Het zal zeker nog veertig jaar duren voor er evenveel vrouwen als mannen aan de top staan van grote bedrijven. Dat blijkt uit een rapport van het onderzoeksbureau Catalyst rond vrouwelijke managers bij bedrijven uit de Fortune 500. De snelheid waarin vrouwen erin slagen door te stoten naar de bedrijfstop, blijft immers bijzonder laag.

De onderzoekers wijzen erop dat het aantal vrouwen in leidinggevende functies de voorbije drie jaar met gemiddeld 0,23 procent per jaar is gedaald. In het begin van dit decennium was er daarentegen nog sprake van een groei met 0,7 procent. In totaal maakten vrouwen 16,4 procent uit van alle topfuncties.

Uit het onderzoek bleek dat ruim de helft van alle bedrijven uit de Fortune 500 minder dan drie vrouwelijke bestuursleden telde. Bij acht bedrijven werd de leiding wel waargenomen door een vrouw, maar de betrokken ondernemingen stonden volgens Catalyst niet in de Fortune 100.

Catalyst merkt wel een kleine stijging bij het aantal vrouwen op topposities. Die werden vorig jaar in 9,4 procent van de gevallen ingenomen door een vrouw. Drie jaar eerder was dat nog 7,9 procent. Ook wordt opgemerkt dat er bij de vrouwelijke leidinggevenden ook 1,2 procent meer grootverdieners zijn, maar driekwart van de ondervraagde ondernemingen had helemaal geen vrouwelijke grootverdiener in huis.

Indien de huidige trend verder evolueert, zal het volgens Catalyst nog wellicht veertig jaar duren vooraleer er in leidinggevende functies een evenwicht is bereikt tussen mannen en vrouwen.

Managers beschouwen flexibiliteit als iets dat zeer belangrijk is voor hun organisatie. Dat blijkt uit een Nederland onderzoek Vedior en de Nederlandse organisatie voor Toegepast Natuurwetenschappelijk Onderzoek (TNO). Ook arbeidsproductiviteit is voor managers volgens de onderzoekers belangrijk.

TNO stelt daarbij dat veel managers een nogal beperkte interpretatie van het begrip flexibiliteit hanteren. Het accent ligt volgens de organisatie te veel op het reageren op kortetermijnfluctuaties. “Dat is echter niet de vorm van flexibiliteit waar het bedrijfsleven in de toekomst de meeste baat bij heeft,” aldus TNO.

Daarnaast is het volgens de onderzoekers opvallend dat de managers veel traditionele maatregelen om de arbeidsproductiviteit te verhogen, van de hand wijzen. “Zo hebben zij weinig vertrouwen in het versoberen van de arbeidsvoorwaarden, het verlengen van de werkweken of het matigen van de lonen,” stellen ze.

Volgens de onderzoekers denken managers hun doel eerder te kunnen verwezenlijken door middel van de invoering van efficientere werkprocessen, het investeren in opleidingen en het geven van extra verantwoordelijkheden.

Britse bedrijven gooien steeds meer de ooit zo strikte dress-code over boord. Dat blijkt uit een onderzoek van het wervingsbureau Peninsula. Negen op tien Britse ondernemingen zouden het dragen van de das al niet meer verplichten. De koerswijziging blijkt bovendien een positieve weerslag te hebben op de productiviteit.

De krant The Independent stelt dat er bij de Britse bedrijven duidelijk een cultuurverandering bezig is. Opgemerkt wordt dat zelfs de grootste ondernemingen het verplicht dragen van een das hebben afgeschaft. Nog amper één op tien bedrijven eist nog langer dat werknemers op kantoor een das dragen.

Alleen bij bijzondere gelegenheden zou alsnog naar een das gegrepen worden. Daardoor heeft het kledingstuk volgens sommigen een nieuwe status gekregen. “Een das betekent voortaan dat er serieus zaken wordt gedaan,” vertelde Dylan Jones, uitgever van het mannenblad GQ.

Het afschaffen van de strikte dress-code zou de Britse bedrijven een grotere productiviteit bezorgen. Vier op vijf bedrijven vertelden aan Peninsula dat hun werknemers zonder dress-code beter presteren. Dat heeft volgens The Independent wellicht te maken met het feit dat de werknemers zich meer ontspannen voelen in een vrijere kleding.

Volgens Peninsula-topman Peter Done heeft de casual friday, enkele jaren geleden overgewaaid vanuit de Verenigde Staten, de versoepeling van de Britse kledingnormen ingeluid. Tijdens de hittegolf van vorige maand lieten sommige directies zelfs toe dat hun werknemers op sandalen en in korte broek naar het werk kwamen.

