Poolse gasterbeiders moeten in West-Europa het tekort aan arbeidskrachten komen opvullen, maar dat betekent meteen dat Polen zelf met een hele reeks niet ingevulde vacatures wordt geconfronteerd. Dus heeft het land zijn wetgeving voor buitenlandse arbeidskrachten moeten verspoelenen. 

Het wordt voor arbeidskrachten uit Oost-Europa en Turkije gemakkelijker om in Polen aan de slag te kunnen. Dat heeft het Poolse ministerie van arbeid eerder deze week bekend gemaakt. Op die manier probeert het land de uitstroom van werknemers naar de Europese Unie op te vangen.

Seizoensarbeiders uit Rusland, Wit-Rusland en Oekraïene moeten volgens de nieuwe Poolse wetgeving niet langer een werkvergunning aanvragen. Daarmee hoopt de Poolse regering in te spelen op de klacht van Poolse landbouwers, die niet langer voldoende werknemers blijken te kunnen vinden. Turken die minsten vijf in Polen hebben gewoond en daar vier jaar hebben gewerkt, hoeven evenmin hun werkvergunning te verlengen.

Sind de toetreding tot de Europese Unie hebben al enkele honderdduizenden Polen hun vaderland verlaten om in West-Europa aan de slag te gaan. De lonen liggen in de Europese Unie immers nog een pak hoger dan in Polen, terwijl er in West-Europa ook een grote nood is aan extra arbeidskrachten.

De Amerikaanse elektronicaketen RadioShack uit Fort Worth heeft vierhonderd medewerkers met een e-mail van hun ontslag op de hoogte gebracht. De directie koos naar eigen zeggen voor een dergelijke procedure omwille van de efficiency. Maar het bedrijf krijgt wel veel kritiek omwille van de inhumane behandeling van het personeel. 

RadioShack had eerder deze maand een reorganisatie aangekondigd. Enkele dagen geleden kregen de betrokken werknemers via het intranet een bericht dat er voor hen helaas geen plaats meer was op het bedrijf. Ze kregen een half uur tijd om hun spullen te pakken en afscheid te nemen van hun collega’s.

Een woordvoerder van het bedrijf stelde dat het belangrijk was om de mensen zo snel mogelijk op de hoogte te stellen van hun ontslag. De directie liet ook weten dat het ontslag op een vriendelijke en professionele manier werd afgehandeld. De Amerikaanse hoogleraar management Derrick D’Souza stelt echter dat de directie tijd had moeten uittrekken om de medewerkers persoonlijk van de persoonlijke tijding op de hoogte te brengen.

RadioShack wil met de reorganisatie zijn concurrentiepositie verbeteren. In totaal werden vijfhonderd vestigingen gesloten en werden distributiecentra samengevoegd. Het bedrijf wordt geleid door Julian Day, een gewezen topman van de winkelketen K-Mart. Ook die staat niet echt bekend om zijn personeelsvriendelijk beleid.

Eerder dit jaar werd een verkoopster van een Britse zaak met een sms-boodschap van haar ontslag op de hoogte gebracht. De vrouw was met ziekteverlof. De winkeldirectie stelde dat het sms-bericht paste in de huidige jeugdcultuur. Bovendien werd er opgemerkt dat de vrouw kosten en moeite bespaard bleven om naar het werk te komen en daar het slechte nieuws te vernemen.

Het is voor twintigers en dertigers bijzonder moeilijk om promotie te maken op het werk. Dat schrijft het Amerikaanse zakenmagazine Fortune. Als reden wordt daarvoor het zogenaamde ‘Grijze Plafond’ genoemd. De vorige generaties willen immers niet met pensioen gaan en versperren de weg voor de jongeren. 

“Twintigers en dertigers hebben een probleem op het werk,” aldus Fortune. “Ze kloppen geregeld meer dan vijftien uur per dag en de directie verwacht dat er in het weekend ook thuis wordt doorgewerkt.” Maar ondanks al die werkijver, laat promotie heel dikwijls eindeloos op zich wachten.

Het probleem heeft volgens Fortune een demografische oorsprong. “De generatie die werd geboren tussen 1946 en 1964 bestaat uit 77 miljoen Amerikanen,” aldus het magazine. “Dit zijn de zogenaamde Babyboomers. Generatie Y, de generatie daar vlak achter, is al iets kleiner. Generatie X, die in het begin jaren zeventig werd geboren, is veel kleiner.”

