Zes grote spambestrijders bundelen de krachten om het bedenkelijke fenomeen beter kunnen te bestrijden. Dat hebben de Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD), de Asia-Pacific Economic Cooperation (APEC), het Europees Contact Network for Spam enforcement Authorities (CNSA), de International Telecommunication Union (ITU), het London Action Plan for Spam Enforcement (LAP), and het Seoul-Melbourne MoU bekend gemaakt tijdens het Internet Governance Forum in Athene. 

De StopSpamAlliance wil er uiteindelijk toe leiden dat wereldwijd dezelfde methodes gebruikt worden om spam te bestrijden. Op dit ogenblik zijn er immers geen internationale overeenkomsten om het fenomeen aan te pakken. De website StopSpamAlliance.org omvat informatie over anti-spamwetten en gidsen om zowel consument als het zakenleven een opleiding te geven. Daarnaast worden ook een aantal best practices van spambestrijding vermeld.

De betrokkenen geven toe dat het project geen definitieve oplossing zal bieden, maar het is wel de eerste, gecoördineerde internationale poging om spam te bestrijden. “We weten dat er geen eenvoudige oplossing is om spam te bestrijden en het is duidelijk dat we een veelomvattende aanpak zullen moeten gebruiken in die strijd,” benadrukt OECD-vertegenwoordigster Claudia Sarrocco tegenover het magazine The Register. “Maar internationale organisaties zouden moeten samenwerken om efficiënter op te treden tegen spammers en StopSpamAlliance kan hen daarbij helpen.”

Indien het internet ongecontroleerd blijft groeien, dreigen er grote gevaren. Dat zegt Tim Berners-Lee, de Britse vader van het internet. Hij zegt tegenover BBC News bezorgd te zijn dat het medium gebruikt dreigt te worden om desinformatie en ondemocratische krachten te verspreiden. Daarom moet er volgens hem een echte webwetenschap opgezet worden, waarbij het internet in al zijn aspecten bestudeerd wordt. 

Tim Berners-Lee wil een onderzoeksproject rond internetwetenschap opzetten om de sociale gevolgen van de verdere ontwikkeling van het internet te bestuderen. “De veranderingen in de manier waarop mensen werken, zich ontspannen en zaken doen door het internet, vormen pas het begin van een meer radicale transformatie van de samenleving,” benadrukt hij.

Maar hij stelt dat men meer doorzicht moet krijgen in de ontwikkeling van het internet. “Anders dreigen er gevaarlijke dingen te gebeuren,” meent hij. “Bepaalde ondemocratische elementen zouden kunnen opduiken en desinformatie zou zich over het internet kunnen verspreiden. Daarom moeten we de krachten achter het internet bestuderen en bekijken hoe zij bepaald worden door de onderliggende technologie.”

Deze nieuwe wetenschap moet volgens Tim Berners-Lee meer zijn dan louter computerwetenschappen. “Ik wil onderzoekers aantrekken vanuit verschillende disciplines, zodat we het internet zowel als een sociaal en een technologisch fenomeen kunnen bestuderen,” benadrukt hij. “Dat zal bovendien wellicht ooit leiden tot nieuwe en nog meer opwindende systemen.”

Tim Berners-Lee wijst erop dat werkgevers beginnen te klagen dat er niet voldoende mensen zijn die het internet echt begrijpen. “Er zijn op dit ogenblik dan ook nergens cursussen en ook de verschillende materies zijn nog niet samengebracht,” voert hij aan. “Er zijn mensen nodig die het internet zowel sociaal als technologisch kunnen doorgronden.”

De internetgoeroe benadrukt dat op de agenda’s van de universiteiten nergens webwetenschap terug te vinden is. “Het glipt door de mazen van het net,” voert hij aan. “Wij willen de wetenschap wel op de rooster plaatsen, zodat er meer mensen kunnen komen met een fundamentele kennis van het internet.”

