Nagenoeg de helft van alle kantoorbedienden stuurt een collega naast zich liever een e-mail dan een direct gesprek aan te knopen. Dat blijkt uit een studie van het Britse onderzoeksbureau Corporate Services Group. Er wordt aan toegevoegd dat de respondenten ook nog andere nieuwe communicatietechnieken gebruiken om niet met collega’s te hoeven praten.

Uit het onderzoek bleek dat kantoorbedienden niet alleen e-mails sturen om met rust gelaten te worden, maar dat ook één op vijf tijdens het werk op hun mp3-speler naar muziek luisteren om te vermijden dat collega’s hen zouden aanspreken. Bovendien bleek één op vijf respondenten ook toe te geven dat zij zich liever per e-mail of sms-bericht ziek melden dan telefonisch hun afwezigheid te melden.

De onderzoekers hebben het daarbij om een verontrustende evolutie, maar voegen er aan toe dat de nieuwe communicatiemethodes niet altijd even afstandelijk zijn. Zo blijken de Britten jaarlijks gemiddeld 336 grapjes door te sturen naar hun collega’s. Verder stellen de onderzoekers dat een kantoorbediende gemiddeld 27 minuten per dag naar vrienden en familie mailt. Eén op drie e-mails die vanop de werkvloer verstuurd worden, zijn van persoonlijke aard.

Eén of vijf Britse kantoorbedienden gebruikt e-mail om roddel te verspreiden over collega’s. Eén op tien zegt soms per ongeluk een brutale e-mail gestuurd te hebben naar de verkeerde persoon. Meestal is de dienstoverste het mikpunt van de verbale agressie. Mannen bleken twee keer sneller geneigd te zijn om met muziek te werken dan vrouwen, maar beide geslachten gaven toe dat de muziek de verveling van het werk hielp te verdrijven.

Bijna alle werknemers in de IT-sector worden geconfronteerd met werkstress. Dat is de conclusie van een onderzoek van SkillSoft. Bij een kwart van de IT-medewerkers is de stress zelfs zo erg dat ze zich regelmatig ziek melden. Ook medische beroepen blijken voor een grote stress te zorgen. 

In de IT-sector blijkt 97 procent van het personeel dagelijks werkstress te ondervinden. Acht op tien medewerkers heeft al met stress te maken voordat de nieuwe dag begint. “Dat heeft te maken met nieuwe problemen die ze moeten oplossen, managers die hen onder druk zetten en de krappe deadlines waarmee ze te maken hebben,” aldus het magazine Managers Online.

Een kwart van de IT-medewerkers staat zo onder stress dat ze zich regelmatig ziek melden. Eén op drie ondervraagden vindt het moeilijk zijn werk goed te doen omdat ze constant door managers worden opgejaagd.

Maar niet alleen het IT-personeel wordt geconfronteerd met stressvol werk. Ook in de medische beroepen blijkt stress een zwaar probleem te zijn. “Bijna 97 procent vindt het zorgen voor anderen net zo traumatisch als bevredigend,” aldus nog Managers Online. “Ook leraren, verkoop- en marketingmensen en technici hebben veel last van stress.”

Eén op drie ondervraagden wil liever zijn eigen baas zijn. Ruim 30 procent ervaart stress omdat ze het werk van anderen moeten overnemen en 37 procent worstelt met de krappe deadlines. Maar er wordt vooral veel geklaagd over de managers, die volgens de ondervraagden een duidelijk gebrek aan steun kunnen verweten worden.

Werknemers van kleinere bedrijven zijn meer tevreden. Ze hebben immers nog ruimte voor een privé-leven buiten het werk. Dat is de slotsom van een Amerikaans onderzoek van het studiebureau The Marlin Company. Maar bij grotere bedrijven hebben de werknemers meestal wel een hoger inkomen.

Uit het onderzoek bleek dat 41 procent van de Amerikaanse werknemers bij bedrijven met minder dan honderd man personeel heel tevreden is over het werk. Bij bedrijven met meer dan duizend werknemers daalt dit tot minder dan 33 procent. “In kleine ondernemingen hebben werknemers ook minder druk op het privé-leven,” aldus het magazine Managers Online. “Bij grote bedrijven is die druk er juist wel.”

