China en India voeren steeds meer handel met Afrika en investeren ook intensief in het Afrikaanse continent. Dat biedt volgens een rapport van de Wereldbank een groot potentieel voor de economische groei van Afrika. Er wordt aangestuurd op maatregelen om die trend nog meer te ondersteunen.

Uit de studie bleek dat Azië, met China en India op kop, nu goed is voor 27 procent van de Afrikaanse export. Dat is drie keer meer dan vijftien jaar geleden. Bovendien groeit de Aziatische uitvoer naar Afrika met ongeveer achttien procent per jaar. Dat is meer dan alle andere wereldregio’s.

Volgens het rapport moeten China, India en Afrikaanse landen hun handelshervormingen verbeteren, zodat deze trend nog stimuleerd kan worden. Daarbij wordt aangestuurd op een afschaffing van de Chinese en Indische invoertarieven op Afrikaanse producten. Afrika van zijn kant zou de concurrentiële krachten op zijn markt moeten ondersteunen, zijn beleid verbeteren en zijn economische organisatie versterken.

Het rapport stelt verder dat Afrikaanse landen hun infrastructuur moeten verbeteren en ook hun douanesystemen moeten aanpassen. Tenslotte werd gesteld dat al deze veranderingen niet alleen de Afrikaanse economische ontwikkeling ten goed komt, maar ook een extra zal betekenen voor de Chinese en Indische economie.

De vergrijzing van Europa kan een stimulans betekenen voor de bloemensector. Dat blijkt uit een onderzoek van het Nederlandse Productschap Tuinbouw. Daarbij wordt aangevoerd dat senioren en ouderen immers vaak bloemen en planten kopen en dat de vergrijzing dus voor een groter publiek zorgt.

 

“Snijbloemen en potplanten vinden gretig aftrek onder de ouderen,” aldus het Nederlandse Vakblad voor de Bloemisterij. Volgens het Productschap Tuinbouw bestaat 29 procent van het publiek voor snijbloemen uit 65-plussers, met nog eens 34 procent in de leeftijdscategorie van 50 tot 64 jaar. Bij bloeiende planten ligt dat nog hoger, met een respectievelijk aandeel van 37 procent en 32 procent.

Opmerkelijk is dat niet-bloeiende planten bij ouderen heel wat minder populair zijn. Hier bedraagt het aandeel van 65-plussers amper 14 procent, terwijl de groep van 50 tot 64 jaar 31 procent van het koperspubliek vertegenwoordigt. Specialisten stellen dat ouderen vooral iets willen hebben dat leeft en geniet van een goede verzorgen. Dat is volgens hen de reden van de voorkeur van ouderen voor bloeiende planten.

Het magazine stelt dat er de volgende jaren veel kapitaalkrachtige 50-plussers zullen bijkomen. Daardoor mag volgens het tijdschrift verwacht worden dat de bestedingen in bloemen en planten zullen stijgen. Opgemerkt wordt dat de oudere consumenten ook nieuwe exemplaren willen uitproberen.

Steeds meer Europese dierentuinen en safariparken worden het slachtoffer van dieven die uit zijn op exotische dieren om verzamelaars te bevoorraden. Volgens biologen komen daardoor belangrijke kweekprogramma’s is gevaar en bloeit de illegale handel in exotische dieren zoals nooit voordien. 

“Men is niet meer tevreden met een kanarie,” vertelde John Hayward, topman van het Britse National Theft Register, aan het persbureau Associated Press. “Men is uit op exotischer exemplaren.” De voorbije jaren zouden in de Britse dierentuinen gemiddeld één belangrijke diefstal per week gepleegd worden. Daarbij werden dieren gestolen die duizenden dollars waard waren.

De vraag naar exotische dieren zou de druk op de dierenpopulaties nog verhogen. Zo zouden tussen 1994 en 2003 ongeveer 360.000 Afrikaanse grijze papagaaien legaal zijn uitgevoerd, meestal naar Europa. Nog vele duizenden anderen werden illegaal verhandeld. Maar vooral enkele spectaculaire diefstallen uit Engelse dierentuinen hebben voor grote opschudding gezorgd.