Amerikaanse werknemers geven de voorkeur aan een milieuvriendelijke werkomgeving boven een salarisverhoging. Dat blijkt uit een onderzoek van vastgoedspecialist Mortgage Lenders Network (MLN). De onderzoekers stellen daarbij dat duurzame oplossingen de basis vormen voor het toekomstig succes van het bedrijfsleven.

De onderzoekers kwamen tot de vaststelling dat 94 procent van de Amerikanen de voorkeur geven aan een werkomgeving die energie-efficiënt en milieuvriendelijk is. Vrouwen bleken daarbij meer milieubewust te zijn dan mannen, want 72 procent van de werkende Amerikaanse vrouw heeft een sterke voorkeur voor een milieubewuste werkgever. Bij mannen was dat 64 procent.

Ook bleken werknemers tussen 45 en 54 jaar een grotere voorkeur te hebben voor een ecologische werkomgeving (74 procent) dan hun collega’s tussen 25 en 34 jaar (62 procent). Maar volgens de onderzoekers zijn ook Amerikaanse werkgevers zich milieubewuster gaan opstellen. Zo leverde de Amerikaanse Green Building Council het voorbije jaar 417 certificaten afgeleverd voor ecologische nieuwbouw. Dat is een stijging met 150 procent op drie jaar tijd.

MLN zelf heeft zelf ook een nieuw milieuvriendelijk hoofdkantoor gebouwd in Wallingford (Connecticut). “Een milieuvriendelijk bedrijfsbeleid is meer dan een streven naar een tevreden en gezond personeel en een gestegen productie,” aldus een woordvoerder. “Onafhankelijkheid van energie vormt de basis van een financiële onafhankelijkheid. Duurzame bronnen zijn daarbij een belangrijke stap.”

Luiheid mag dan wel het oorkussen van de duivel zijn, toch is het volgens de Nederlandse creativiteitstrainer Marcus Geers goed om af en toe eens niets te doen. Hij stelt dat rustmomenten tot nieuwe inzichten kunnen leiden en dus bijdragen tot het productiviteitsproces.

“Niets doen heeft een functie in het creatieve proces,” meent Marcus Geers. “Tijdens deze zogenaamde ontfocussing gaat het onderbewuste met het idee verder, zodat er plotseling een nieuw inzicht – de illuminatie – ontstaat.” Daarom kan het volgens hem geen kwaad om werknemers af en toe eens niets te laten doen.

Gesteld wordt dat angst en stress de hersenen aanzet om nagenoeg uitsluitend betagolven te produceren. “Het zijn echter thetagolven die voor de creativiteit zorgen,” schrijft het magazine Intermediair. “Zij worden opgewekt in een dromerige toestand of tijdens meditatie.” Bovendien zijn rustperiodes ook positief omdat het lichaam en de hersenen hersteltijd nodig hebben. Anders raakt het individu opgebrand.

Om de pensioenstelsels van de toekomst te redden, proberen overheden oudere werknemers steeds langer aan het werk te houden. Ze ontwikkelen daarbij allerlei stimulansen voor werknemer en werkgever, maar deze laatste blijkt volgens een Nederlands onderzoek alvast weinig te zien in extra inspanningen voor oudere werknemers.

Uit een rapport van het Nederlandse adviesbureau Ormit blijkt dat leidinggevenden van oordeel zijn dat vijftigplussers weinig ambitieus zijn en ook geen leergierigheid tonen. “Leidinggevenden vinden het dan ook niet lonend om die oudere werknemers een nieuwe of bijkomende opleiding te geven of cursussen te laten lopen.”

Ongeveer twee op drie ondervraagde leidinggevenden is volgens Ormit van oordeel dat het veel beter is om in jonger personeel te investeren dan in oudere werknemers. Het rendement van een jongerenopleiding ligt volgens hen veel hoger. Ormit waarschuwt er echter voor dat een dergelijke opvatting pogingen van de overheid om ouderen langer aan het werk te houden, kan dwarsbomen.

Vrouwen raken steeds meer geïnteresseerd in technologie. Volgens een onderzoek van de Amerikaanse televisiezender Oxygen Network blijkt dat drie op vier vrouwen liever een nieuwe plasma-televisie hebben dan een diamanten halssnoer. De onderzoekers stellen dat de technologische kloof tussen man en vrouw voor het grootste gedeelte van de vrouwelijke bevolking nagenoeg is gedicht en dat vrouwen steeds gemakkelijker met technologie omgaan. 

De onderzoekers kwamen tot de vaststelling dat vrouwen gemiddeld 6,6 technologische toestellen bezitten, tegenover 6,9 toestellen bij mannen. “Vier op vijf vrouwen voelen zich bovendien heel comfortabel met het gebruik van technologie,” vertelde Oxygen-topvrouw Geraldine Laybourne aan het persbureau Reuters. “Bijna de helft van de vrouwen (46 procent) lost ook zelf zijn computerproblemen op. Men maakt nog altijd de veronderstelling dat vrouwen niet zo ver gevorderd zijn met technologie dan mannen. Ik was dan ook verrast door de gelijkheid tussen man en vrouw op het gebied van technologie.”