Bij grote ondernemingen zegt 46 procent dat het gezinsleven onder het werk leidt, terwijl er ook geen goede sociale contacten opgebouwd kunnen worden. “Dit komt vooral door de lange uren die gedraaid worden bij het bedrijf,” wordt er benadrukt. “Bij grote bedrijven wordt over het algemeen wel meer geld verdiend dan bij de kleinere ondernemingen.”

Daarnaast wordt er opgemerkt dat zich bij kleine bedrijven ook een groot deel van het sociale leven zich afspeelt op de werkplek. Bij grote bedrijven geldt dit slechts voor negen procent van het personeel.

Er is geen sprake van gedeelde verantwoordelijkheid binnen het gezin. Dat stelt de Nederlandse gewezen hoogleraar voortplantingstechnologie Egbert te Velde. Hij stelt dat zorgende, stofzuigende man een utopie is gebleken, net zoals de carrièremakende vrouw. Hij merkt dan ook op dat het combinatiemodel is mislukt. 

“Er zijn in Nederland nauwelijks mannen en vrouwen die samen het geld verdienen en die samen de zorg voor de kinderen en de huishoudelijke taken eerlijk delen,” aldus Egbert te Velde in De Volkskrant. “De overheid jaagt een illusie na.” Dat stelt de wetenschapper samen met de Amsterdamse sociologe Christien Brinkgeve in hun boek ‘Wie wil er nog moeder worden?’

Volgens de auteurs houdt het emancipatiebeleid geen rekening met de verschillen tussen mannen en vrouwen. “Voor de meeste vrouwen is het moederschap een prioriteit,” merken ze op. Ze werken wel graag, maar ze doen het er doorgaans een beetje bij. Voor mannen is het precies andersom. Als we dat feit blijven negeren, doen we onszelf en vooral de vrouwen tekort.”

Dit heeft volgens hen ook consequenties voor een aantal overheidsmaatregelen, zoals gratis kinderopvang. “Dat is louter vanuit economische belangen bedacht, omdat de arbeidsmarkt nu eenmaal die vrouwen nodig heeft,” voeren ze aan. “Maar er is absoluut niet nagedacht over het belang van de vrouw. Om over de kinderen maar te zwijgen. Wat het beste is voor kinderen, speelt in het debat al helemaal geen rol.”

Gratis kinderopvang zal volgens de auteurs dan ook slechts een marginaal effect hebben op de arbeidsdeelname van vrouwen. “In Denemarken slaat dat wel aan, maar daar vinden vrouwen dat ze hun kind tekort doen als ze het niet naar een crèche sturen,” menen ze. “In Nederland is dat juist andersom. Maar ook in Denemarken is de vrouw vaak in de eerste plaats moeder. De Deense man is ook niet plots zoveel meer gaan doen in het huishouden.”

Brinkgeve en Te Velde voeren aan dat mannen en vrouwen andere prioriteiten hebben. “Maar de beleidsmakers willen dat gegeven blijven ontkennen,” klagen ze. “We maken het vrouwen veel te moeilijk om kinderen te krijgen. Dat is echt een maatschappelijk probleem aan het worden.” Daarbij wordt op gewezen dat in Duitsland een minister voor gezinszaken is aangesteld en kinderen beschouwd worden als een maatschappelijke investering.”

Ierland kent een tewerkstellingsgroei van 4,6 procent per jaar. Dat is meer dan het dubbele van het gemiddelde in de Europese Unie, dat op 1,7 procent ligt. Dat blijkt uit cijfers van het Ierse Central Statistics Office. Dat is volgens de onderzoekers een extra bewijs voor de sterke groei van de Ierse economie. 

Voor het eerst in de geschiedenis zijn er nu meer dan twee miljoen werknemers actief op de Ierse arbeidsmarkt. Vooral de Ierse bouwsector kent een sterke groei. Waar de Ieren vroeger massaal uitweken naar het Europese vasteland om werk te zoeken, voert het land nu een grote groep werkzoekenden in uit Oost-Europa, vooral uit Polen.

Ierland telt nu een arbeidsbevolking van 2.108.300 mensen, waarvan er 2.017.000 ook daadwerkelijk aan het werk zijn. Tachtig procent van de groei op de arbeidsmarkt wordt ingenomen door buitenlandse arbeidskrachten. De sterkste groei komt uit de leeftijdscategorie van 25 tot 34 jaar.