Vooral apen, grote exotische vogels en reptielen zijn zeer gegadigd. De voorbije drie jaar zijn uit de ruim 350 Britse zoo’s ongeveer tachtig aapjes verdwenen. Slechts enkele exemplaren werden later teruggevonden. Volgens Hayward zijn een aantal van die dieren door professionelen op bestelling gestolen. “Deze dieren zijn niet tam en men moet weten hoe men ermee moet omgaan,” merkt hij op.

Volgens de European Association of Zoos and Aquaria (EAZA) heeft ongeveer veertig procent van de Europese dierentuinen te lijden onder dergelijke diefstallen. “Het probleem wordt steeds erger,” aldus EAZA-directeur Harry Schram. “Steeds meer dieren krijgen een beschermd statuut, waardoor verzamelaars ondergronds gaan om hun collectie toch aan te kunnen vullen.”

Schram vertelde daarbij dat de Nederlandse en Belgische politie het probleem gezamenlijk proberen aan te pakken. “Maar dat is een uitzondering,” vertelde hij. “We hebben geen idee over de omvang van diefstallen in Duitsland, Zwitserland en Oost-Europa en nagenoeg geen enkele informatie over Zuid-Europa.”

De gestolen dieren zouden vooral naar Europese verzamelaars gaan. In de Verenigde Staten en Japan gelden immers heel strikte invoerregels voor dieren. Ook het Midden-Oosten wordt volgens Associated Press veel strenger. Een aantal dierentuinen is al overgegaan tot het merken van hun dieren met computerchips.

De Afghaanse opiumproductie zal dit jaar een stijging kennen met bijna vijftig procent. Dat blijkt uit cijfers van het United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC). Een dergelijke omzet zou meteen de grootste uit de geschiedenis van het land zijn en een zware tegenvaller betekenen voor de pogingen om de legale economie van Afghanistan uit te bouwen. 

“Veel krijgsheren zijn betrokken bij de productie van opium,” stipt het persbureau Associated Press aan. “Zij zetten zich af tegen de buitenlandse bemoeiingen in hun land en hebben banden gemeed met de gedeeltelijk gehergroepeerde Taliban-strijders.” Volgens de UNODC-cijfers beslaat de Afghaanse papaverteelt – de grondstof voor opium – nu een oppervlate van 150.000 hectaren. Dat is een groei met bijna vijftig procent tegenover vorig jaar.

Bijna negentig procent van alle opium en heroïne in de wereld komt uit Afghanistan. De Afghaanse papaver wordt meestal ter plaatse tot opium verwerkt en vervolgens het land uitgesmokkeld. In het buitenland wordt uit die opium heroïne vervaardigd en in Europa en de Verenigde Staten op de markt gebracht. Volgens de Verenigde Naties is de opiumteelt de belangrijkste pijler voor de economische groei van Afghanistan en vertegenwoordigt de activiteit bijna zestig procent van het bruto binnenlands product van het Aziatische land.

De NAVO beschouwt de papaverproductie als de grootste bedreiging voor de politieke stabiliteit van het land. De buitenlandse militaire troepen die de heropbouw van Afghanistan moeten helpen beschermen, dreigen in conflict te komen met de papaverboeren die willen beletten dat hun oogst wordt vernietigd en milities die de opiumproductie willen beveiligen. De papaveroogst wordt gebruikt om de milities te financieren.

Verwarring rond wettelijke labels dreigt Rusland droog te leggen. Wijnen en sterke dranken moeten voortaan immers voorzien zijn van een officiële staatslabel dat door de Russische overheid wordt opgelegd. Zonder dat label kan geen drank meer op de Russische markt verkocht worden. Maar de invoering van het label gaat gepaard met allerlei moeilijkheden.

Het systeem werd ontwikkeld om de geschiedenis van elke fles alcoholische drank die in Rusland wordt verkocht, te kunnen natrekken. “Maar in de praktijk blijkt het label moeilijk hanteerbaar te zijn en wacht een aantal producenten nog altijd op een voldoende voorraad nieuwe labels,” merkt het magazine CEE Foodindustry op. “De Russische overheid moet gewaardeerd worden voor zijn pogingen om de namaakindustrie een halt toe te roepen, maar het systeem heeft tot nu toe niet gewerkt,” voerde Edwin Atkinson, directeur-general van de Gin and Vodka Association, aan.

