke verbinding tussen de Atlantische Oceaan en de Stille Oceaan, zodat schepen niet rond heet Zuid-Amerika moeten varen om aan de andere kant te komen. Maar sommige schepen zijn veel te breed geworden om door het kanaal te kunnen. Schepen die het kanaal nog wel kunnen gebruiken, worden geconfronteerd met ellenlange wachtfiles. Het kanaal verwerkt immers bijna vijf procent van de wereldhandel.

Uit peilingen blijkt dat de bevolking van Panama een voorstander is van de verbredingswerken. Voorstanders van het project stellen dat de verbreding absoluut nodig is voor de toekomst van het kanaal en voor de welvaart van het land. Critici stellen echter dat het afgewerkte project nog altijd niet zal voldoen aan de noden van de scheepvaart en het land in zware schulden zal doen wegzinken.

Het Panamakanaal wordt vooral gebruikt door schepen uit de Verenigde Staten, China, Japan en Chili. De werken bestaan uit de bouw van twee nieuwe sluizencomplexen, de uitdieping van bepaalde aanvoerroutes en het verbreden van een aantal trajecten. De maximum-capaciteit van het kanaal wordt nu gevormd door de zogenaamde Panamax-schepen, die 4.000 containers kunnen vervoeren. Ze passen amper in de sluizen, die ongeveer 35 meter breed zijn. Na de uitbreidingswerken zou het tachtig kilometer lang traject ook geschikt zijn voor de grote Post-Panamaxschepen.

De Panamese president Martin Torrijos wil de werken financieren door een verhoogde tol voor het gebruik van het kanaal en een lening van 2,3 miljard dollar van een private bank. Het Panama-kanaal realiseerde vorig jaar een omzet van 1,2 miljard dollar en werd gebruikt door 14.000 schepen. Panama nam het beheer van het kanaal over op 31 december 1999, toen de militaire aanwezigheid van de Verenigde Staten in het land werd afgesloten.

Het Britse havenbedrijf Peninsula and Oriental Steam Navigation Company (P&O Ports) wil opnieuw naar de Londense beurs, minder dan een jaar nadat de groep werd overgenomen door Dubai Ports World. Het havenbedrijf zou twintig procent van zijn aandelen op de beurs willen aanbieden. Dat pakket zou volgens de krant The Telegraph een waarde hebben van ongeveer 1,5 miljard euro. 

Begin dit jaar kocht Dubai Ports World, dat gecontroleerd wordt door de regering van de Verenigde Arabische Emiraten, P&O Ports voor een bedrag van 5,7 miljard euro. De Arabische groep haalde het daarbij van PSA International uit Singapore. De overname door Dubai Ports World stuitte vanwege veiligheidsrisico’s echter op felle kritiek van het Amerikaanse Congres, waardoor de groep moest toestaan dat de Amerikaanse activiteiten van P&O onder de hoede werden gegeven van een Amerikaanse dochter.

P&O was 168 jaar lang een onafhankelijke groep die bekend was voor zijn transport door het voormalige British Empire. P&O heeft activiteiten in 29 verschillende havens in de wereld en is ook aanwezig in de Antwerpse haven. De nieuwe beursgang zou voorzien zijn voor november dit jaar en begeleid worden door Deutsche Bank en Merrill Lynch. De aandelen zouden genoteerd worden op de London Stock Exchange en in het Dubai International Financial Centre.

De geruchten over een beursgang werden aangewakkerd door een verklaring van sultan Ahmad Bin Sulayem, voorzitter van DP World. Die kondigde onlangs aan dat het bedrijf van plan was om de volgende drie tot vier jaar ongeveer 2,5 miljard euro te investeren in havenuitrusting om de containertrafiek in zijn havens met ongeveer veertig procent te kunnen opdrijven. Hij voegde daar aan toe een beursgang niet uit te sluiten om aan de nodige financiële middelen te komen om die investeringen te bekostigen.

China telt steeds meer autobezitters en ook het autotoerisme komt er stilaan op gang. Dat is ook de fastfood-keten McDonald’s niet ontgaan. De Amerikaanse gigant heeft met het Chinese petroleumbedrijf Sinopec, uitbater van ongeveer 30.000 Chinese tankstations, een contrect getekend om drive-in restaurants te bouwen.

