Medewerkers van de Europese Unie zouden deze zomer geen das moeten dragen op het werk. Dat zegt Charlie McCreevy, Europees Commissaris voor interne markten. Mannen zonder stropdas kunnen beter tegen de warmte en daardoor kan de airconditioning in de kantoren van de Europese Unie lager gedraaid worden. Op die manier kunnen dasloze ambtenaren volgens McCreevy een bijdrage leveren tot de strijd tegen de opwarming van de aarde.

De Europese Unie telt 1.700 mannelijke personeelsleden. Indien zij deze zomer hun das thuis laten, kunnen zij volgens Charlie McCreevy bijdragen in de strijd tegen de klimaatverandering. Volgens McCreevy kunnen mannen die geen das dragen veel beter tegen zomerse warmte, omdat ze dan het bovenste knoopje van hun overhemd los kunnen doen. Daardoor moet de airconditioning, een grote energieverbruiker in de gebouwen van de Europese Unie, veel minder worden gebruikt.

Charlie McCreevy wil dat de Europese Unie op deze manier een extra bijdrage levert aan de strijd tegen de klimaatverandering, één van de beleidsdoelen van de Europese Commissie. McCreevy zegt het idee te hebben opgedaan in Japan. Om energie te besparen dragen de medewerkers van de Japanse premier Shinzo Abe al enkele zomers geen dassen meer. Volgens McCreevy zou de maatregel de uitstoot van koolstofdioxide van de EU-gebouwen in Brussel met tien procent verminderen.

De Braziliaanse regering heeft zijn goedkeuring gehecht aan een omstreden grootschalig stuwdammenproject in het hart van het Amazonegebied, dat een groot deel van het nationale energietekort moet oplossen. Ibama, het uitvoerende orgaan van het Braziliaanse ministerie van milieu, gaf heeft zijn toestemming gegeven voor de aanbesteding van het project. Er werden wel een hele reeks milieumaatregelen opgelegd.

Door de aanleg van de San-Antonio- en de Jirau-dam in de Madeira, een zijrivier van de Amazone, komt een gebied van honderden vierkante kilometers ongerept regenwoud onder water te staan. Waterkrachtcentrales in de dammen zullen naar schatting 6.450 megawatt, of 8 procent van de totale Braziliaanse energiebehoefte kunnen leveren. Het project zal naar verwachting een investering van 7 tot 11 miljard euro vergen.

Volgens milieudeskundigen kan het ondergelopen gebied echter tweemaal zo groot worden en als nu wordt verondersteld en zo ook het Boliviaanse regenwoud aantasten. Daarnaast doemen volgens hen nog meer gevaren op aan de horizon. Vissoorten die door de dammen hun paaigebieden niet meer kunnen bereiken, zullen volgens hen uitsterven. Ook zou het leefgebied van de malariamuggen vergroten, terwijl sojaplantages nog verder het regenwoud zouden aantasten.

Gevreesd wordt ook dat het kwik uit de goudmijnen zich gemakkelijker zal kunnen verspreiden en via de visstand de volksgezondheid bedreigen.

Meer over natuur en milieu

Op 5 juli 1907 fuseerden het Nederlandse Koninklijke Olie en het Britse Shell Transport & Trading hun activiteiten. Het olieconcern Koninklijke Shell heeft dan ook gisteren zijn eeuwfeest gevierd, hoewel de echte fusie tussen beide takken pas in juli 2005 werd doorgevoerd. Naar aanleiding daarvan werd een reeks van vier boeken over de geschiedenis van het bedrijf gepubliceerd.

In 1833 richtte Marcus Samuel in Londen The Shell Transport and Trading Company op. Het bedrijfje was gespecialiseerd in de import van Sint-Jacobsschelpen. Daar komt ook de naam en het logo van het bedrijf vandaan. Toen zoon Marcus Samuel in 1892 schelpen begon in te voeren uit de regio van de Kaspische Zee, realiseerde hij zich dat er ook een potentiële markt was voor lampenolie uit het gebied.