De problemen hebben ervoor gezorgd dat vele Russische verdelers met een alarmerende kleine voorraad drank zitten die op de markt kan gebracht worden. “Tegen september zou Rusland daardoor wel eens een alcoholvrij land kunnen geworden zijn,” waarschuwde Boris Titov, voorzitter van de Russische ondernemersorganisatie Business Russia. Bovendien vreest Jamie Fortescue, directeur-generaal van de European Spirits Organisation, dat ook de import aan de Russische grenzen zal geblokkeerd worden.

Dat zou volgens Fortescue zowel voor de locale als voor de internationale drankensector zware financiële gevolgen kunnen hebben. Russische producenten hebben inmiddels een langere overschakelingsperiode gekregen om het label te kunnen invoeren. Maar dat geldt niet voor importeurs, die dus met geblokkeerde of teruggestuurde voorraden blijven zitten. “Dat is vooral een probleem voor de duurdere producten,” aldus Edwin Atkinson. “Een klein whisky-bedrijf kreeg 55.000 flessen terug.”

Het systeem lijkt volgens CEE Foodindustry in de kaart te spelen van de namaakindustrie. “Dat is wel opmerkelijk, aangezien namaakalcohol in Rusland vorig jaar ongeveer 40.000 mensen het leven heeft gekost,” merkt het magazine op. “Elke rem op de legale productie is immers een aanmoediging om de drank in kwestie langs een illegaal kanaal op de markt aan te bieden.”

Edwin Atkinson vreest dat er niet vlug een oplossing zal komen. “Aangezien de Russische drinkers overschakelen op andere producten, met inbegrip van parfums, om hun dorst te lessen, zullen er wellicht geen drastische maatregelen volgen om de alcoholindustrie te beschermen,” voert hij aan. “De Russische overheid heeft geen wetten overtreden en is geen WTO-lid, zodat het moeilijk is om druk uit te oefenen.”

Chili wil een brug bouwen tussen het vasteland en het eiland Chiloé (Patagonië). Een buitenlands consortium wil in de bouw van de 2,5 kilometer lange brug 650 miljoen dollar investeren. Dat moet volgens de regering toerisme en welvaart naar het eiland brengen, maar vele bewoners vrezen dat het unieke karakter van hun eiland daardoor zal verloren gaan.

De brug over het Chacao-kanaal zou de langste worden van Zuid-Amerika. “Toeristen genieten van de overtocht met de veerboot naar Chiloé en ze vinden onze levensstijl rustig en onze steden veilig,” vertelde Pablo Ossio Muñoz, de burgemeester van het stadje Ancud, aan The New York Times. “Maar voor de bewoners is het isolement verstikkend. Wij willen mee profiteren van de modernisering die in de rest van Chili plaatsvindt. Een brug is de beste manier om daarbij aan te sluiten.’

Tegenstanders menen echter dat de brug het unieke karakter van Chiloé zal vernietigen. Volgens hen zullen verderfelijke invloeden van buitenaf en vooral plunderende multinationals over de brug het eiland binnendringen. De bossen en zeebodem, rijk aan oesters, mosselen, sint-jakobsschelpen en andere zeevruchten, hebben de voorbije jaren al investeerders van het vasteland en buitenland aangetrokken.

Dat zorgde voor veel banen, maar tot ontzetting van de eilandbewoners zorgde dit ook voor een lobby voor een betere verbinding met het continent. Een consortium van Duitse, Franse, Amerikaanse en Chileense bedrijven wil 650 miljoen dollar investeren in een 2,5 kilometer lange brug. In ruil daarvoor zouden zij een dertig jaar durende concessie krijgen om de brug via tolheffing uit te baten.

Toen Chili in het begin van de 19de eeuw in opstand kwam tegen de Spaanse kolonisten, bleef Chiloé trouw aan de Spaanse koning. Nadat Chili in 1810 de onafhankelijkheid uitriep, bleef Chiloé nog zestien jaar de laatste Spaanse voorpost van Zuid-Amerika. De Chileense regering zag in het ontrouwe en afgelegen eiland daarna een geschikte plek om opstandige elementen heen te sturen.

De dichter Eusebio Lillo, auteur van Chili’s volkslied, werd na een verloren politieke strijd in 1851 naar Chiloé verbannen. In de jaren 1970 verdwenen politieke tegenstanders van dictator Augusto Pinochet naar Chiloé.