Het Web Science Research Initiative van Tim Berners-Lee wordt ondersteund door het Amerikaanse Massachusetts Institute of Technology en de Britse University of Southampton, die besloten hebben daarvoor een samenwerkingsverband op lange termijn aan te gaan. Eén van de centrale studieobjecten zal het groeiende volume informatie zijn dat op het internet terug te vinden is.

Niet alleen de media overwegen acties te ondernemen tegen de videosite YouTube, ook verscheidene sportfederaties beginnen zich te roeren en overwegen juridische stappen. Ze stellen immers dat op de videowebsite sportfragmenten zijn te zien waarop auteursrechten rusten. 

Google, de moedermaatschappij van YouTube, heeft alvast van de Engelse Premier League en de Deutsche Fussball-Liga al gevraagd om videofragmenten uit de Engelse en Duitse voetbalcompetities te blokkeren. Indien Google blijft toelaten dat dergelijke fragmenten worden gepost, dreigen de twee federaties juridische maatregelen te zullen nemen.

De betrokken sportfederaties wijzen erop dat ze contracten met mediabedrijven hebben afgesloten. Die krijgen het recht om tegen betaling wedstrijden en samenvattingen via het internet aan te bieden. Op YouTube zijn diezelfde beelden echter gratis beschikbaar. De sportfederaties zien dan ook een belangrijke inkomstenbron in het gedrang komen en proberen dat met alle middelen te beletten.

Ook Amerikaanse National Football League (NFL) en National Basketball Association hebben Google al gedreigd met rechtszaken. Ook zij verdienen immers miljarden dollars per jaar met de verkoop van hun uitzendrechten.

De wereldwijde interoperabiliteit van het internet moet gevrijwaard blijven. Dat stelde Vint Cerf, één van de oprichters van het internet, tijdens het Internet Governance Forum van de Verenigde Naties in Athene. Dat princiepe is volgens Cerf immers de basis van het internet, dat anders in geïsoleerde eilandjes dreigt herleid te worden. Hij maakt zich onder meer zorgen over pogingen om het internet meertalig te maken.

In diverse regio’s probeert men de scripts van het internet in eigen landstalen, zoals het Arabisch, Cyrillisch en Chinees, te schrijven. Op dit ogenblik moeten alle internetgebruikers voor het invoeren van de domeinnamen het Latijnse alfabet gebruiken. Volgens sommige landen en organisaties gaat de evolutie naar een meertalig internet veel te traag. Zo stelde Tarek Kamel, de Egyptische minister van communicatie, dat die taalbarrière een belangrijke hinderpaal voor het internetgebruik was.

Ook Viviane Reding, de Europese Commissaris voor de informatiesamenleving, stelde dat het overbruggen van de digitale kloof niet enkel een zaak van schermen en kabels is. “Men moet het belang van de culturele diversiteit in het werelddorp van het internet erkennen,” benadrukte ze. “Daarom is meertaligheid belangrijk. Het probleem van de internationale domeinnamen wordt soms onterecht bestempeld als een technische kwestie.” Volgens haar kon het uitblijven van meertaligheid leiden tot een versplintering van het internet.

Maar Vint Cerf benadrukte dat de internationale domeinnamen wel degelijk een technische kwestie zijn. “Centraal daarbij staat dat de gebruiker ondubbelzinnige referenties maakt naar de geregistreerde domeinnaam,” voerde hij aan. “Elke domeinnaam is uniek, zodat de gebruiker technisch ook daadwerkelijk naar de door hem ingetikte website wordt geleid. Indien er andere scripts in het domeinnaam-systeem worden toegelaten, moet die ondubbelzinnigheid gegarandeerd moeten blijven.”

Domeinnamen zijn volgens Vint Cerf geen natuurlijke taaluitdrukkingen. “Het zijn identificatiesystemen,” benadrukte hij. “Ze moeten absoluut uniek zijn. Namen die vandaag geregistreerd zijn moeten in de verre toekomst nog altijd functioneel zijn, welke karakters er ook worden toegevoegd. De kleinste misstap zou gemakkelijk een definitieve versplintering van het internet in niet-compatibele componenten kunnen veroorzaken.”