Het voorbije jaar groeide de Ierse werkloosheid aan met 5.800 eenheden tot 91.400 mensen. Maar met een werkloosheidscijfer van 4,4 procent doet Ierland het merkelijk beter dan de cijfers van de andere landen van de Europese Unie. Bij de vrouwen is nu 52,5 procent aan de slag, tegenover 51,4 procent vorig jaar. Van de 283.000 buitenlanders heeft 200.000 een job. Ongeveer twintig procent daarvan is aan de slag in de bouwsector.

De groei van de Ierse economie zette zich in tijdens het midden van de jaren negentig, vooral door investeringen van buitenlandse multinationals, vooral Amerikaanse computer- en farmaciebedrijven. Tien jaar geleden hadden slechts 1,4 miljoen Ieren werk en lag de werkloosheid om meer dan 11 procent.

Een meerderheid van de managers vindt een functietitel belangrijker dan zijn salaris. Dat blijkt uit een onderzoek van het Britse recruteringsbureau Imprint Search & Selection. Managers beschouwen de functietitel als een belangrijk middel om hogerop te komen en als een goed onderhandelingsmiddel bij functionerings- en sollicitatiegesprekken. 

Eén op tien managers blijkt zelfs een kwart van zijn salerisverhoging in te willen ruilen voor een hogere titel. Anderzijds heeft 62 procent van de managers toch nog altijd liever een salarisverhoging dan een hogere titel. De manager heeft de indruk dat een goede functietitel hem een voorsprong kan geven op zijn concurrenten, zowel binnen als buiten het bedrijf.

Werkgevers moeten zich volgens de onderzoekers realiseren dat een functietitel erg belangrijk is voor een aantal mensen. “Dat geldt zeker voor managers,” wordt er aan toegevoegd. “Velen van hen zijn zelfs bereid erover te onderhandelen om hun carrière te begunstigen. Bedrijven moeten het belang van een functietitel dus niet onderschatten.”

Saudi-Arabië blijft bij zijn besluit om vrouwen meer kansen te bieden op de arbeidsmarkt. Dat heeft Ghazi Algosaibi, de Saudische minister van arbeid, bevestigd, ondanks zware oppositie van de islamitische clerus en zakenlui. Algosaibi voert aan dat het koninkrijk geen andere keuze heeft dan miljoenen vrouwen aan het werk te zetten. 

Volgens de Arabische televisiezender Al Ikhbariya heeft Algosaibi categorisch ontkend dat de tewerkstellingsplannen voor brouwen zijn opgeschort of vertraagd. Bedrijven hadden tot juni dit jaar tijd gekregen om een beleid uit te stippelen dat gericht is op het vervangen van buitenlandse mannelijke arbeidskrachten in lingeriewinkels door Saudische vrouwen.

In mei werd die beslissing echter plots uitgesteld omdat een aantal uitbaters opwierpen dat ze die deadline onmogelijk konden halen. “Maar Algosaibi stelde dat vrouwenarbeid noodzakelijk is, rekening houdend met het groeiend aantal vrouwen dat de volgende jaren afstudeert en er een nood is om werk voor hen te vinden,” citeert het persbureau Reuters het televisiestation.

Algosaibi krijgt echter oppositie van zakenlui die vrezen dat de vervanging van de buitenlandse arbeidskrachten door Saudische vrouwen hun loonkosten zal doen stijgen. “Bovendien vreest de clerus dat vrouwenarbeid het begin zal zijn van de afbouw van de strikte islamitische normen van het land,” stipt het persbureau aan. Er leven ongeveer zes miljoen gastarbeiders, meestal uit Azië. Saudi-Arabië heeft een totale bevolking van 24 miljoen bewoners.

Het is aan Saudische vrouwen verboden om buiten hun intieme familiekring om te gaan met mannen, maar ze zijn wel verplicht om hun meest intieme voorwerpen te kopen van buitenlandse mannen.

In Nederland is een website opgestart waar mensen van baan kunnen ruilen. Daarmee willen de initiatiefnemers werknemers de mogelijkheid bieden om dichter bij huis te werken en op die manier ook het fileprobleem beter in de hand te kunnen houden. Bijna veertig procent van de filerijders heeft al eens geprobeerd om dichter bij huis werk te vinden. 

“Dagelijks rijden er aan de andere kant van de vangrail duizenden mensen in de tegenovergestelde richting naar hun werk,” schrijft het magazine Managers Online. “Grote kans dat daar een filerijder bij zit met een gelijkwaardige functie die ook op zoek is naar werk dichter bij huis. Om met zo iemand in contact te komen is de website werkdichterbijhuis.nl opgezet.”