Rusland wil de bureaucratie in het land aanpakken. Volgens The Moscow Times zou het Russische minsterie voor economische ontwikkeling en handel dit jaar een budget van 44,5 miljoen dollar hebben voorzien voor de hervorming van negentien federale departementen hun tegenhangers in 29 Russische regio’s. Daarmee wil men ambtenaren verplichten vergunningen voor opstartende bedrijven, eigendommen en rijbewijzen sneller af te leveren. Het project vormt een onderdeel van een pilootprogramma om corruptie te bestrijden. 

Volgens The Moscow Times zal er vastgelegd worden hoeveel tijd de ambtenaren krijgen om documenten of aanvragen te behandelen. In de toekomst zal een aanvrager van documenten niet langer dan dertig minuten in een wachtrij mogen aanschuiven. Een aanvraag moet bovendien binnen de vijftien dagen afgehandeld zijn. “Het programma vormt een onderdeel van een administratieve hervorming die in 2004 werd opgestart om de structuur en de prestaties van de federale ambtenarij te verbeteren,” aldus The Moscow times. Het programma moet het ambtenaren ook moeilijker maken om van hun klanten omkoopgeld te vragen.

Woordvoerders van het ministerie stelden dat de corruptie onder ambtenaren gevoelig zal verminderen, aangezien zij nu wettelijk verplicht worden om bepaalde documenten binnen een welbepaalde tijd af te leveren. Indien het experiment positieve resultaten oplevert, zullen alle federale en gemeentelijke ambtenaren verplicht worden om de nieuwe reglementering te volgen.

Een aantal insiders stellen dat het initiatief een positieve evolutie betekent, maar dat het weinig aarde aan de dijk zal brengen zonder een doorgedreven controle om uit te zoeken of de ambtenaren de regels ook daadwerkelijk volgen. Volgens verscheidene rapporten is de corruptie de jongste jaren in Rusland weer toegenomen. Volgens Transparency International is de toestand er even erg als in Sierra Leone, Niger en Albanië.

Sinds Evo Morales zeven maand geleden aangesteld werd als nieuwe president van Bolivië, is het aantal cocaïne-laboratoria verdubbeld. Dat zeggen drugsbestrijders uit de Verenigde Staten. Evo Morales was in een vroeger leven cocaïne-teler en een organisator van diverse cocaïne-syndicaten. Morales zegt echter dat zijn land de internationale handel in drugs bestrijdt.

De coca-productie is een traditonele activiteit van de Boliviaanse indianen, die de verse bladeren kouwen als een licht stimulerend middel. Morales heeft echter nieuwe programma’s uitgetekend, waardoor aan boeren toegelaten wordt om kleine hoeveelheden cocaplanten te telen. Dat zou volgens critici bijgedragen hebben tot de cocaïne-productie van het land. “Morales heeft de drugstrafiek gedemocratiseerd,” vertelde de Boliviaanse advocaat Omar Barrientos, adviseur voor het drugsbeleid van de Amerikaanse overheid, aan The Washington Post. “Hij heeft die van de grote mafiabendes overgeheveld naar de kleine producenten, wat het nog moeilijker maakt om de handel te controleren.”

Volgens de CIA is het aantal Boliviaanse coca-plantages het voorbije jaar met acht procent gestegen, maar er wordt aan toegevoegd dat de activiteiten van de cocaïne-laboratoria sinds het aantreden van Evo Morales nagenoeg zijn verdubbeld. Dit jaar zouden volgens de Special Force to Fight Crime and Narcotraffic (FELCN) al meer dan 2.000 laboratoria zijn ontdekt. Voor het hele vorige jaar kwam men aan een getal van 2.575 laboratoria.

Bovilië zwakt deze cijfers echter af. Vice-president Alvaro Garcia Linera heeft aan de Amerikaanse overheid verteld dat het land de oppervlakte van de coca-plantages tijdens de volgende maanden met vijftien procent wil doen dalen. Maar de FELCN zegt dat de coca-productie zich opnieuw heeft uitgebreid naar regio’s waar de teelt in de jaren negentig grotendeels was verdwenen. Ook zouden coca-bladeren ingevoerd worden vanuit Peru om in het Andes-gebied rond La Paz verwerkt te worden.