Microsoft overweegt eventueel om zich terug te trekken uit landen waar geen democratisch regime gevoerd wordt. Dat vertelde Fred Tipson, beleidsconsulent bij het computerbedrijf, tijdens een toespraak op het Internet Governance Forum in Athene. Hij verwees daarbij onder meer naar China, waar de situatie volgens hem steeds slechter wordt. Maar Tipson verdedigde wel het werk dat Microsoft in China levert.

“We moeten beslissen of het vervolgen van bloggers door de Chinese overheid het voor Microsoft nog langer mogelijk maakt om er zaken te doen,” aldus Tipson. “We moeten ergens een grens trekken en de trend in China lijkt op dit ogenblik niet de goede kant op te gaan.” Maar Tipson verdedigde wel het werk dat Microsoft in China heeft gedaan en ontkende dat sommige grote bedrijven samenheulden met bepaalde regeringen.

Tipson weerlegde de kritiek dat Microsoft Chinese bloggers helpt blokkeren. “We geven de gebruikers binnen dergelijke regimes juist de kans om zoveel mogelijk informatie te verzamelen,” benadrukte hij. “Dat is het belangrijkste.” Maar hij voegde er wel aan toe dat ook Microsoft de locale wetten moet gehoorzamen, waarbij volgens hem niet vergeten mag worden dat het internet bijdraagt tot de economische rijkdom en de ontwikkeling van de mens.

De Microsoft-strateeg voegde er aan toe dat er geen twijfel kan over bestaan dat het internet de politieke cultuur in China aan het veranderen is. Op dit ogenblik zijn er in China 120 internetgebruikers, terwijl dat er in 1994 amper 80.000 waren. Tipson kreeg daarbij steun van mensenrechtenverdediger Andrew Puddephatt. Die stelde dat toegang tot het internet de gebruiker altijd in contact brengt met informatie die men in de conventionele media nooit zal vinden. “Dat is een belangrijke vooruitgang,” stelde hij.

Microsoft was trouwens niet het enige bedrijf dat tijdens het congres op de korrel werd genomen. Ook Cisco Systems kreeg kritiek omdat het apparatuur heeft verkocht aan de Chinese politie. Die zou gebruikt kunnen worden om dissidente commentaren te filteren. Cisco-zegsman Art Reilly stelde dat er veiligheidsmaatregelen moeten uitgewerkt worden om de verdeling van informatie te beschermen, bijvoorbeeld om kinderen af te schermen van pornografie. “Het is ook die technologie die in China wordt gebruikt,” aldus Reilly.

Mediabedrijven weten niet goed of ze positief of negatief moeten staan tegen de videosite YouTube, dat aan zijn gebruikers toelaat eigen gemaakte filmpjes op internet te plaatsen, maar daarbij niet kan beletten dat ook opnames van televisieprogramma’s op de website verschijnen. Sommigen menen dat dit leidt tot een verlies aan publiek en reclamegelden, terwijl anderen er vooral een promotiekanaal in zien voor de televisieprogramma’s.

Een aantal mediabedrijven hebben aan YouTube gevraagd de kopies van hun programma’s van de website te verwijderen. “Iedereen is aan het leren hoe de lijnen getrokken moeten worden,” vertelde een zegsman van NBC Universal, waarvan meer dan duizend clips per maand op YouTube verschijnen, aan de krant The Washington Post.

Soms worden complete televisieprogramma’s op YouTube geplaatst. Dat is volgens NBC Universal duidelijk over de lijn. Maar NBC geeft toe dat het plaatsen van andere video’s een hulp zouden kunnen zijn en dat sommige programma’s profiteren van de aandacht die ze op de website krijgen. Volgens The Washington Post tekent YouTube op die manier stilaan de toekomst van de televisie uit, nu meer mensen langer video beginnen te kijken op het internet.