Uit het onderzoek, uitgevoerd door het bureau TRU, bleek dat 77 procent van de ondervraagde vrouwen liever een nieuwe plasma-televisie hadden dan een diamanten halssnoer en 56 procent gaf de voorkeur aan een plasma-televisie boven een weekje vakantie in Florida. “Zelfs schoenen moeten het afleggen tegenover technologie, want 86 procent van de vrouwen heeft liever een nieuwe digitale videocamera dan een exclusief paar schoenen.” De ondervraagde vrouwen zagen zich de volgende vijf jaar nog actiever worden op het gebied van digitale camera’s, gsm-toestellen, text messaging en instant messaging.

Oxygen-topvrouw Laybourne voerde aan dat het technologiegebruik door vrouwen in de toekomst alleen nog maar zal toenemen. “Adverteerders moeten zich dan ook aanpassen aan het toenemend gebruik en de grotere kennis van technologie bij vrouwen,” benadrukte ze. “Vrouwen voelen zich daarin nog altijd miskend.” Oxygen Network is een televisiebedrijf dat geleid wordt door vrouwen. Ook het personeel bestaat hoofdzakelijk uit vrouwen.

Steeds meer Franse jongeren verhuizen met pak en zak naar Londen om daar werk te zoeken. Ze vinden dat de Engelse hoofdstad hen veel meer carrièremogelijkheden bieden dan de strikte en moeilijke Franse arbeidsmarkt. Jaarlijks steken duizende jonge Fransen om die reden het Kanaal over.

“Het is moeilijk te geloven dat Franse afgestudeerden een land verlaten met lekkerder eten, een beter openbaar vervoer, langere middagpauzes en een sociale zekerheid om zich in Londen te vestigen,” meldt de Britse omroep BBC. “Maar de reden is heel eenvoudig. De meesten komen in Londen werk zoeken.”

Volgens een aantal ondervraagde Franse jongeren is het in Engeland veel gemakkelijk om een eigen zaak op te starten dan in Frankrijk, waar ze naar eigen zeggen met enorme bureaucratische problemen geconfronteerd worden. Ze zijn het eens met de stelling van de Amerikaanse president George W. Bush, die opmerkte dat de Fransen geen ondernemerschap kennen.

Ook de Franse minister van financiën Thierry Breton liet zich eerder dit jaar ontvallen dat Frankrijk een duidelijk gebrek aan economische cultuur heeft. “Dat kan gedeeltelijk verklaren waarom elk jaar 15.000 Fransen naar Groot-Brittannië uitwijken,” aldus de Britse omroep. Geschat wordt dat er op dit ogenblik ongeveer 350.000 Fransen in Groot-Brittannië wonen en werken.

De BBC stelt dat het fenomeen wellicht te maken heeft met het Franse onderwijssysteem. “De topstudenten gaan naar geselecteerde universiteiten, waar ze wel academisch goed opgeleid worden, maar geen zin voor ondernemerschap meekrijgen,” getuigt een Franse uitwijkeling. “Zij gaan voor de Franse overheid werken.”

Op dit ogenblik is twintig procent van de Franse jongeren tussen 18 en 25 jaar werkloos, twee keer zo hoog als het nationaal gemiddelde. “Dat ligt aan de strikte Franse arbeidsmarkt,” zegt de uitwijkeling nog. “Zelfs voor een job als ober heeft men een hele reeks documenten en aanbevelingen nodig.”

Frankrijk heeft altijd een imago van werkzekerheid gehad, maar dat zou volgens de BBC wel eens een mythe kunnen zijn. “Vooral jongeren worden steeds meer tewerkgesteld met kortlopende contracten,” aldus de BBC. “Daardoor is er te weinig zekerheid voor de toekomst.”

De beginnerslonen liggen in Lonen volgens de Britse omroep relatief laag, maar dat wordt volgens de Franse studenten goedgemaakt door betere carrièremogelijkheden. Toch blijkt het grote gedeelte van de uitwijkelingen ooit weer te willen terugkeren naar Frankrijk, in veel gevallen omwille van de uitstekende publieke dienstverlening.

Rusland wil de bureaucratie in het land aanpakken. Volgens The Moscow Times zou het Russische minsterie voor economische ontwikkeling en handel dit jaar een budget van 44,5 miljoen dollar hebben voorzien voor de hervorming van negentien federale departementen hun tegenhangers in 29 Russische regio’s. Daarmee wil men ambtenaren verplichten vergunningen voor opstartende bedrijven, eigendommen en rijbewijzen sneller af te leveren. Het project vormt een onderdeel van een pilootprogramma om corruptie te bestrijden. 