Met behoud van privacy kunnen gegadigden daar hun baan beschikbaar stellen om te ruilen met een andere deelnemer in de buurt van de opgegeven woonplaats. Ook bestaande vacatures die aan de individuele criteria van de deelnemers voldoen, worden in een persoonlijke pagina gemeld. “De bedenkers van de site hopen hiermee een totaalaanbod van werk dichter bij huis te kunnen bieden en daarmee de drukte op de Nederlandse wegen aanmerkelijk te verminderen,” aldus nog het magazine.

De initiatiefnemers stellen dat er veel interesse moet bestaan voor het aanbod. Uit een Nederlandse enquête bleek immers dan zestig procent van de filerijders van een dergelijk medium gebruik zou willen maken. Dat is volgens Managers Online niet verwonderlijk, want één op vijf Nederlanders ziet verkeer en vervoer als één van de vijf belangrijkste problemen in de samenleving.

Nederlandse werknemers die zich met de auto een uur ver naar hun job verplaatsen, brengen elke maand veertig uur van hun vrije tijd in de auto door. Uit de enquête bleek trouwens dat 38 procent van de ondervraagden in het verleden al eens getracht heeft om werk dichter bij huis te vinden.

De Britse telecomprovider Carphone Warehouse heeft geweigerd een 75-jarige vrouw aan te sluiten. Het bedrijf voerde volgens de Britse media aan dat de vrouw in kwestie, Shirley Greening-Jackson te oud was en door haar hoge leeftijd het verkoopscontract niet zou begrijpen. Volgens het bedrijf moet die regel ouderen juist beschermen.

De vrouw had graag een contract willen afsluiten voor een gecombineerd telefoon- en internetpakket, maar een verkoper stuurde haar weg omdat ze ouder was dan zeventig. Shirley Greening-Jackson zou volgens de verkoper wel een abonnement kunnen krijgen indien ze zich zou laten vergezellen door een jonger familielid. Die zou haar dan het contract kunnen uitleggen.

De vrouw liet het daar echter niet bij en stapte met haar verhaal naar de media. Ze zei zopas nog de meest ingewikkelde papieren ingevuld te hebben om een visum voor Rusland aan te vragen. “Vorig jaar heb ik nog over de Chinese muur gelopen,” aldus Greening-Jackson. “Maar nu ben ik schijnbaar te oud om een formulier in te vullen. Dit is pure discriminatie.”

Carphone Warehouse voerde aan dat het 70-plussers-beleid is ingevoerd om ouderen te beschermen. “We kregen in het verleden veel klachten van ouderen die beweerden dat de verkopers hen verkeerde producten hadden aangesmeerd,” motiveerde het Britse bedrijf zijn beslissing.

De financiële draagkracht van een man is belangrijker dan zijn uiterlijk. Dat is tenminste de mening van Britse vrouwen. Zo blijkt uit een studie van het Britse National Savings & Investments (NSI). Mannen vinden geld bij een vrouw daarentegen veel minder belangrijker dan schoonheid. 

Uit het NSI-onderzoek bleek dat 45 procent van de Britse vrouwen de financiële kant van een potentiële partner belangrijker vindt dan zijn uiterlijk. Financieel succes van de man is voor een vrouw een inkomen van bijna 75.000 euro per jaar. Meer dan tien procent van de Britse vrouwen legt de lat zelfs op 150.000 euro. Verder vinden vrouwen dat een man bijna 40.000 euro op zijn spaarboekje moet hebben staan, terwijl dat in realiteit gemiddeld 30.000 euro bedraagt.

Bij mannen kijkt echter amper 22 procent naar de financiële mogelijkheden van een vrouw. Voor hen is een vrouw financieel succesvol wanneer ze minstens 60.000 euro per jaar verdient. Bovendien vinden ze een spaarboekje van 22.500 euro bij een vrouw voldoende. De realiteit komt hier uit op een gemiddelde van 21.000 euro.

De NSI-onderzoekers stellen dat de studie duidelijk uitwijst dat financiën een heel belangrijke pijler vormen van de relatiedynamiek. “Mensen geloven duidelijk dat ze geluk daadwerkelijk kunnen kopen,” stippen ze aan. Van alle ondervraagden zegt 64 procent dan ook dat financiële zekerheid belangrijk is voor het succes van een relatie. Financiële onzekerheid zet een relatie onder druk.