Bolivië riskeert zware economische repercusies indien de Verenigde Staten het land niet langer als een betrouwbare partner beschouwt in de strijd tegen drugs. Het is niet uitgesloten dat de Boliviaanse textielproductie vanaf maart volgend jaar niet langer meer zou kunnen uitvoeren naar de Verenigde Staten. Daardoor zou de tewerkstelling van meer dan 100.000 Bolivianen in het gedrang komen.

Op woensdag 26 juli is het exact vijftig jaar geleden dat het Suezkanaal door de toenmalige Egyptische president Gamal Abdel Nasser werd genationaliseerd. Het kanaal blijft één van de steunpijlers van de Egyptische economie. Vorig jaar werd een recordbedrag van 3,4 miljard dollar ontvangen.

“Sinds de eerste oliecrisis van 1973 en de stijgende energieprijzen is het economisch belang van het Suezkanaal voor Egypte alleen maar gegroeid,” vertelt economist Samir Radwan aan het persbureau AFP. “Het is voor het land een onvervangbare bron van inkomsten geworden.”

De tol op het Suezkanaal is de derde grootste inkomstenbron van Egypte, na het toerisme en de stortingen van Egyptenaren in het buitenland aan hun families. Maar Radwan voegt er aan toe dat het Suezkanaal de ontwikkeling van de hele regio heeft ondersteund. “Onder meer de Sinai heeft er een groot gedeelte van zijn ontwikkeling aan te danken, onder meer door het toerisme,” meent hij.

Het Suezkanaal zou de Egyptische staatskast elke dag 5,3 miljoen dollar. De inkomsten zijn tijdens de voorbije vier jaar verdubbeld en blijven stijgen. In mei werd een totaal van 324,6 miljoen dollar gerealiseerd. Dat is een stijging met 42 procent tegenover dezelfde periode het jaar voordien. Ook op jaarbasis wordt voor dit jaar een nieuw record verwacht.

“Het Suezkanaal is nog veel belangrijker dan vroeger,” benadrukt Lewis Fischer, een Canadees maritiem expert. “Dat heeft vooral te maken met de groeiende afhankelijkheid van het westen van olie uit het Midden-Oosten.” Radwan voegt er aan toe dat ook een dalende oliemarkt geen effect zal hebben op het Suezkanaal, dat immers ook nog een belangrijk traject blijft voor de groeiende Chinese en Indische handel.

Een sluiting van het Suezkanaal zou volgens Samir Radwan leiden tot een wereldwijde economische crisis. Maar de economist wijst er op dat het kanaal ook van strategisch belang is. Het gebied wordt dan ook intensief bewaakt door duizenden Egyptische militairen. Dat is ook de belangrijkste reden waarom het kanaal niet wordt geprivatiseerd, al zou een dergelijke stap de Egyptische schulden helpen kunnen aflossen.

De wereldwijde export van aardappelen, groenten en fruit haalt een omzet van ongeveer 31 miljard euro. Dat blijkt uit cijfers over het jaar 2002 van Freshfel Europe, de internationale sectororganisatie voor de producenten en verwerkers van verse groenten en fruit. In 1970 bedroeg die omzet nog minder dan vier miljard euro. Vooral de export van mango’s, champignons, knoflook en avocado’s nam tijdens die periode toe. De sector van sinaasappelen en aardappelen kende daarentegen een gevoelige daling.

 

Bananen presteren op dit ogenblik het sterkst op de internationale markten, gevolgd door tomaten, druiven, appelen, ingevroren aardappelen en sinaasappelen. Een belangrijke exporteur is Latijns-Amerika, dat een exportomzet van bijna 6,3 miljard euro realiseert. Dat is een verdubbeling tegenover het begin van de jaren negentig. Met 7,9 miljard euro is de Europese Unie wereldwijd de grootste importeur van de wereld. Afrika en Oceanië voeren nauwelijks landbouwproducten in.

België voerde in 2004 ongeveer 4,1 miljard euro uit aan groenten en fruit. De helft daarvan is bestemd voor de Franse en Duitse markt. België heeft voor de groententeelt een positief handelssaldo van 409 miljoen euro. Dat is vooral te wijten aan de export van diepvriesgroenten. Op het gebied van de fruitteelt heeft België echter een negatieve handelsbelans. Die wordt vooral veroorzaakt door de invoer van exotische producten.