Hierdoor moet deze laatste generatie volgens Fortune zeker nog een jaar of tien wachten voordat er een gerede kans komt om naar directieniveau te promoveren, vooral ook omdat de babyboomers en Generatie Y niet met pensioen willen gaan. Om toch aan de bak te kunnen komen, moet deze generatie uitwijken naar het buitenland of een eigen bedrijf opzetten. Ook een mentor of aan de slag kan in een klein bedrijf kan helpen.

Bedrijven die nu niet snel met een diversiteitsbeleid starten, lopen bijzonder grote kans hopeloos te laat te komen. Dat blijkt uit een Nederlands onderzoek van de Raad voor Werk. Volgens die cijfers zal de vervangingsvraag naar werknemers vanaf 2008 groter worden dan het aanbod. Dat betekent dat er grote gaten zullen vallen en er zal strijd moeten geleverd worden om die op te vullen. 

Uit het rapport blijkt dat vooral in het openbaar bestuur en het onderwijs zullen getroffen worden, maar ook de zakelijke dienstverlening en de transportsector. Bij hoger geschoolden zouden er tekorten van ongeveer dertig procent ontstaan. Volgens het Nederlandse Landelijk Netwerk Diversiteitsmanagement zouden allochtone werknemers ongeveer vijftien procent van de opengevallen betrekkingen kunnen invullen.

Bovendien moet men er volgens de onderzoekers ook rekening mee houden dat de allochtonen ook een kapitaalkrachtige groep vormen. In Nederland zou dat gaan om ongeveer 14 miljard euro. “Het is dus de moeite waard ook in de allochtone consument te investeren,” wordt er opgemerkt.

Maar het onderzoeksbureau Motivaction stelt dat 43 procent van de Nederlandse bedrijfsleiders vooroordelen noemt als reden van de hogere werkloosheid bij de allochtone werknemers. Bovendien wil 58 procent liever niet dat vrouwelijk personeel een hoofddoekje draagt. Uit onderzoek van de Erasmus Universiteit blijkt bovendien dat 25 procent van de bedrijfsleiders uit de KMO-sector ronduit zegt dat ze geen allochtonen in dienst willen nemen.

Wie echter over vijf jaar aan een diversiteitsbeleid begint te werken, komt volgens de onderzoekers hopeloos te laat. Alle beschikbare krachten zijn volgens hen dan elders aan de slag, zodat aarzelende bedrijven openstaande betrekkingen niet meer zullen kunnen invullen.

Een groot gedeelte van de Zuidafrikaanse vrouwen besteden hun tijd liever aan shoppen dan aan seks. Dat blijkt uit een onderzoek van een drankbedrijf. Bovendien beweerde bijna de helft dat hun man niet echt verstand had van hun noden en wensen. Veertig procent meende wel dat hun partner tenminste probeerde om hen te begrijpen, maar daar niet in lukte.

 

Van de ondervraagde vrouwen zei 45 procent dat ze hun tijd liever besteden aan shoppen dan aan seks. Amper 26 procent beweerde het omgekeerde. Driekwart van de vrouwen gaf toe een schoenen-fetish te hebben, terwijl 70 procent van mening was niet genoeg kledij te hebben.

De Zuidafrikaanse vrouwen gaven wel toe ideale dromen te koesteren. Zo hoopt 78 procent ooit eens een Oscar-nominatie te krijgen, terwijl 72 procent droomde van een rol in één van de Zuidafrikaanse soaps. Daarnaast vindt 63 procent dat de wereld er vrediger zou uitzien indien vrouwen het voor het zeggen hadden. Maar de helft van de ondervraagden gaf ook toe dat hun dromen nooit zouden uitkomen.

We stappen in de eeuw van de hoogopgeleide migrant. Dat stelt de Nederlandse hoogleraar migratie Aslan Zorlu van de universiteit van Amsterdam. Hij stelt dat deze nieuwe migranten door Europa zullen trekken en werken waar hij het meest betaald wordt. Het wordt volgens Zorlu een hele breuk met de voorbije migrantengeneraties die als laaggeschoolde gastarbeiders werden aangetrokken, maar ook deze nieuwe groep migranten blijft met een aantal problemen geconfronteerd. 