Op dit ogenblik rijden er in China ongeveer 5,76 miljoen auto’s. Hun aantal stijgt echter jaarlijks met dertig procent. “Ook het wegennet en het aantal benzinestations neemt toe,” meldt het Nederlandse Algemeen Dagblad. Sinopec is één van de grootste uitbaters van benzinestations. Jaarlijks bouwt het bedrijf ongeveer 500 nieuwe stations. Door de samenwerking met McDonald’s hoopt het bedrijf klanten aan zich te binden.

McDonald’s is immers bijzonder populair bij de jonge Chinese middenklasse. De keten heeft nu 760 Chinese filialen. Tegen 2008 moeten daar nog eens 240 restaurants bijkomen. De helft daarvan zouden drive-ins moeten zijn. De eerste werd vorig jaar geopend en inmiddels zijn er drie. Het Amerikaanse bedrijf ziet in de groeiende Chinese mobiliteit grote groeikansen, want in de Verenigde Staten raakt zijn markt stilaan gesatureerd.

In Toulouse is de Franse spoorwegmaatschappij SNCF door een rechtbank schuldig bevonden wegens medeplichtigheid aan de deportatie van Franse joden naar Duitse vernietigingskampen. Dat kan zware gevolgen hebben voor de maatschappij, die ook in de Verenigde Staten door slachtoffers van de holocaust is aangeklaagd.

“De spoorwegmaatschappij deed niets om de deportatie te stoppen en stopte de slachtoffers op eigen initiatief in veewagens onder abominale omstandigheden,” aldus de rechter. Het is de eerste keer dat een Franse rechter een overheidsinstantie heeft veroordeeld wegens holocaust-misdaden.

Het SNCF-personeel is verontwaardigd over de veroordeling, die volgens hen een besmeuring is van het imago dat de spoorwegmaatschappij had als bastion van de weerstand tegen de Duitse bezetter. “Sommige SNCF-mewerkers zijn misschien wel collaborateur geweest, maar de stap naar een collectieve schuld gaat te ver en betekent een verdraaiing van de geschiedenis.

Maar volgens de families van de slachtoffers is dit een bevestiging van de grotere schuld van de Franse maatschappij bij de uitroeiing van de joden. “Er waren heel wat Fransen die met de Duitse Gestapo samenwerkten,” schreef historicus Maurice Rajsfus in de krant Libération.

“De reactie van de SNCF is een bewijs van het selectieve geheugenverlies van de spoorwegmaatschappij,” benadrukte Alain Lipietz, wiens vader en oom in 1944 naar een doorgangskamp waren gestuurd en de klacht tegen de SNCF neerlegden. “Zelfs een bezette staat heeft nog altijd een manouvreerruimte om niet deel te nemen aan folteringen.”

Ook in de Verenigde Staten hebben holocaust-overlevenden een proces aangespannen tegen de SNCF omdat de spoorwegmaatschappij systematisch geld en eigendommen van joodse gedeporteerden in beslag nam. Het franse vonnis zou volgens verdiger Harriet Tamer van de Amerikaanse slachtoffers een invloed kunnen hebben op de Amerikaanse rechtszaak.

“Geen enkele deportatietrein werd opgeblazen,” aldus Tamer. “Men moet zijn verantwoordelijkheid aanvaarden. Soms betekent dat ook schadevergoedingen.” Maar Arno Klarsfeld, de advocaat van de SNCF, stelde dat indien de spoorwegmaatschappij schuldig wordt verklaard, iedere betrokkene – van treinbestuurder tot kantoorklerk – eveneens schuldig is.

Arno Klarsfeld is de zoon van de beroemde franse nazi-jagers Serge en Beate Klarsfeld. Zijn grootvader stierf in Auschwitz.

In Schotland gaat jaarlijks meer dan één miljard liter drinkwater verloren door lekken en druipende kranen. Dat volume is voldoende om meer dan twee miljoen mensen van water te voorzien. Het is bovendien ongeveer de helft van alle drinkwater dat door de maatschappij Scottish Water wordt verdeeld.

Een groot gedeelte van het probleem wordt verweten aan de ouderdom van de ondergrondse waterleidingen. In Edinburgh is het waterleidingnet gemiddeld 120 jaar oud. Daarnaast zijn er ook problemen met de leidingen in de woningen en druipende kranen, terwijl de bevolking ook meer water laat lopen dan nodig is.

“Scottish Water heeft beloofd om op een periode van vier jaar 2,4 miljard pond te investeren in de herstelling van het netwerk,” meldt de krant The Scotsman. “Eerder al werd 1,8 miljard geïnvesteerd, zonder dat dit veel aarde aan de dijk bracht.” Toen Scottish Water het netwerk in 2001 overnam van drie regionale verdelers overnam, lag het waterverlies op 1,02 miljard liter.