Maar de krant stelt ook dat niet iedereen even flexibel staat tegenover YouTube. Dat kreeg onlangs de vraag van een Japanse groep om 30.000 video’s te verwijderen en ook News Corp wil dat al zijn content van YouTube wordt weggehaald. Maar YouTube stelt dat binnen de mediabedrijven zelf geen duidelijkheid eerst. “Advocaten van een mediabedrijf vragen om de content te verwijderen, terwijl het marketing team van dezelfde onderneming de volgende minuut een video op de website plaatsen,” aldus een woordvoerder van YouTube.

YouTube heeft nu gezegd een technologie te zullen invoeren om de geplaatste content te filteren om de video’s met copyright te herkennen. Maar volgens Tim Wu, docent rechten aan de Columbia University, zal er door de verschillende partijen een gulden middenweg gevonden worden. “Mediabedrijven die alles willen blokkeren, plegen zelfmoord,” voert hij aan. “Ze ontnemen zich daardoor immers de aandacht van een groot publiek.”

Mediagroepen zoals NBC, CBS en Warner bezorgen YouTube nu al officiële programmafragmenten en in sommige gevallen verdelen de partijen de inkomsten van de reclame. Nike plaatst zelfs video’s die zo bewerkt zijn dat ze door een kijker lijken opgenomen te zijn. Indien alle gekopieerde content zou verdwijnen, wordt het volgens analisten trouwens heel twijfelachtig of YouTube dan nog de 1,65 miljard dollar waard is die Google daar vorige maand heeft voor betaald.

Internetgigant Yahoo heeft plannen om AOL, de online dochter van Time Warner, over te nemen. Dat meldt het magazine Fortune, verwijzend naar diverse bronnen. Beide partijen zouden daarover onderhandelingen voeren. Ook vorig jaar had Yahoo al een oogje laten vallen op AOL, maar toen slaagde men er niet in Time Warner over de brug te krijgen. 

Volgens Fortune wil Yahoo met deze stap vooral de beleggers van Wall Street onder de indruk brengen en ook de interesse afleiden van Google, zijn grootste rivaal. Eerder deze maand kocht Google immers YouTube voor een bedrag van 1,65 miljard dollar. Dat heeft het bedrijf heel wat mediabelangstelling bezorgd. Bovendien is het Google-aandeel sindsdien met tien procent in waarde gestegen.

Yahoo heeft het voorbije jaar al diverse overnames gerealiseerd. Zo waren er eerder al de overname van de videosite Jumpcut en AdInterax, een aanbieder van rich media oplossingen. De voorbije weken voerde Yahoo ook onderhandelingen met Facebook. Met die overname zou een bedrag van één miljard dollar zijn gemoeid, maar die gesprekken lijken volgens het magazine iMedia Connection vastgelopen te zijn.

Yahoo liet eerder deze maand ook matige cijfers voor het derde kwartaal noteren. Dat zou volgens het bedrijf vooral te maken hebben met een reclameflauwte in de autosector en de financiële diensten. Dat bericht verontrustte de online reclamewereld. Yahoo-topman Terry Semel gaf toe niet tevreden te zijn met de huidige financiële prestaties van het bedrijf.

De groeiende populariteit van de online video’s heeft nu ook de aandacht getrokken van hackers en andere malafide figuren. Beveiligingsbedrijven maken dan ook steeds meer gewag van besmette compressieprogramma’s (codecs), die nodig zijn om sommige videoformats te kunnen draaien. Criminelen richten zich volgens de specialisten op alles wat populair is op het internet.

 

Een aantal van die codecs laten de gebruiker toe om bepaalde types van internetvideo te spelen, maar verbergen ook spyware en adware. Andere codecs zijn gewoon valse bestanden die slachtoffers willen infecteren met programma’s die allerlei gegevens willen stelen.

“Iedereen bekijkt films op zijn computer,” vertelde David Robinson, topman van het beveiligingsbedrijf Norman Sandbox, aan BBC News. “Daarbij zoeken ze naar de nieuwste en leukste clips.” YouTube en Revver maken het gemakkelijk om online video te bekijken, maar veel van de downloadbare clips vereisen extra software (codec) om ze te kunnen spelen.