Om die olie te vervoeren liet Marcus Samuel de Murex, de eerste olietanker van de wereld, bouwen. Tegen 1907 had het bedrijf al een uitgebreide vloot olietankers. Maar inmiddels was er heel wat gebeurd met het Britse bedrijf. In 1890 was in Nederland immers de Koninklijke Nederlandse Petroleum Maatschappij opgericht door Jean Kessler, Henri Deterding en Hugo Loudon. Het bedrijf boorde in Nederlands-Indië naar olie.

Op 5 juli 1907 gingen Koninklijke Olie en Shell Company een zeer nauwe samenwerking aan, echter zonder volledig te fuseren. Koninklijke Olie kreeg een belang van 60 procent in de Koninklijke-Shell Groep. De rest was voor de Britse groep. De aandelen van de beide moedermaatschappijen werden nog altijd gescheiden verhandeld en het bedrijf had een bedrijfsstructuur met twee hoofdkantoren in Den Haag en in Londen.

Het samengaan van Koninklijke Olie en Shell Company was één van de eerste en meteen ook de grootste grensoverschrijdende fusie uit die periode. Sindsdien is er echter veel veranderd. In 1907 produceerde de fusiegroep 8,5 miljoen vaten olie per jaar. Diezelfde productie wordt nu gerealiseerd in minder dan tweeënhalve dag. Het concern wordt op dit ogenblik geleid door Jeroen Van der Veer.

Olie houdt Australische militairen in Irak. Dat heeft de Australische minister van defensie Brendan Nelson toegegeven. Hij stelde dat de zekerstelling van de olievoorraden een belangrijke factor was voor de Australische aanwezigheid in Irak. Nelson voegde er aan toe dat de beveiliging van energiebronnen in het Midden-Oosten een prioriteit is. De Australische minister John Howard noemde de woorden van zijn minister echter overdreven.

Australië nam in 2003 deel aan de invasie in Irak en heeft op dit ogenblik nog altijd ongeveer 1.500 militairen in het gebied. Er zijn ook geen onmiddellijke plannen om hen terug te roepen. “Het Midden-Oosten is een belangrijke leverancier van olie voor de rest van de wereld,” vertelde Brendan Nelson op de Australische televisie. “We moeten ons dan ook hoeden voor een voortijdige terugtrekking uit Irak.”

Pas wanneer er garanties zijn voor een duurzame veiligheid mogen de aanwezige troepen zich volgens Nelson uit het Midden-Oosten terugtrekken. “Het is de eerste keer dat de Australische regering toegeeft dat er een rechtstreeks verband staat tussen olie en de westerse militaire aanwezigheid in Irak,” aldus BBC News. “De Australische oppositie had eerder al opgeworpen dat de Iraakse olievoorraden de voornaamste reden waren voor de militaire aanwezigheid van Australië.”

Eerste minister John Howard relativeerde echter de woorden van zijn minister van defensie. “Olie was is niet de reden van onze aanwezigheid in Irak,” voerde hij aan. “Iedereen weet dat er uit het Midden-Oosten veel olie komt, maar wij willen er vooral blijven omdat we het terrorisme willen bestrijden en de Iraakse bevolking de kans willen geven om een democratisch land tot stand te brengen.

De Chinese petroleummaatschappij CNPC heft een overeenkomst gesloten met de Soedanese regering voor de exploratie naar olie en gas in het noorden van het Afrikaanse land. Daarvoor sloot CNPC, de grootste olieproducent van China, een akkoord af met het Indonenische petroleumbedrijf PT Pertamina. De overeenkomst is echter niet naar de zin van de westerse landen.

China is de belangrijkste buitenlandse investeerder in Soedan en levert het land aan de Rode Zee ook wapens. Soedan wordt echter geteisterd door oorlogsgeweld in het Darfur-gebied. Daarom vroeg het westen dat China zijn investeringen in het land zou terugschroeven. China heeft dat altijd geweigerd en stelt dat de armoede in het land moet worden tegengegaan. Die is volgens China de oorzaak van het geweld.

De overeenkomst geldt voor een gebied van 3,8 vierkante kilometer in het ondiepe kustwater van de Rode Zee. De exploratie van het gebied zal zes jaar duren. Daarna zal de productie van het veld twintig jaar lang gedeeld worden tussen de drie partijen gedeeld worden. De financiële details over het samenwerkingsverband zullen volgens de Chinese overheid later nog worden vastgelegd.