“Door de ambitie als kenniseconomie aan de top te staan van de wereld, ontwikkelt Europa een enorme trekkracht richting kenniswerkers en hoogwaardige dienstverleners,” aldus de Nederlandse krant Trouw. Migratiespecialist Aslan Zorlu voorziet daarom dat binnen de Europese Unie de mobiliteit onder hogeropgeleiden flink zal toenemen. “Een ander scenario kan ik me niet voorstellen,” vertelde hij aan de krant. “Het wordt hier als in de Verenigde Staten.”

Maar Zorlu stelt dat zelfs die hoogopgeleide kennismigrant niet echt welkom is, vooral door de debatten over integratie, multiculturele samenleving, assimilatie en inburgering die in alle Europese landen tot hoopoplopende emoties leiden. Bovendien stuit ook deze groep migranten volgens de hoogleraar op tal van onzichtbare belemmeringen, zoals het gebrek aan huisvesting, onaanvaarde diploma’s en allerlei certificaten die vereist zijn. “De sterkste migranten gaan daarom naar landen met een beter sociaal klimaat,” meent Zorlu.

Zo gaan Indische en Pakistaanse informatici volgens Zorlu liever naar de Verenigde Staten of Canada. Hij voegt er aan toe dat Europa er bovendien moet voor opletten zijn eigen specialisten niet kwijt te raken. In West-Europa is er volgens Zorlu daarnaast ook een groot verlies aan talent en kennis, met Poolse universitairen die in textielfabrieken of bouwwerven als arbeider aan de slag gaan. Tevens vinden opgeleide immigranten van de tweede of derde generatie, geschoold en opgegroeid in West-Europa, omwille van een imagoprobleem heel moeilijk werk en moeten ze, zoals Zorlu zelf heeft moeten ervaren, helemaal onder de ladder beginnen.

“Om de dalende beroepsbevolking in Europa op te vangen zou de migratie moeten verdrievoudigen,” aldus Trouw. “Maar de Europese landen zijn nauwelijks in staat om een dergelijke toevloed in hun samenlevingen in te passen.” Ook tienduizenden pendelende arbeidsmigranten zouden geen oplossing vormen, want uiteindelijk zullen ze zich volgens analisten toch in hun werkland vestigen.

Brandweermannen en verpleegsters spelen een hoofdrol in veel Britse erotische fantasieën. Dat blijkt uit een onderzoek van Budget Van Insurance. De twee beroepen scoren op erotisch vlak veel hoger dan politici. Ook militairen, zakenlui, artsen en voetballers zijn droomberoepen. 

Ongeveer 47 procent van de ondervraagde vrouwen fantaseert over brandweermannen, terwijl bijna 54 procent van de mannen droomt van vrouwen in een verpleegstersuniform. Voor politici was dat percentage onder vrouwen amper 1,7 procent. Parkeerbeheersters konden nog door de beugel bij 6,5 procent van de mannen.

Militairen zijn na brandweermannen favoriet bij de vrouwen. Ze bevolkten de dromen van 28 procent van de ondervraagde vrouwen. Zakenmannen, dokters en voetballers maken de topvijf compleet. Onderaan de lijst bij vrouwen staat de bekende maar blijkbaar weinig tot de verbeelding sprekende melkboer met 0,8 procent. Mannen geven na verpleegsters de voorkeur aan huishoudsters (44 procent) en stewardessen (40 procent).

Prijs is het meest verwaarloosde onderdeel van de marketingmix. Dat stelt economist Tony Cram, docent aan de Ashridge Business School in Engeland. Prijs wordt volgens hem immers niet beschouwd als een leuk onderwerp. Bovendien meent hij dat het effect van een prijsstrategie moeilijk te berekenen is, wat voor marketeers evenmin aantrekkelijk is. 

“Tachtig tot negentig procent van de verkeerde prijsbeslissingen heeft te maken met een te lage verkoopprijs,” staat te lezen in het boek ‘Smarter pricing. How to capture more value in your market’ van Tony Cram. “Dat is een gemiste kans, want prijs heeft de grootste invloed op de winstcijfers.”

Cram is van oordeel dat marketeers zich te weinig met de prijsbepaling bemoeien. “Het is makkelijker en vooral leuker na te denken over productverbeteringen en communicatie, dan achter het bureau een prijsbepalingsexercitie doen,” voert hij aan. “Marketeers zouden verrast zijn hoe succesvol ze kunnen zijn met een hogere prijs.”