Volgens een woordvoerster van Scottish Water heeft het probleem vooral te maken aan onderinvesteringen uit het verleden. De situatie in Schotland staat volgens The Scotsman in schril contrast met de situatie in Engeland, waar waterbedrijven slechts 22 procent van hun water verliezen.

In het zuidoosten van Groot-Brittannië wordt men tegelijkertijd met de grootste droogte sinds 1933 geconfronteerd. Daar wordt de watervoorziening voor bijna dertien miljoen gerantsoeneerd. Het gebied heeft per hoofd van de bevolking nu minder drinkbaar water dan Syrië

De meeste Amerikaanse steden zijn nog altijd niet voorbereid op grote catastrofes. Dat is de conclusie van een onderzoek van het Amerikaans ministerie van Homeland Security. In 131 rampenplannen uit de achttien staten van de orkaangordel werden immers grote tekortkomingen aangetroffen.

De Amerikaanse president George W. Bush kondigde in september vorig jaar New Orleans een herziening van de rampenplannen aan in de nasleep van de orgaan Katrina, die de stad enkele weken eerder had getroffen. Het rapport bracht talrijke tekortkomingen aan het licht. “Het is fataal wanneer die in het midden van een ramp moeten gecorrigeerd worden,” aldus het rapport.

In veel gevallen bleken de rampenplannen volgens het persbureau Associated Press niet voorzien te zijn van hulpmaatregelen voor zieke, oude of arme mensen die niet in staat zijn om voor zichzelf te zorgen. Maar ook bleek de bevolking niet tijdig verwittigd te worden van rampen, terwijl er evenmin sprake is van een degelijke commandostructuur.

De steden uit de zogenaamde orkaangordel bleken wel beter voorbereid te zijn op rampen dan de rest van het land. Maar ook hier bleken de evacutatieplannen een onvoldoende gekregen te hebben. Namen van individuele steden werden niet bekend gemaakt.

Gesteld wordt dat ook de federale regering tekort schiet. Die zou locale hulpverleners beter moeten informeren over de situatie en evoluties. Bovendien zou het volgens het rapport tot een betere samenwerking moeten komen met caritatieve instellingen en ondernemingen om hulpgoederen op te slaan en te verdelen.

Het grootste gedeelte van de Britse havens dreigen in buitenlandse handen te vallen. Een consortium, geleid door de Amerikaanse bank Goldman Sachs, heeft immers een bod gedaan van 2,4 miljard pond op de 21 dokken die beheerd worden door Associated British Ports. Daarmee wordt in Groot-Brittannië gevreesd dat de vitale infrastructuur van het land steeds meer door het buitenland gecontroleerd wordt.

Eerder dit jaar werd P&O opgekocht door Dubai Ports World, terwijl vorige week bekend gemaakt werd dat het Spaanse Ferrovial de Britse luchthavenbeheerder BAA. Het consortium dat een bod heeft gedaan op AB Ports, bestaat naast Goldman Sachs uit het Canadese Borealis Instrastructure Management en GIC Special uit Singapore. AB Ports vertegenwoordigt een kwart van de Britse zeehandel.

Vorig jaar al werd Mersey Docks aan Harbour Board opgekocht door Peel Ports, terwijl PD Ports werd overgenomen door het Australische Babcock & Brown. “Havens en luchthavens zijn een attractieve prooi voor investeerders omdat ze een stabiele stroom inkomsten genereren, grote eigendommen hebben en goede groeivooruitzichten bieden. Door de groeiende internationale handel, stijgen de omzetten van havens wereldwijd.”

Uit studies blijkt dat het Britse containerverkeer tegen 2030 zal verdubbeld zijn en de Britse regering overweegt de bouw van een aantal nieuwe terminals. Volgens de Britse krant The Guardian zal de Britse regering zich wellicht achter de verkoop van AB Ports scharen, ondanks protesten van enkele backbenchers van de Labour-regering. Bij AB Ports werken 3.000 mensen

In 2008 wordt in Frankrijk gestart met de aanleg van een breed kanaal dat Parijs met België en Nederland moet verbinden. Over zes jaar zouden de eerste binnenschepen de nieuwe waterweg kunnen gebruiken. In totaal zouden jaarlijks dertien miljoen ton vervoerd kunnen worden over de nieuwe verbinding. Op dit ogenblik moeten daarvoor tussen Antwerpen en Parijs smalle en slingerende riviertjes gevolgd worden. 