De Russische energiegiganten Gazprom en Transneft krijgen toelating om eigen privélegers te vormen. Dat heeft de doema, het Russische parlement, beslist. Die maatregel moet de twee staatsbedrijven toelaten om hun pijpleidingen en installaties te bewaken tegen onder maar terroristische aanslagen. Critici stellen echter dat de macht van de twee bedrijven daardoor echter alleen nog maar toeneemt.

Gazprom en Transneft krijgen van de doema de toelating om eigen bewakingstroepen uit te rusten met handwapen, geweren en speciaal materiaal. Er is geen gewag gemaakt van het maximum aantal manschappen dat deze legers mogen tellen. De veiligheidsagenten krijgen op het gebied van wapengebruik dezelfde rechten als de normale ordetroepen. De wet moet nog wel goedgekeurd worden door de Russische senaat en president Poetin.

Critici vinden echter dat Gazprom, dat nauwe contacten heeft met de Rusissche politieke top, door de maatregel alsmaar machtiger wordt. Het bedrijf heeft 430.000 personeelsleden en bezit een monopolie op de Russische gasleidingen en de gasexport. Bovendien bezit Gazprom een groot media-imperium. Russische beveiligingsagenten mochten ook voordien al wapens dragen, maar daar waren strikte regels aan verbonden.

De oliebedrijven Statoil en Shell stoppen met hun proeven rond de opslag van koolstofdioxide. De twee bedrijven stellen dat het project, waarbij de uitstoot van een Noorse elektriciteitscentrale en methanolfabriek wordt opgevangen en geïnjecteerd in twee Noorse olievelden, technisch weliswaar haalbaar is, maar voegen er aan toe dat de kosten niet opwegen tegen de baten. Eerder stopte ook British Petroleum met een gelijkaardige proef.

In maart vorig jaar maakten Statoil en Shell te beginnen met een Enhanced Oil Recovery (EOR). Daarmee wou men in de Noorse olievelden Draugen en Heidrun, die hun piek al hebben bereikt, de productieterugval beperken. De techniek bestaat erin om koolstofdioxide in de reservoirs te stuwen, waardoor de druk in het veld kan verhoogd worden en het rendement kan opgedreven worden.

Uit een haalbaarheidsstudie bleek echter dat de geologische structuur van de velden niet geschikt is voor een dergelijke proef. Hoewel de techniek beschikbaar is, bleek dat de kosten van het project voorlopig nog te hoog liggen. Wel wordt verder onderzocht of in de Noorse velden een gewone opslag van koolstofdioxide mogelijk is. Daardoor kan een reductie van broeikasgassen worden gerealiseerd.

British Petroleum maakte begin dit jaar al bekend een project rond de opslag van koolstofdioxide in het Schotse Peterhead stop te zetten. Dat zou te maken hebben met een gebrek aan overheidssteun. British Petroleum had voor Peterhead een investering van 750 miljoen euro voorzien. Shell zegt in de Verenigde Staten wel een aantel EOR-projecten te hebben die naar eigen zeggen commercieel interessant zijn.

De fastfood-keten McDonald’s gaat zijn Britse autovloot bevoorraden met biodiesel. Daarbij wil het bedrijf gebruik maken van zijn eigen gerecycleerde frituurvet. Tegen volgend jaar zouden de hele autovloot van McDonald’s, bestaande uit 155 voertuigen, moeten omgebouwd zijn. De omschakeling zou de uitstoot van de keten met meer dan 1.650 ton koolstofdioxide doen dalen.

Vorig jaar had McDonald’s in Groot-Brittannië al een proefproject met biodiesel opgezet. Dat bleek succesvol verlopen te zijn, zodat McDonald’s nu zegt opgetogen te zijn dat het zijn grote voorraad aan bakolie op een pratische en efficiënte manier kan gebruiken. “Dit is een voorbeeld hoe het bedrijfsleven kan samenwerken om het milieu te beschermen,” vertelde een woordvoerder van McDonald’s aan BBC News.