Volgens The Moscow Times zal er vastgelegd worden hoeveel tijd de ambtenaren krijgen om documenten of aanvragen te behandelen. In de toekomst zal een aanvrager van documenten niet langer dan dertig minuten in een wachtrij mogen aanschuiven. Een aanvraag moet bovendien binnen de vijftien dagen afgehandeld zijn. “Het programma vormt een onderdeel van een administratieve hervorming die in 2004 werd opgestart om de structuur en de prestaties van de federale ambtenarij te verbeteren,” aldus The Moscow times. Het programma moet het ambtenaren ook moeilijker maken om van hun klanten omkoopgeld te vragen.

Woordvoerders van het ministerie stelden dat de corruptie onder ambtenaren gevoelig zal verminderen, aangezien zij nu wettelijk verplicht worden om bepaalde documenten binnen een welbepaalde tijd af te leveren. Indien het experiment positieve resultaten oplevert, zullen alle federale en gemeentelijke ambtenaren verplicht worden om de nieuwe reglementering te volgen.

Een aantal insiders stellen dat het initiatief een positieve evolutie betekent, maar dat het weinig aarde aan de dijk zal brengen zonder een doorgedreven controle om uit te zoeken of de ambtenaren de regels ook daadwerkelijk volgen. Volgens verscheidene rapporten is de corruptie de jongste jaren in Rusland weer toegenomen. Volgens Transparency International is de toestand er even erg als in Sierra Leone, Niger en Albanië.

Er is geen enkel beletsel om vrouwen in de ruimte te laten werken. Dat stelt de Australische antropoloog Stephen Juan in het magazine The Register. Uit test zijn volgens hem gebleken dat er weliswaar verschillen kunnen opgemerkt worden in de reacties van vrouwen en mannen op de gewichtsloze toestand, maar die blijken volgens de antropoloog uiterst miniem te zijn en ook niet exclusief in het voordeel van mannelijke astronauten uit te draaien. 

“Menstruatie is in de ruimtevaart geen enkel beletsel,” aldus Stephen Juan. “Zwaartekracht heeft geen enkele invloed op de menstruatie. Dat is immers een gecompliceerd fysiologisch proces dat te maken heeft met de interne werking van verschillende hormonen, de seksuele organen van de vrouw en de hersenen. Bij de menstruatie wordt ook weinig bloed verloren en dat vormt dus ook geen probleem op het gebied van afvalbeheer.”

Stephen Juan voegt er aan toe dat menstruatie in een gewichtsloze toestand een aantal speciale hygiënische maatregelen vereisen, maar een veel kleiner probleem vormt dan het omgaan met urine, ontlasting, infecties en een aantal andere normale lichaamsprocessen en gebeurtenissen die kunnen verwacht worden wanneer mensen in de ruimte reizen. “Ook de artsen Richard Jennings en Ellen Baker van de Medical Branch van de University of Texas stellen duidelijk dat er voor vrouwen geen enkel gynaecologisch probleem is dat hen zou kunnen uitsluiten van de exploratie van het zonnestelsel.”

De antropoloog wijst erop dat vrouwen al van bij het begin van de bemande ruimtevaart deel hebben uitgemaakt van het astronautenkorps. In 1963 al was Valentina Tereshova de eerste vrouwelijke ruimtereiziger als kosmonaut van de Russische Vostok 6. De eerste Amerikaanse ruimtevaarder was Sally Ride in 1983. Ook Ellen Baker is astronaut van de NASA. Samen met collega Jennings stelde ze vast dat er een aantal verschillen kunnen optreden in reacties op extreme omstandigheden zoals een verminderde zuurstofbevoorrading, warmte, koude, decompressie, versnelling, isolatie en impact. “Maar die verschillen blijven meestal miniem en hangen af van aanpassingsvermogen en individuele verschillen en geven vrouwen even dikwijls het voordeel dan mannen.”

Stephen Juan merkt wel op dat de meeste vrouwelijke astronauten nog geen kinderen hebben. “Meestal stellen ze hun zwangerschap uit tot hun ruimtecarrière is afgelopen,” stelt hij. “Gemiddeld worden zij rond hun veertigste voor de eerste keer moeder. Het is voor een astronaute ook perfect mogelijk om in de ruime zwanger te worden. Geruchten doen de ronde dat tijdens het Sovjet-tijdperk daarrond experimenten zouden hebben plaats gehad, maar die zijn officieel altijd ontkend.”

De NASA laat niet toe dat zwangere astronauten aan de trainingen deelnemen. “Die omvatten immers duikoefeningen onder water die tot acht uur kunnen duren,” aldus Stephen Juan. “Gevreesd wordt dat de drukveranderingen mogelijk schadelijk zouden kunnen zijn voor de ongeboren vrucht.”