Producenten van adware en spyware bieden nu softwarepakketten aan die zogezegd allerhande populaire codecs omvatten. Sommige van die codecs helpen inderdaad om de clips te spelen, maar andere zijn niet meer dan goed verborgen kwaadaardige programma’s. Sommige codecs genereren pop-up advertenties, maar andere installeren onzichtbaar programm’s die vertrouwelijke gegevens willen verzamelen.

De veiligheidsspecialisten stellen dat veel van die downloads voor anti-virusprogramma’s heel onschuldig lijken, maar vervolgens van andere websites updates downloaden die de kwaadaardige lading omvatten. David Robinson benadrukt dat deze evolutie nog maar eens aantoont hoever criminelen zich verfijnd hebben sinds de dagen dat een virus alleen maar met e-mail kon meereizen.

Volgens Robinson hebben criminelen nu een breed arsenaal aan wapens, die ze inzetten naarmate de populariteit van bepaalde online activiteiten. Hij heeft het daarbij over honderden nieuwe varianten van kwaadaardige programma’s per dag. Volgens David Emm, consulent bij het antivirusbedrijf Kaspersky Labs, was het slechts een kwestie van tijd vooraleer virusschrijvers zich naar populaire sites als YouTube zouden richten.

Verkooppunten waar gratis wifi-verbindingen worden aangeboden doen vijf keer meer winst dan locaties waar voor de dienst moet betaald worden. Dat is de conclusie van een Europees onderzoek van het draadloze netwerk Free-Hotspot.com. Een dergelijk gratis dienst is volgens de onderzoekers een middel om een trouw klantenbestand uit te bouwen.

Volgens de onderzoekers is 84 procent van de consumenten bereid om meer te kopen op locaties waar gratis wifi wordt aangeboden. “Wanneer de klant niet hoeft te betalen voor wifi-toegang, is bereid om meer te besteden aan de goederen en diensten van de uitbater van het verkooppunt,” benadrukken ze.

Daarnaast stellen de onderzoekers dat 96 procent van de klanten zegt terug te zullen keren naar het verkooppunt waar gratis wifi wordt aangeboden. Ongeveer de helft merkte zelfs of geregeld te zullen terugkeren. “Deze conclusies bevestigen dat gratis wifi voor een brede en winstgevende klantenbasis zorgt,” aldus Free-Hotspot.com. “Bovendien komt deze dienst ook tegemoet aan de behoeften van het bestaande cliënteel.”

Veertig procent begon de gratis wifi-dienst op een bepaalde locatie te gebruiken nadat ze in het uitstalraam een advertentie voor het gratis aanbod hadden opgemerkt.

In de sector van de consumentenelektronica wordt 77 procent van de aankopen beïnvloed door het zoeken op het internet. Dat blijkt uit een onderzoek van de Consumer Electronics Association en Yahoo. Daarbij kwam verder aan het licht dat een hogere prijs meteen leidde tot een langere zoektocht op het internet.

 

De studie onderzocht het koopproces van gsm-toestellen, computers, digitale camera’s, digitale muziekspelers en televisietoestellen. De minste tijd werd besteed aan het zoeken naar informatie over gsm-toestellen (9 uur). De consument investeerde het meeste tijd aan het zoeken naar informatie over televisietoestellen (15 uur). Het gemiddelde over alle categorieën bedroeg 12 uur.

De meeste aankopen gebeuren wel bij fysieke retailers, maar daaraan gaat volgens de onderzoekers heel wat online activiteit aan vooraf. Zo stelde 73 procent van de ondervraagden dat een prijsvergelijking voor hetzelfde product in verschillende winkels het gemakkelijkste gaat op het internet. Daarnaast merkte 64 procent op het internet te verkiezen omdat daar een grotere variëteit van producten beschikbaar is.