De keten benadrukte dat dit biodiesel-initiatief niet het enige milieuproject dat door McDonald’s wordt ontwikkeld. Er zou onder meer ook gewerkt worden met recyclage en verpakkingen. Ook die projecten zouden tot een verlaging van de uitstoot van koolstofdioxide moeten leiden. Daarnaast wordt met toeleveranciers onderzocht hoe het gebruik van zuivere raapzaadolie kan beperkt worden.

Lees meer over mobiliteit

De realisatie van de Skanled-pijplijn, die in de toekomst gas zou moeten transporteren van Noorwegen naar Zweden naar Denemarken, is een stukje dichterbij gekomen. Het Britse bedrijf Ineos heeft immers beloofd de gasinstallaties voor de pijplijn in Noorwegen te zullen financieren. Een definitieve beslissing over de constructie van de lijn is echter nog niet genomen. Pas tegen 2009 zou daarover uitsluitsel volgen.

De Skanled-pijplijn moet gas transporteren van Karsto, in de buurt van Stavanger aan de zuidwestkust van Noorwegen, naar Oost-Noorwegen, West-Zweden en Denemarken. Met het project is een bedrag van 880 miljoen euro gemoeid. Door de inbreng van Ineos komt de realisatie van het project volgens Odd Roger Enoksen, de Noorse minister van petroleum en energie, een stap dichterbij. Financiele details over de overeenkomst met Ineos werden niet bekend gemaakt.

Ineos zou een meerderheidsparticipatie nemen in de gasinstallatie in Bamble, in het zuidoosten van Noorwegen. De bouw van die infrastructuur zou volgens experts een investering vergen van ruim 250 miljoen euro. Ineos heeft de voorbije maanden zijn aanwezigheid in Noorwegen gevoelig opgedreven. Eerder al werden er immers de petrochemische activiteiten overgenomen van Borealis en Hydro Polymers, een voormalige dochter van Norsk Hydro.

De Amerikaanse bedrijven Exxon Mobil en ConocoPhilips hebben geweigerd een overeenkomst te tekenen met het Venezolaanse staatsbedrijf PDVSA voor de ontginning van het belangrijkste olieveld in het Zuid-Amerikaanse land. De betrokken bedrijven zijn er niet mee akkoord dat de Venezolaanse overheid een meerderheid in de operaties opeist. British Petroleum, Chevron, Total en Statoil hebben zich wel akkoord verklaard.

De Venezolaanse olieproducent PDVSA heeft vorige maand de controle over de exploratieproject in de Orinoco Belt, de laatste private olievelden van het land, overgenomen. Het gebied heeft een bewezen oliereserve van tenminste tachtig miljoen vaten, maar verondersteld wordt dat er genoeg olie aanwezig is om van Venezuela de grootste petroleumproducent van de wereld te maken.

In het kader van een nationaliseringsproces eiste de Venezolaanse president Hugo Chavez eiste dat de privébedrijven hun meederheidsbelang in het gebied zouden afstaan. De zes betrokken bedrijven hadden weinig keuze, maar probeerden met de Venezolaanse regering te onderhandelen over compensaties, onder rond het verlies van inkomsten en beslissingsmacht binnen toekomstige joint-ventures.

PDVSA zegt op dit ogenblik 78 procent van de Orinoco-projecten te controleren, met inbegrip van de volledige controle over het Petrozuata-project van ConocoPhilips, dat zich naar eigen zeggen helemaal terugtrekt uit het gebied. Daarmee wordt een investering van 2,5 miljard dollar opgegeven. ExxonMobil zegt de onderhandelingen met de Venezolaanse overheid nog wel te willen verderzetten.

Hugo Chavez begon in januari met zijn nationaliseringsproject, waarmee hij naar eigen zeggen de welvaartskloof in zijn land wil verkleinen. Eerder al betaalde hij de nationalisering van de telecom- en energiesector, maar volgens analisten heeft hij niet voldoende fondsen om ook de nationalisering van de petroleumsector te financieren. Bovendien wordt gevreesd dat Venezuela niet bij machte zal zijn om deze sector optimaal te organiseren.