De drie betrokken landen besloten eind 2003 tot de aanleg van een breed kanaal dat Parijs moet verbinden met België en Nederland. Vooral voor Nederland is het kanaal bijzonder belangrijk. Van alle West-Europese binnenschepen is immers tachtig procent in Nederlandse handen. Het kanaal kan Nederland dan ook een nieuwe afzetmarkt opleveren. De Franse markt wordt via het water nu immers vooral bevoorraad vanuit het zuiden.

Eind 2004 toonde een onderzoek aan dat er veel enthousiasme bestaat voor het kanaalproject. Driekwart van de bedrijven die langs de Schelde en de Seine gelegen zijn, beweerden daarbij de nieuwe waterweg te willen gebruiken. De Fransen zouden op die manier onder meer graanproducten naar het noorden willen uitvoeren. Het kanaalproject werd ingediend voor subsidies van de Europese Unie.

De Britten stappen steeds vaker op de fiets. Volgens de krant The Independent heeft dat vooral te maken met de eindeloze files, een groeiend milieubewustzijn en het streven naar een gezonde levenswijze. Maar door een gebrek aan een fietstraditie is het Britse verkeer niet echt ingesteld aan de fietsende bevolking.

In Londen alleen al is het gebruik de voorbije vijf jaar met vijftig procent toegenomen tot 450.000 ritten per dag. Het ‘Nationale Fietsnetwerk’, een traject van ruim 17.000 kilometer door Britse dorpen en steden, nam vorig jaar met vijftien procent toe tot 232 miljoen fietstochtjes. Sustrans, beheerder van het Nationale Fietsnetwerk, zegt dat het aantal ritjes per fiets al geruime tijd toenam, maar niet eerder zo explosief als in 2005.

In Groot-Brittannië is Cambridge de grootste fietsstad. Hier wordt 28 procent van alle reizen per fiets afgelegd. In York bedraagt dat 19 procent. Dat het fietsverkeer in Londen zo snel is toegenomen, heeft volgens deskundigen ook te maken met de bomaanslagen in juli vorig jaar. Forenzen wilden niet langer met het openbaar vervoer reizen uit angst voor verdere aanslagen.

Het Britse verkeer is echter niet goed ingesteld op de fietser. In Londen werden vorig jaar 328 fietsers aangereden. Landelijk raken jaarlijks ongeveer 20.000 fietsers betrokken bij ongevallen. Transport for London (TfL), de organisatie die het verkeer in Londen regelt, wil daarom een campagne lanceren om het wederzijdse respect tussen bestuurders en fietsers te verbeteren.

Op de Europese fietsranglijst staat Groot-Brittannië nog helemaal onderaan, want slechts twee procent van alle reizen wordt per fiets afgelegd. Met 77 procent staat Nederland bovenaan in die klassering.

British Petroleum (BP) riskeert in de Verenigde Staten voor de rechter gedaagd te worden wegens een massale olievervuiling in Alaska. Dat meldt de krant The Financial Times. De lek in een pijplijn werd op 2 maart dit jaar ontdekt. Daarbij kwam één miljoen liter olie in het milieu van Prudhoe Bay terecht. BP Alaska ontkent de aantijgingen dat de pijplijn onvoldoende werd onderhouden. 

The Financial Times kon de hand leggen op een aantal interne e-mails van Britisch Petroleum waaruit blijkt dat een Amerikaanse Grand Jury een onderzoek is gestart naar de olievervuiling in Prudhoe Bay. In de mails wordt gesteld dat het bedrijf verplicht wordt om een aantal documenten en andere gegevens met betrekking tot de olielek te overhandigen. Vermoed wordt dat het lek aan de pijplijn is ontstaan door roestvorming.

De vervuiling is de grootste milieuramp in de North Slope van Alaska. Het onderzoek van een Grand Jury kan leiden tot een in beschuldiging stellen, waarbij de betrokkenen de kans lopen zware boetes te moeten betalen of zelfs tot gevangenisstraffen veroordeeld te worden. In de Verenigde Staten loopt trouwens nog een onderzoek tegen BP voor een ontploffing in een raffinaderij in Texas. Daarbij vielen in maart vorig jaar vijftien doden. Nog eens 170 anderen raakten gewond. Dat ongeval was volgens het bedrijf te wijten aan persoonlijke fouten en tekortkomingen van het management.