Cram stelt dat bedrijven angst hebben om te duur te zijn. “Maar men moet de moed hebben om de klant een reden te geven waarom hij meer zou moeten betalen,” stipt hij aan. “Er wordt vandaag immers gestreefd naar het verschil en het unieke van de wensen en mogelijkheden van mensen.” Dat houdt volgens hem in dat ze voor bepaalde dingen meer willen betalen. “Goede marketeers zoeken mogelijkheden om te segmenteren en prijzen te differentiëren,” zegt hij nog.

In de geïndustrialiseerde wereld is online werving al een belangrijk kanaal van de jobmarkt, maar ook in China neemt het internet steeds meer van de recrutering voor zijn rekening. Bijna dertig procent van de werving van Chinese werknemers zou nu al online gebeuren. Dat blijkt uit een rapport van het bureau Research & Markets. Maar in vergelijking met de westerse wereld heeft de sector in China nog enorme groeimogelijkheden. Een aantal sectoren en regio’s moeten de praktijk duidelijk nog adopteren. 

In 2004 vertegenwoordigde online werving volgens Research & Markets amper 13,2 procent van de totale recruteringsmarkt. “Dat bleef ver onder de percentages van de jobaanbiedingen in kranten en jobbeurzen,” stellen ze. “Maar vorig jaar kende het online segment een opmerkelijke groei en nam het al 20 procent van de markt voor zijn rekening. Dit jaar stijgt dit naar alle waarschijnlijkheid tot ruim 28 procent, goed voor 138 miljoen euro.” Het rapport stelt dat dit nog een bijzonder grote groeicapaciteit oplevert. “In de Verenigde Staten heeft de online werving nu al een marktaandeel van 78 procent,” aldus Research & Markets.

De trend werd in China ingezet door de multinationals. “In 2004 maakte negentig procent van die bedrijven er al gebruik van online werving,” aldus de onderzoekers. “Vorig jaar volgden ook de hightech-ondernemingen die trend, want ook in die sector bleek de helft van de bedrijven het internet te gebruiken om nieuwe medewerkers aan te trekken.” Locale bedrijven en de traditionele industrie blijven op dat gebied volgens de onderzoekers echter nog achterop.

Maar ook de Chinese werkzoekenden maken steeds meer gebruik van het internet om carrièremogelijkheden te vinden. “Vele van die jonge mensen hebben een hoge opleiding en surfen dikwijls op het internet.” Daarbij wordt erop gewezen dat China vorig jaar 111 miljoen internauten telde, wat volgens de onderzoekers een grote mogelijkheden inhoudt voor online recrutering. De doorbraak van online recrutering blijkt echter grote variaties te vertonen naargelang de regio’s. Vooral in het noordoosten en zuidwesten is de praktijk al helemaal doorgebroken, terwijl de evolutie in het noordwesten relatief traag gaat.

Psychologen van de universiteit van Leicester (Engeland) denken dat ze met een studie van het sms-taalgebruik criminelen kunnen identificeren. Ze willen daarbij in eerste instantie onderzoeken hoe een individu kan geïdentificeerd worden aan de hand van zijn taalgebruik en hoe dat taalgebruik beïnvloed wordt door sms-berichten van vrienden.

In 2002 werd de Brit Stuart Campbell veroordeeld voor de moord op zijn 15-jarig nichtje Danielle Jones uit Essex. Ook daarbij werd gebruik gemaakt van sms-analyse. Volgens de verdediging had het meisje na haar verdwijning in 2001 nog twee berichten gestuurd, maar forensische analisten slaagden erin een verschil aan te tonen tussen die berichten en het normaal sms-taalgebruik van het jonge slachtoffer.

Op die manier konden ze specialisten aantonen dat Campbell de teksten na de ontvoering van Danielle Jones door Campbell waren verstuurd, gebruik makend van de mobiele telefoon van het slachtoffer. Campbell werd wegens moord veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf.

De onderzoekers hopen tenminste honderd anonieme vrijwilligers te kunnen aantrekken om gelijklopendheden en verschillen in het gsm-taalgebruik van individuen en groepen te kunnen ontdekken. “De gebruikers van sms-communicatie volgen zelden linguistische conventies,” aldus onderzoeksleider Tim Grant in het magazine Telecoms.com.

“Die vrijheid zal wellicht leiden tot individuele stijlverschillen, waardoor de identiteit van de individuele gebruikers zou kunnen achterhaald worden,” stipte Grant aan. “Maar we willen ook onderzoeken hoe de stijl van het individu beïnvloed kan worden door sms-berichtjes van zijn vrienden.”